Haksız Rekabetin Tespiti

11. Hukuk Dairesi         2011/2063 E.  ,  2012/18058 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2010 tarih ve 2008/91-2010/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının "Ufuk Kaşmir Halı" ve şekilden ibaret markanın tescili için başvuruda bulunduğunu, Türk Patent Enstitüsü'nün öncelikle başvuruyu reddettiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun ise yapılan itirazı kabul ederek başvurunun ilanına karar verdiğini, müvekkili tarafından yapılan itirazın ise reddedilerek markanın tescil edildiğini, müvekkilinin "casmir, kaşmir" gibi markaların sahibi olduğunu, davalının aynı markayı daha önce de tescil ettirmek istediğini, talebinin reddinden sonra "Ufuk" ibaresini biraz daha büyütüp "kaşmir" ibaresini küçülterek tescili sağladığını, tescilin iptali için Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun kararı aleyhine açtıkları davanın derdest olduğunu, bu dosayaya ibraz edilen bilirkişi raporunda "markalar arasında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname anlamında benzerlik olduğu, halkın bu markaları karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davalı başvurusunun reddi gerektiği"nin bildirildiğini, davalının müvekkiline ait markanın bilinirliğinden yararlanmak, haksız kazanç sağlamak, aleyhine açılan davalardan kurtulmak amacıyla tescilini istediği, tüketicilerin müvekkiline ait marka ile davalının markasını karıştırabliceğini, markalar ve firmalar arasında bağlantı olduğunu sanabileceğini, davalının kötüniyetli olduğunu belirterek 2004-27267 sayı ile tescil edilen davalı markasının hükümsüzlüğü ile resmi markalar sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının "casmir" tescilli markasını esas alarak müvekkilinin markasına itiraz ettiğini, tüm hukuksal haklarını bu markaya dayalı olarak talep ettiğini, davacının "casmir" markası ile müvekkilinin "ufuk kaşmir halı" markası arasında benzerlik olmadığını, davacının davacı dilekçesinde belirttiği bir kısım markalarının başvurusunun müvekkilinin başvurusundan daha sonra yaplıdığını, davacının kaşmir ibaresini uhdesine almak istediğini, müvekkilince kaşmir ibaresini 1990'lı yıllardan itibaren halı piyasasına sokulduğunu, bu yıllarda daha davacının bu sektöre girmediğini, bir çok halı firmasının kaşmir ibaresini kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "Kaşmir" markasının davalı yanın başvurusundan sonra tanınmış marka olması nedeniyle davalının markasının hükümsüzlüğünü isteyemeyeceği, kaşmir kelimesinin bir emtia ismi olmayıp aynı isimli bir keçi türünün ve bu keçiden elde edilen yünlerin adı olduğu, dolayısıyla anonim kelime sayıldığı, davalının markasında belirleyici unsurun "Ufuk" kelimesi ve amblemi olduğu, davacının "Casmir" markası ile davalının "Ufuk Kaşmir" markası arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu marka Ufuk Kaşmir Halı+şekil işaretinden oluşmaktadır. Davacı adına davalının başvurusundan önceki tarihli ve 2002/25273 sayı ile 09, 27 ve 35. sınıflar için tescilli "Casmir" ibareli marka bulunmaktadır. Bu durumda, davacı markasının esaslı unsuru olan "casmir" kelimesinin "kaşmir" olarak telaffuz edildiği dikkate alındığında dava konusu markada yer alan ve bu markanın esaslı unsurlarından birini oluşturan "kaşmir" ibaresinden dolayı markalar arasında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8/1-b maddesi anlamında ilişkilendirme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin mevcudiyetinin kabulü gerekir. Bu itibarla açılan davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.