Maddi ve Manevi Tazminat

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, «internet bankacılığı» yoluyla davacıların davalı Bankadaki hesaplarından bilgi ve talimatları dışında paralarının çekilmesi istemine ilişkindir.Kanuni faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1 nci maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1 nci maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

… ışığında somut olayda halli gereken husus davacının reeskont oranı tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da ticari işlerde reeskont oranına göre «temerrüt faizi» isteyip isteyemeyeceği buna Yasanın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak «avans faizi» mi istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin «yasal faiz» istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşün …

… iz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasa’nın 4489 sayılı Yasa’yla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1 nci maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasa’nın 2. maddesinin 1 ve 2. fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1 nci maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

… tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da (davada dava tarihi olan 03.05.2007 tarihinden itibaren istenmiş) ticari işlerde reeskont oranına göre «temerrüt faizi» isteyip isteyemeyeceği buna Yasa’nın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak «avans faizi» mi istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin «yasal faiz» istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşün …

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu «hasarın» taşıma sırasında istifleme hatasından meydana geldiği, davacı «taşıyıcının» yüklemeye nezaret ve uyarı görevini yerine getirdiğini ispatlayamadığı, bu nedenle zararın meydana gelmesinde %50 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 23.406,30 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek «yasal faizi» ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, «internet bankacılığı» yoluyla davacıların davalı Bankadaki hesaplarından bilgi ve talimatları dışında paralarının çekilmesi istemine ilişkindir.Kanuni faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1 nci maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1 nci maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

… ışığında somut olayda halli gereken husus davacının reeskont oranı tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da ticari işlerde reeskont oranına göre «temerrüt faizi» isteyip isteyemeyeceği buna Yasanın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak «avans faizi» mi istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin «yasal faiz» istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşün …

… i faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasa ile değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1. maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasa'nın 2. maddesinin 1 ve 2. fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1. maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

Yasa'nın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasa'nın 1. maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşündü …

… ğerlendirmesine geçildiğinde, yukarıda anılan madde metninde yer alan istenebilir hükmünün alacaklının en çok hangi oranda faiz talep edebileceği bir başka ifadeyle «azami faiz oranını» gösterdiği onun da «avans faizi» olduğu yoksa alacaklının avans faizi istemesi mümkün iken tercihini bu yönde kullanmayıp, ondan daha düşük oranda bir faiz oranını ifade eden belli bir faiz türüne veya orana göre talepte bulunmasına engel teşkil edemeyeceği, aksine bir düşüncenin alacaklının ihtiyarında olan daha az oranda faiz isteme «yetkisinin» alacak ticari bir işten doğmuş olsa bile ya isteyebileceğinin en azını («yasal faiz») ya da en çoğunu (avans faizi) isteyebilirsin şeklinde yasa ile elinden alınmasının avans faizinden az yasal faizden çok olan bir orana göre faiz talep etmesini en …

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı sigorta şirketiyle iş yeri «sigorta poliçesi» yaptığı, 05.12.2005 tarihinde «hırsızlık» olayı meydana geldiği, emtiaların «hasara» uğradığı, hırsızlığın «teminat kapsamında» olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 17.138,94 YTL'nın 05.01.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dava, iş yeri «sigorta poliçesine» dayalı tazminat istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki Uyuşmazlık ticari işten doğmuş bulunmaktadır.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, «internet bankacılığı» yoluyla davacıların davalı Bankadaki hesaplarından bilgi ve talimatları dışında paralarının çekilmesi istemine ilişkindir.Kanuni faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1 nci maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1 nci maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

… ışığında somut olayda halli gereken husus davacının reeskont oranı tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da ticari işlerde reeskont oranına göre «temerrüt faizi» isteyip isteyemeyeceği buna Yasanın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak «avans faizi» mi istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin «yasal faiz» istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşün …

… ni faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1. maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2. maddesinin 1 ve 2. fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1. maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

… şığında somut olayda halli gereken husus, davacının reeskont oranı tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da ticari işlerde reeskont oranına göre «temerrüt faizi» isteyip isteyemeyeceği buna Yasanın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak «avans faizinin» istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin «yasal faiz» istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşün …

TTK’nın 781. maddesine göre, «taşıyıcı» eşyanın kendisine «teslim» edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen müddet içinde; uğradığı «zıya» ve hasardan sorumlu olup, «taşıyıcının sorumluktan kurtulabilmesi», zarara neden olan olayda, anılan maddenin ikinci fıkrasında sayılan «kurtuluş kanıtlarının» bulunduğunun ispatı halinde mümkündür.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda «taşıma sözleşmesinin» yapıldığı «üst taşıyıcının» taşımanın yapıldığı mevsim itibariyle havanın yağışlı olduğunu bilmesi ve ona göre kapalı kasa ile taşıma yaptırması gerektiği, bu nedenle %50 «kusurun» üst taşıyıcıda, %50 kusurun da «fiili taşıyıcı» («alt taşıyıcı») olan davalıda olduğu belirtilmiş ve mahkemece bu rapor doğrultusunda davalı taşıyıcı «hasar» bedelinin %50’sinden sorumlu tutulmuştur.

… girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, açık kasa kamyon ile yapılan taşımada davalının %50, «üst taşıyıcının» da %50 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.147 TL’nin «yasal faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1- Dava, taşıma «sigorta sözleşmesine» dayalı «rücuen tazminat» istemine ilişkindir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, «internet bankacılığı» yoluyla davacıların davalı Bankadaki hesaplarından bilgi ve talimatları dışında paralarının çekilmesi istemine ilişkindir.Kanuni faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1 nci maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1 nci maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

… ışığında somut olayda halli gereken husus davacının reeskont oranı tabirinin yasadan çıkarıldığı 01.05.2005 tarihinden sonra da ticari işlerde reeskont oranına göre «temerrüt faizi» isteyip isteyemeyeceği buna Yasanın 2/f.2. maddesi hükmünün engel teşkil edip etmeyeceği, bir başka ifadeyle ticari işlerde ancak «avans faizi» mi istenebileceği, bunun dışındaki istemlerin «yasal faiz» istemini mi ifade edeceği noktasında toplanmaktadır.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasanın 1 nci maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşün …

… i faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasa ile değiştirilen ve 01.01.2000 tarihinde yürürlüğe giren değişik 1. maddesi hükmüne göre %30 «yasal faiz» oranından vazgeçilerek, bunun yerine Merkez Bankasının kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranında faiz uygulamasına geçilmiş, anılan Yasanın 2. maddesinin 1 ve 2. fıkralarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere ve değişik 1. maddeye yapılan atıf nedeniyle ticari olmayan işlerden doğan para alacaklarında reeskont oranında «temerrüt faizi» istenebileceği 2/f-2. maddesi hükmüne göre ise yukarıda belirtilen değişiklik tarihinden itibaren ticari işlerde Merkez Bankası’nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı ve reeskont oranına göre daha yüksek bir oranı ifade eden «avans faizi» oranında temerrüt faizi istenebileceği düzenlenmiştir.

Yasanın 2/f.2. hükmünde “…ticari işlerde «temerrüt faizi» bu oran üzerinden istenebilir” denilmekte olup, istenebilir şeklindeki düzenlemenin para alacaklısının ancak «avans faizi» isteyebileceği böyle bir talep yerine somut olayda olduğu gibi «reeskont faizi» istemesi halinde avans faizinden vazgeçtiği ve artık ancak 2/f-1. hükmü yollaması ile aynı Yasa'nın 1. maddesine göre yasal temerrüt faizi isteyebileceğini düşündü …

… ğerlendirmesine geçildiğinde, yukarıda anılan madde metninde yer alan istenebilir hükmünün alacaklının en çok hangi oranda faiz talep edebileceği bir başka ifadeyle «azami faiz oranını» gösterdiği onun da «avans faizi» olduğu yoksa alacaklının avans faizi istemesi mümkün iken tercihini bu yönde kullanmayıp, ondan daha düşük oranda bir faiz oranını ifade eden belli bir faiz türüne veya orana göre talepte bulunmasına engel teşkil edemeyeceği, aksine bir düşüncenin alacaklının ihtiyarında olan daha az oranda faiz isteme «yetkisinin» alacak ticari bir işten doğmuş olsa bile ya isteyebileceğinin en azını («yasal faiz») ya da en çoğunu (avans faizi) isteyebilirsin şeklinde yasa ile elinden alınmasının avans faizinden az yasal faizden çok olan bir orana göre faiz talep etmesini en …

2- Mahkemece tazminattan sorumlu tutulan sigorta şirketi, kazaya neden olan aracın «zorunlu mali sorumluluk sigortacısı» olup, KTK.nun 98/1, 99/1, TTK.nun 1299. maddeleri ile ZMSS.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslara göre, «ıslah» edilen «bölüm» için de «temerrüt faizine» hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

… . ve ... dışındaki davacıların tüm davalılar yönünden, davacı ... ve ...’in ise sigorta şirketleri dışındaki davalılar yönünden davaların takip edilmemesi nedeniyle «açılmamış sayılmasına», davacılardan ... ve ...’in davalı İsviçre Sigorta Şirketi'ne yönelik davalarının kabulü ile toplam 34.728,83 TL «maddi tazminatın» «temerrüt faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline, diğer davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Genel Şartlarının 12. maddesi uyarınca sigorta şirketi kendisine olayın bilgi ve belgeleri ile birlikte başvurulmasından itibaren 8 iş günü sonunda, böyle bir başvuru yok ise dava tarihinde «temerrüde» düşeceğinden, «temerrüt tarihinin» açıkça saptanması gerekir.