İtrazın İptali

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, itirazın iptali davasında takip talepnamesinde dayanılan borç ve borcun «sebebi» ile bağlı olunduğu, «ispat yükünün» davayı açan alacaklıda olduğu, alacaklının alacağını ispatla yükümlü olduğunu, davacının takip talebinden farklı bir sebebe dayalı olarak itirazın iptali davasını açmakla itirazın iptali davasının yasalarda düzenlenen amacıyla bağdaşmayan bir talepte bulunduğu, taraflar arasında herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığı, gönderilen havalelerin hangi ticari ilişkiye dayalı olarak gönderildiğinin tespit edilemediği, havalenin bir borcun ödenmesine «karine» teşkil ettiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine, davacının «kötü niyeti» kanıtlanamadığından davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından «istinaf yoluna başvurulmuştur».

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının savunmasının "bağlantısız birleşik «ikrar»" niteliğinde olduğu ve bu durumda «ispat yükünün» davalıda bulunduğu, davalının davacı tarafın davalı şirket hesabına göndermiş olduğu «havale» işlemine konu para karşılığı, dava dışı ...

Şti.'den «çek» «teslim» aldığı hususunu kanıtlayamadığı, davalı «ispat külfetini» yerine getirmediğinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, mahkemece yazılı şekilde «ispat yükü» ters çevrilmek suretiyle davacı tarafa yüklenerek davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının HMK 353/1-b-3. maddesi uyarınca kaldırılarak, davanın kabulü ile Malatya İcra Dairesi'nin 2016/75578 Esas sayılı icra dosyasının takip sayılı dosyasında davalının itirazının 150.200,00 TL’lik miktar yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, davacının «icra inkar tazminatı» talebinin alacak bilinebilir olduğundan kabulü ile hüküm altına alınan 150.200,00 TL'nin %20'si oranında hesaplanan 30.040,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan …

… rın kesinleştiği; asıl dava yönünden, davacının havalenin avans olarak gönderildiğini iddia ettiği, havalenin, mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yolunda «yasal karine» olduğu, aksini ileri süren havalecinin kanıtlamakla yükümlü olduğu, somut uyuşmazlıkta, davalının davaya konu paranın kendilerine gönderildiğini (maddi vakıayı) «ikrar» ettiği, ancak bunların davacı tarafından ileri sürülen nedenle (avans olarak) değil, başka bir nedenle (malın «teslimi» nedeniyle borcun ödenmesi amacıyla) gönderildiğini savunmak suretiyle vakıanın hukuksal niteliğinin ileri sürülenden farklı olduğunu bildirdiği, dolayısıyla davalının savunmasının «vasıflı ikrar» (gerekçeli inkâr) niteliğinde olup ikrar bölünemeyeceği, zira vasıflı ikrarda kanıtlama yükümlülüğünün, ikrar eden tarafa (davalıya) değil, vakıayı ileri süren tarafa (davacıya) ait olduğu, bu durumda, davacının davaya konu havalenin avans olarak gönderildiği iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğu, davalının borç ilişkisini kanıtlama yükümlülüğünün bulunmadığı, davacı tarafın «ticari defterlerinde» borcun kayıtlı olmasının alacağın varlığını tek başına ispata elverişli olmadığı, davacının ödemenin avans niteliğinde olduğuna dair «yazılı delil» sunmadığı, yapılan havalenin, avans olduğuna ilişkin iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, her iki tarafın «ticari defterlerinde» de davacının 93.609,00 TL’lik mal aldığı davalının da bu miktarda mal sattığı kayıtlı olup 6100 sayılı HMK’nın 222/4. maddesi uyarınca, «ticari defterlerdeki kayıtlar» sahipleri «aleyhine delil» teşkil ettiğinden iddia ettiği gibi daha fazla bedelde mal sattığını ve «teslim» ettiğini «ispat yükü» davalı tarafa geçmiş olup bilirkişi raporunda da ifade olunduğu üzere ayrıca davalının davacıdan toplam 115.000,00 TL ödeme aldığını da «ikrar» etmesine göre aradaki fark kadar itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle bo …

Hukuk Dairesi) 29.03.2017 tarihli ve 2016/7076 – 2017/2562 sayılı bozma ilamında, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine taraflar arasındaki ticari alım satımda davacı taraf «avans ödemesi» yaptığını ve malın eksik «teslim» edildiğini ileri sürmüştür.

TBK 207/2 maddesinde ifade olunan "«birlikte ifa" kuralı» uyarınca «avans ödemesi» yaptığını kanıtlama yükümlüğünün davacıya ait olduğu, mahkemece «ispat yükünün» tayininde hataya düşüldüğünden söz edilmiştir.

… rın kesinleştiği; asıl dava yönünden, davacının havalenin avans olarak gönderildiğini iddia ettiği, havalenin, mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yolunda «yasal karine» olduğu, aksini ileri süren havalecinin kanıtlamakla yükümlü olduğu, somut uyuşmazlıkta, davalının davaya konu paranın kendilerine gönderildiğini (maddi vakıayı) «ikrar» ettiği, ancak bunların davacı tarafından ileri sürülen nedenle (avans olarak) değil, başka bir nedenle (malın «teslimi» nedeniyle borcun ödenmesi amacıyla) gönderildiğini savunmak suretiyle vakıanın hukuksal niteliğinin ileri sürülenden farklı olduğunu bildirdiği, dolayısıyla davalının savunmasının «vasıflı ikrar» (gerekçeli inkâr) niteliğinde olup ikrar bölünemeyeceği, zira vasıflı ikrarda kanıtlama yükümlülüğünün, ikrar eden tarafa (davalıya) değil, vakıayı ileri süren tarafa (davacıya) ait olduğu, bu durumda, davacının davaya konu havalenin avans olarak gönderildiği iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğu, davalının borç ilişkisini kanıtlama yükümlülüğünün bulunmadığı, davacı tarafın «ticari defterlerinde» borcun kayıtlı olmasının alacağın varlığını tek başına ispata elverişli olmadığı, davacının ödemenin avans niteliğinde olduğuna dair «yazılı delil» sunmadığı, yapılan havalenin, avans olduğuna ilişkin iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, her iki tarafın «ticari defterlerinde» de davacının 93.609,00 TL’lik mal aldığı davalının da bu miktarda mal sattığı kayıtlı olup 6100 sayılı HMK’nın 222/4. maddesi uyarınca, «ticari defterlerdeki kayıtlar» sahipleri «aleyhine delil» teşkil ettiğinden iddia ettiği gibi daha fazla bedelde mal sattığını ve «teslim» ettiğini «ispat yükü» davalı tarafa geçmiş olup bilirkişi raporunda da ifade olunduğu üzere ayrıca davalının davacıdan toplam 115.000,00 TL ödeme aldığını da «ikrar» etmesine göre aradaki fark kadar itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle bo …

Hukuk Dairesi) 29.03.2017 tarihli ve 2016/7076 – 2017/2562 sayılı bozma ilamında, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine taraflar arasındaki ticari alım satımda davacı taraf «avans ödemesi» yaptığını ve malın eksik «teslim» edildiğini ileri sürmüştür.

Şti.'den «çek» «teslim» aldığı hususunu kanıtlayamadığı, davalı «ispat külfetini» yerine getirmediğinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, mahkemece yazılı şekilde «ispat yükü» ters çevrilmek suretiyle davacı tarafa yüklenerek davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının HMK 353/1-b-3. maddesi uyarınca kaldırılarak, davanın kabulü ile Malatya İcra Dairesi'nin 2016/75578 Esas sayılı icra dosyasının takip sayılı dosyasında davalının itirazının 150.200,00 TL’lik miktar yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, davacının «icra inkar tazminatı» talebinin alacak bilinebilir olduğundan kabulü ile hüküm altına alınan 150.200,00 TL'nin %20'si oranında hesaplanan 30.040,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan …

Mahkemece «ispat yükünün» davacıda olduğu kabul edilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin «istinaf yoluna başvurması» üzerine bölge adliye mahkemesince davalı savunmasının «bağlantısız bileşik ikrar» niteliğinde olması nedeniyle ispat yükünün davalıda olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış, davalı yanın savunmasını ispat edemediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öğreti ve uygulamada ağırlıklı olarak «bağlantısız bileşik ikrar» dışındaki ikrar türlerinin bölünemeyeceği, dolayısıyla böyle durumlarda ikrar edenin «ispat yükü» altında olmadığı kabul edilmekle iddiasını ispatlama yükümlülüğünün karşı tarafa ait olduğu benimsenmektedir (Yargıtay HGK’nın 09.06.2004 tarih ve 2004/4-362 E. – 2004/347 K. sayılı kararı).

Yani «vasıflı ikrarda» «ispat yükü», vakıayı ileri süren tarafta olup, o vakıayı vasıflı ikrar eden tarafta değildir. (Prof.

… erekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının iptali ile asıl alacağın 08.06.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsili için takibin devamına, % 40 «icra inkar tazminatının» davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Doktrinde davalının bu «ikrarına» “«bağlantılı bileşik ikrar»” denilmektedir.

Davalı bu iddiaya karşı, “davacının tüm vergi borcunu ödediğinin doğru olduğu, ancak kendisinin de şirketten «kar payı alacağının» bulunduğu ve bu alacağının davacıya olan borcundan «takas-mahsup» edilmesi gerektiği” savunmasında bulunmuştur.

O halde somut uyuşmazlıkta şirket ortaklığı nedeniyle hissesine düşen vergi borcu yönünden «takas-mahsup» savunmasını, diğer bir deyişle kendisinin de şirketten «kar payı alacağının» bulunduğunu ispatlamak yükümlülüğü davalıya düşer.

Ancak davalının bu alacağının varlığını ispatlaması halinde dahi «kar payı alacağını» davacıdan değil, dava dışı şirketten istemesi gerekmektedir.

Dolayısıyla somut uyuşmazlıkta anılan «takas-mahsup» savunmasının davacıya karşı ileri sürülmesi mümkün değildir.

Mahkemece «ispat yükünün» davacıda olduğu kabul edilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin «istinaf yoluna başvurması» üzerine bölge adliye mahkemesince davalı savunmasının «bağlantısız bileşik ikrar» niteliğinde olması nedeniyle ispat yükünün davalıda olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış, davalı yanın savunmasını ispat edemediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öğreti ve uygulamada ağırlıklı olarak «bağlantısız bileşik ikrar» dışındaki ikrar türlerinin bölünemeyeceği, dolayısıyla böyle durumlarda ikrar edenin «ispat yükü» altında olmadığı kabul edilmekle iddiasını ispatlama yükümlülüğünün karşı tarafa ait olduğu benimsenmektedir (Yargıtay HGK’nın 09.06.2004 tarih ve 2004/4-362 E. – 2004/347 K. sayılı kararı).

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının savunmasının "bağlantısız birleşik «ikrar»" niteliğinde olduğu ve bu durumda «ispat yükünün» davalıda bulunduğu, davalının davacı tarafın davalı şirket hesabına göndermiş olduğu «havale» işlemine konu para karşılığı, dava dışı ...

Bu durumda mahkemece davalının «bağlantılı bileşik ikrarda» bulunduğu ve «ispat yükünün» davalıda olduğu nazara alınarak inceleme yapılması gerekirken, bu husus gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalının hukuki ilişkiyi kabul etmediği, davacının da hukuki ilişkiyi «kesin deliller» ile kanıtlayamadığı ve «yemin teklifinde» bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, İİK’nun 67. maddesi gereğince açılan «itirazın iptali davası» olup, davalı taraf aracın plaka numarası belirtilmek suretiyle girişilen takibe itirazında, belirtilen aracın sigorta «prim» borcunu ödediğini savunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının savunmasının "bağlantısız birleşik «ikrar»" niteliğinde olduğu ve bu durumda «ispat yükünün» davalıda bulunduğu, davalının davacı tarafın davalı şirket hesabına göndermiş olduğu «havale» işlemine konu para karşılığı, dava dışı ...

Şti.'den «çek» «teslim» aldığı hususunu kanıtlayamadığı, davalı «ispat külfetini» yerine getirmediğinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, mahkemece yazılı şekilde «ispat yükü» ters çevrilmek suretiyle davacı tarafa yüklenerek davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının HMK 353/1-b-3. maddesi uyarınca kaldırılarak, davanın kabulü ile Malatya İcra Dairesi'nin 2016/75578 Esas sayılı icra dosyasının takip sayılı dosyasında davalının itirazının 150.200,00 TL’lik miktar yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, davacının «icra inkar tazminatı» talebinin alacak bilinebilir olduğundan kabulü ile hüküm altına alınan 150.200,00 TL'nin %20'si oranında hesaplanan 30.040,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan …

Mahkemece «ispat yükünün» davacıda olduğu kabul edilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin «istinaf yoluna başvurması» üzerine bölge adliye mahkemesince davalı savunmasının «bağlantısız bileşik ikrar» niteliğinde olması nedeniyle ispat yükünün davalıda olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış, davalı yanın savunmasını ispat edemediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «ispat yükünün» müvekkile düşmediğini, ispat yükü kendisine düşmeyen tarafın «yemin teklif» etmesi ve yeminin icrasının davanın esasına etkisinin bulunmadığını, bu nedenle davada edilen yeminin hiçbir hükmünün bulunmadığını, davalının «havale» yoluyla ödeme yapıldığını kabul ettiğini, ancak bu ödemenin «üçüncü kişinin» borcunun üstlenilmesi nedeniyle yapıldığını iddia ettiğini, davalının bu beyanının «bağlantısız bileşik ikrar» niteliğinde olduğunu, istinaf ve mahkeme tarafından «vasıflı ikrar» yönündeki hukuki nitelemenin hatalı olduğunu, bağlantısız bileşik ikrarın özelliği gereğince, yapılan ödemenin başka bir borç nedeniyle yapıldığının davalı tarafından kanıtlanması gerektiğini, ispat yükünün davalıda olduğunu, Yargıtay'ın emsal olarak gösterilen kararlarında ''davacı ile üçüncü kişi arasında «organik bağ» olduğu durumda savunmanın vasıflı ikrar olarak değerlendirileceği'' hususunun kabul edildiğini, somut olayda müvekkil ile üçüncü kişi durumundaki şirket ile aralarında organik bağ bulunmadığından, ikrarın bağlantısız bileşik ikrar olarak değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme yapıldığını, ayrıca, «maddi tazminatlarda davanın» reddi halinde maktu vekâlet ücreti takdiri gerekirken mahkemece nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararını …

… nu, aksini iddia edenin bunu ispatla yükümlü olduğunun kabul edildiğini, davacı tarafın taraflar arasındaki ticari ilişki çerçevesinde davalı hesabına 460.000,00 TL «avans ödemesi» yaptığını iddia ettiği, davalının da bu bedeli aldığını kabul ederek 3 üncü kişiden olan alacağının ödenmesi amacıyla kendisine «havale» yapıldığını belirtmiş olmakla, davalı tarafın bedeli aldığına ilişkin «ikrarı» ve havale bedelini alma nedeni olarak ileri sürdüğü vakıalar birlikte değerlendirildiğinde, bu ikrarın bağlantısız birleşik ikrar niteliğinde olduğu, davalının havalenin alınma nedeni olarak dayandığı vakıa 3 üncü kişiden olan alacağın ödenmesi şeklinde olup ikrar edilen vakıa ile ikrara eklenen vakıa arasında hiçbir bağlantının bulunmadığını, bu nedenle «ispat yükünün» davalı tarafa ait olduğunu, «borcu üstlendiği» iddia edilen davacı ile borçlu dava dışı Marina A.Ş ve alacaklı davalı arasında borcun nakdedildiğine ilişkin uygun irade beyanlarının bulunduğuna dair bir belgenin veya sözleşmenin olması gerektiği ancak davalı tarafından bu yönde herhangi bir belge veya sözleşmenin «ibraz» edilemediği, davalı ya da dava dışı Marina A.Ş tarafından bir kısım belgeler sunulmuş ise de, bu belgelerin borcun nakdi sözleşmesinin gerçekleştiği veya davacının 3 üncü kişinin davalıya olan borcunun «ödeme taahhüdünde» bulunduğunu ispata yeterli bulunmadığı, davacının 2011 yılına ilişkin «ticari defterlerinin» usulüne uygun tutulmadığı ancak 2012 ve 2013 yılı ticari defterlerinin usulüne uygun tutulup lehine delil teşkil ettiği ve 2012-2013 yılı ticari defterlerinde cari …

… lduğunu, bu yasal karinenin tersini (havalenin borcun ödenmesinden başka bir amaçla yapıldığını) ileri süren havalecinin bu iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğunu, «vasıflı ikrarda»; vakıa kabul edilmekle birlikte, onun farklı bir hukuki vasıfta olduğunun ileri sürülmesi durumunda, vasıflı ikrardan söz edilmesi gerektiğini, öğretide vasıflı ikrarın bölünemeyeceğinin benimsendiğini, o halde, somut olayda davalının savunmasının vasıflı ikrar (gerekçeli inkâr) niteliğinde olduğunu ve bu ikrarın bölünemeyeceği, çünkü, vasıflı ikrarda kanıtlama yükümlülüğü, ikrar eden tarafa (davalıya) değil, vakıayı ileri süren tarafa (davacıya) ait olduğu. somut uyuşmazlıkta; davalı davaya konu paranın kendilerine gönderildiğini (maddi vakıayı) ikrar ettiği, ancak, bunların davacı tarafından ileri sürülen nedenle (avans olarak) değil, başka bir nedenle («üçüncü kişiye» ait bir borcun ödenmesi amacıyla) gönderildiğini savunmak suretiyle, vakıanın hukuksal niteliğinin ileri sürülenden farklı olduğunu bildirdiği, bu durumda, davacı tarafın, davaya konu havalenin avans olarak gönderildiği yolundaki iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğunu, buna bağlı olarak, davalı tarafın borç ilişkisini kanıtlama yükümlülüğü bulunmadığını, (Aynı yönde Yargıtay 3.HD'nin 2017/14178E, 2019/3264 K., 11/04/2019 tarihli kararı; Yargıtay 11.HD'nin 2012/9255 E., 2013/11522 K., 03.06.2013 Tarihli kararı), o halde, mahkemece; «ispat yükünün» davacıda olduğu ve savunmaya göre davalıya geçmediği, davacının iddiasını yazılı delillerle ispatlayamadığı dikkate alınarak davacı, dava dilekçesinde açıkça «yemin deliline dayanmış» olmakla yemin deliline başvurup başvurmayacağı hususunda beyanı alınması ve yemin «delilinin değerlendirilmesi» sureti ile karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına, yargılamaya devam olunmak üzere, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine «kesin» olarak karar verilmiştir.

… nu, aksini iddia edenin bunu ispatla yükümlü olduğunun kabul edildiğini, davacı tarafın taraflar arasındaki ticari ilişki çerçevesinde davalı hesabına 460.000,00 TL «avans ödemesi» yaptığını iddia ettiği, davalının da bu bedeli aldığını kabul ederek 3 üncü kişiden olan alacağının ödenmesi amacıyla kendisine «havale» yapıldığını belirtmiş olmakla, davalı tarafın bedeli aldığına ilişkin «ikrarı» ve havale bedelini alma nedeni olarak ileri sürdüğü vakıalar birlikte değerlendirildiğinde, bu ikrarın bağlantısız birleşik ikrar niteliğinde olduğu, davalının havalenin alınma nedeni olarak dayandığı vakıa 3 üncü kişiden olan alacağın ödenmesi şeklinde olup ikrar edilen vakıa ile ikrara eklenen vakıa arasında hiçbir bağlantının bulunmadığını, bu nedenle «ispat yükünün» davalı tarafa ait olduğunu, «borcu üstlendiği» iddia edilen davacı ile borçlu dava dışı Marina A.Ş ve alacaklı davalı arasında borcun nakdedildiğine ilişkin uygun irade beyanlarının bulunduğuna dair bir belgenin veya sözleşmenin olması gerektiği ancak davalı tarafından bu yönde herhangi bir belge veya sözleşmenin «ibraz» edilemediği, davalı ya da dava dışı Marina A.Ş tarafından bir kısım belgeler sunulmuş ise de, bu belgelerin borcun nakdi sözleşmesinin gerçekleştiği veya davacının 3 üncü kişinin davalıya olan borcunun «ödeme taahhüdünde» bulunduğunu ispata yeterli bulunmadığı, davacının 2011 yılına ilişkin «ticari defterlerinin» usulüne uygun tutulmadığı ancak 2012 ve 2013 yılı ticari defterlerinin usulüne uygun tutulup lehine delil teşkil ettiği ve 2012-2013 yılı ticari defterlerinde cari …

… lduğunu, bu yasal karinenin tersini (havalenin borcun ödenmesinden başka bir amaçla yapıldığını) ileri süren havalecinin bu iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğunu, «vasıflı ikrarda»; vakıa kabul edilmekle birlikte, onun farklı bir hukuki vasıfta olduğunun ileri sürülmesi durumunda, vasıflı ikrardan söz edilmesi gerektiğini, öğretide vasıflı ikrarın bölünemeyeceğinin benimsendiğini, o halde, somut olayda davalının savunmasının vasıflı ikrar (gerekçeli inkâr) niteliğinde olduğunu ve bu ikrarın bölünemeyeceği, çünkü, vasıflı ikrarda kanıtlama yükümlülüğü, ikrar eden tarafa (davalıya) değil, vakıayı ileri süren tarafa (davacıya) ait olduğu. somut uyuşmazlıkta; davalı davaya konu paranın kendilerine gönderildiğini (maddi vakıayı) ikrar ettiği, ancak, bunların davacı tarafından ileri sürülen nedenle (avans olarak) değil, başka bir nedenle («üçüncü kişiye» ait bir borcun ödenmesi amacıyla) gönderildiğini savunmak suretiyle, vakıanın hukuksal niteliğinin ileri sürülenden farklı olduğunu bildirdiği, bu durumda, davacı tarafın, davaya konu havalenin avans olarak gönderildiği yolundaki iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğunu, buna bağlı olarak, davalı tarafın borç ilişkisini kanıtlama yükümlülüğü bulunmadığını, (Aynı yönde Yargıtay 3.HD'nin 2017/14178E, 2019/3264 K., 11/04/2019 tarihli kararı; Yargıtay 11.HD'nin 2012/9255 E., 2013/11522 K., 03.06.2013 Tarihli kararı), o halde, mahkemece; «ispat yükünün» davacıda olduğu ve savunmaya göre davalıya geçmediği, davacının iddiasını yazılı delillerle ispatlayamadığı dikkate alınarak davacı, dava dilekçesinde açıkça «yemin deliline dayanmış» olmakla yemin deliline başvurup başvurmayacağı hususunda beyanı alınması ve yemin «delilinin değerlendirilmesi» sureti ile karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına, yargılamaya devam olunmak üzere, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine «kesin» olarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının dava dilekçesinde açıkça «yemin deliline dayanmış» olmakla «yemin teklif» etme hakkının hatırlatıldığı, davacı vekili tarafından sunulan yemin metninin davalıya tebliğ edildiği, davalının 24.06.2021 tarihli duruşmada yemini eda ettiği, davacı tarafından, davaya konu havalenin avans olarak gönderildiği iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine, şartları oluşmadığından davalının «kötüniyet tazminatı» talebinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «ispat yükünün» müvekkile düşmediğini, ispat yükü kendisine düşmeyen tarafın «yemin teklif» etmesi ve yeminin icrasının davanın esasına etkisinin bulunmadığını, bu nedenle davada edilen yeminin hiçbir hükmünün bulunmadığını, davalının «havale» yoluyla ödeme yapıldığını kabul ettiğini, ancak bu ödemenin «üçüncü kişinin» borcunun üstlenilmesi nedeniyle yapıldığını iddia ettiğini, davalının bu beyanının «bağlantısız bileşik ikrar» niteliğinde olduğunu, istinaf ve mahkeme tarafından «vasıflı ikrar» yönündeki hukuki nitelemenin hatalı olduğunu, bağlantısız bileşik ikrarın özelliği gereğince, yapılan ödemenin başka bir borç nedeniyle yapıldığının davalı tarafından kanıtlanması gerektiğini, ispat yükünün davalıda olduğunu, Yargıtay'ın emsal olarak gösterilen kararlarında ''davacı ile üçüncü kişi arasında «organik bağ» olduğu durumda savunmanın vasıflı ikrar olarak değerlendirileceği'' hususunun kabul edildiğini, somut olayda müvekkil ile üçüncü kişi durumundaki şirket ile aralarında organik bağ bulunmadığından, ikrarın bağlantısız bileşik ikrar olarak değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme yapıldığını, ayrıca, «maddi tazminatlarda davanın» reddi halinde maktu vekâlet ücreti takdiri gerekirken mahkemece nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararını …