İhtiyati Hacize İtiraz

Bunun için de, öncelikle taraflar arasındaki «kredi sözleşmeleri» ile «rehin» belgelerinin celb edilip incelenerek, «teminatların» asıl borçlunun borcunu teminen tesis edildiğinin anlaşılması halinde «müteselsil kefiller» hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilebileceği, verilen teminatların müteselsil kefillerin borcunun da teminatı olması halinde ise teminat bedellerini aşan alacak miktarınca kefiller yönünden ihtiyati haciz kararı verilebileceği, müteselsil kefillerin borcunun teminatı olarak verilmemesi halinde de TBK'nın 586/.... maddesi uyarınca asıl borçlu hakkında takip yapılmadan ya da asıl borçlunun borcunun teminatı olan «rehnin paraya çevrilmesi» yoluna gidilmeden de kefiller hakkında takip yapılabileceği gözetilerek bir sonuca varılması gerekirken, «eksik incelemeyle» yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

A.Ş., ... ve ...'in ise «kredi sözleşmesini» «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, asıl borçlu lehine verilen «teminat» mektuplarının banka tarafından tazmin edilmesi nedeniyle hesabın kat edilerek asıl borçlu ve müteselsil kefillere «hesap kat ihtarının» gönderildiği, buna rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve müteselsil kefiller aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesinin istenildiği, mahkemece de talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, İİK'nın «257». maddesinde «ihtiyati haciz» talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, talebin dayanağı olan «kredi sözleşmesi»'nde, karşı taraf ... ve ...'nın müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri oldukları, dava dışı borçlu ...'nın, kredi sözleşmesine «teminat» olarak taşınmazını «ipotek» verdiği, borcun rehinle teminat altına alındığı, rehinle teminat altına alınmış borçlarda, «ihtiyati haciz» talep edilemeyeceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati «haciz» talep eden alacaklı banka tarafından, dava dışı ...'ya kullandırılan «ticari kredinin» zamanında ödenmemesi üzerine bankaca, hesabın kat edilerek ödenmesi istenmiş, ödenmeyince «kefiller» yönünden işbu «ihtiyati haciz» isteminde bulunulmuştur.

İhtiyati «haciz» talep eden tarafından, dava dışı ...'ya kullandırılan «ticari kredi» için asıl borçludan «ipotek» ve «taşınır rehni» alınmış, ancak, aleyhlerine «ihtiyati haciz» istenen müşterek borçlu ve müteselsil kefillerden ipotek veya «rehin» alınmamıştır.

Her ne kadar aynı Yasanın 586/2. maddesinde alacağın, «teslime bağlı taşınır rehni» veya «alacak rehni» ile güvenceye alınması halinde, «rehnin paraya çevrilmesinden» önce «kefile» başvurulamayacağı ancak, alacağın rehnin paraya çevrilmesi yoluyla tamamen karşılanamayacağının önceden hâkim tarafından belirlenmesi veya borçlunun «iflas» etmesi ya da «konkordato» mehli verilmesi hâllerinde, rehnin paraya çevrilmesinden önce de kefile başvurulabileceği belirtilmiş ise de, dosya kapsamı itibariyle taşınır rehninin teslimi meşrud bir «rehin» olup olmadığı ve miktarı anlaşılamamaktadır.

İhtiyati «haciz» talep eden tarafından, dava dışı ...'ya kullandırılan «ticari kredi» için asıl borçludan «ipotek» ve «taşınır rehni» alınmış, ancak, aleyhlerine «ihtiyati haciz» istenen müşterek borçlu ve müteselsil kefillerden ipotek veya «rehin» alınmamıştır.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, talebin dayanağı olan «kredi sözleşmesi»'nde, karşı taraf ... ve ...'nın müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri oldukları, dava dışı borçlu ...'nın, kredi sözleşmesine «teminat» olarak taşınmazını «ipotek» verdiği, borcun rehinle teminat altına alındığı, rehinle teminat altına alınmış borçlarda, «ihtiyati haciz» talep edilemeyeceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati «haciz» talep eden alacaklı banka tarafından, dava dışı ...'ya kullandırılan «ticari kredinin» zamanında ödenmemesi üzerine bankaca, hesabın kat edilerek ödenmesi istenmiş, ödenmeyince «kefiller» yönünden işbu «ihtiyati haciz» isteminde bulunulmuştur.

A.Ş., ... ve ...'in ise «kredi sözleşmesini» «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, asıl borçlu lehine verilen «teminat» mektuplarının banka tarafından tazmin edilmesi nedeniyle hesabın kat edilerek asıl borçlu ve müteselsil kefillere «hesap kat ihtarının» gönderildiği, buna rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve müteselsil kefiller aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesinin istenildiği, mahkemece de talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın «257». maddesine göre, «ihtiyati haciz» istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip «yaklaşık ispat» yeterlidir.

Bunun için de, öncelikle taraflar arasındaki «kredi sözleşmeleri» ile «rehin» belgelerinin celb edilip incelenerek, «teminatların» asıl borçlunun borcunu teminen tesis edildiğinin anlaşılması halinde «müteselsil kefiller» hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilebileceği, verilen teminatların müteselsil kefillerin borcunun da teminatı olması halinde ise teminat bedellerini aşan alacak miktarınca kefiller yönünden ihtiyati haciz kararı verilebileceği, müteselsil kefillerin borcunun teminatı olarak verilmemesi halinde de TBK'nın 586/.... maddesi uyarınca asıl borçlu hakkında takip yapılmadan ya da asıl borçlunun borcunun teminatı olan «rehnin paraya çevrilmesi» yoluna gidilmeden de kefiller hakkında takip yapılabileceği gözetilerek bir sonuca varılması gerekirken, «eksik incelemeyle» yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «ihtiyati haciz» isteyen(alacaklı) vekili, 02.09.2010 tarihli «genel kredi sözleşmesi», kredi «çerçeve sözleşmesi» ve 12.10.2012 tarihli «kefalet sözleşmesine» istinaden müşterek ve «müteselsil kefiller» hakkında ihtiyati haciz isteminde bulunmuş olup, kredi sözleşmeleri, kefalet sözleşmesi, «kat ihtarı» ve tebliğ belgeleri dosyaya «ibraz» edilmiş olmakla, hangi sözleşmeden ne kadar alacağın bulunduğunun tespit edilemediği gerekçesiyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş …

İİK'nın «257». maddesine göre, «ihtiyati haciz» istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip «yaklaşık ispat» yeterlidir.

Ancak, İİK'nın «257». maddesinde «ihtiyati haciz» talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır.

Somut olayda, «ihtiyati haciz» isteyen(alacaklı) vekili, 02.09.2010 tarihli «genel kredi sözleşmesi», kredi «çerçeve sözleşmesi» ve 12.10.2012 tarihli «kefalet sözleşmesine» istinaden müşterek ve «müteselsil kefiller» hakkında ihtiyati haciz isteminde bulunmuş olup, kredi sözleşmeleri, kefalet sözleşmesi, «kat ihtarı» ve tebliğ belgeleri dosyaya «ibraz» edilmiş olmakla, hangi sözleşmeden ne kadar alacağın bulunduğunun tespit edilemediği gerekçesiyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş …

T..'in «kefalet limiti» ve tarihi belirtilmediğinden «geçersiz» olduğu, hangi sözleşmeden ne kadar borç olduğu hususunun «ibraz» edilen delillerden tespit edilemediği, ayrıca H..

Mahkemece, 02.09.2010 tarihli sözleşmede «kefalet limiti» belirtilmediği için «kefalet sözleşmesinin» geçerli olmadığı, 12.10.2012 tarihli kefalet sözleşmesinde T..

Ayrıca, mahkemece 02.09.2010 tarihli sözleşmede «kefalet limiti» açıkca belirtilmediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de, sözleşmenin ilk sayfasında kredi limiti 2.500.000,00TL olarak belirtilmiş olup, bu sayfa tüm kefillerce imzalanmış olmakla kefalet limitinin bu miktar olduğunun kabulü gerekeceği açık olmakla, yazılı gerekçeyle talebin reddi yerinde değildir.

A.Ş., ... ve ...'in ise «kredi sözleşmesini» «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, asıl borçlu lehine verilen «teminat» mektuplarının banka tarafından tazmin edilmesi nedeniyle hesabın kat edilerek asıl borçlu ve müteselsil kefillere «hesap kat ihtarının» gönderildiği, buna rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve müteselsil kefiller aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesinin istenildiği, mahkemece de talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bunun için de, öncelikle taraflar arasındaki «kredi sözleşmeleri» ile «rehin» belgelerinin celb edilip incelenerek, «teminatların» asıl borçlunun borcunu teminen tesis edildiğinin anlaşılması halinde «müteselsil kefiller» hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilebileceği, verilen teminatların müteselsil kefillerin borcunun da teminatı olması halinde ise teminat bedellerini aşan alacak miktarınca kefiller yönünden ihtiyati haciz kararı verilebileceği, müteselsil kefillerin borcunun teminatı olarak verilmemesi halinde de TBK'nın 586/.... maddesi uyarınca asıl borçlu hakkında takip yapılmadan ya da asıl borçlunun borcunun teminatı olan «rehnin paraya çevrilmesi» yoluna gidilmeden de kefiller hakkında takip yapılabileceği gözetilerek bir sonuca varılması gerekirken, «eksik incelemeyle» yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ancak, İİK'nın «257». maddesinde «ihtiyati haciz» talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır.

Dosya kapsamındaki belgelerden aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin alacağın dayanağını oluşturan «genel kredi sözleşmelerini» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, borcun ödenmemesi nedeniyle davacı (İhtiyati haciz isteyen) banka tarafından hesabın kat edilip borcun ödenmesi yönünde usulünce «ihtarda» bulunulduğu, ancak borcun ödenmediği, borç miktarının müşterek borçlu ve müteselsil kefillerin ödemeyi kabul ve «taahhüt» ettikleri miktarın altında bulunduğu sabittir.

Dava; aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin müşterek borçlu ve «müteselsil kefili» olduğu «genel kredi sözleşmesinden» kaynaklı ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Aynı kanunun 45. maddesi uyarınca asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde ise bu alacağa ilişkin rehne başvurulmadan «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamındaki belgelerden aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin alacağın dayanağını oluşturan «genel kredi sözleşmelerini» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, borcun ödenmemesi nedeniyle davacı (İhtiyati haciz isteyen) banka tarafından hesabın kat edilip borcun ödenmesi yönünde usulünce «ihtarda» bulunulduğu, ancak borcun ödenmediği, borç miktarının müşterek borçlu ve müteselsil kefillerin ödemeyi kabul ve «taahhüt» ettikleri miktarın altında bulunduğu sabittir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; alacaklı vekilinin talep dilekçesinde alacağı karşılayacak «ipotek» haricinde yeterli «teminatın» bulunmadığından bahsedildiği, bu haliyle alacağın ipotekle teminat altına alındığı, İİK'nın «257». maddesinde yer alan alacağın rehinle teminat altına alınmamış olması koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dava; aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin müşterek borçlu ve «müteselsil kefili» olduğu «genel kredi sözleşmesinden» kaynaklı ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İİK'nın «257»/1. maddesi uyarınca rehinle temin edilmemiş ve «vadesi» gelmiş bir para borcunun alacaklısı borçlunun yedinde veya üçüncü şahıslarda olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

A.Ş., ... ve ...'in ise «kredi sözleşmesini» «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, asıl borçlu lehine verilen «teminat» mektuplarının banka tarafından tazmin edilmesi nedeniyle hesabın kat edilerek asıl borçlu ve müteselsil kefillere «hesap kat ihtarının» gönderildiği, buna rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve müteselsil kefiller aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesinin istenildiği, mahkemece de talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın «257». maddesine göre, «ihtiyati haciz» istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip «yaklaşık ispat» yeterlidir.

Bunun için de, öncelikle taraflar arasındaki «kredi sözleşmeleri» ile «rehin» belgelerinin celb edilip incelenerek, «teminatların» asıl borçlunun borcunu teminen tesis edildiğinin anlaşılması halinde «müteselsil kefiller» hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilebileceği, verilen teminatların müteselsil kefillerin borcunun da teminatı olması halinde ise teminat bedellerini aşan alacak miktarınca kefiller yönünden ihtiyati haciz kararı verilebileceği, müteselsil kefillerin borcunun teminatı olarak verilmemesi halinde de TBK'nın 586/.... maddesi uyarınca asıl borçlu hakkında takip yapılmadan ya da asıl borçlunun borcunun teminatı olan «rehnin paraya çevrilmesi» yoluna gidilmeden de kefiller hakkında takip yapılabileceği gözetilerek bir sonuca varılması gerekirken, «eksik incelemeyle» yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «ihtiyati haciz» isteyen (alacaklı) vekili, taraflarca imzalanan «kredi sözleşmelerinin» suretlerini ve «kat ihtarını» sunduğuna göre, mahkemece, kredinin ne kadarı ödendiği, kefillerin krediye «kefil» olup olmadıkları, ihtiyati haciz isteğinin soyut olduğu, İİK «257». maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

… rihte çekildiği, çekilen kredinin ödenip ödenmediği, ödenmiş ise ne kadarının ödendiği, ne kadar borç kaldığı, kredi çekildiği tarihte kefillerin bu çekilen krediye «kefil» olup olmadıkları gibi bir çok hususun dosyaya sunulmadığı, «ihtiyati haciz» isteyenin soyut iddiaları dışında karşı tarafın borcu olduğuna dair dosyada hiçbir delil ve bilgi bulunmadığı, İİK «257». madde koşulları oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

İİK'nın «257». maddesine göre, «ihtiyati haciz» istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip «yaklaşık ispat» yeterlidir.

A.Ş., ... ve ...'in ise «kredi sözleşmesini» «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, asıl borçlu lehine verilen «teminat» mektuplarının banka tarafından tazmin edilmesi nedeniyle hesabın kat edilerek asıl borçlu ve müteselsil kefillere «hesap kat ihtarının» gönderildiği, buna rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve müteselsil kefiller aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesinin istenildiği, mahkemece de talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bunun için de, öncelikle taraflar arasındaki «kredi sözleşmeleri» ile «rehin» belgelerinin celb edilip incelenerek, «teminatların» asıl borçlunun borcunu teminen tesis edildiğinin anlaşılması halinde «müteselsil kefiller» hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilebileceği, verilen teminatların müteselsil kefillerin borcunun da teminatı olması halinde ise teminat bedellerini aşan alacak miktarınca kefiller yönünden ihtiyati haciz kararı verilebileceği, müteselsil kefillerin borcunun teminatı olarak verilmemesi halinde de TBK'nın 586/.... maddesi uyarınca asıl borçlu hakkında takip yapılmadan ya da asıl borçlunun borcunun teminatı olan «rehnin paraya çevrilmesi» yoluna gidilmeden de kefiller hakkında takip yapılabileceği gözetilerek bir sonuca varılması gerekirken, «eksik incelemeyle» yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ancak, İİK'nın «257». maddesinde «ihtiyati haciz» talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır.

Bu itibarla, «ihtiyati haciz» isteyen alacaklının, «kredi sözleşmesinde» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatı «taşıyan» borçlular aleyhine, TBK'nın 586. maddesine dayanarak ihtiyati haciz talebinde bulunmasına engel bir durum bulunmadığı gözden kaçırılarak, yazılı gerekçeyle istemin reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Talep «müşterek borçlu müteselsil kefiller» için «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kefillerin sorumluluğu TBK'nın 586. maddesinin 1. bendinde hükme bağlanmış olup, anılan düzenlemeye göre «kefil», «müteselsil kefil» sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçlunun ifada gecikmiş ve «ihtarın» sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde bulunması halinde borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir.

Mahkemece, asıl borçlu firmaya kullandırılan kredinin «teminatı» olarak «ipotek» tesis edildiği, alacak rehinle temin edildiğinden İİK'nın «257». maddesindeki şartların oluşmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Talep «müşterek borçlu müteselsil kefiller» için «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyada «kefaletten» kaynaklanan borcun rehinle temin edildiğini gösterir bir belge mevcut değildir.

Bu itibarla, «ihtiyati haciz» isteyen alacaklının, «kredi sözleşmesinde» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatı «taşıyan» borçlular aleyhine, TBK'nın 586. maddesine dayanarak ihtiyati haciz talebinde bulunmasına engel bir durum bulunmadığı gözden kaçırılarak, yazılı gerekçeyle istemin reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.