Marka hükümsüzlüğü

… zemini düzgün düz bir zemine yapılmış boya adı altında kullanıldığı, bu ibarenin herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici bir sözcük olduğu, tek başına «ayırt ediciliğe» bir katkısının bulunmadığı, davalının bu ibareyi «ortalama tüketici» nezdinde tanınmış marka olan POLİSAN markası ile birlikte kullanıldığı, orta seviyedeki insanlar bakımından taraf markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığının anlaşıldığı, karşı dava yönünden ise; celp edilen Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) kayıtlarına göre; davalıya ait "ÇBS SATEN" markasının 16.08.1999 tarihinde iptal işlemi nedeniyle, "SATEN" markasının ise 08.01.2008 tarihinde «yenilenmeme» sebebiyle müddetlerinin dolduğu, dolayısıyla bu markalar üzerinde davalının marka hakkının sona erdiği, karşı davanın bu sebeple konusuz kaldığı görülmekle karşı dava yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar «verilmesine yer olmadığına» karar verilmesi gerektiği, davanın yargılama aşamasında tamamen veya kısmen konusuz kalması mümkün olup, konusuz kalan talep yönünden uyuşmazlık sona ermiş olsa dahi, uyuşmazlığın devam ettiği diğer talepler gibi bu talep yönünden de yargılamaya devam olunması gerekebileceği, zira mahkemenin, yargılamaya devam ederek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu diğer bir deyişle hangi tarafın davanın açılmasına sebebiyet verdiğini tespit edip, o tarafı «yargılama giderlerine» (bu arada AAÜT hükümleri nazara alınarak vekâlet ücretine de) mahkûm etmesi gerektiği, karşı davanın 23.09.2002 tarihinde açıldığı, dolayısıyla 16.08.1999 tarihinde iptal işlemi nedeniyle müddeti dolan davalıya ait "ÇBS SATEN" markası yönünden davacının iptal edilen markanın hükümsüzlüğünü talep etmekte ve TPMK nezdinde yapılacak basit bir araştırmayla bu durumu öğrenebilecekken iş bu davayı açmakta haksız olduğu, davalıya ait 08.01.2008 tarihinde yenilenmeme sebebiyle müddeti dolan "SATEN" markası yönünden ise, marka hakkının yargılama sırasında sona erdiği, sona erme «sebebinin» gerçekleştiği tarihten itibaren markanın hükümsüz olacağı, davacının bu marka yönünden davayı açmakta haklı oluşu birlikte değerlendirildiğinde, her iki taraf lehine kabul-red oranları gereğince (1/2) yargılama gideri ve «vekalet ücreti» hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl dava bakımından; davacının davalıya ait 155843 tescil numaralı markasının hükümsüzlüğü ile «sicilden terkini» isteminin «zamanaşımı» nedeniyle reddine, davacının davalıya ait 204573 ve 205656 tescil numaralı markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkini isteminin reddine, karşı dava bakımından; …

… ğlantı ihtimali de dâhil halk nezdinde karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin, markanın tescilli olduğu mallarla aynı veya benzer mallarda kullanılması «marka hakkına tecavüz» teşkil ettiği, karıştırılma («iltibas») ihtimalinden bahsedilmek için halkın bu iki işaret arasında herhangi bir şekilde, herhangi bir sebeple bir bağlantı kurmasının yeterli olduğu, başka bir deyişle, tescilli marka ile kullanılan işaret arasında görsel ve sesçil (fonetik) yönden benzerlik bulunmasa, hatta genel görünüş (umumi intiba) açısından ayniyet veya benzerlik bulunmasa dahi, halk bunlar arasında herhangi bir şekilde bir bağlantı kuruyorsa karıştırılma ihtimalinin mevcudiyetinin kabul olunacağı, buradaki “halk” kavramından ortalama niteliklere sahip olan tüketicilerin anlaşılması gerektiği, dosya kapsamındaki delillere göre; her iki tarafın da faaliyet yürüttüğü boya sektöründe, davacının "Polisan" davacının "ÇBS" markasının toplumca tanınan ve bilinen ayrı markalar oldukları ve her iki markanın boya türüne ilişkin "SATEN" kelimesini kullandıkları, söz konusu bu ibarenin boya sektörüne ilişkin tanımlayıcı niteliği, bu ibarenin herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici özelliği, tek başına «ayırt ediciliğe» bir katkısının bulunmamasına göre "saten" markasının salt davacı markası ile özdeşleştiğinin ve onun kullanımına hasredilecek nitelikte olduğunun kabul edilemeyeceği ve davalının kullanımlarının davacının marka haklarına tecavüz niteliğinde olmadığından ilk derece mahkemesinin bu yöndeki kabulünde isabetsizliğin bulunmadığının değerlendirildiği, bu belirlemeler sonrası ilk derece mahkemesince; davalının 204573 tescil numaralı "Polisan Nature Saten Macun" ve 205656 tescil numaralı "Polisan Natura Saten" markalarına yönelik, ayrıca «yenilenmeme» sebebiyle «sicilden terkin» edilen davacıya ait 107887 tescil numaralı marka sebebiyle «yargılama giderlerine» yönelik davalı-karşı davacının, dava tarihi itibariyle haklı kabul edilmesinde usul ve yasaya aykırılığın bulunmadığı ve davacı-karşı davalının bu yöndeki istinaf …

… PATENT nezdinde 96/017226 sayı ile tescili olan Polisan Ultra markasından doğan haklarına davalı tarafından gerçekleştirilen tecavüzün tespitine, durdurulmasına, ve «marka hakkına tecavüzün» devamını önlemek üzere her türlü tedbirin alınmasına, davalının, müvekkili şirketin markasını izinsiz olarak kullanmaya başladığı tespit olunacak tarihten itibaren dava tarihine kadar 556 sayılı KHK'nın 66 ncı maddesinin (b) bendi hükmüne göre hesaplanacak olan «maddi tazminatın» fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'sinin «yasal faizi» ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalının "ULTRA" markasını izinsiz ve hasız olarak kullanması nedeniyle müvekkilerinin nezdinde doğmuş manevi zararlarının tazmini amacıyla 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalının ultra markası ürünlerinde, ticari faaliyetlerinde, reklam ve tanıtımlarında kullanımının durdurulması ve yasaklanması ultra markasını «taşıyan» ürünlerin «masrafı» davalıya ait olmak üzere piyasadan geri toplanmasına, "Ultra" markası ürünlerle ilgili olarak davalı tarafından internet üzerinde yayınlanan her türlü bilgi, görsel, video ve sair tanıtım malzemelerinin kaldırılması yönünde davalının kusurlu ve kötü niyetli olduğu gözetilerek takdiren «teminatsız» olarak dava sonuçlanıncaya kadar İhtiyati tedbir kararı verilmesine, 556 sayılı KHK'nın 72 nci maddesine göre dava sonucunda verilecek kararın masrafları davalıya ait olmak üzere tirajı en yüksek 3 ulusal gazeteden birinde «ilanına», «yargılama giderleri» ve ücreti vekâletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkil şirketin boya ve ısı yalıtımı sektöründe uzun yıllardır faaliyet gösteren, «ticari teamüllere» uygun hareket eden ve çok sayıda saygın marka ve ürün grubuyla toplamda haklı bir itibar ve tanınmışlığa ulaşmış olan köklü bir sanayi kuruluşu olduğunu, müvekkilinin "FİLLİ BOYA" markasıyla yüksek bilinirliğe sahip olduğunu, davacının iddia ettiği gibi "ULTRA" ibaresinin tek başına davacı yan adına tescilli bir marka olmadığını,; davacının iddialarının ve istemlerinin ULTRA markasına vaki tecavüz varsayımına dayandırdığını, tescilli markasının iddia edildiği gibi ULTRA değil "POLİSAN ULTRA" şekil markası olduğunu, davacının tek başına tescilli ULTRA markasının olmadığını, ULTRA tasviri nitelikte ibare olunduğundan tek başına tescilinin mümkün olmadığını, tescilli bir markanın esas tali unsur ise marka örneği üzerinde bulunan ikinci derece tamamlayıcı unsur olduğunu, yardımcı unsur olarak nitelendirilen ibarelerin tek başına marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, davacının tanınan markasının polisan ibaresi iken müvekkilin tanınmış markasının FİLLİ BOYA olduğunu, markaların benzerliğinin değerlendirilmesinde önemli olan noktanın, markalarının benzerliğinin «ortalama tüketici» gözüyle değerlendirilmesi ve markaların bütün olarak bıraktıkları izlenim olduğunu, bu çerçevede markaların karıştırılmaya yol açacak benzer unsurlarının karşılaştırılmasına ağırlık edilmiş zayıf bir markanın aynı derecede geniş kapsamlı bir koruma elde edilemeyeceğini, müvekkili şirketin ambalaj görselinden görüleceği gibi, ürünün merkezine tanınmış markası olan "FİLLİ BOYA" ibaresini yerleştirdiğini, altına özel bir kodlama sistemiyle ve ürünün akrilik boya niteliği de vurgulanarak "ULTRA" ibaresini bir ürün serisi içinde ürünün niteliğini belirtecek şekilde, dürüst kullanım esasına uygun şekilde yerleştirdiğini, davacının «ihtiyati tedbir» talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

… ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, tecavüzün tespiti ve tazminat istemine ilişkin olduğu, davacının dayandığı tescilli markası “POLİSAN ULTRA” ibaresi olduğu, «dava konusu» edilen marka da “FİLLİ BOYA” ibaresinden oluştuğu, davalı tarafın "ultra" ibareli ya da içerisinde "ultra" ibaresi geçen herhangi bir marka tescili de bulunmadığı, her iki tarafında hizmete sundukları ürünlerinde ortak olarak yer alan "ultra" kelimesi nedeniyle markaların karıştırılma ihtimalinin değerlendirilmesinde, "ultra" kelimesinin aşırı üst, fazla, aşkın anlamına geldiği, her iki tarafında ortak olarak ürün ürettiği boya sektöründe ise " ultra boya" ibaresinin genellikle "kapatma gücü yüksek" bir boya türü olarak tanımlandığı, "ultra" ibaresinin herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici bir sözcük olduğu, «ayırt ediciliğe» bir katkısının bulunmadığı dolayısıyla her iki markanın tanınmış marka olduğu da dikkate alındığında orta seviyedeki insanlar bakımından taraf markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığı, "ultra" ibaresinin tek birkişinin «münhasıran» marka olarak kullanımına bırakılamayacağı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkil şirketin boya ve ısı yalıtımı sektöründe uzun yıllardır faaliyet gösteren, «ticari teamüllere» uygun hareket eden ve çok sayıda saygın marka ve ürün grubuyla toplamda haklı bir itibar ve tanınmışlığa ulaşmış olan köklü bir sanayi kuruluşu olduğunu, müvekkilinin "FİLLİ BOYA" markasıyla yüksek bilinirliğe sahip olduğunu, davacının iddia ettiği gibi "ULTRA" ibaresinin tek başına davacı yan adına tescilli bir marka olmadığını,; davacının iddialarının ve istemlerinin ULTRA markasına vaki tecavüz varsayımına dayandırdığını, tescilli markasının iddia edildiği gibi ULTRA değil "POLİSAN ULTRA" şekil markası olduğunu, davacının tek başına tescilli ULTRA markasının olmadığını, ULTRA tasviri nitelikte ibare olunduğundan tek başına tescilinin mümkün olmadığını, tescilli bir markanın esas tali unsur ise marka örneği üzerinde bulunan ikinci derece tamamlayıcı unsur olduğunu, yardımcı unsur olarak nitelendirilen ibarelerin tek başına marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, davacının tanınan markasının polisan ibaresi iken müvekkilin tanınmış markasının FİLLİ BOYA olduğunu, markaların benzerliğinin değerlendirilmesinde önemli olan noktanın, markalarının benzerliğinin «ortalama tüketici» gözüyle değerlendirilmesi ve markaların bütün olarak bıraktıkları izlenim olduğunu, bu çerçevede markaların karıştırılmaya yol açacak benzer unsurlarının karşılaştırılmasına ağırlık edilmiş zayıf bir markanın aynı derecede geniş kapsamlı bir koruma elde edilemeyeceğini, müvekkili şirketin ambalaj görselinden görüleceği gibi, ürünün merkezine tanınmış markası olan "FİLLİ BOYA" ibaresini yerleştirdiğini, altına özel bir kodlama sistemiyle ve ürünün akrilik boya niteliği de vurgulanarak "ULTRA" ibaresini bir ürün serisi içinde ürünün niteliğini belirtecek şekilde, dürüst kullanım esasına uygun şekilde yerleştirdiğini, davacının «ihtiyati tedbir» talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; “POLİSAN ULTRA” markasının tüketici nezdinde «ayırt ediciliği» yüksek bir marka niteliğine haiz olduğunu, markanın, bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini diğer teşebbüsün mal ve hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan işaretler olarak adlandırılabileceğini, jenerik markaların ise tescili talep edilen mal veya hizmetin genel kategorisini belirten işaretler olarak tanımlanabileceğini, doktrin görüşünde de belirtilmiş olduğu üzere jenerik işaretin, tescil edildiği sektörde markanın ilk akla gelen anlamı olarak da tanımlandığını, boya sektöründe “ultra” olarak tanımlanan ve tüketici nezdinde “ultra” olarak bilinen bir boya çeşidi bulunmadığını, bu itibarla “ultra” kelimesi özellikle boya sektöründe tanımlayıcı bir ifade olmadığını, markanın bir bütün olarak ilgili tüketiciye mal/hizmet ile ilgili herhangi bir bilgi iletip iletilemediğinin sorgulandığını, markanın bir bütün olarak, malların/hizmetlerin kalitesine, kullanımına ya da karakteristiğine ilişkin herhangi bir bilgi ilettiğini düşünüp düşünmeyeceği olduğunu, bu itibarla sadece “ultra” kelimesinin sözcük anlamına bakılarak bu kelimenin tanımlayıcı yada jenerik bir ifade olduğunun belirtilmesinin mümkün olmadığını, «dava konusu» sektörün, boya sektöründe “ultra boya” olarak tanımlanan bir boya çeşidi bulunmadığını, google arama motorunun görseller sekmesinde “ultra boya” ile ilgili ilk çıkan iki görselin ise müvekkilin markasının yer aldığı ürün ile davalının hukuka aykırı kullanımı olduğunu, gerekçeli kararda, “ultra” ibaresinin tek bir kişinin «münhasıran» marka olarak kullanımına bırakılamayacağı gerekçesinin TÜRKPATENT marka araştırma sonuçlarına göre “ultra” kelimesi ile eşit 36 sonuç bulunduğunu, “ultra” ibaresinin birçok kategoride tek başına marka olarak tescil edilmiş olan bir kelime olduğunu, bu husus da “ultra” kelimesinin tecil edildiği mal ve hizmet grubuna göre tanımlayıcı nitelik arz etmeyen bir işaret olduğunu, marka sahiplerine kesintisiz marka hakkında faydalanma sağlamak olduğunu, davanın, tescilli markamıza karşı gerçekleştirilen tecavüzün durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup; markamızın tescile uygun olup olmadığının işbu davanın konusu olmadığını,“Polisan” ve “filli boya” ibarelerinin çatı marka niteliğine haiz olup müvekkiline ait markada ayırt edici unsur “ultra” ibaresi olduğundan, yerel mahkemenin her iki markanın da tanınmış marka olduğuna ilişkin gerekçesinin kabulünün mümkün olmadığını, “Polisan Ultra” markasında esaslı unsur “ultra” ifadesiyken “Polisan”ın çatı marka niteliği arz ettiğini, bu tip markalarda yer alan ikincil kelime unsurlarının aynısının veya benzerlerinin başka bir markada yer alması halinde, markaların benzerliği değerlendirmesinde çatı markası (veya «ticaret unvanı» kılavuz unsuru) arka planda bırakılarak inceleme yapılacağını, bu itibarla yerel mahkemenin dava konusu her iki markanın da tanınmış marka olması nedeniyle karıştı …

… PATENT nezdinde 96/017226 sayı ile tescili olan Polisan Ultra markasından doğan haklarına davalı tarafından gerçekleştirilen tecavüzün tespitine, durdurulmasına, ve «marka hakkına tecavüzün» devamını önlemek üzere her türlü tedbirin alınmasına, davalının, müvekkili şirketin markasını izinsiz olarak kullanmaya başladığı tespit olunacak tarihten itibaren dava tarihine kadar 556 sayılı KHK'nın 66 ncı maddesinin (b) bendi hükmüne göre hesaplanacak olan «maddi tazminatın» fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'sinin «yasal faizi» ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalının "ULTRA" markasını izinsiz ve hasız olarak kullanması nedeniyle müvekkilerinin nezdinde doğmuş manevi zararlarının tazmini amacıyla 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalının ultra markası ürünlerinde, ticari faaliyetlerinde, reklam ve tanıtımlarında kullanımının durdurulması ve yasaklanması ultra markasını «taşıyan» ürünlerin «masrafı» davalıya ait olmak üzere piyasadan geri toplanmasına, "Ultra" markası ürünlerle ilgili olarak davalı tarafından internet üzerinde yayınlanan her türlü bilgi, görsel, video ve sair tanıtım malzemelerinin kaldırılması yönünde davalının kusurlu ve kötü niyetli olduğu gözetilerek takdiren «teminatsız» olarak dava sonuçlanıncaya kadar İhtiyati tedbir kararı verilmesine, 556 sayılı KHK'nın 72 nci maddesine göre dava sonucunda verilecek kararın masrafları davalıya ait olmak üzere tirajı en yüksek 3 ulusal gazeteden birinde «ilanına», «yargılama giderleri» ve ücreti vekâletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

… ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, tecavüzün tespiti ve tazminat istemine ilişkin olduğu, davacının dayandığı tescilli markası “POLİSAN ULTRA” ibaresi olduğu, «dava konusu» edilen marka da “FİLLİ BOYA” ibaresinden oluştuğu, davalı tarafın "ultra" ibareli ya da içerisinde "ultra" ibaresi geçen herhangi bir marka tescili de bulunmadığı, her iki tarafında hizmete sundukları ürünlerinde ortak olarak yer alan "ultra" kelimesi nedeniyle markaların karıştırılma ihtimalinin değerlendirilmesinde, "ultra" kelimesinin aşırı üst, fazla, aşkın anlamına geldiği, her iki tarafında ortak olarak ürün ürettiği boya sektöründe ise " ultra boya" ibaresinin genellikle "kapatma gücü yüksek" bir boya türü olarak tanımlandığı, "ultra" ibaresinin herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici bir sözcük olduğu, «ayırt ediciliğe» bir katkısının bulunmadığı dolayısıyla her iki markanın tanınmış marka olduğu da dikkate alındığında orta seviyedeki insanlar bakımından taraf markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığı, "ultra" ibaresinin tek birkişinin «münhasıran» marka olarak kullanımına bırakılamayacağı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

… ile asıl dava 18.07.2002 tarihinde açılmış olduğundan, davalıya ait 155843 tescil numaralı "LUX SATEN BOYA" markasının 15.02.1995 tescil tarihi itibariyle 5 yıllık «hak düşürücü sürenin» dolduğunun anlaşıldığı, Mahkemelerince bu yönde her ne kadar hükümde "«zamanaşımı» nedeniyle reddine" şeklinde yazılmış ise de; bu husus sonuca etki etmemekle birlikte ancak «kanun yolu» incelemesinde gözetilebileceği, davacı vekili; davalının diğer markaları olan 204573 tescil numaralı "POLİSAN NATURA SATEN MACUN" markası ile 205656 tescil numaral …

… zemini düzgün düz bir zemine yapılmış boya adı altında kullanıldığı, bu ibarenin herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici bir sözcük olduğu, tek başına «ayırt ediciliğe» bir katkısının bulunmadığı, davalının bu ibareyi «ortalama tüketici» nezdinde tanınmış marka olan POLİSAN markası ile birlikte kullanıldığı, orta seviyedeki insanlar bakımından taraf markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığının anlaşıldığı, karşı dava yönünden ise; celp edilen Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) kayıtlarına göre; davalıya ait "ÇBS SATEN" markasının 16.08.1999 tarihinde iptal işlemi nedeniyle, "SATEN" markasının ise 08.01.2008 tarihinde «yenilenmeme» sebebiyle müddetlerinin dolduğu, dolayısıyla bu markalar üzerinde davalının marka hakkının sona erdiği, karşı davanın bu sebeple konusuz kaldığı görülmekle karşı dava yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar «verilmesine yer olmadığına» karar verilmesi gerektiği, davanın yargılama aşamasında tamamen veya kısmen konusuz kalması mümkün olup, konusuz kalan talep yönünden uyuşmazlık sona ermiş olsa dahi, uyuşmazlığın devam ettiği diğer talepler gibi bu talep yönünden de yargılamaya devam olunması gerekebileceği, zira mahkemenin, yargılamaya devam ederek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu diğer bir deyişle hangi tarafın davanın açılmasına sebebiyet verdiğini tespit edip, o tarafı «yargılama giderlerine» (bu arada AAÜT hükümleri nazara alınarak vekâlet ücretine de) mahkûm etmesi gerektiği, karşı davanın 23.09.2002 tarihinde açıldığı, dolayısıyla 16.08.1999 tarihinde iptal işlemi nedeniyle müddeti dolan davalıya ait "ÇBS SATEN" markası yönünden davacının iptal edilen markanın hükümsüzlüğünü talep etmekte ve TPMK nezdinde yapılacak basit bir araştırmayla bu durumu öğrenebilecekken iş bu davayı açmakta haksız olduğu, davalıya ait 08.01.2008 tarihinde yenilenmeme sebebiyle müddeti dolan "SATEN" markası yönünden ise, marka hakkının yargılama sırasında sona erdiği, sona erme «sebebinin» gerçekleştiği tarihten itibaren markanın hükümsüz olacağı, davacının bu marka yönünden davayı açmakta haklı oluşu birlikte değerlendirildiğinde, her iki taraf lehine kabul-red oranları gereğince (1/2) yargılama gideri ve «vekalet ücreti» hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl dava bakımından; davacının davalıya ait 155843 tescil numaralı markasının hükümsüzlüğü ile «sicilden terkini» isteminin «zamanaşımı» nedeniyle reddine, davacının davalıya ait 204573 ve 205656 tescil numaralı markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkini isteminin reddine, karşı dava bakımından; …

… a aykırı olup bozulması gerektiğini, asıl dava yönünden; mahkemece, asıl davada davalı adına 155843 sayı ile tescilli "S1 LUX SATEN BOYA" markasının hükümsüzlüğü ve «sicilden terkini» isteminin «zamanaşımı» nedeniyle reddine karar verildiğini, mahkeme kararının gerekçesi ise; 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre 7 nci maddenin (ı) bendinde belirtilen tanınmış markalarla ilgili davanın tescil tarihinden 5 yıl içerisinde açılması gerektiği, tanınmış markalar için öngörülen 5 yıllık dava açma süresinin diğer markalar için açılacak davalar bakımından da uygulanması suretiyle yasal boşluğun doldurulduğu, somut olayda dava 18.07.2002 tarihinde açılmış olduğundan, davalıya ait ve 15.02.1995 yılında tescil edilen 155843 sayılı marka açısından 5 yıllık «hak düşürücü sürenin» dolduğunun belirtildiğini, mahkemenin, 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre sadece bir kısmını somut olaya uygulayıp, maddenin devamında yer alan "Markanın tescilinde «kötüniyet» varsa «iptal davası» süreye bağlı değildir.” hükmünü, üstelik bu hususun iddia ve savunmalarında yer almasına rağmen dikkate alınmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde açıkça “...Markanın tescilinde kötüniyet varsa iptal davası süreye bağlı değildir” denildiğini, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren ve davalı – karşı davacının müvekkilinin tanınmış SATEN markalarından haberdar olmamasının mümkün olmadığını, boya sektöründe müvekkil şirket tarafından meşhur ve maruf hale getirilmeden önce “SATEN” markasının mevcut olmadığını, 1985 tarihinden itibaren müvekkil şirket tarafından yürütülen yoğun tanıtım faaliyetleri neticesinde SATEN ibaresinin bir boya markası olarak tanındığını, müvekkilinin SATEN markasının tanınmışlığı ve davalı-karşı davacının «kötü niyeti» açık olduğundan hükümsüzlük davasının süreye bağlı olmayıp, her zaman açılabileceğini, açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin taraflar arasındaki temel bir uyuşmaz …

Mahkemece, davalı vekilinin cevap dilekçesinde savunduğu «zamanaşımı def»'i hakkında olumlu veya «olumsuz» bir karar verilmek gerekirken, bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

1- Dava,«işyeri sigorta poliçesine» dayalı «rücuan tazminat» istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı vekilinin cevap dilekçesinde savunduğu «zamanaşımı def»'i hakkında olumlu veya «olumsuz» bir karar verilmek gerekirken, bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

2- Diğer yandan, dava dilekçesinde talep edilen miktara esas alınan sigorta ekspertiz raporunda, 60 m2 duvar saten boya üzerinden hesaplama yapılmıştır.Ancak bilirkişi raporunda 82 m2 duvar seten boya üzerinden hesaplama yapılmasının HUMK'nun 74. maddesine aykırı olacak şekilde «talep aşımı» olup olmadığı hususu değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de, davacı ... tazmin ettiği «gerçek zararı» sorumlusundan rücuen talep edebilir.