Pay devri | Hisse tescili | Tescil

Dava, «geçersiz» «anonim şirket» «hisse devrine» dayalı «rüçhan hakkı» kullanılarak yapılan sermaye artışı sonucu oluşan hisselerin geçersizliğinin tespiti ve hisselerin «pay defterine» davacı adına tescili istemine ilişkindir.

… ahkemesi'nin 2017/301 E. sayılı dosyasının getirtilmesi, taraflarının ve dava konusunun tespit edilmesi, eldeki davaya konu hisselere ait sermaye arttırım kararının «geçersizliğinin» tespitine ilişkin olup olmadığının belirlenmesi, iddia edildiği gibi dava konusu hisselere ilişkin sermaye arttırım kararının geçersizliğinin tespiti talepli bir d …

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/71 E., 2018/373 K. sayılı dosyasının işbu dosyada hükme esas alınmadığı, 2009/28 E., 2010/100 K. sayılı dosyada «sözleşmenin iptali», devir edilen hisselerin kendisine ait olduğunun tesbiti yönünden dava açıldığı, devir sözleşmesinin Hazine ve Dış Ticaret Genel Müdürlüğünden izin alınmaksızın yapıldığından mahkemece davanın kabul edilerek sözleşmenin «geçersizliğinin» tesbit edildiği, % 50 oranındaki hisselerin davacı adına şirket «pay defterine kaydının» yapılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği, Yargıtay 11.

Dava, «hisse devri sözleşmesinin» «geçersizliğinin» tespiti talebine ilişkin olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 17. maddesinin 2. cümlesi ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nun 14/2. maddesi uyarınca şirketlerin kendi işlerine müteallik olmak üzere ortağı aleyhine veya ortağın bu sıfatla diğerine veya şirkete karşı açacağı davalarda «şirketin merkezinin» bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

… a tarihinde şirket ortağı olmadığı, yetkili mahkemenin HUMK'nun 17. maddesine göre belirlenemeyeceği, Ankara'da ikamet eden davalılar vekillerinin süresinde yapılan «yetki itirazında» haklı oldukları gerekçesiyle, mahkemenin «yetkisizliğine», karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve «görevli» Ankara Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Dava, «hisse devri sözleşmesinin» «geçersizliğinin» tespiti talebine ilişkin olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 17. maddesinin 2. cümlesi ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nun 14/2. maddesi uyarınca şirketlerin kendi işlerine müteallik olmak üzere ortağı aleyhine veya ortağın bu sıfatla diğerine veya şirkete karşı açacağı davalarda «şirketin merkezinin» bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

Mahkemece, «yetki itirazının» reddi ile uyuşmazlığın esasla ilgili hüküm kurulması gerekirken dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Kesin olan bu «yetki» kuralına göre davanın Aydın'da görülmesi gerekir.

A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin yabancı uyruklu davacının mevzuat gereği «sermaye artırımı» karşılığı oluşan yeni payları edinip edinemeyeceğini incelemediğini, mahkeme kararının çelişki arzettiğini, kök payın davalı ...’a ait olduğunun mahkeme kararı ile kesinleştiğini, bu durumda dava konusu 18.000 adet payın da ona ait olduğunu, davacının müvekkili şirkette tek bir «payının» ve «ortaklık sıfatının» bulunmadığını, şirketten ayrılmak yönünde bir iradeye sahip davacının hissesini devrettikten sonra 10 yıl sonra bu davayı açarak hiçbir risk üstlenmeden ve herhangi bir bedel ödemeden şirketin yarısını adeta «bedelsiz» ele geçirmeyi amaçladığını, kararın «dürüstlük kuralına aykırılık» taşıdığını, şirketin büyüdüğünü gören davacının dava açma «hakkını kötüye kullandığını», sermaye artırımı bakımından engelleyici bir tavır takınmama yönünde bir iradeye sahip davacının diğer davalı üzerinde güven oluşturduğunu, «zamanaşımı» süresi ile «hak düşürücü sürenin» geçtiğini, diğer davalının hisse devrinden önce de şirket ortağı olduğunu, «üçüncü kişi» olarak da «rüçhan hakkı» kullanmaksızın söz konusu hisselere sahip olabileceğini, «hisse devir sözleşmesinin» «geçersizliğinin» risk üstlenilip dış «kaynaklı sermaye artırımı» ile elde edilen 18.000 adet hissenin iadesini gerektirmeyeceğini, devir işleminin hukuki «sebebe» bağlı (illi) olduğu durumlarda iade borcunun kapsamının «istihkaka» ilişkin hükümlere, hukuki sebebe bağlı olmadığı durumlarda ise «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine göre belirleneceğini, «iyiniyetli» haksız «zilyetin» iade konusu malı kullanması veya ondan yararlanması durumunda bunları iade ile yükümlü tutulamayacağını, kök hak olduğu iddia edilen 2.000 hisse üzerinde mülkiyet hakkına sahip olduğu inancıyla hareket eden ve varlığına inandığı bu hakkın sağladığı yetkileri kullanan diğer davalı ...'ın, bu şekilde elde ettiği yararları, bedelini nakden ödeyerek iktisap ettiği 18.000 hisseyi iade yükümlülüğü bulunmadığını, sebepsiz zenginleşmede zenginleşenin kişisel tutum, konum ve davranışları sonucu «malvarlığında» somut olarak ortaya çıkan öznel artış olan subjektif zenginleşmenin iadesinin istenemeyeceğini, hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin ileriye etkili olduğunu, …

… a uyulan bozma ilamına göre 2.000 adet hisse kiminse 18.000 adet hissenin de o kişiye ait olması gerektiğini, 2.000 adet hisse Mahkeme kararı ile 14.06.2002 tarihli «protokole» istinaden müvekkile devredildiğine göre 18.000 adet hissenin de müvekkilinin olduğunu, Mahkemenin bir yandan 18.000 adet hissenin 2.000 adet hissenin uzantısı olmadığı gerekçesiyle 2.000 adet hisseye ilişkin mahkeme kararını hükme esas aldığını belirtip diğer yandan «rüçhan hakkının» kök payın genişlemesi niteliğinde bir hak olduğunu, dolayısıyla 18.000 adet hissenin 2.000 adet hissenin uzantısı olduğunu gerekçe göstererek davayı kabul etmesinin çelişki oluşturduğunu, davacının şirkette rüçhan hakkını kullanabileceği hissesi kalmadığını, iradesi şirketten ayrılmak olan davacının hiçbir risk üstlenmeden ve herhangi bir bedel ödemeden şirketin yarısını adeta «bedelsiz» ele geçirmeyi amaçladığını, müvekkilinin çabalarıyla şirketin büyüdüğünü gören davacının «dürüstlük kuralı» ile bağdaşmayacak şekilde huzurdaki davayı açtığını, 14.06.2002 tarihli protokol gözetildiğinde davacının şirketin «sermaye artırımına» gideceğini bildiğini ve sermaye artırımına müdahil olmayacağını «taahhüt» ettiğini, müvekkilinin de bu güven doğrultusunda ciddi boyutla risk üstlenip verdiği emekle şirketi kârlı hale getirdiğini, 10 yıl sonra bu davayı açan davacının kötü niyetle hareket ettiğini, «zamanaşımı» süresinin dolduğunu, «hak düşürücü sürenin» geçtiğini, «hisse devir sözleşmesinin» «geçersizliğinin» dış «kaynaklı sermaye artırımı» ile elde edilen 18.000 adet hissenin iadesini gerektirmeyeceğini, iyi niyetli haksız zilyedin malı kullanması ve ondan yararlanması durumunda bunları iade ile yükümlü tutulamayacağını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu madde 993'den «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine göre de subjektif zenginleşmenin iadesinin istenemeyeceğini, hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin ileriye etkili olduğunun ve akit tarihinden geçersizliğin tespiti tarihine kadar bu pay nedeniyle elde edilen hakların geçerli kazanıldığının kabul edilmesi gerektiğini, şirketler hukukunda geçersizlik müeyyidesinin geçmişe etkili sonuç doğurmasının ticari hayatın gereklerine ters düşeceğini, 29.11.2002 sermaye artırımı kararı tarihinde yabancı ortağı bulunan şirketin sermaye artırımı yapması ve yabancı ortağın hisse edinmesinin Hazine Müsteşarlığının iznine tabi olduğunu, 08.11.2002 tarihinde davacının izin belgesinin iptal edildiğini, buna göre davacının ihdas edilen hisseleri edinemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 saylı Kanun) 2 nci maddesi, denkleştirici adalet, hak ve nesafet ilkeleri uyarınca iade edilen hisselerin cari değerinin ödenmesi gerektiğini, aksi halin hukuka ve adalet duygularına aykırılık «taşıyacağını», müvekkilinin de mahkeme kararı uyarınca 2.000 hisse karşılığı 500.000,00 euro ödediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Dava, «geçersiz» «anonim şirket» «hisse devrine» dayalı «rüçhan hakkı» kullanılarak yapılan sermaye artışı sonucu oluşan hisselerin geçersizliğinin tespiti ve hisselerin «pay defterine» davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Enerji A.Ş'de sahip olduğu payları, davacı pay sahibine devretmeyi «taahhüt» ettiği, davacı alıcının da 500.000.- Euro karşılığı bu payları devralmayı kabul ettiği, borçlandırıcı işlemin tasarruf işleminin hukuki «sebebini» oluşturduğu, 07.10.2002 tarihli devir sözleşmesinin mahkemece «geçersiz» kabul edilmesinin 14.06.2002 tarihli taahhüt sözleşmesinin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı, davalının 14.06.2002 tarihli sözleşme ile yüklendiği payları devretme borcunu «ifa» ile yükümlü olduğu, davacının 2.000 adet payın mülkiyetinin mahkeme kararı ile kendisine intikal ettirilmesini talep edebileceği, 100.000.- Euro'nun daha önceden ödendiği, bakiye pay bedeli olan 400.000.- Euro'nun «depo» ettirilmesine karar verildiği, «hisse devir sözleşmesinin» geçersizliğine dair ilamın kesinleşme tarihi gözetildiğinde birleşen davanın «zamanaşımına» uğradığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı bulunan ...

A.Ş.'ye ait 2.000 adet A grubu nama yazılı hissenin davacı adına tescili ile şirket «pay defterine» işlenmesine, karar kesinleştiğinde «depo» ettirilen 400.000.- Euro'nun işleyecek mevduat faiziyle birlikte ve talep halinde ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, birleşen davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2-) Birleşen davada davacı vekilinin, birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; birleşen davada davacı, «hisse devri» karşılığında davalıya ödenen hisse bedelleri ile denkleştirme tazminatının tahsilini istemiş, asıl davanın kabul edilmesi halinde birleşen davanın konusuz kalacağını ifade etmiş, mahkemece birleşen davanın «zamanaşımı» nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında aktedilmiş olan 14.06.2002 tarihli sözleşmenin «taahhüt» niteliğinde hisse «satım sözleşmesi» olduğu, 07.10.2002 tarihli sözleşmenin ise «alacağın temliki sözleşmesi» niteliğinde borçlandırıcı işlem mahiyeti taşıdığı, 14.06.2002 tarihli sözleşme ile davalı pay sahibinin ...

Enerji A.Ş'de sahip olduğu payları, davacı pay sahibine devretmeyi «taahhüt» ettiği, davacı alıcının da 500.000.- Euro karşılığı bu payları devralmayı kabul ettiği, borçlandırıcı işlemin tasarruf işleminin hukuki «sebebini» oluşturduğu, 07.10.2002 tarihli devir sözleşmesinin mahkemece «geçersiz» kabul edilmesinin 14.06.2002 tarihli taahhüt sözleşmesinin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı, davalının 14.06.2002 tarihli sözleşme ile yüklendiği payları devretme borcunu «ifa» ile yükümlü olduğu, davacının 2.000 adet payın mülkiyetinin mahkeme kararı ile kendisine intikal ettirilmesini talep edebileceği, 100.000.- Euro'nun daha önceden ödendiği, bakiye pay bedeli olan 400.000.- Euro'nun «depo» ettirilmesine karar verildiği, «hisse devir sözleşmesinin» geçersizliğine dair ilamın kesinleşme tarihi gözetildiğinde birleşen davanın «zamanaşımına» uğradığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı bulunan ...

Hisse devir «taahhüdünün» imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 128. (6098 sayılı TBK'nın 149.) maddesi uyarınca «zamanaşımı», alacağın «muaccel» olduğu zamandan başlar.

Mahkemece, asıl davada 14.06.2002 tarihli hisse devir «taahhüdünün» geçerli olduğu kabul edilip asıl davada davalı üzerinde bulunan hisselerin davacı adına tesciline karar verildiğine ve bu taahhüde bağlı paylar da devredilmediğine göre hisse devir bedelinin «muacceliyetinden», dolayısıyla birleşen davanın «zamanaşımına» uğradığından söz edilemeyeceğinden yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın birleşen dava davacısı yararına bozulmasını …

A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin yabancı uyruklu davacının mevzuat gereği «sermaye artırımı» karşılığı oluşan yeni payları edinip edinemeyeceğini incelemediğini, mahkeme kararının çelişki arzettiğini, kök payın davalı ...’a ait olduğunun mahkeme kararı ile kesinleştiğini, bu durumda dava konusu 18.000 adet payın da ona ait olduğunu, davacının müvekkili şirkette tek bir «payının» ve «ortaklık sıfatının» bulunmadığını, şirketten ayrılmak yönünde bir iradeye sahip davacının hissesini devrettikten sonra 10 yıl sonra bu davayı açarak hiçbir risk üstlenmeden ve herhangi bir bedel ödemeden şirketin yarısını adeta «bedelsiz» ele geçirmeyi amaçladığını, kararın «dürüstlük kuralına aykırılık» taşıdığını, şirketin büyüdüğünü gören davacının dava açma «hakkını kötüye kullandığını», sermaye artırımı bakımından engelleyici bir tavır takınmama yönünde bir iradeye sahip davacının diğer davalı üzerinde güven oluşturduğunu, «zamanaşımı» süresi ile «hak düşürücü sürenin» geçtiğini, diğer davalının hisse devrinden önce de şirket ortağı olduğunu, «üçüncü kişi» olarak da «rüçhan hakkı» kullanmaksızın söz konusu hisselere sahip olabileceğini, «hisse devir sözleşmesinin» «geçersizliğinin» risk üstlenilip dış «kaynaklı sermaye artırımı» ile elde edilen 18.000 adet hissenin iadesini gerektirmeyeceğini, devir işleminin hukuki «sebebe» bağlı (illi) olduğu durumlarda iade borcunun kapsamının «istihkaka» ilişkin hükümlere, hukuki sebebe bağlı olmadığı durumlarda ise «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine göre belirleneceğini, «iyiniyetli» haksız «zilyetin» iade konusu malı kullanması veya ondan yararlanması durumunda bunları iade ile yükümlü tutulamayacağını, kök hak olduğu iddia edilen 2.000 hisse üzerinde mülkiyet hakkına sahip olduğu inancıyla hareket eden ve varlığına inandığı bu hakkın sağladığı yetkileri kullanan diğer davalı ...'ın, bu şekilde elde ettiği yararları, bedelini nakden ödeyerek iktisap ettiği 18.000 hisseyi iade yükümlülüğü bulunmadığını, sebepsiz zenginleşmede zenginleşenin kişisel tutum, konum ve davranışları sonucu «malvarlığında» somut olarak ortaya çıkan öznel artış olan subjektif zenginleşmenin iadesinin istenemeyeceğini, hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin ileriye etkili olduğunu, …

Dava, «geçersiz» «anonim şirket» «hisse devrine» dayalı «rüçhan hakkı» kullanılarak yapılan sermaye artışı sonucu oluşan hisselerin geçersizliğinin tespiti ve hisselerin «pay defterine» davacı adına tescili istemine ilişkindir.

… a uyulan bozma ilamına göre 2.000 adet hisse kiminse 18.000 adet hissenin de o kişiye ait olması gerektiğini, 2.000 adet hisse Mahkeme kararı ile 14.06.2002 tarihli «protokole» istinaden müvekkile devredildiğine göre 18.000 adet hissenin de müvekkilinin olduğunu, Mahkemenin bir yandan 18.000 adet hissenin 2.000 adet hissenin uzantısı olmadığı gerekçesiyle 2.000 adet hisseye ilişkin mahkeme kararını hükme esas aldığını belirtip diğer yandan «rüçhan hakkının» kök payın genişlemesi niteliğinde bir hak olduğunu, dolayısıyla 18.000 adet hissenin 2.000 adet hissenin uzantısı olduğunu gerekçe göstererek davayı kabul etmesinin çelişki oluşturduğunu, davacının şirkette rüçhan hakkını kullanabileceği hissesi kalmadığını, iradesi şirketten ayrılmak olan davacının hiçbir risk üstlenmeden ve herhangi bir bedel ödemeden şirketin yarısını adeta «bedelsiz» ele geçirmeyi amaçladığını, müvekkilinin çabalarıyla şirketin büyüdüğünü gören davacının «dürüstlük kuralı» ile bağdaşmayacak şekilde huzurdaki davayı açtığını, 14.06.2002 tarihli protokol gözetildiğinde davacının şirketin «sermaye artırımına» gideceğini bildiğini ve sermaye artırımına müdahil olmayacağını «taahhüt» ettiğini, müvekkilinin de bu güven doğrultusunda ciddi boyutla risk üstlenip verdiği emekle şirketi kârlı hale getirdiğini, 10 yıl sonra bu davayı açan davacının kötü niyetle hareket ettiğini, «zamanaşımı» süresinin dolduğunu, «hak düşürücü sürenin» geçtiğini, «hisse devir sözleşmesinin» «geçersizliğinin» dış «kaynaklı sermaye artırımı» ile elde edilen 18.000 adet hissenin iadesini gerektirmeyeceğini, iyi niyetli haksız zilyedin malı kullanması ve ondan yararlanması durumunda bunları iade ile yükümlü tutulamayacağını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu madde 993'den «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine göre de subjektif zenginleşmenin iadesinin istenemeyeceğini, hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin ileriye etkili olduğunun ve akit tarihinden geçersizliğin tespiti tarihine kadar bu pay nedeniyle elde edilen hakların geçerli kazanıldığının kabul edilmesi gerektiğini, şirketler hukukunda geçersizlik müeyyidesinin geçmişe etkili sonuç doğurmasının ticari hayatın gereklerine ters düşeceğini, 29.11.2002 sermaye artırımı kararı tarihinde yabancı ortağı bulunan şirketin sermaye artırımı yapması ve yabancı ortağın hisse edinmesinin Hazine Müsteşarlığının iznine tabi olduğunu, 08.11.2002 tarihinde davacının izin belgesinin iptal edildiğini, buna göre davacının ihdas edilen hisseleri edinemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 saylı Kanun) 2 nci maddesi, denkleştirici adalet, hak ve nesafet ilkeleri uyarınca iade edilen hisselerin cari değerinin ödenmesi gerektiğini, aksi halin hukuka ve adalet duygularına aykırılık «taşıyacağını», müvekkilinin de mahkeme kararı uyarınca 2.000 hisse karşılığı 500.000,00 euro ödediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Genel Müdürlüğü'nden izin alınması unsurunun eksikliği nedeniyle «hisse devrinin» «geçersizliğine» karar verilmesi kapsamında, davalı ...'ın iyi niyetli olarak devir aldığı ve sonrasında risk alarak «sermaye artırımına» giderek «rüçhan hakkını» kullanıp sahibi olduğu 18.000 adet hisseninde devrinin geçersizliğini kabul etmenin hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olmayacağı, rüçhan hakkının kök paya bağlı bir hak olduğu hususunun tartışmalı olduğu, davalının «üçüncü kişi» olarak da rüçhan hakkı kullanılmaksızın söz konusu hisselere malik olabileceği, zira söz konusu hisselerin devrine ilişkin «genel kurul kararının iptali» ve «butlanı» söz konusu olmadığı sürece bu hisselerin davalıya intikalinin geçerli bulunduğu, davalının TMK'nın 933. maddesinde belirtilen iyi niyetli zilyed kapsamında hisse d …

Dava, «geçersiz» «anonim şirket» «hisse devrine» dayalı «rüçhan hakkı» kullanılarak yapılan sermaye artışı sonucu oluşan hisselerin geçersizliğinin tespiti ve hisselerin «pay defterine» davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı, mahkemenin kesinleşen 31.03.2010 tarih 2009/28 esas 2010/100 sayılı kararı ile «geçersizliği» tespit edilen hisselere dayalı olarak «rüçhan hakkını» kullanan davalı ... adına oluşan hisselerin gerçek maliki olduğunu ileri sürmüş, mahkemece davalı ...'ın iyi niyetli olarak devraldığı ve sonrasında risk alarak «sermaye artırımına» giderek rüçhan hakkını kullanıp sahibi olduğu hisselerin geçersizliğini kabul etmenin hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olmayacağı, davalının «üçüncü kişi» olarak da rüçhan hakkı kullanılmaksızın söz konusu hisselere malik olabileceği, geçersizliğin geriye değil ileriye doğru uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanı …

Genel Müdürlüğü'nden izin alınması unsurunun eksikliği nedeniyle «hisse devrinin» «geçersizliğine» karar verilmesi kapsamında, davalı ...'ın iyi niyetli olarak devir aldığı ve sonrasında risk alarak «sermaye artırımına» giderek «rüçhan hakkını» kullanıp sahibi olduğu 18.000 adet hisseninde devrinin geçersizliğini kabul etmenin hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olmayacağı, rüçhan hakkının kök paya bağlı bir hak olduğu hususunun tartışmalı olduğu, davalının «üçüncü kişi» olarak da rüçhan hakkı kullanılmaksızın söz konusu hisselere malik olabileceği, zira söz konusu hisselerin devrine ilişkin «genel kurul kararının iptali» ve «butlanı» söz konusu olmadığı sürece bu hisselerin davalıya intikalinin geçerli bulunduğu, davalının TMK'nın 933. maddesinde belirtilen iyi niyetli zilyed kapsamında hisse d …

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kesinleşen mahkeme ilamı ile davacı ve davalı ... ... arasındaki 07/10/2002 tarihli «hisse devir sözleşmesinin» «geçersizliğine» karar verilmiş ise de, söz konusu davanın taraflar arasındaki sözleşmenin düzenlenmesinden yaklaşık 7 yıl sonra açıldığı ve hisse devrinden yaklaşık 10 yıl sonra kesinleşmiş olduğu, tarafların «kusur» ve ihmalinden kaynaklanmayan ve devletçe denetlenmesi gereken «hisse devrinin» tescili öncesinde ...