Harç ikmali

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu edilen tüm alacağın davacı tarafından davalıdan tahsil edildiği, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar «verilmesine yer olmadığına» karar verilmiştir.

Usule ilişkin nihai kararlardan ve «davanın konusuz kalması» halinde verilecek kararlardan maktu karar ve ilam harcı alınır (bkz.

Mahkemece, davanın açıklanan mahiyetine göre Harçlar Kanunu’nun 30.maddesi uyarınca «harcın ikmali» için öncelikle davacı tarafa «mehil» verilmek, Harçlar Kanunu’nun 32. ve Yönetmeliğin 54. maddesine göre «harç ikmali» cihetine gidilerek (Bkz.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların dava konusu belge altındaki «imzayı inkar» ettikleri, dolayısıyla akdi ilişkinin davalı tarafça inkar edildiği, belge aslının dosyaya «ibraz» edilmediği, davacının iddiasını yasal delillerle ispat etmesi gerektiği, uyuşmazlığın niteliği ve değeri gözetildiğinde tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davalılar tarafından tanık dinlenmesine «muvafakat» edilmediği, sözleşmenin kanıtlandığı düşünülse dahi BK’nun 81. maddesine göre iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde akdin ifasını talep eden tarafın kendi borcunu «ifa» etmiş veya sözleşmeye uygun ifayı teklif etmiş olması gerektiği, davacının kendi edimini de yerine getirmediği, dava konusu «protokol» hükümlerinin uygulamaya geçirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava «maktu harç» yatırılarak açılmış olup yukarıda belirtildiği üzere davalılar dava değerinin az gösterildiğini ileri sürmüştür.

Bu durumda mahkemece, karşı davanın açıklanan mahiyetine göre Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca «harcın ikmali» için öncelikle karşı davacı vekiline «mehil» verilerek Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi ve Yönetmeliğin 54. maddesine göre «harç ikmali» cihetine gidilerek (Bakınız, Baki KURU, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.

Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmek üzere İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’ne verildiği, karşı dava dilekçesi «havale» edilirken dilekçenin kaleme saat 16.20’de «ibraz» edildiği, «harç» veznesi kapalı olduğundan harç kesilmediği notu düşülmüştür.

Şti. ve Faktoring şirketleri arasındaki ilişkinin «faktoring sözleşmelerine» dayalı olarak «fatura alacağının devrini» içeren «temlikname» ile yapıldığı, fatura alacağının ödeme belgesi olan çekin de bu sözleşmeye dayalı fatura eki olarak devir(temlik) edildiği, 6762 sayılı TTK’nın 599/1. maddesindeki «şahsi defi» «yasağına» tabi olmayıp TTK’nın 599/2. maddesindeki düzenleme nedeniyle şahsi defiler faktoring şirketlerine karşı da ileri sürülebileceğinden davanın her faktoring şirketine verilmiş olan çekler yönünden ayrı ayrı kabul edilmesi gerektiği, karşı dava açma süresi içerisinde «harç» yatırılmamış olduğundan ve dava açma süresi kanunen belirli olan karşı dava için harç yatırılması için yeniden süre verilemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın davalı …

Şti. ve Faktoring şirketleri arasındaki ilişkinin «faktoring sözleşmelerine» dayalı olarak «fatura alacağının devrini» içeren «temlikname» ile yapıldığı, fatura alacağının ödeme belgesi olan çekin de bu sözleşmeye dayalı fatura eki olarak devir(temlik) edildiği, 6762 sayılı TTK’nın 599/1. maddesindeki «şahsi defi» «yasağına» tabi olmayıp TTK’nın 599/2. maddesindeki düzenleme nedeniyle şahsi defiler faktoring şirketlerine karşı da ileri sürülebileceğinden davanın her faktoring şirketine verilmiş olan çekler yönünden ayrı ayrı kabul edilmesi gerektiği, karşı dava açma süresi içerisinde «harç» yatırılmamış olduğundan ve dava açma süresi kanunen belirli olan karşı dava için harç yatırılması için yeniden süre verilemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın davalı …

Şti. ile «faktoring» şirketleri arasında «temlik» ilişkisi sabit olup, «şahsi defiler» faktoring şirketlerine karşı ileri sürülebileceğinden davalılar arasında «müteselsil sorumluluk» olmayacağı, alacak temlik edildiğinden, alacak da onun tarafından «çek» ile tahsil edildiğinden çekin ilk «lehtarına» karşı bu davanın ileri sürülemeyeceği, bu nedenle davalı ...

Şti. lehine «maktu vekalet ücretine» karar verilmek gerekirken «esastan ret» hükmü kurularak anılan davalı yararına «nispi vekalet ücretine» hükmedilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

Harçlar Kanunu, «harç» alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'«sen) gözetilmesini» hükme bağlamıştır.

Mahkemece, davanın açıklanan mahiyetine göre Harçlar Kanunu’nun 30.maddesi uyarınca «harcın ikmali» için öncelikle davacı tarafa «mehil» verilmek, Harçlar Kanunu’nun 32. ve Yönetmeliğin 54. maddesine göre «harç ikmali» cihetine gidilerek (Bkz.

1- Dava, 1.000.000 YTL (Bir milyon Yeni Türk Lirası) sermayeli davalı Torosgaz Isparta-Burdur Doğalgaz Dağıtım A.Ş’nin %70 «payının» aynen «teslimine» ilişkin olup davalı taraf, şirketin sermayesinin 1.000.000 YTL (Bir milyon Yeni Türk Lirası) olduğu ve bu nedenle tanık dinletilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların dava konusu belge altındaki «imzayı inkar» ettikleri, dolayısıyla akdi ilişkinin davalı tarafça inkar edildiği, belge aslının dosyaya «ibraz» edilmediği, davacının iddiasını yasal delillerle ispat etmesi gerektiği, uyuşmazlığın niteliği ve değeri gözetildiğinde tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davalılar tarafından tanık dinlenmesine «muvafakat» edilmediği, sözleşmenin kanıtlandığı düşünülse dahi BK’nun 81. maddesine göre iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde akdin ifasını talep eden tarafın kendi borcunu «ifa» etmiş veya sözleşmeye uygun ifayı teklif etmiş olması gerektiği, davacının kendi edimini de yerine getirmediği, dava konusu «protokol» hükümlerinin uygulamaya geçirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davanın açıklanan mahiyetine göre Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca «harcın ikmali» için öncelikle davacı tarafa «mehil» verilmek, Harçlar Kanunu’nun 32. ve Yönetmeliğin 54. maddesine göre «harç ikmali» cihetine gidilerek (Bakınız, Baki KURU, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.

Mahkemece 08.06.2015 tarihli «ara» kararla birleşen 2015/159 Esas sayılı dosyaya ilişkin olarak 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 30.maddesine göre 47.500.000 USD üzerinden «harç ikmalinin» yapılması için davacılar vekiline 1 haftalık «kesin süre» verilmesine, aksi takdirde HMK'nın 150.maddesi uyarınca birleşen davanın «işlemden kaldırılmasına» karar verileceğinin «ihtarına» karar verilmesinden sonra davacı vekili 22/06/2015 tarihli dilekçe ile ...

End.AŞ'ye ait «hisse senedi» ve geçici «ilmühabere» bağlanmış 3000 adet ortaklık «payının» davalılar tarafından müvekkillerine iade ve «teslimi» talepli olarak HMK'nun 180. maddesi uyarınca davayı tamamen «ıslah» ettiğini bildirmiş ve «eksik harcı tamamlamamıştır».

1-Asıl ve birleşen 2015/159 E. sayılı davalar, taraflar arasında imzalanan «anonim şirket» «hisse devir sözleşmesi» ve yed'ieminlik sözleşmesi uyarınca davalı ...'e «teslim» edilen «hamiline» yazılı hisse senetleri ile «ilmühaberlerin» davacılara iadesi, birleşen 2012/228 E. sayılı dava ise «yedieminlik ücreti» istemine ilişkindir.

End.AŞ'ye ait «hisse senedi» ve geçici «ilmühabere» bağlanmış 3000 adet ortaklık «payının» davalılar tarafından müvekkillerine iade ve «teslimi» talepli olarak HMK'nun 180. maddesi uyarınca davayı tamamen «ıslah» ettiğini bildirmiş ve «eksik harcı tamamlamamıştır».

Asli müdahale talebinde bulunan ... vekili, 15.12.2015 «havale» tarihli dilekçesi ile müvekkili hakkında mahkemece fer'i «müdahale talebinin» reddine karar verildiğini, bağımsız bir dava olan harcı yatırılan «asli müdahale» davaları hakkında müstakil bir yargılama ve karar verilmesi gerekirken bunun yapılmadığını ileri sürerek asli müdahale davaları hakkında yargılama yapılıp, müstakil bir hüküm kurulması gerektiğini talep etmiştir.

Mahkemece 17.12.2015 tarihli ek kararla, 20.10.2015 tarihli celsede talepte bulunan ...'nin dosya kapsamı ve ihtilafa göre sözleşme tarafı ve ihtilaf tarafı olmadığından dolayı «müdahale talebinin» reddine karar verildiği anlaşıldığından 15.12.2015 «havale» tarihli dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın açıklanan mahiyetine göre Harçlar Kanunu’nun 30.maddesi uyarınca «harcın ikmali» için öncelikle davacı tarafa «mehil» verilmek, Harçlar Kanunu’nun 32. ve Yönetmeliğin 54. maddesine göre «harç ikmali» cihetine gidilerek (Bkz.

Dava «maktu harç» yatırılarak açılmış olup yukarıda belirtildiği üzere davalılar dava değerinin az gösterildiğini ileri sürmüştür.

Baskı, Cilt III, syf.3154, Cilt V, syf.5317) ve neticesine göre hareket edilmek gerekirken, «maktu harç» üzerinden açılan davaya bakılması bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davaya konu icra dosyalarının ve takibe konu edilen alacak tutarlarının tespiti ile Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca «harcın ikmali» için öncelikle davacı vekiline «mehil» verilmek, Harçlar Kanunu’nun 32. ve Yönetmeliğin 54. maddesine göre «harç ikmali» cihetine gidilerek (Bakınız, Baki KURU, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.

1- Dava, 600 adet icra takip dosyasının davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkin olup «maktu harç» ile dava açılmıştır.

Harçlar Kanunu, «harç» alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'«sen) gözetilmesini» hükme bağlamıştır.

Muarazanın giderilmesi talepli davalar «nispi harca» tabi olup, davalı tarafça icra dosyalarına konu edilen alacağın 9.448.309,68TL olduğu beyan edilmiş ise de, mahkemece «eksik harcın tamamlanması» sağlanmamıştır.

… nden sonra davalı MEDAŞ tarafından icra takibine konu edildiği, özelleştirme işlemlerinin muhatabı davalı MEDAŞ olduğundan, davalıdan bölünerek yeni kurulan MEPAŞ'a «husumet» yöneltilmesi gerektiğine ilişkin davalı savunmasına itibar edilemeyeceği, talepler 10 yıllık «zamanaşımına» tabi olduğundan davalının zamanaşımı define de itibar edilemeyeceği, 01/04/2006 - 31/12/2007 tarihleri arasında tahakkuka bağlanmış ve bu tarihler arasında icra takibine konu olmuş faturaların tahsilatının davalı MEDAŞ'a, 31/12/2007 tarihindeki bilanço düzenlemeleri çerçevesinde TEDAŞ'a devri yapılan ve bu devre esas bakiyenin içinde yer alan ve 01/01/2008 tarihinden sonra icra takibine konu olmuş faturaların tahsilatının davacı TEDAŞ'a ait oldukları, bu sebeple Niğde iline ait 818 adet icra dosyasından 218 adedinin davalı tarafından davacıya 13/01/2011 tarihinde devredildiği, bakiye 600 adet icra dosyasının ise davalı tarafından sözleşme ve bilançolara göre davacıya iade edilmesi gerekirken iade edilmediği, davalı MEDAŞ tarafından 120 nolu hesaptaki dava konusu icra dosyalarının 128 nolu hesaba alınmasının doğru olmadığı, 120 nolu hesaptaki alacakların davacı TEDAŞ'a ait olduğu, Vergi Usul Kanunu'nun 323. maddesi gereğince bir alacağın «şüpheli alacak» olarak sayılması için de dava veya icra safhasına intikal etmesinin şart olduğu, 600 adet dosyanın 31/12/2007 tarihi itibariyle henüz icra takibine konu edilmemişler olup 01/01/2008 tarihinden sonra icra takibine konu edildiği ve şüpheli alacak hesabına alınmasının mümkün olmadığı, bilirkişi kurullarının dosya kapsamı delillere ve «hakkaniyete» aykırı hukuki görüşlerine itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece verilen kararın hüküm kısmında yukarıda açıklanan kanuni ve yasal düzenlemelerin aradığı niteliklerin bulunmadığı, «infazda tereddüt» oluşturacak mahiyette karar verildiği ve hak «kaybına» yol açabileceği anlaşılmış olmakla, mahkemece infaza ve «denetime elverişli» yeniden hüküm tesis edilmesi için kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Harçlar Kanunu, «harç» alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'«sen) gözetilmesini» hükme bağlamıştır.