İhtiyati haciz

Şti. hakkındaki talebin kabulü ile borcu karşılayacak şekilde menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine İKK'nın «257» ve devamı maddeleri gereğince «ihtiyati haciz» konulmasına; talep konusu banka «kredi sözleşmesinin» banka tarafından önceden hazırlanmak suretiyle kefillere imzalatıldığı, taraflara açıkça bilgi verilip sözleşme içeriğini öğrenme imkânı sağlanmadığı, bu nedenle kefillerin, bu işlem koşullarını kabul ettiklerine ilişkin, 6098 sayılı TBK’nın 21. maddesi kapsamında bir kabulün de bulunmadığından sözleşmenin «genel işlem koşullarına» aykırı olduğu gerekçesiyle de, «kefiller» hakkındaki talebin reddine, ihtiyati haciz isteyenden «teminat» alınmasına karar verilmiştir.

Yürürlük Kanunu'nun 7. maddesi hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, mahkemece «ihtiyati haciz» koşullarının oluşup oluşmadığının 2004 sayılı İİK'nın «257». ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçelerle istemin kısmen reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede, banka «kredi sözleşmesi» «genel işlem koşullarına» aykırı olmakla birlikte asıl borçlunun buna rağmen bankadan kredi kullanmak suretiyle, bu işlemden faydalanması nedeniyle, bu aykırılığı ileri sürmenin TMK'nın 2. maddesi hükmünde düzenlenen «dürüstlük kuralı» ve «hakkın kötüye kullanımı» teşkil edeceği gerekçesiyle, asıl borçlu Niğmet Kömür Katı Yakıt Gıda İnş.

Mahkemece, davaya konu «kredi sözleşmesinin» banka tarafından önceden hazırlanmak suretiyle kefillere imzalatıldığı, koşulların açıkça tartışılarak kabul edildiği ve taraflara sözleşmenin içeriğini öğrenme imkanının sağlandığı hususlarında yasanın öngördüğü koşulların bulunmadığı, kefillerin işlem koşullarını kabul ettiklerine ilişkin TBK'nın 21. maddesi kapsamında bir kabulünün olmadığı, aktedilen sözleşmenin «genel işlem koşullarına» aykırı bulunduğu, TBK'nın 20 ve devamı maddelerinde düzenlenen genel işlem koşullarına ilişkin kuralların «emredici» nitelik taşıdığı, Yürürlük Yasası'nın 2, 3, 4 ve 7. maddelerinin bir arada yorumlanmasında genel işlem koşullarına ilişkin düzenlemenin ne zaman aktedilmiş olursa olsun uyuşmazlıkta 6098 sayılı TBK'nın uygulanması gerektiği, TBK'nın 20. maddesine aykırı bir surette yapılan sözleşmeye dayanılarak açılan talebin reddi gerektiği gerekçesiyle «ihtiyati haciz» talebinin reddine karar verilmiştir.

Yürürlük Kanunu'nun 7 nci maddesi hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, mahkemece «ihtiyati haciz» koşullarının oluşup oluşmadığının 2004 sayılı İ.İ.K.'nun «257» ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilmesi gerekirken yerinde bulunmayan gerekçelerle istemin reddi kararı verilmesi doğru olmamış ve mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı «ihtiyati haciz» talep eden vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davaya konu «kredi sözleşmesinin» banka tarafından önceden hazırlanmak suretiyle kefillere imzalatıldığı, koşulların açıkça tartışılarak kabul edildiği ve taraflara sözleşmenin içeriğini öğrenme imkanının sağlandığı hususlarında yasanın öngördüğü koşulların bulunmadığı, kefillerin işlem koşullarını kabul ettiklerine ilişkin TBK'nın 21. maddesi kapsamında bir kabulünün olmadığı, aktedilen sözleşmenin «genel işlem koşullarına» aykırı bulunduğu, TBK'nın 20 ve devamı maddelerinde düzenlenen genel işlem koşullarına ilişkin kuralların «emredici» nitelik taşıdığı, Yürürlük Yasası'nın 2, 3, 4 ve 7. maddelerinin bir arada yorumlanmasında genel işlem koşullarına ilişkin düzenlemenin ne zaman aktedilmiş olursa olsun uyuşmazlıkta 6098 sayılı TBK'nın uygulanması gerektiği, TBK'nın 20. maddesine aykırı bir surette yapılan sözleşmeye dayanılarak açılan talebin reddi gerektiği gerekçesiyle «ihtiyati haciz» talebinin reddine karar verilmiştir.

Şti. hakkındaki talebin kabulü ile borcu karşılayacak şekilde menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine İKK'nın «257» ve devamı maddeleri gereğince «ihtiyati haciz» konulmasına; talep konusu banka «kredi sözleşmesinin» banka tarafından önceden hazırlanmak suretiyle kefillere imzalatıldığı, taraflara açıkça bilgi verilip sözleşme içeriğini öğrenme imkânı sağlanmadığı, bu nedenle kefillerin, bu işlem koşullarını kabul ettiklerine ilişkin, 6098 sayılı TBK’nın 21. maddesi kapsamında bir kabulün de bulunmadığından sözleşmenin «genel işlem koşullarına» aykırı olduğu gerekçesiyle de, «kefiller» hakkındaki talebin reddine, ihtiyati haciz isteyenden «teminat» alınmasına karar verilmiştir.

Yürürlük Kanunu'nun 7. maddesi hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, mahkemece «ihtiyati haciz» koşullarının oluşup oluşmadığının 2004 sayılı İİK'nın «257». ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçelerle istemin kısmen reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Kararı, «ihtiyati haciz» isteyen/alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davalıların da asıl borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatıyla borçlu oldukları krediyi, kendisinin kefil sıfatı nedeniyle ödemek zorunda kaldığını bildirerek kredi ödemesinde bulunmayan davalılar hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilmesini talep etmiş ve dilekçesi ekinde de «kredi sözleşmesini», borcun kendisi tarafından ödendiğine dair makbuzları ve yaptığı ödemeleri davalılardan talep ettiğine dair «ihtarname» suretlerini dosyaya «ibraz» etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, alacağın miktarının ve «rücu» hakkınını bulunup bulunmadığının tespitinin yargılamayı gerektirdiği, dolayısıyla İİK'nın «257»'nci maddesinde ön görülen «ihtiyati haciz» şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dava, İİK'nın «257» vd. maddeleri uyarınca talep edilen «ihtiyati haciz» istemine ilişkindir.

Davacı, davalıların da asıl borçlu ve «müteselsil kefil» sıfatıyla borçlu oldukları krediyi, kendisinin kefil sıfatı nedeniyle ödemek zorunda kaldığını bildirerek kredi ödemesinde bulunmayan davalılar hakkında «ihtiyati haciz» kararı verilmesini talep etmiş ve dilekçesi ekinde de «kredi sözleşmesini», borcun kendisi tarafından ödendiğine dair makbuzları ve yaptığı ödemeleri davalılardan talep ettiğine dair «ihtarname» suretlerini dosyaya «ibraz» etmiştir.

Davacının, kredi borcunun «kefil» sıfatı ile kendisi tarafından ödendiğine dair banka yazısı «ibraz» ettiği ve bu nedenle de asıl borçlu ve diğer kefillere «rücu hakkının» doğduğu, bu suretle de İİK'nın «257»'nci maddesinde gösterilen koşulların gerçekleşmiş bulunduğu gözetilerek talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, alacağın miktarının ve «rücu» hakkınını bulunup bulunmadığının tespitinin yargılamayı gerektirdiği, dolayısıyla İİK'nın «257»'nci maddesinde ön görülen «ihtiyati haciz» şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Davalıların sözleşme adreslerine çıkartılan «ihtarnamelerin» tebliğ edilemediği anlaşılmaktadır.

Şti. hakkındaki talebin kabulü ile borcu karşılayacak şekilde menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine İKK'nın «257» ve devamı maddeleri gereğince «ihtiyati haciz» konulmasına; talep konusu banka «kredi sözleşmesinin» banka tarafından önceden hazırlanmak suretiyle kefillere imzalatıldığı, taraflara açıkça bilgi verilip sözleşme içeriğini öğrenme imkânı sağlanmadığı, bu nedenle kefillerin, bu işlem koşullarını kabul ettiklerine ilişkin, 6098 sayılı TBK’nın 21. maddesi kapsamında bir kabulün de bulunmadığından sözleşmenin «genel işlem koşullarına» aykırı olduğu gerekçesiyle de, «kefiller» hakkındaki talebin reddine, ihtiyati haciz isteyenden «teminat» alınmasına karar verilmiştir.

Yürürlük Kanunu'nun 7. maddesi hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, mahkemece «ihtiyati haciz» koşullarının oluşup oluşmadığının 2004 sayılı İİK'nın «257». ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçelerle istemin kısmen reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Kararı, «ihtiyati haciz» isteyen/alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Oysa, İKK'nın «257». maddesine göre «ihtiyati haciz» talep edebilmek için alacağın «muaccel» ve rehinle temin edilmemiş olması gerekir.

Mahkemece, «ihtiyati haciz» talebine dayanak yapılan çekin arkasında «muhatap banka» tarafından yazılan yazıya göre «çek» üzerindeki imzanın hesap sahibine ait olmadığı, böyle bir çekten dolayı ihtiyati haciz kararı verilmeyeceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, «ihtiyati haciz» isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, «ihtiyati hacze itiraz» istemine ilişkin olup, mahkemece isteme konu «çek» arkasındaki imzanın hesap sahibine ait olmadığına dair «şerh» sebebiyle «ihtiyati haciz» talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, «ihtiyati haciz» talebine dayanak yapılan çekin arkasında «muhatap banka» tarafından yazılan yazıya göre «çek» üzerindeki imzanın hesap sahibine ait olmadığı, böyle bir çekten dolayı ihtiyati haciz kararı verilmeyeceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Çek ile ilgili «ödeme yasağı» bulunması anılan kanun maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» kararı verilmesine engel değildir.

Oysa, İKK'nın «257». maddesine göre «ihtiyati haciz» talep edebilmek için alacağın «muaccel» ve rehinle temin edilmemiş olması gerekir.

Şti. hakkındaki talebin kabulü ile borcu karşılayacak şekilde menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine İKK'nın «257» ve devamı maddeleri gereğince «ihtiyati haciz» konulmasına; talep konusu banka «kredi sözleşmesinin» banka tarafından önceden hazırlanmak suretiyle kefillere imzalatıldığı, taraflara açıkça bilgi verilip sözleşme içeriğini öğrenme imkânı sağlanmadığı, bu nedenle kefillerin, bu işlem koşullarını kabul ettiklerine ilişkin, 6098 sayılı TBK’nın 21. maddesi kapsamında bir kabulün de bulunmadığından sözleşmenin «genel işlem koşullarına» aykırı olduğu gerekçesiyle de, «kefiller» hakkındaki talebin reddine, ihtiyati haciz isteyenden «teminat» alınmasına karar verilmiştir.

Yürürlük Kanunu'nun 7. maddesi hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, mahkemece «ihtiyati haciz» koşullarının oluşup oluşmadığının 2004 sayılı İİK'nın «257». ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçelerle istemin kısmen reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Kararı, «ihtiyati haciz» isteyen/alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK'nun «257». maddesi gereğince talep edilen «ihtiyati haciz» istemine ilişkin olup, mahkemece talebin dayanağının tüketici «kredi sözleşmesi» olduğu gerekçesi ile ihtiyati haciz istemi reddedilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme, «genel kredi sözleşmesi» olup, aleyhine «ihtiyati haciz» istenilen şahıslar, asıl borçlu ve müteselsil kefillerdir.

Mahkemece, talebin dayanağı olan Genel Kredi Sözleşmesi'nin tüketici «kredi sözleşmesi» olduğu, 4077 sayılı yasanın .... maddesi koşullarının sağlandığına ilişkin herhangi bir belge «ibraz» edilmediği, ayrıca «kefil» olan borçluların kefilliğinin adi «kefalet» niteliğinde olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, talebin dayanağı olan Genel Kredi Sözleşmesi'nin tüketici «kredi sözleşmesi» olduğu, 4077 sayılı yasanın .... maddesi koşullarının sağlandığına ilişkin herhangi bir belge «ibraz» edilmediği, ayrıca «kefil» olan borçluların kefilliğinin adi «kefalet» niteliğinde olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme, «genel kredi sözleşmesi» olup, aleyhine «ihtiyati haciz» istenilen şahıslar, asıl borçlu ve müteselsil kefillerdir.