Tazminat

Bu durumda, mahkemece, «kazanç kaybı» alacağı için dava dilekçesinde talep edilen 1.000 TL yönünden davacının «temerrüdünün» davanın açılmasıyla oluştuğu gözetilerek, hüküm altına alınan 9.000 TL «yoksun kalınan» kazancın 1.000 TL'sine dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, «ıslah» tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünün birinci fıkrasındaki "9.000 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 31/01/2012 tarihinden itibaren" ibaresinin hükümden çıkartılıp, yerine "9.000 TL alacağın 1.000 TL'lik kısmına dava tarihinden, 8.000 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 31/01/2012 tarihinden itibaren" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.550,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Hak düşürücü süre dava ön şartı niteliğinde olup, AAÜT 7. maddesinin atfı ile tarifenin ikinci bölümünde belirtilen miktarlar itibariyle «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmeyip kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde 3. bentte yer alan "9.690,80 TL vekalet ücreti" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "1.200 TL maktu vekalet ücreti" ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Dava, «taşıma sözleşmesinden» kaynaklı tazminat talebine ilişkin olup mahkemece davanın «hak düşürücü süre» içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hak düşürücü süre dava ön şartı niteliğinde olup, AAÜT 7. maddesinin atfı ile tarifenin ikinci bölümünde belirtilen miktarlar itibariyle «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmeyip kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde 3. bentte yer alan "9.690,80 TL vekalet ücreti" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "1.200 TL maktu vekalet ücreti" ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu durumda, mahkemece, «kazanç kaybı» alacağı için dava dilekçesinde talep edilen 1.000 TL yönünden davacının «temerrüdünün» davanın açılmasıyla oluştuğu gözetilerek, hüküm altına alınan 9.000 TL «yoksun kalınan» kazancın 1.000 TL'sine dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, «ıslah» tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünün birinci fıkrasındaki "9.000 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 31/01/2012 tarihinden itibaren" ibaresinin hükümden çıkartılıp, yerine "9.000 TL alacağın 1.000 TL'lik kısmına dava tarihinden, 8.000 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 31/01/2012 tarihinden itibaren" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.550,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

6.441,29.TL vekalet ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “1.200,00 TL maktu vekalet” ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Dairemizce «tenfiz» davaları nitelikleri itibariyle «eda davası» olarak değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, mahkemece maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan ikinci bendin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL «maktu harç» peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinin eklenmesine ve üçüncü bentte yer alan “...

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, «tenfize» konu yabancı mahkeme kararının «kamu düzenine» aykırı olmadığı, kararın kesinleştiği, her ne kadar ... ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmasa da Türk Mahkemeleri kararlarının ...'da tenfizinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ...

Eyalet Mahkemesi’nin 5 O 93/08 sayılı kararının tanınması ve «tenfizine» karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkindir.

Bu durumda, mahkemece, «kazanç kaybı» alacağı için dava dilekçesinde talep edilen 1.000 TL yönünden davacının «temerrüdünün» davanın açılmasıyla oluştuğu gözetilerek, hüküm altına alınan 9.000 TL «yoksun kalınan» kazancın 1.000 TL'sine dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, «ıslah» tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünün birinci fıkrasındaki "9.000 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 31/01/2012 tarihinden itibaren" ibaresinin hükümden çıkartılıp, yerine "9.000 TL alacağın 1.000 TL'lik kısmına dava tarihinden, 8.000 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 31/01/2012 tarihinden itibaren" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.550,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz «peşin harcın» isteği halinde temyiz eden davalı şirket'e iadesine, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu itibarla, mahkemece «tenfizi» istenilen kararın davalıya hangi tarihte tebliğ edildiğine ilişkin yukarıda açıklanan çelişkinin giderilmesi ve kararın usulünce kesinleşip kesinleşmediğinin tesbiti ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yabancı bir mahkeme kararının tenfiz edilmesi için öncelikle kararın usulünce kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Davaya konu «tenfizi» istenen ...

… tiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, ayrıca 5 numaralı bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davacı tarafından ödenen 18,40 TL «başvuru harcı» ile 18,40 TL maktu karar harcı ve 12,00 TL «tebligat» gideri olmak üzere toplam 48,80 TL «yargılama giderinin» davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma «vekalet ücretinin» davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 3.777,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 25.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Oysa, «tenfiz» davalarının «eda davası» değil, «tespit davası» niteliğinde bulunması sebebiyle harcın maktu olarak tahsili gerektiğinden kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla kararın düzletilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenen mahkeme kararının davalıya usule uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği, MÖHUK 54. maddesi uyarınca tenfiz koşullarının oluştuğu ve kararın Türk «kamu düzenine» aykırı olduğu savunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkindir.

… tiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, ayrıca 5 numaralı bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davacı tarafından ödenen 18,40 TL «başvuru harcı» ile 18,40 TL maktu karar harcı ve 12,00 TL «tebligat» gideri olmak üzere toplam 48,80 TL «yargılama giderinin» davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma «vekalet ücretinin» davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 973,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 25.05.21012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Oysa, «tenfiz» davalarının «eda davası» değil, «tespit davası» niteliğinde bulunması sebebiyle harcın maktu olarak tahsili gerektiğinden kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla kararın düzletilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenen mahkeme kararının davalıya usule uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği, MÖHUK 54. maddesi uyarınca tenfiz koşullarının oluştuğu ve kararın Türk «kamu düzenine» aykırı olduğu savunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkindir.