6102TTK Türk Ticaret Kanunu

YİDK kararının iptali

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2023/2114 E. 2024/4593 K. ·

Kısmen onandı, kısmen bozulduKesinlik belirsiz

★ Emsal

Mahkemenin nitelemesi:

Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
istinaf incelemesi↗ esastan ret↗ ortalama tüketici↗ ayırt edicilik↗ fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi↗ yükleten (shipper)↗ istinaf yoluna başvurulabilirlik↗

Atıf yapılan mevzuat: HMK · SMK — SMK 5

Gerekçe

Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/199 E., 2017/95 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015/19406 sayılı ve "Dijital Dönüşüm" ibareli marka tescil başvurusu yaptığını, Markalar Dairesi Başkanlığınca başvurunun 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın da YİDK tarafından reddine karar verildiğini, "Dijital Dönüşüm" ibareli slogan markasının ayırt edici niteliğe ve marka olabilme özelliklerine sahip olduğunu, dava konusu marka başvurusunun müvekkili tarafından üretildiğini, müvekkilinin marka başvurusunu oluşturan ibareye, tüm Türkiye'de yaygın reklam kampanyaları ve kullanımları ile başlı başına ayırt edicilik kazandırdığını, müvekkilinin "dijital dönüşüm" markası üzerinde eskiye dayalı kullanımla kazanılmış hakkının olduğunu ileri sürerek 2016-M-2766 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dijital Dönüşüm" ibaresinin herkesin kullanımına açık bir ticari terim olduğu, dolayısıyla marka olabilmenin kaynak gösterme şartını karşılamamakta ve 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde aranan ayırt edicilik kriterini taşımadığı, davacı şirkete ait 2015/19406 sayılı "Dijital Dönüşüm" ibareli başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında marka olma özelliğine haiz olmadığı, dava konusu iptali talep edilen TÜRKPATENT YİDK 2016-M-2766 sayılı kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; “Dijital Dönüşüm” ibaresinin herkesin kullanımına açık bir kavram olduğu ve ayırt ediciliğinin olmadığı yönündeki kararın hatalı bulunduğunu, tescili talep edilen “dijital dönüşüm” ibareli markanın tamamıyla müvekkili tarafından yaratıldığını ve bir bütün olarak bakıldığında dijital olma yolunda kaydedilen ilerlemeyi ifade ettiğini, “dijitale doğru evrilme” anlamında algı yaratan, birbirinden farklı kelimelerin bir araya getirilerek anlamlı bir kombinasyon oluşturan “dijital dönüşüm” ibareli slogan markasının, ayırt edici niteliğe ve marka olabilme özelliklerine sahip bir marka olup, ilk defa müvekkil tarafından kullanılmaya başlandığını ve müvekkili ile özdeşleştiğini, müvekkilinin dijital dönüşüm ibaresini tekeline alamayacağı ifadesinin hatalı bulunduğunu, başvuru konusu markanın slogan marka olduğu konusunda yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmadığını, marka incelenirken markanın bir bütün olarak inceleneceğini ve iki ayırt edici olmayan kelimenin bir araya gelerek ayırt edici bir unsur oluşturabileceğini, bu hususun da kararda göz ardı edildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dijital Dönüşüm" ibaresinin, bir kurum, şirket veya yapının, dijital çağa ayak uydurmak için pazarlamasından, iş modellerine, otomasyonundan, organizasyon yapısı ve yönetim şekline kadar her şeyini yeni dünya araçları ile yapmasına verilen genel isim olduğu, bu ibarenin, firmaların dijital zamana uyum sağlamak için teknolojiyi tüm süreçlerinde kullanmaları şeklinde de ifade edilebileceği, dijital zamana uyum sağlama sürecinin, tüm sektörleri kapsadığı ve her hangi bir ürün veya hizmet sektörü ile sınırlı olmadığı, bu itibarla dava konusu başvurunun, başvuru kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetlerin ortalama tüketicilerince, marka olarak algılanmayacağı ve ayırt ediciliğinin bulunmadığı, kullanım yoluyla dava konusu başvuruya ayırt edicilik kazandırıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; “Dijital Dönüşüm” ibaresinin slogan marka kapsamında değerlendirilmeksizin istinaf incelemesi yapıldığını, müvekkilinin "Dijital Dönüşüm" markası, slogan marka olarak değerlendirilmemiş olup bu tür markalar değerlendirilirken farklı kıstaslara tabi olması gerektiğini, ilk olarak müvekkili tarafından oluşturulan ve kullanılan "Dijital Dönüşüm" markası slogan marka olarak yaratıldığını ve yoğun kullanım sonucu ayırt edici hale geldiğini ve müvekkille özdeşleştiğini, sunulan deliller de bu hususu kanıtlamakta ise de bilirkişilerce söz konusu markanın, slogan marka olduğu göz ardı edilerek ticari bir terim olması nedeni ile herkesin kullanımına açık olduğu kararının isabetli olmadığını, müvekkili şirketin "Dijital Dönüşüm" markası talebinin müvekkilinin bu markayı ilk defa kullandığı yargılama aşamasında da belirlenmesine rağmen değerlendirilmediğini, müvekkilinin "Dijital Dönüşüm" slogan markası için 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına dayanmakta ve kullanımla ayırt edicilik sağladığını,

tamamen müvekkilinin yaratıcı bir ürünü olan ve slogan markası olarak kullanılan ve Türkiye’deki kullanıcılar bazında kendi lehine tanınırlık ve ayırt edicilik kazandırdığı bu markanın tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Benzer Kararlar

Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.

  • YİDK kararının iptali | Marka hükümsüzlüğü | Marka hükümsüzlüğü

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2022/1238 E. 2023/4996 K.

    Ortak:

    Sonuç: 🔶 iki emsal

    Farklı:

  • YİDK kararının iptali

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2023/3860 E. 2024/5963 K.

    Ortak: · YİDK kararının iptali

    Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

    Farklı:

  • YİDK kararının iptali

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2023/907 E. 2024/4420 K.

    Ortak: · YİDK kararının iptali

    Sonuç: 🔶 iki emsal

    Farklı:

1 benzer karar daha

  • Alacak

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2017/373 E. 2018/8145 K.

    Sonuç: 🔶 iki emsal

    Farklı:

Karar metni

Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster

11. Hukuk Dairesi         2023/2114 E.  ,  2024/4593 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI 2021/1576 Esas, 2023/4 Karar

HÜKÜM

Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI 2016/199 E., 2017/95 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015/19406 sayılı ve "Dijital Dönüşüm" ibareli marka tescil başvurusu yaptığını, Markalar Dairesi Başkanlığınca başvurunun 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın da YİDK tarafından reddine karar verildiğini, "Dijital Dönüşüm" ibareli slogan markasının ayırt edici niteliğe ve marka olabilme özelliklerine sahip olduğunu, dava konusu marka başvurusunun müvekkili tarafından üretildiğini, müvekkilinin marka başvurusunu oluşturan ibareye, tüm Türkiye'de yaygın reklam kampanyaları ve kullanımları ile başlı başına ayırt edicilik kazandırdığını, müvekkilinin "dijital dönüşüm" markası üzerinde eskiye dayalı kullanımla kazanılmış hakkının olduğunu ileri sürerek 2016-M-2766 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dijital Dönüşüm" ibaresinin herkesin kullanımına açık bir ticari terim olduğu, dolayısıyla marka olabilmenin kaynak gösterme şartını karşılamamakta ve 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde aranan ayırt edicilik kriterini taşımadığı, davacı şirkete ait 2015/19406 sayılı "Dijital Dönüşüm" ibareli başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında marka olma özelliğine haiz olmadığı, dava konusu iptali talep edilen TÜRKPATENT YİDK 2016-M-2766 sayılı kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; “Dijital Dönüşüm” ibaresinin herkesin kullanımına açık bir kavram olduğu ve ayırt ediciliğinin olmadığı yönündeki kararın hatalı bulunduğunu, tescili talep edilen “dijital dönüşüm” ibareli markanın tamamıyla müvekkili tarafından yaratıldığını ve bir bütün olarak bakıldığında dijital olma yolunda kaydedilen ilerlemeyi ifade ettiğini, “dijitale doğru evrilme” anlamında algı yaratan, birbirinden farklı kelimelerin bir araya getirilerek anlamlı bir kombinasyon oluşturan “dijital dönüşüm” ibareli slogan markasının, ayırt edici niteliğe ve marka olabilme özelliklerine sahip bir marka olup, ilk defa müvekkil tarafından kullanılmaya başlandığını ve müvekkili ile özdeşleştiğini, müvekkilinin dijital dönüşüm ibaresini tekeline alamayacağı ifadesinin hatalı bulunduğunu, başvuru konusu markanın slogan marka olduğu konusunda yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmadığını, marka incelenirken markanın bir bütün olarak inceleneceğini ve iki ayırt edici olmayan kelimenin bir araya gelerek ayırt edici bir unsur oluşturabileceğini, bu hususun da kararda göz ardı edildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dijital Dönüşüm" ibaresinin, bir kurum, şirket veya yapının, dijital çağa ayak uydurmak için pazarlamasından, iş modellerine, otomasyonundan, organizasyon yapısı ve yönetim şekline kadar her şeyini yeni dünya araçları ile yapmasına verilen genel isim olduğu, bu ibarenin, firmaların dijital zamana uyum sağlamak için teknolojiyi tüm süreçlerinde kullanmaları şeklinde de ifade edilebileceği, dijital zamana uyum sağlama sürecinin, tüm sektörleri kapsadığı ve her hangi bir ürün veya hizmet sektörü ile sınırlı olmadığı, bu itibarla dava konusu başvurunun, başvuru kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetlerin ortalama tüketicilerince, marka olarak algılanmayacağı ve ayırt ediciliğinin bulunmadığı, kullanım yoluyla dava konusu başvuruya ayırt edicilik kazandırıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; “Dijital Dönüşüm” ibaresinin slogan marka kapsamında değerlendirilmeksizin istinaf incelemesi yapıldığını, müvekkilinin "Dijital Dönüşüm" markası, slogan marka olarak değerlendirilmemiş olup bu tür markalar değerlendirilirken farklı kıstaslara tabi olması gerektiğini, ilk olarak müvekkili tarafından oluşturulan ve kullanılan "Dijital Dönüşüm" markası slogan marka olarak yaratıldığını ve yoğun kullanım sonucu ayırt edici hale geldiğini ve müvekkille özdeşleştiğini, sunulan deliller de bu hususu kanıtlamakta ise de bilirkişilerce söz konusu markanın, slogan marka olduğu göz ardı edilerek ticari bir terim olması nedeni ile herkesin kullanımına açık olduğu kararının isabetli olmadığını, müvekkili şirketin "Dijital Dönüşüm" markası talebinin müvekkilinin bu markayı ilk defa kullandığı yargılama aşamasında da belirlenmesine rağmen değerlendirilmediğini, müvekkilinin "Dijital Dönüşüm" slogan markası için 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına dayanmakta ve kullanımla ayırt edicilik sağladığını,

tamamen müvekkilinin yaratıcı bir ürünü olan ve slogan markası olarak kullanılan ve Türkiye’deki kullanıcılar bazında kendi lehine tanınırlık ve ayırt edicilik kazandırdığı bu markanın tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1063977000 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz

Bu sitedeki içerik bilgilendirme amaçlıdır; hukuki görüş veya tavsiye değildir. Resmî metin için mevzuat.gov.tr esastır.