6102TTK Türk Ticaret Kanunu

Alacak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2023/5261 E. 2024/2423 K. ·

Kısmen onandı, kısmen bozulduKesinlik belirsiz

★ Emsal

Mahkemenin nitelemesi: Banka / kredi / finans

Usul tespitleri

Dava şartı
dava şartı

Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
teminat mektubu tazmini banka sorumluluğu tazmin talebi hisse devri sözleşmesi davanın konusuz kalması gecikme faizi makul süre tebliğ tarihi teminat mektubu vekâlet ücreti pasif husumet yokluğu hisse devri cezai şart hisse devir sözleşmesi ifa tmsf pasif husumet husumet yokluğu feragat yargılama gideri sulh karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yönetim kurulu kararı taahhütname harç kusur dahili dava karar verilmesine yer olmadığına teminat husumet i̇i̇k 72/son

Atıf yapılan mevzuat: Bankacılık K. — Bankacılık K. 140 · HMK

Gerekçe

Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).

Mahkemece 24.02.2015 tarih, 2014/897 E. ve 2015/124 K. sayılı karar ile teminat mektubu tazmin talebinin 25.09.2002’de tebliğ edildiği, 10.10.2002 tarihinde 5.800.000,00 USD ve 551.290,00 USD dönem faizi olmak üzere toplam 6.351.290,00 USD ödeme yapıldığı, uyuşmazlıkta tazmin talebinin tebliğ tarihinden ödeme tarihine kadar ana para ve faiz toplamına gecikme faizi ve cezai şart hesaplanması gerektiği, buna göre hesaplanan gecikme faizinin 26.463,37 TL, aynı dönem için bir aylık %1.5 oran üzerinden cezai şart alacağının ise 95.269,35 TL olduğu, davacının dava dilekçesinde 4.740,00 USD gecikme faizi ve 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD alacak talep ettiği, ancak karar düzeltme dilekçesinde 51.191,00 USD gecikme faizi ve 95.321,00 USD cezai şart olmak üzere yapılan ödeme düşüldükten sonra 13.088,00 USD alacak istenmiş olduğu, yapılan hesaplamada 26.463,37 USD gecikme faizi belirlenmiş ise de, dava dilekçesinde gecikme faizi olarak toplam 4.740,00 USD istendiğinden taleple bağlı kalınarak gecikme faizinin 4.740,00 USD olarak bilerlendiği, toplam 13.088,00 USD talepten 4.740,00 USD gecikme faizi düşüldüğünde cezai şart talebinin ise 8.348,00 USD olarak kabul edildiği, davacı vekili 31.08.2002 ile 11.09.2002 tarihleri arasında Libor faizi uygulanmasını talep etmiş ise de 31.08.2002’den tazmin talebinin tebliğ tarihi olan 25.09.2002 tarihine kadar herhangi bir faiz uygulanmaksızın hesaplanan gecikme faizi ve cezai şart alacağı davacı talebini aştığından 31.08.2002-25.09.2002 tarihleri arasında dönem faizi veya libor uygulanmasına gerek görülmediği, teminat mektubunu veren ve ödeyen bankanın devredildiği TMSF'nin ve 31.08.1998 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinin işletme hakkı bedeli ve ödeme şekli başlıklı 2 nci maddesi gereğince davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'nin sorumlu olduğu kanaatine ulaşıldığı, Sümerbank'ın Oyak Bank’a devrine ilişkin hisse devri sözleşmesinde tüm borç ve taahhütler TMSF tarafından üstlenildiğinden Oyak Bank'ın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.088,00 USD alacağın 10.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanunun 4-A maddesinde ön görülen faizi ile birlikte davalılar TMSF ve Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.’den tahsiline, davalı Oyak Bank A.Ş.’ye yönelik davanın pasif husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Antalya Liman İşletmesi vekili ve TMSF vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.10.2019 tarih, 2019/3449 E. ve 2019/6650 K. sayılı kararında; davacı vekilinin Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş'ye ait Antalya Limanı'nın işletme hakkının 31.08.1998 tarihli sözleşme uyarınca davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş'ye devredildiğini, devir sözleşmesinde toplam 29.000.000 USD olarak belirlenen işletme hakkı devir bedelinin 5.800.000,00 USD'lik kısmının sözleşme tarihinde peşin ödendiğini, bakiye tutarın sözleşme tarihini izleyen 4 yılda yıllık %10 oranında tahakkuk edecek faiziyle 4 eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığını, son taksit bedelinin ödenmemesi üzerine sözleşmenin teminatını oluşturan teminat mektuplarının nakde çevrilmesi için 25.09.2002 tarihinde tazmin talebinde bulunulduğunu, bu talep üzerine davacıya toplam 6.488.154,00 USD ödeme yapıldığı, iki adette toplam 6.488.154,00 USD'lik mektup tazmin talebinin geç yerine getirilmesi nedeniyle 108.278,00 USD'lik alacak doğduğunu ileri sürdüğü, Mahkemece, tazmin talebi tebliğ tarihi 25.09.2002 tarihinden ödeme tarihi 10.10.2002 tarihine kadar geçen 15 günlük süre için %10 oran üzerinden gecikme faizinin 26.463,37 TL, aynı dönem için bir aylık %1.5 oran üzerinden cezai şart alacağının ise 95.269,35 TL olarak hesaplandığı, dava dilekçesinde 4.740,00 USD gecikme faizi ve 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD alacak talep edilmişse de, karar düzeltme dilekçesinde 13.088,00 USD alacak istendiği, taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde 4.740,00 USD gecikme faizi ve 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği, davacı vekilinin 09.01.2012 tarihli önceki kararı aleyhine verdiği 20.03.2012 tarihli karar düzeltme dilekçesi içeriğinde alacak miktarına yönelik feragat beyanının yer almadığı, bu halde, mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz’in 15.06.2012 tarih, 2012/7229 E. ve 2012/10679 K. sayılı bozma ilamında belirtilen hesaplama yöntemiyle alacak miktarı tespit edildikten sonra, dava dilekçesi içeriğinde belirtilen alacak miktarları dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği, kabule göre de 5411 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca, davalı ING Bank A.Ş.’nin harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm bölümünde harçtan sorumlu tutulmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün davacı ve davalı TMSF yararına bozulmasına, bozma sebep ve şekline göre kararı temyiz eden davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Liman İşletmesi vekili ve TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmediğine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 24.05.2023 tarihli dilekçesi ile ve 03.05.2023 tarihli duruşmada, dava konusu alacaklarının haricen ödenmesi nedeniyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini, işbu davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ile avukatlık ücreti taleplerinin devam ettiğini beyan ettiği, davaya konu teminat mektubunun geç ödenmesinden dolayı oluşan gecikme faizi ve cezai şarta ilişkin bu alacaktan, teminat mektubunu veren ve ödeyen bankanın devredildiği TMSF'nin ve 31.08.1998 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinin işletme hakkı bedeli ve ödeme şekli başlıklı 2 nci maddesi gereği davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'nin sorumlu olduğu, davalı ING Bank A.Ş. (Oyak Bank AŞ.) hakkında dava açılmış ise de Sümerbank'ın Oyakbank'a devrine ilişkin hisse devri sözleşmesinde tüm borç ve taahhütler davalı TMSF tarafından üstlenildiğinden davalı ING Bank A.Ş.'nin (Oyak Bank AŞ.) sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. ve davalı TMSF yönünden açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, işbu davalıların davanın açılmasına sebebiyet vermesi, dava açıldıktan sonra ödeme yapılması ve davacının yargılama gideri ve vekâlet ücreti taleplerinin devam ettiğine ilişkin beyanına göre davacı yararına vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine, davalı ING Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) yönünden açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı TMSF vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TMSF vekili temyiz dilekçesinde özetle; Sümerbank A.Ş.'nin eski hakim ortaklarından Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'den olan alacağın tahsil ve tasfiyesi bakımından yarar görüldüğünden işbu şirketin yönetim ve denetiminin 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15 inci maddesinin birinci fıkrasına göre TMSF Yönetim Kurulu'nun 04.12.2001 tarihli ve 366 sayılı kararı ile Fon'a devredildiğini, müvekkili kurumun kanunen yerine getirmekle yükümlü olduu görevini ifa ettiğini, işbu davaya da bu görevi kapsamında dahil olunduğunu, davacı ve diğer davalının sulh görüşmelerinden bihaber olup herhangi bir dahillerinin söz konusu olmadığını, müvekkili kurum açısından davanın konusuz kalmasını gerektirecek ya da en başında davanın açılmasını gerektiren bir konumda bulunmadığını, 6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan hâkim takdirinin lehlerine kullanılması gerekirken yazılı şekilde aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın temyiz olunan bu kısım yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme hakkı bedeline karşılık verilen teminat mektuplarının geç paraya çevrilmesi iddiasına dayalı gecikme faizi ve cezai şart tutarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 ve 331 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TMSF vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Benzer Kararlar

Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.

  • Teminat mektubu tazmini

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2019/3449 E. 2019/6650 K.

    Ortak: · dava şartı

    Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

  • Alacak

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2020/1367 E. 2021/7019 K.

    Ortak: · dava şartı · Alacak

    Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

  • İtirazın iptali

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2012/7229 E. 2012/10679 K.

    Ortak:

    Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

    Farklı:

1 benzer karar daha
  • Alacak

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2011/10906 E. 2011/14875 K.

    Ortak: · dava şartı · Alacak

    Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

    Farklı:

Karar metni

Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster

11. Hukuk Dairesi         2023/5261 E.  ,  2024/2423 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

SAYISI 2022/672 Esas, 2023/424 Karar

HÜKÜM

Davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. ve davalı TMSF yönünden açılan davasının konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığı, davalı İNG Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. ve davalı TMSF yönünden konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalı İNG Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı TMSF vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.'ye ait Antalya Limanı’nın işletme hakkının 31.08.1998 tarihinde Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'ye devredildiğini, işletme hakkının toplam bedeli 29.000.000,00 USD olarak belirlenip, 4 eşit taksitle ödenmesinin kararlaştırıldığını, 6.351.290,00 USD’lik son taksitin ödenmemesi nedeniyle teminat mektubunun paraya çevrildiğini, davalıların 10.10.2002 tarihinde toplam 6.488.154,00 USD’lik ödeme yaptığını, ödeme tarihine kadar geçen süre için tahakkuk eden gecikme faizi ve cezai şart tutarı olan toplam 108.278,00 USD’nin tazmin edilmediğini ileri sürerek 4.740,00 USD gecikme faizi, 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TMSF vekili cevap dilekçesinde; somut olayda Egebank A.Ş. ve Sümerbank A.Ş. tarafından verilen iki adet teminat mektubunun söz konusu olduğunu, her iki teminat mektubundan kaynaklanan ana para, gecikme faizi ve cezai şart bedelinin davacı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na ödenmiş olduğunu, 108.278,00 USD alacak talebinin haksız ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ING (Oyak) Bank vekili cevap dilekçesinde, davada Egebank A.Ş.'nin verdiği 16.09.1998 tarihli 10.000.000,00 USD'lik teminat mektubu ile Sümerbank A.Ş.'nin verdiği 16.09.1998 tarihli 13.200.000 USD'lik teminat mektuplarının söz konusu olduğunu, Egebank A.Ş.'nin Sümerbank A.Ş. çatısı altında birleştirilerek sonrasında Hisse Devir Sözleşmesi ile Sümerbank A.Ş.'nin hisselerinin müvekkili Oyakbank A.Ş.'ye devredildiğini, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın tazmin talebiyle müvekkili bankaya başvurduğunu, müvekkili bankanın tazmin talebini nihai ödeme yükümlüsü olan TMSF'ye bildirdiğini, TMSF'nin Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na yazdığı 07.10.2002 tarihli ve 19004 sayılı yazısı ile ödemelerin gerçekleştirilmesini teminen her iki teminat mektubundan kaynaklanan borcun 08.10.2003 tarihi itibarıyla hesaplanarak ayrıntılı olarak bildirilmesini talep ettiğini, davacı idare tarafından gönderilen hesaplama tablosunun incelenmesinde;

gecikme faizinin bir ay olması gerekirken iki ay olarak talep edildiği, ana para olarak; ana para+faiz toplamı esas alınarak hesaplama yapılması suretiyle bileşik faiz hesaplandığı, anılan aykırılıkların giderilmesi için davacı idareye yeniden başvurulduğunu, aynı zamanda her iki teminat mektubundan kaynaklanan ana para, gecikme faiz ve cezai şartın davacı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na ödendiğini, bu durumda 108.278,00 USD alacak talebinin haksız ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Orta Doğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, ödenmesi gereken taksitler için davacı kuruma iki adet özel metinli teminat mektubu verildiğini, bunlardan birinin 16.09.1998 tarihli Egebank Teminat Mektubu, diğerinin 16.09.1998 tarihli Sümerbank teminat mektubu olduklarını, teminat mektubunun Egebank ve Sümerbank yetkililerince düzenlendiğini, "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi"ne uygun olarak düzenlenmesi gerekirken buna uyulmadığını, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin davacı ile müvekkili arasında bağıtlandığını, bu sözleşme hükümlerine aykırı düzenlenen belgelerin nazara alınmaması gerektiğini, davacı idarenin kendi kusuru ile tahsilatta geciktiğini, kaldı ki yüksek miktarda bir para için 10.09.2002'den 10.10.2002 tarihine kadar geçen bir aylık sürenin makul bir süre olduğunu, teminat mektubunun tazminine esas hesap ve hesap tablosunun davacı tarafça yanlış hesaplandığını, anılan hususu TMSF'nin de tespit edip alacaklı kuruma bildirdiğini, yine de sözleşme hükümlerine aykırı cezai şart bedeli tespit olunup tahsil olunduğunu, davacının bakiye gecikme faizi ve cezai şarta ilişkin olarak ikame etmiş olduğu iş bu davanın sözleşme hükümlerine, iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 24.02.2015 tarih, 2014/897 E. ve 2015/124 K. sayılı karar ile teminat mektubu tazmin talebinin 25.09.2002’de tebliğ edildiği, 10.10.2002 tarihinde 5.800.000,00 USD ve 551.290,00 USD dönem faizi olmak üzere toplam 6.351.290,00 USD ödeme yapıldığı, uyuşmazlıkta tazmin talebinin tebliğ tarihinden ödeme tarihine kadar ana para ve faiz toplamına gecikme faizi ve cezai şart hesaplanması gerektiği, buna göre hesaplanan gecikme faizinin 26.463,37 TL, aynı dönem için bir aylık %1.5 oran üzerinden cezai şart alacağının ise 95.269,35 TL olduğu, davacının dava dilekçesinde 4.740,00 USD gecikme faizi ve 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD alacak talep ettiği, ancak karar düzeltme dilekçesinde 51.191,00 USD gecikme faizi ve 95.321,00 USD cezai şart olmak üzere yapılan ödeme düşüldükten sonra 13.088,00 USD alacak istenmiş olduğu, yapılan hesaplamada 26.463,37 USD gecikme faizi belirlenmiş ise de, dava dilekçesinde gecikme faizi olarak toplam 4.740,00 USD istendiğinden taleple bağlı kalınarak gecikme faizinin 4.740,00 USD olarak bilerlendiği, toplam 13.088,00 USD talepten 4.740,00 USD gecikme faizi düşüldüğünde cezai şart talebinin ise 8.348,00 USD olarak kabul edildiği, davacı vekili 31.08.2002 ile 11.09.2002 tarihleri arasında Libor faizi uygulanmasını talep etmiş ise de 31.08.2002’den tazmin talebinin tebliğ tarihi olan 25.09.2002 tarihine kadar herhangi bir faiz uygulanmaksızın hesaplanan gecikme faizi ve cezai şart alacağı davacı talebini aştığından 31.08.2002-25.09.2002 tarihleri arasında dönem faizi veya libor uygulanmasına gerek görülmediği, teminat mektubunu veren ve ödeyen bankanın devredildiği TMSF'nin ve 31.08.1998 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinin işletme hakkı bedeli ve ödeme şekli başlıklı 2 nci maddesi gereğince davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'nin sorumlu olduğu kanaatine ulaşıldığı, Sümerbank'ın Oyak Bank’a devrine ilişkin hisse devri sözleşmesinde tüm borç ve taahhütler TMSF tarafından üstlenildiğinden Oyak Bank'ın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.088,00 USD alacağın 10.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanunun 4-A maddesinde ön görülen faizi ile birlikte davalılar TMSF ve Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.’den tahsiline, davalı Oyak Bank A.Ş.’ye yönelik davanın pasif husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Antalya Liman İşletmesi vekili ve TMSF vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.10.2019 tarih, 2019/3449 E. ve 2019/6650 K. sayılı kararında; davacı vekilinin Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş'ye ait Antalya Limanı'nın işletme hakkının 31.08.1998 tarihli sözleşme uyarınca davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş'ye devredildiğini, devir sözleşmesinde toplam 29.000.000 USD olarak belirlenen işletme hakkı devir bedelinin 5.800.000,00 USD'lik kısmının sözleşme tarihinde peşin ödendiğini, bakiye tutarın sözleşme tarihini izleyen 4 yılda yıllık %10 oranında tahakkuk edecek faiziyle 4 eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığını, son taksit bedelinin ödenmemesi üzerine sözleşmenin teminatını oluşturan teminat mektuplarının nakde çevrilmesi için 25.09.2002 tarihinde tazmin talebinde bulunulduğunu, bu talep üzerine davacıya toplam 6.488.154,00 USD ödeme yapıldığı, iki adette toplam 6.488.154,00 USD'lik mektup tazmin talebinin geç yerine getirilmesi nedeniyle 108.278,00 USD'lik alacak doğduğunu ileri sürdüğü, Mahkemece, tazmin talebi tebliğ tarihi 25.09.2002 tarihinden ödeme tarihi 10.10.2002 tarihine kadar geçen 15 günlük süre için %10 oran üzerinden gecikme faizinin 26.463,37 TL, aynı dönem için bir aylık %1.5 oran üzerinden cezai şart alacağının ise 95.269,35 TL olarak hesaplandığı, dava dilekçesinde 4.740,00 USD gecikme faizi ve 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD alacak talep edilmişse de, karar düzeltme dilekçesinde 13.088,00 USD alacak istendiği, taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde 4.740,00 USD gecikme faizi ve 103.538,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 108.278,00 USD’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği, davacı vekilinin 09.01.2012 tarihli önceki kararı aleyhine verdiği 20.03.2012 tarihli karar düzeltme dilekçesi içeriğinde alacak miktarına yönelik feragat beyanının yer almadığı, bu halde, mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz’in 15.06.2012 tarih, 2012/7229 E.

ve 2012/10679 K. sayılı bozma ilamında belirtilen hesaplama yöntemiyle alacak miktarı tespit edildikten sonra, dava dilekçesi içeriğinde belirtilen alacak miktarları dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği, kabule göre de 5411 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca, davalı ING Bank A.Ş.’nin harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm bölümünde harçtan sorumlu tutulmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün davacı ve davalı TMSF yararına bozulmasına, bozma sebep ve şekline göre kararı temyiz eden davacı vekili ile davalılar Ortadoğu Liman İşletmesi vekili ve TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmediğine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 24.05.2023 tarihli dilekçesi ile ve 03.05.2023 tarihli duruşmada, dava konusu alacaklarının haricen ödenmesi nedeniyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini, işbu davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ile avukatlık ücreti taleplerinin devam ettiğini beyan ettiği, davaya konu teminat mektubunun geç ödenmesinden dolayı oluşan gecikme faizi ve cezai şarta ilişkin bu alacaktan, teminat mektubunu veren ve ödeyen bankanın devredildiği TMSF'nin ve 31.08.1998 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinin işletme hakkı bedeli ve ödeme şekli başlıklı 2 nci maddesi gereği davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'nin sorumlu olduğu, davalı ING Bank A.Ş.

(Oyak Bank AŞ.) hakkında dava açılmış ise de Sümerbank'ın Oyakbank'a devrine ilişkin hisse devri sözleşmesinde tüm borç ve taahhütler davalı TMSF tarafından üstlenildiğinden davalı ING Bank A.Ş.'nin (Oyak Bank AŞ.) sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. ve davalı TMSF yönünden açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, işbu davalıların davanın açılmasına sebebiyet vermesi, dava açıldıktan sonra ödeme yapılması ve davacının yargılama gideri ve vekâlet ücreti taleplerinin devam ettiğine ilişkin beyanına göre davacı yararına vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine, davalı ING Bank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) yönünden açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı TMSF vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TMSF vekili temyiz dilekçesinde özetle; Sümerbank A.Ş.'nin eski hakim ortaklarından Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'den olan alacağın tahsil ve tasfiyesi bakımından yarar görüldüğünden işbu şirketin yönetim ve denetiminin 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15 inci maddesinin birinci fıkrasına göre TMSF Yönetim Kurulu'nun 04.12.2001 tarihli ve 366 sayılı kararı ile Fon'a devredildiğini, müvekkili kurumun kanunen yerine getirmekle yükümlü olduu görevini ifa ettiğini, işbu davaya da bu görevi kapsamında dahil olunduğunu, davacı ve diğer davalının sulh görüşmelerinden bihaber olup herhangi bir dahillerinin söz konusu olmadığını, müvekkili kurum açısından davanın konusuz kalmasını gerektirecek ya da en başında davanın açılmasını gerektiren bir konumda bulunmadığını, 6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan hâkim takdirinin lehlerine kullanılması gerekirken yazılı şekilde aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın temyiz olunan bu kısım yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme hakkı bedeline karşılık verilen teminat mektuplarının geç paraya çevrilmesi iddiasına dayalı gecikme faizi ve cezai şart tutarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 ve 331 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TMSF vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı TMSF vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1082770100 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz

Bu sitedeki içerik bilgilendirme amaçlıdır; hukuki görüş veya tavsiye değildir. Resmî metin için mevzuat.gov.tr esastır.