İhtiyati haciz

Buna ve İİK'nın 45. maddesine göre, asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde bu alacağa ilişkin olarak rehne başvurulmadan, «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün olmamakla birlikte TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca, «müşterek borçlu müteselsil kefiller» yönünden kefil oldukları miktar için ayrıca «kefaletin» rehinle «teminatı» söz konusu değilse bu kişiler hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi mümkün olup, somut olayda dosya içinde aleyhine ihtiyati haciz istenen müteselsil kefillerin …

Mahkemece, borçluların taşınmazları üzerine «ipotek» konulduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmişse de, alacaklı vekili «müşterek borçlu müteselsil kefil» tarafından verilen ipoteğin asıl kredi borçlusunun borcunu «teminat» altına aldığını, kefillerin borcu için verilmiş bir ipoteğin bulunmadığını ileri sürmüştür.

Bu durumda «ipotek» resmi senedi getirtilmek suretiyle «müteselsil kefiller» tarafından yüklenilen edimlerin «teminatı» olmak üzere alacaklı taraf lehine ipotek tesis edilip edilmediği üzerinde durularak sonuca gidilmesi gerekirken, «eksik inceleme» ve hatalı değerlendirme ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece iddia ve dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, İİK'nın ihtiyati haczin şartlarını düzenleyen «257». maddesinin rehinle temin edilmemiş ve «vadesi» gelmiş bir para borcunun alacaklısının borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta, taşınır, taşınmaz mallarını ile alacakları ve diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir hükmü karşısında alacaklının alacağını «ipotek» ile temin ettiği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla, «ihtiyati haciz» talep edenin, «kredi sözleşmesinde» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatı «taşıyan» karşı taraflar aleyhine, TBK'nın 586. maddesine dayanarak ihtiyati haciz talebinde bulunmasına engel bir durum bulunmadığı nazara alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ancak, İİK'nın «257»/1. maddesi gereğince rehinle temin edilmemiş ve «vadesi» gelmiş bir para borcunun alacaklısı borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

Talep, «genel kredi sözleşmesine» dayalı «ihtiyati haciz» istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile istemin reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla, «ihtiyati haciz» talep edenin, «kredi sözleşmesinde» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatı «taşıyan» karşı taraflar aleyhine, TBK'nın 586. maddesine dayanarak ihtiyati haciz talebinde bulunmasına engel bir durum bulunmadığı nazara alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Kefillerin sorumluluğu da 6098 sayılı TBK'nın 586/1 maddesinde hükme bağlanmış olup, anılan düzenlemeye göre «kefil», «müteselsil kefil» sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçlunun ifada gecikmiş ve «ihtarın» sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde bulunması halinde borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir.

Somut olayda, asıl borçlu ile talep eden banka arasında «kredi sözleşmesi» imzalandığı, karşı tarafların da işbu kredi sözleşmesinin müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri oldukları, asıl borçlunun borcuna «teminat» teşkil etmek üzere 3. şahıslar tarafından «ipotek» verildiği, dosyada «kefaletten» kaynaklanan alacağın rehinle temin edildiğini gösterir bir belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Buna ve İİK'nın 45. maddesine göre, asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde bu alacağa ilişkin olarak rehne başvurulmadan, «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün olmamakla birlikte TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca, «müşterek borçlu müteselsil kefiller» yönünden kefil oldukları miktar için ayrıca «kefaletin» rehinle «teminatı» söz konusu değilse bu kişiler hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi mümkün olup, somut olayda dosya içinde aleyhine ihtiyati haciz istenen müteselsil kefillerin …

Mahkemece, borçluların taşınmazları üzerine «ipotek» konulduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmişse de, alacaklı vekili «müşterek borçlu müteselsil kefil» tarafından verilen ipoteğin asıl kredi borçlusunun borcunu «teminat» altına aldığını, kefillerin borcu için verilmiş bir ipoteğin bulunmadığını ileri sürmüştür.

İcra İflas Kanunu'nun «257»/1 maddesi hükmü gereğince, rehinle temin edilmemiş ve «vadesi» gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

Buna ve İİK'nın 45. maddesine göre, asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde bu alacağa ilişkin olarak rehne başvurulmadan, «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün olmamakla birlikte, TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca, «müşterek borçlu müteselsil kefiller» yönünden kefil oldukları miktar için ayrıca «kefaletin» rehinle «teminatı» söz konusu değilse bu kişiler hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi mümkündür.

Somut olayda, istem dilekçesine ekli belgelerden; talep eden alacaklı banka ile dava dışı asıl borçlu arasında «genel kredi sözleşmesi» akdedildiği, haklarında «ihtiyati haciz» kararı verilmesi talep edilen borçluların bu sözleşmede «müşterek borçlu müteselsil kefil» sıfatıyla imzalarının bulunduğu, talep eden alacaklı banka tarafından kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edilip borçlulara «hesap kat ihtarının» gönderildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, alacağın «genel kredi sözleşmesine» dayandığı, asıl borçlu yönünden «teminat» alındığı, «müteselsil kefiller» için ise teminat alınmadığı, asıl borçlu yönünden alacağı karşılayacak miktarda teminat almayarak kusurlu davranan bankanın, bu sorumluluğunu kefillere yükleyemeyeceği, «mal kaçırma» iddiası hakkında soyut ifadelerin yeterli olmadığı, normal takip yolu ile «ihtiyati haciz» arasında olağanüstü zarar doğuracak etkili bir fark bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, istem dilekçesine ekli belgelerden; talep eden alacaklı banka ile dava dışı asıl borçlu arasında «genel kredi sözleşmesi» akdedildiği, haklarında «ihtiyati haciz» kararı verilmesi talep edilen borçluların bu sözleşmede «müşterek borçlu müteselsil kefil» sıfatıyla imzalarının bulunduğu, talep eden alacaklı banka tarafından kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edilip borçlulara «hesap kat ihtarının» gönderildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, alacağın «genel kredi sözleşmesine» dayandığı, asıl borçlu yönünden «teminat» alındığı, «müteselsil kefiller» için ise teminat alınmadığı, asıl borçlu yönünden alacağı karşılayacak miktarda teminat almayarak kusurlu davranan bankanın, bu sorumluluğunu kefillere yükleyemeyeceği, «mal kaçırma» iddiası hakkında soyut ifadelerin yeterli olmadığı, normal takip yolu ile «ihtiyati haciz» arasında olağanüstü zarar doğuracak etkili bir fark bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati «haciz» taleplerinde tam bir ispatın aranmasının gerekmediği, «yaklaşık ispatın» yeterli olduğu da dikkate alındığında, «hesap kat» ihtarında belirtilen ve ödenmediği ileri sürülen alacak tutarı için alacaklı bankanın «ihtiyati haciz» talebinde bulunmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gözetilerek, İİK'nın «257»/1'inci maddesi uyarınca ihtiyati haciz şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe i …

Buna ve İİK'nın 45. maddesine göre, asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde bu alacağa ilişkin olarak rehne başvurulmadan, «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün olmamakla birlikte TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca, «müşterek borçlu müteselsil kefiller» yönünden kefil oldukları miktar için ayrıca «kefaletin» rehinle «teminatı» söz konusu değilse bu kişiler hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi mümkün olup, somut olayda dosya içinde aleyhine ihtiyati haciz istenen müteselsil kefillerin …

Mahkemece, borçluların taşınmazları üzerine «ipotek» konulduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmişse de, alacaklı vekili «müşterek borçlu müteselsil kefil» tarafından verilen ipoteğin asıl kredi borçlusunun borcunu «teminat» altına aldığını, kefillerin borcu için verilmiş bir ipoteğin bulunmadığını ileri sürmüştür.

İcra İflas Kanunu'nun «257»/1 maddesi hükmü gereğince, rehinle temin edilmemiş ve «vadesi» gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; alacaklı vekilinin talep dilekçesinde alacağı karşılayacak «ipotek» haricinde yeterli «teminatın» bulunmadığından bahsedildiği, bu haliyle alacağın ipotekle teminat altına alındığı, İİK'nın «257». maddesinde yer alan alacağın rehinle teminat altına alınmamış olması koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dava; aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin müşterek borçlu ve «müteselsil kefili» olduğu «genel kredi sözleşmesinden» kaynaklı ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki belgelerden aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin alacağın dayanağını oluşturan «genel kredi sözleşmelerini» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, borcun ödenmemesi nedeniyle davacı (İhtiyati haciz isteyen) banka tarafından hesabın kat edilip borcun ödenmesi yönünde usulünce «ihtarda» bulunulduğu, ancak borcun ödenmediği, borç miktarının müşterek borçlu ve müteselsil kefillerin ödemeyi kabul ve «taahhüt» ettikleri miktarın altında bulunduğu sabittir.

Dosya kapsamındaki belgelerden aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin alacağın dayanağını oluşturan «genel kredi sözleşmelerini» müşterek borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, borcun ödenmemesi nedeniyle davacı (İhtiyati haciz isteyen) banka tarafından hesabın kat edilip borcun ödenmesi yönünde usulünce «ihtarda» bulunulduğu, ancak borcun ödenmediği, borç miktarının müşterek borçlu ve müteselsil kefillerin ödemeyi kabul ve «taahhüt» ettikleri miktarın altında bulunduğu sabittir.

Dava; aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesi istenilenlerin müşterek borçlu ve «müteselsil kefili» olduğu «genel kredi sözleşmesinden» kaynaklı ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Ancak, TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca müşterek borçlu ve müteselsil kefillerin ödemeyi kabul ve «taahhüt» ettikleri miktar için ayrıca rehinle «teminat» verilmemiş ise bu kişiler hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkündür.

Buna ve İİK'nın 45. maddesine göre, asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde bu alacağa ilişkin olarak rehne başvurulmadan, «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün olmamakla birlikte TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca, «müşterek borçlu müteselsil kefiller» yönünden kefil oldukları miktar için ayrıca «kefaletin» rehinle «teminatı» söz konusu değilse bu kişiler hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi mümkün olup, somut olayda dosya içinde aleyhine ihtiyati haciz istenen müteselsil kefillerin …

Kararı, «ihtiyati haciz» talep eden alacaklı vekili temyiz etmiştir.

İstem, «ihtiyati haciz» kararı verilmesine ilişkindir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden, ipoteğin kefillerin «kefalet» borcunu «teminat» altına almadığı anlaşıldığından, borcun teminat altına alındığı gerekçesi isabetli görülmediği gibi, keza dosyaya sunulan ödeme planlarından, talebe dayanak teşkil eden borcun ödenmediği de sabit olmakla, aksi yöndeki gerekçe isabetli görülmemiş, İİK «257». ve TBK 586. maddelerine göre «ihtiyati haciz» talebinin değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün ihtiyati haciz talep eden lehine bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, borcun rehinle «teminat» altında ve kredinin borçlu tarafından kısmen ödenip «vadesi» gelmemiş kredi taksitlerinin olduğu, yasal koşulları oluşmadığı gerekçesiyle «ihtiyati haciz» talebinin reddine karar verilmiştir.

Buna göre, "Rehinle temin edilmemiş ve «vadesi» gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir." Müteselsil «kefaletde» «kefilin» sorumluluğu da TBK 586. maddesinde düzenlenmiştir.

Buna ve İİK'nın 45. maddesine göre, asıl alacağın borçlusu tarafından alacağı temin etmek üzere «rehin» verilmiş olması halinde bu alacağa ilişkin olarak rehne başvurulmadan, «ihtiyati haciz» kararı verilmesi mümkün olmamakla birlikte TBK'nın 586. (Mülga BK'nın 487. maddesi) maddesi uyarınca, «müşterek borçlu müteselsil kefiller» yönünden kefil oldukları miktar için ayrıca «kefaletin» rehinle «teminatı» söz konusu değilse bu kişiler hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi mümkün olup, somut olayda dosya içinde aleyhine ihtiyati haciz istenen müteselsil kefillerin …

Mahkemece, borçluların taşınmazları üzerine «ipotek» konulduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmişse de, alacaklı vekili «müşterek borçlu müteselsil kefil» tarafından verilen ipoteğin asıl kredi borçlusunun borcunu «teminat» altına aldığını, kefillerin borcu için verilmiş bir ipoteğin bulunmadığını ileri sürmüştür.

Bu durumda «ipotek» resmi senedi getirtilmek suretiyle «müteselsil kefiller» tarafından yüklenilen edimlerin «teminatı» olmak üzere alacaklı taraf lehine ipotek tesis edilip edilmediği üzerinde durularak sonuca gidilmesi gerekirken, «eksik inceleme» ve hatalı değerlendirme ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Asıl borçlunun taşınmazları üzerinde tesis edilen «ipoteklerin» müteselsil kefillerin borcunun da «teminatı» olması halinde TBK'nin 586/2. ve İİK'nın 45. maddeleri uyarınca «müteselsil kefiller» hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilemez.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; İİK'nın 45. maddesi gereğince rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu «iflasa» tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız «rehnin paraya çevrilmesi» yoluyla takip yapabileceği ancak «rehin» tutarı borcu ödemeye yetmezse alacaklının kalan alacağını iflas veya «haciz» yoluyla takip edebileceği, BK'nın 586/2. maddesi gereğince alacak «teslime bağlı taşınır rehni» veya «alacak rehni» ile güvenceye alınmış ise rehnin paraya çevrilmesinden önce «kefile» başvurulamayacağı, somut olayda asıl borçlu ... tarafından borca «teminat» olarak dört adet taşınmazın «ipotek» edildiği, ipotek miktarının borcu karşılamaya yeterli olmadığına dair dosyada delil bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; «ihtiyati haciz» isteyen (alacaklı) ile asıl borçlu ... arasında akdedilen 6.12.2013 tarihli «kredi sözleşmesi» uyarınca asıl borçluya kredi kullandırıldığı, aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmesi istenilen kişilerin kredi sözleşmesini «müteselsil kefil» sıfatıyla imzaladıkları, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edilerek ...

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; İİK'nın 45. maddesi gereğince rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu «iflasa» tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız «rehnin paraya çevrilmesi» yoluyla takip yapabileceği ancak «rehin» tutarı borcu ödemeye yetmezse alacaklının kalan alacağını iflas veya «haciz» yoluyla takip edebileceği, BK'nın 586/2. maddesi gereğince alacak «teslime bağlı taşınır rehni» veya «alacak rehni» ile güvenceye alınmış ise rehnin paraya çevrilmesinden önce «kefile» başvurulamayacağı, somut olayda asıl borçlu ... tarafından borca «teminat» olarak dört adet taşınmazın «ipotek» edildiği, ipotek miktarının borcu karşılamaya yeterli olmadığına dair dosyada delil bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Noterliği aracılığıyla asıl borçlu ve müteselsil kefillere «hesap kat ihtarının» gönderildiği, buna rağmen kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle «müteselsil kefiller» aleyhine «ihtiyati haciz» kararı verilmesinin istenildiği sabittir.

Ancak; ipoteğin müteselsil kefillerin borcunun «teminatı» olarak verilmemesi halinde TBK'nın 586/1. maddesi uyarınca asıl borçlu hakkında takip yapılmadan ya da asıl borçlunun borcunun teminatı olan «rehnin paraya çevrilmesi» yoluna gidilmeden «kefiller» hakkında takip yapılmasına hukuken bir engel yoktur.