Maddi ve Manevi Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2011/3862 E.  ,  2012/11085 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2010 tarih ve 2006/223-2010/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin annesinin davalı ...'ün sevk ve idaresindeki, diğer davalının işlettiği otobüsten inmek üzereyken aracın hareket etmesiyle yaralandığını, sonrasında vefat ettiğini, müteveffanın son günlerinde acı ve ızdırap çektiğini, ceza dosyasında davalı sürücünün tam kusurlu olduğunun tespit edildiğini ve cezalandırılmasına karar verildiğini ileri sürerek, her bir davacı için 100.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, olayın müteveffanın yaşlı olması ve kusurlu davranışı sonucu meydana geldiğini, vefatın kaza nedeniyle olduğunun kanıtlanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin hakimiyeti dışında oluşan kazada kusursuz olduğunu, davacıların manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının kusur durumu ve ölümlü trafik kazasının oluşu nazara alındığında davacıların annelerinin ölümü nedeniyle manen zarar gördükleri gerekçesiyle, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, müteveffanın yaşı, TMK'nun 4., B.K'nun 44. maddeleri dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için 20.000,00'er TL den toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İ.E.T.T. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Ancak, davacılar vekili dava dilekçesinde her bir davacı için 100.000,00'er TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ettiği halde, mahkemece toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'un 74. ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 26. maddeleri gereğince; hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Bu nedenle, taleple bağlı kalınarak mahkemece, hükmedilen manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı İ.E.T.T.

yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.E.T.T. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.E.T.T. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının HÜKÜM bölümünün 1 numaralı bendinde yer alan “olay tarihinden” ibarelerinin karardan çıkartılarak yerine “dava tarihi olan 07/08/2006 tarihinden” ibarelerinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı İETT Genel Müdürlüğüne iadesine, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.