Tazminat
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2022/5786 E. 2024/1215 K. ·
Kısmen onandı, kısmen bozulduKesinlik belirsiz
★ Emsal
Usul tespitleri
- Dava şartı
- dava şartı
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
bedelde muvazaa↗ iflasın açılması↗ hizmet akdi↗ kıdem tazminatı↗ işçilik alacakları↗ takibin kesinleşmesi↗ takipsizlik kararı↗ esas sözleşme↗ şahsi sorumluluk↗ işlemden kaldırma↗ şirketin tasfiyesi↗ şirket merkezi mahkemesi↗ ticaret sicili tescili↗ muvazaa↗ şirket zararı↗ tasfiye memuru↗ yenileme↗ anonim şirket↗ ihbar↗ kâr payı↗ ticari defter↗ ticaret sicili↗ esastan ret↗ ek tasfiye↗ iflas↗ taahhütname↗ terkin↗ kusur↗ dava sebebi↗ cy/cy kaydı↗ yükleten (shipper)↗ dahili dava↗ zamanaşımı↗ kesin hüküm↗ istinaf yoluna başvurulabilirlik↗ e-defter↗ i̇i̇k 72/son↗ görevli mahkeme↗
Gerekçe
Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2018/382 E., 2020/550 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş akdinin haksız feshi nedeniyle "Karadere Hazır Beton Asfalt Taşımacılık San. Tic. A.Ş" den olan işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açmış oldukları davanın yargılamasının Ankara 3. İş Mahkemesi'nin 2007/994 E. ve 2008/526 K. sayılı dosyası ile sürdürüldüğünü, 06.11.2008 tarihinde hüküm altına alındığını ve temyiz edilmeksizin kesinleştiğini ve alacakların tahsili için borçlu şirket adına başlatılan icra takibinin ise Ankara 26. İcra Müdürlüğü’nün 2013/3809 sayılı dosyası ile yürütüldüğünü, borçlu şirketin 22.5.2012 tarihinde tasfiyeye girdiğini ve tasfiye memurluğuna ...'un atandığını ve son olarak 30.5.2016 tarihli genel kurulda da şirketin tasfiye kapanışı yapılarak sicil kaydının silindiğini, terkin halindeki borçlu şirketin tasfiye memuru ...'un müvekkilinin Ankara 26. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3809 sayılı dosyası ile takibe konu edilen alacaklarından 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 541,542,543,544 ve 553 üncü maddeleri kapsamında sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin tasfiyenin kapanışı tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde;davanın zamanaşımı sebebi ile reddi gerektiğini, borçlu şirketin usulüne uygun olarak tasfiye sürecine girdiğini, ilanların yapıldığını, başvuru olmaması sebebi ile 04/08/2016 tarihinde tasfiye edildiğini, ticaret sicile tescil edildiğini, davacının yaptığı icra takibinin takipsiz bırakıldığını, 5 yıl sonra yenilendiğini, akabinde 2015 yılında henüz şirket kapanmamışken yeniden takipsiz bırakıldığını, davalının alacaktan haberdar olmadığını, şirketin mali durumuna göre borcu ödeyecek mali durumunun bulunmadığını, şirketin zararda olduğunu, davacının alacağının imtiyazlı alacak olmadığını, şirketin vergi ve SGK borçlarının fazla olduğunu, müvekkilinin kusurlu bir davranışı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya davacısı tarafından dava dışı Karadere Hazır Beton A.Ş aleyhine Ankara 3. İş Mahkemesinin 2007/994 Esas sayılı dosyasında hizmet akdinin haksız feshi sebebi ile işçi alacaklarına ilişkin dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 06.11.2008 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği, 20.907,33 TL toplam işçi alacağının tahsili için Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2008/13050 Esas sayılı dosyasında 19.11.2008 tarihinde icra takibi yapıldığı, icra dosyasındaki takibin kesinleştiği, dosyanın takipsiz bırakılması sebebi ile işlemden kaldırıldığı, alacaklı vekilinin talebi üzerine yenilenerek 2013/3809 numarasını aldığı, takip sırasında şirketin tasfiye edildiğinin öğrenildiği, ticaret sicil kayıtlarına göre şirketin 22.05.2012 tarihinde tasfiyeye girdiği, 30.05.2016 tarihli genel kurul kararı ile tasfiye kapanışının yapıldığı, ticaret sicile kararın tescil edildiği, bilirkişi raporunda şirket kayıtlarına göre 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında şirketin zarar ettiği, sermayesinin tamamını kaybederek özkaynaklarının negatif olduğu, tasfiye döneminde 468.816,68 TL vergi borcunun bulunduğunun anlaşıldığı,2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına göre; işçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflâs nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları birinci sırada yer alan alacaklar arasında sayıldığı, somut olayda davacının işçi alacağının 2007 yılına dayandığı, şirket tasfiyesinin 2016 yılında tamamlandığı, buna göre 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan birinci sıradaki alacaklar arasında yer almadığının görüldüğü, buna göre, davacının alacağının birinci sırada olmaması, şirketin tasfiye öncesindeki mal varlığına göre iflasına karar verilse dahi ödenemeyeceği, şirketin tasfiye sonrası 468.816,68 TL vergi borcunun bulunması sebebi ile davalı tasfiye memurunun davacının alacağına kavuşamamasında sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; işçilik alacaklarının öncelikli alacak olduğunu, tasfiye memuru tarafından ticari defterlerde müvekkilinin işçilik alacağı kayıtlı olmasına rağmen vergi ödemelerine öncelik tanımasının doğru olmadığını, şirketin tasfiye döneminde hep borca batık olduğunu istense dahi davacının alacaklarının ödenmeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, tasfiye memurunun şirket borçları, şirket varlığından fazla olduğu takdirde durumu derhal şirketin merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesine bildirmesi gerektiğini, mahkemece ise iflasın açılmasına karar verileceğini, davalı tasfiye memuruna ise görevini kötüye kullanarak şahsi sorumluluklarının da olduğu vergi borçlarının ödenmesinde şirkete ait mal varlığının kullanıldığını, şirketin mal varlığından öncelikle işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini, davalının koşulları oluşmasına rağmen iflas başvurusunda bulunmamasının başlı başına kusur olduğunu, davalının sorumluluğunu gerektirdiğini, iflas başvurusunun yapılması ve kararın alınması halinde davalının yok saydığı muvazaalı işler nedeniyle dava açılmasının sağlanabileceğini, işverenin iflası halinde işçi alacaklarının masa mallarının satışı sonucu elde edilen para için ilk sırada bulunduğunu, müvekkilinin alacaklarının süreye bakılmaksızın imtiyazlı kabul edilmesi gerektiğini, şirketin alacağını tespiti ile bu alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmanın tasfiye memurunun görevleri arasında yer aldığını, şirkete ait taşınmazın ilk satış işlemindeki bedelin muvazaalı olduğunu, şirketin zarara uğratıldığını, işlemlerin aynı kişiye ait şirketler arasında gerçekleştirildiğini, davalının muvazaalıda olsa satış bedelini şirket uhdesine geçirildiğine ilişkin delil sunmadığını, bedelin şirket aktifine mi yoksa ortakların uhdesine mi aktarıldığına ilişkin açıklık bulunmadığını, şirket ortaklarının şirketin borçlarından dolayı şirkete vermeyi taahhüt ettikleri sermaye payı nispetinde sorumlu olduklarını, tasfiye memuru tarafından sermaye paylarının ortaklar tarafından şirkete ödenip ödenmediği, ödenmiş ise sermaye payının ne için kullanıldığına ilişkin bir inceleme yapılmadığını, ortakların bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde şahsi sorumluluklarına gidilebileceğini, bu durumun bilirkişi raporunda irdelenmediğini, tasfiye memurunun tasfiye halinde bulunan şirketin tüm mal ve haklarının korunması için basiretli bir iş adamı gibi gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğunu, müvekkilinin ilama bağlanıp kesin hüküm haline dönüşmüş alacaklarından doğan zararının tazmininden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, dava dışı anonim şirketin tasfiye memuru olan davalının şirketin tasfiyesi sırasında esas sözleşmeden ve kanundan doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal edip etmediği, kusuruyla ihlal etmiş olması halinde davacı alacaklıyı zarara uğratıp uğratmadığı, varsa zararın davalı tasfiye memurundan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 541, 542, 543, 544, 553 üncü maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Benzer Kararlar
Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2022/4890 E. 2024/1296 K.
Ortak:iflasın açılması · işçilik alacakları · esas sözleşme · şirketin tasfiyesi · muvazaa · şirket zararı · tasfiye memuru · anonim şirket · dava şartı · zamanaşımı var · Tazminat
İncelediğiniz karardaİstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «işçilik alacaklarının» öncelikli alacak olduğunu, «tasfiye memuru» tarafından «ticari defterlerde» müvekkilinin işçilik alacağı kayıtlı olmasına rağmen vergi ödemelerine öncelik tanımasının doğru olmadığını, şirketin tasfiye döneminde hep borca batık olduğunu istense dahi davacının alacaklarının ödenmeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, tasfiye memurunun şirket borçları, şirket varlığından fazla olduğu takdirde durumu derhal «şirketin merkezinin» bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesine bildirmesi gerektiğini, mahkemece ise «iflasın açılmasına» karar verileceğini, davalı tasfiye memuruna ise görevini kötüye kullanarak «şahsi sorumluluklarının» da olduğu vergi borçlarının ödenmesinde şirkete ait mal varlığının kullanıldığını, şirketin mal varlığından öncelikle işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini, davalının koşulları oluşmasına rağmen iflas başvurusunda bulunmamasının başlı başına «kusur» olduğunu, davalının sorumluluğunu gerektirdiğini, iflas başvurusunun yapılması ve kararın alınması halinde davalının yok saydığı «muvazaalı» işler nedeniyle dava açılmasının sağlanabileceğini, işverenin iflası halinde işçi alacaklarının masa mallarının satışı sonucu elde edilen para için ilk sırada bulunduğunu, müvekkilinin alacaklarının süreye bakılmaksızın imtiyazlı kabul edilmesi gerektiğini, şirketin alacağını tespiti ile bu alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmanın tasfiye memurunun «görevleri» arasında yer aldığını, şirkete ait taşınmazın ilk satış işlemindeki «bedelin muvazaalı» olduğunu, «şirketin zarara» uğratıldığını, işlemlerin aynı kişiye ait şirketler arasında gerçekleştirildiğini, davalının muvazaalıda olsa satış bedelini şirket uhdesine geçirildiğine ilişkin delil sunmadığını, bedelin şirket aktifine mi yoksa ortakların uhdesine mi aktarıldığına ilişkin açıklık bulunmadığını, şirket ortaklarının şirketin borçlarından dolayı şirkete vermeyi «taahhüt» ettikleri sermaye «payı» nispetinde sorumlu olduklarını, tasfiye memuru tarafından sermaye paylarının ortaklar tarafından şirkete ödenip ödenmediği, ödenmiş ise sermaye payının ne için kullanıldığına ilişkin bir inceleme yapılmadığını, ortakların bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde şahsi sorumluluklarına gidilebileceğini, bu durumun bilirkişi raporunda irdelenmediğini, tasfiye memurunun tasfiye halinde bulunan şirketin tüm mal ve haklarının korunması için basiretli bir iş adamı gibi gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğunu, müvekkilinin ilama bağlanıp «kesin» hüküm haline dönüşmüş alacaklarından doğan zararının tazmininden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmes …
Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava dışı «anonim şirketin» «tasfiye memuru» olan davalının «şirketin tasfiyesi» sırasında «esas sözleşmeden» ve kanundan doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal edip etmediği, kusuruyla ihlal etmiş olması halinde davacı alacaklıyı zarara uğratıp uğratmadığı, varsa zararın davalı tasfiye memurundan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
İcra Müdürlüğünün 2008/13050 Esas sayılı dosyasında 19.11.2008 tarihinde icra takibi yapıldığı, icra dosyasındaki «takibin kesinleştiği», dosyanın «takipsiz» bırakılması «sebebi» ile «işlemden kaldırıldığı», alacaklı vekilinin talebi üzerine «yenilenerek» 2013/3809 numarasını aldığı, takip sırasında şirketin «tasfiye» edildiğinin öğrenildiği, «ticaret sicil» kayıtlarına göre şirketin 22.05.2012 tarihinde tasfiyeye girdiği, 30.05.2016 tarihli genel kurul kararı ile tasfiye kapanışının yapıldığı, ticaret sicile kararın tescil edildiği, bilirkişi raporunda şirket kayıtlarına göre 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında «şirketin zarar» ettiği, sermayesinin tamamını kaybederek özkaynaklarının negatif olduğu, tasfiye döneminde 468.816,68 TL vergi borcunun bulunduğunun anlaşıldığı,2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına göre; işçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş «ihbar» ve «kıdem tazminatları» «dahil» alacakları ile iflâs nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları birinci sırada yer alan alacaklar arasında sayıldığı, somut olayda davacının işçi alacağının 2007 yılına dayandığı, «şirket tasfiyesinin» 2016 yılında tamamlandığı, buna göre 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan birinci sıradaki alacaklar arasında yer almadığının görüldüğü, buna göre, davacının alacağının birinci sırada olmaması, şirketin tasfiye öncesindeki mal varlığına göre «iflasına» karar verilse dahi ödenemeyeceği, şirketin tasfiye sonrası 468.816,68 TL vergi borcunun bulunması sebebi ile davalı tasfiye memurunun davacının alacağına kavuşamam …
Benzer bu karardaUyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava dışı «anonim şirketin» «tasfiye memuru» olan davalının «şirketin tasfiyesi» sırasında «esas sözleşmeden» ve kanundan doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal edip etmediği, kusuruyla ihlal etmiş olması halinde davacı alacaklıyı zarara uğratıp uğratıp uğratmadığı, varsa zararın davalı tasfiye memurundan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı «tasfiye» memurunun «iflas» halindeki bir şirketin iflas bildirimini yapmayıp tasfiyesini gerçekleştirdiğini, tasfiye memurunun davacı alacağından haberdar olup alacak karşılığını «depo» etmediğini, davalının sorumluluğunu yerine getirmeyerek şirketin iflasına hukuka aykırı olarak engel olduğunu, şirketin tasfiye edildiği 30.05.2016 tarihinden itibaren 10 yıl süreyle saklanması gereken bilgi ve belgelerin dosyaya sunulmadığını, dolayısıyla müvekkilinin haklı olduğunun ispat edildiğini, bilirkişi raporundaki tespitlerde de yer aldığı üzere tasfiye memurunun davacıya ödemesi gereken alacağının verilmesini sağlamamakla üstlendiği görevi kötüye kullandığını, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca işçi alacaklarının iflasta imtiyazlı alacaklardan olduğunu, davalının kusurlu davaranışlarıyla «şirketin zarara» uğrattığını, yalnızca şirketin borca batık olduğunu söylemenin «tasfiye memurunun sorumluluğunu» ortadan kaldırmayacağını, tasfiye memurunun da şirket yöneticisi ve basiretli bir «tacir» gibi davranmak zorunda olduğunu, davalının yapılan «muvazaalı» işlemlere karşı işlem yapmaması nedeniyle şirketin zarara uğramasına neden olduğunu, şirket ortaklarının, şirketin borçlarından dolayı şirkete vermeyi «taahhüt» ettikleri sermaye «payı» nispetinde sorumlu olduklarını, «tasfiye memuru» tarafından söz konusu sermaye payı miktarlarının ortaklar tarafından şirket nezdine geçirilip geçirilmediği geçirildi ise o sermaye payı miktarlarının ne için kullanıldığına ilişkin bir inceleme veya işlem yapılmadığını, görevini yapmayan davalı tasfiye memurunun davacı işçinin ilama bağlanıp «kesin» hüküm haline dönüşmüş alacaklarından doğan zararının tazmininden sorumlu tutulması gerektiğini belirterek davanın kabulünü istemiştir.
… LK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı şirketin mali durumu hakkında bilirkişi raporu alındığı, «tasfiye» tarihinde şirket borca batıkken davalının şirketin «iflasını» istemek yerine tasfiye işlemlerini başlattığı, böylece şirketi iflasın sonuçlarından azade kıldığı, davalının hatalı davrandığı sabit olmakla birlikte, tasfiye edilen «şirketin ihyası» da mümkün olduğundan, «tasfiye memurunun sorumluluğunun» doğabilmesi için ayrıca tasfiye memurunun haksız olarak ödedikleri paralardan söz edilmesi gerektiği, «iflasın açılmasından» bir yıllık süreden önce doğmuş «işçilik alacaklarının» imtiyazlı olmadığı, işçi iflas tarihinden önce işten ayrılmışsa iflas tarihinden geriye doğru bir yıllık sürenin başlangıcından işçinin işten ayrılma tarihine kada …
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:tasfiye memurunun sorumluluğu · illiyet bağı · şirketin ihyası · depo kararı · ihya · tebligat · ıslah · tacir
Benzer bu kararda… LK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı şirketin mali durumu hakkında bilirkişi raporu alındığı, «tasfiye» tarihinde şirket borca batıkken davalının şirketin «iflasını» istemek yerine tasfiye işlemlerini başlattığı, böylece şirketi iflasın sonuçlarından azade kıldığı, davalının hatalı davrandığı sabit olmakla birlikte, tasfiye edilen «şirketin ihyası» da mümkün olduğundan, «tasfiye memurunun sorumluluğunun» doğabilmesi için ayrıca tasfiye memurunun haksız olarak ödedikleri paralardan söz edilmesi gerektiği, «iflasın açılmasından» bir yıllık süreden önce doğmuş «işçilik alacaklarının» imtiyazlı olmadığı, işçi iflas tarihinden önce işten ayrılmışsa iflas tarihinden geriye doğru bir yıllık sürenin başlangıcından işçinin işten ayrılma tarihine kada …
İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı «tasfiye» memurunun «iflas» halindeki bir şirketin iflas bildirimini yapmayıp tasfiyesini gerçekleştirdiğini, tasfiye memurunun davacı alacağından haberdar olup alacak karşılığını «depo» etmediğini, davalının sorumluluğunu yerine getirmeyerek şirketin iflasına hukuka aykırı olarak engel olduğunu, şirketin tasfiye edildiği 30.05.2016 tarihinden itibaren 10 yıl süreyle saklanması gereken bilgi ve belgelerin dosyaya sunulmadığını, dolayısıyla müvekkilinin haklı olduğunun ispat edildiğini, bilirkişi raporundaki tespitlerde de yer aldığı üzere tasfiye memurunun davacıya ödemesi gereken alacağının verilmesini sağlamamakla üstlendiği görevi kötüye kullandığını, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca işçi alacaklarının iflasta imtiyazlı alacaklardan olduğunu, davalının kusurlu davaranışlarıyla «şirketin zarara» uğrattığını, yalnızca şirketin borca batık olduğunu söylemenin «tasfiye memurunun sorumluluğunu» ortadan kaldırmayacağını, tasfiye memurunun da şirket yöneticisi ve basiretli bir «tacir» gibi davranmak zorunda olduğunu, davalının yapılan «muvazaalı» işlemlere karşı işlem yapmaması nedeniyle şirketin zarara uğramasına neden olduğunu, şirket ortaklarının, şirketin borçlarından dolayı şirkete vermeyi «taahhüt» ettikleri sermaye «payı» nispetinde sorumlu olduklarını, «tasfiye memuru» tarafından söz konusu sermaye payı miktarlarının ortaklar tarafından şirket nezdine geçirilip geçirilmediği geçirildi ise o sermaye payı miktarlarının ne için kullanıldığına ilişkin bir inceleme veya işlem yapılmadığını, görevini yapmayan davalı tasfiye memurunun davacı işçinin ilama bağlanıp «kesin» hüküm haline dönüşmüş alacaklarından doğan zararının tazmininden sorumlu tutulması gerektiğini belirterek davanın kabulünü istemiştir.
… ğini ve bu kararın temyiz incelemesinden geçerek onandığını, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde şirketin 22.05.2012 tarihinde tasfiyeye girdiğinin, «tasfiye memuru» olarak davalının atandığının, 30.05.2016 tarihinde de tasfiye kapanışı yapılarak şirketin sicilden «kaydının» silindiğinin öğrenildiğini, davalının icra dosyasında takibe konulan alacaktan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 541, 542, 543, 544 ve 553 üncü maddeleri kapsamında sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin tasfiye kapanış tarihinden itibaren en yüksek meduat faiz oranıyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında «ıslah» dilekçesiyle dava değerini 20.368,76 TL'ye yükseltmiştir.
… e; tasfiyenin 22.05.2012 tarihinde açıldığı bu nedenle dava tarihi itibariyle alacağın tahsili için 6102 sayılı Kanun'un 560 ıncı maddesinde öngörülen 2 ve 5 yıllık «zamanaşımı» sürelerinin dolmuş olduğunu, müvekkili «tasfiye» memurunun Ticaret Sicil Gazetesinde alacaklıların başvurması için usulüne uygun ilanları yaptığını, ancak davacının herhangi bir başvuruda bulunmadığını, kaldı ki icra dosyasında müvekkiline «tebligat» yapılmadığını, tasfiye memurunun davacı alacağı yönünden kusurlu davranışı olmadığını, müvekkilinin yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davacının somut bir zararının …
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2022/4494 E. 2024/975 K.
Ortak:işçilik alacakları · esas sözleşme · şahsi sorumluluk · şirketin tasfiyesi · tasfiye memuru · anonim şirket · kâr payı · ek tasfiye · zamanaşımı var · Tazminat
İncelediğiniz karardaİstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «işçilik alacaklarının» öncelikli alacak olduğunu, «tasfiye memuru» tarafından «ticari defterlerde» müvekkilinin işçilik alacağı kayıtlı olmasına rağmen vergi ödemelerine öncelik tanımasının doğru olmadığını, şirketin tasfiye döneminde hep borca batık olduğunu istense dahi davacının alacaklarının ödenmeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, tasfiye memurunun şirket borçları, şirket varlığından fazla olduğu takdirde durumu derhal «şirketin merkezinin» bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesine bildirmesi gerektiğini, mahkemece ise «iflasın açılmasına» karar verileceğini, davalı tasfiye memuruna ise görevini kötüye kullanarak «şahsi sorumluluklarının» da olduğu vergi borçlarının ödenmesinde şirkete ait mal varlığının kullanıldığını, şirketin mal varlığından öncelikle işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini, davalının koşulları oluşmasına rağmen iflas başvurusunda bulunmamasının başlı başına «kusur» olduğunu, davalının sorumluluğunu gerektirdiğini, iflas başvurusunun yapılması ve kararın alınması halinde davalının yok saydığı «muvazaalı» işler nedeniyle dava açılmasının sağlanabileceğini, işverenin iflası halinde işçi alacaklarının masa mallarının satışı sonucu elde edilen para için ilk sırada bulunduğunu, müvekkilinin alacaklarının süreye bakılmaksızın imtiyazlı kabul edilmesi gerektiğini, şirketin alacağını tespiti ile bu alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmanın tasfiye memurunun «görevleri» arasında yer aldığını, şirkete ait taşınmazın ilk satış işlemindeki «bedelin muvazaalı» olduğunu, «şirketin zarara» uğratıldığını, işlemlerin aynı kişiye ait şirketler arasında gerçekleştirildiğini, davalının muvazaalıda olsa satış bedelini şirket uhdesine geçirildiğine ilişkin delil sunmadığını, bedelin şirket aktifine mi yoksa ortakların uhdesine mi aktarıldığına ilişkin açıklık bulunmadığını, şirket ortaklarının şirketin borçlarından dolayı şirkete vermeyi «taahhüt» ettikleri sermaye «payı» nispetinde sorumlu olduklarını, tasfiye memuru tarafından sermaye paylarının ortaklar tarafından şirkete ödenip ödenmediği, ödenmiş ise sermaye payının ne için kullanıldığına ilişkin bir inceleme yapılmadığını, ortakların bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde şahsi sorumluluklarına gidilebileceğini, bu durumun bilirkişi raporunda irdelenmediğini, tasfiye memurunun tasfiye halinde bulunan şirketin tüm mal ve haklarının korunması için basiretli bir iş adamı gibi gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğunu, müvekkilinin ilama bağlanıp «kesin» hüküm haline dönüşmüş alacaklarından doğan zararının tazmininden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmes …
Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava dışı «anonim şirketin» «tasfiye memuru» olan davalının «şirketin tasfiyesi» sırasında «esas sözleşmeden» ve kanundan doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal edip etmediği, kusuruyla ihlal etmiş olması halinde davacı alacaklıyı zarara uğratıp uğratmadığı, varsa zararın davalı tasfiye memurundan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
İcra Müdürlüğü’nün 2013/3809 sayılı dosyası ile yürütüldüğünü, borçlu şirketin 22.5.2012 tarihinde tasfiyeye girdiğini ve «tasfiye» memurluğuna ...'un atandığını ve «son» olarak 30.5.2016 tarihli genel kurulda da şirketin tasfiye kapanışı yapılarak sicil «kaydının» silindiğini, «terkin» halindeki borçlu şirketin «tasfiye memuru» ...'un müvekkilinin Ankara 26.
Benzer bu karardaUyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava dışı «anonim şirketin» «tasfiye memuru» olan davalının «şirketin tasfiyesi» sırasında «esas sözleşmeden» ve kanundan doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal edip etmediği, kusuruyla ihlal etmiş olması halinde davacı alacaklıyı zarara uğratıp uğratmadığı, varsa zararın davalı tasfiye memurundan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «tasfiye» memurunun «iflas» halindeki şirket hakkında iflas bildirimi yapmayıp tasfiye işlemini gerçekleştirdiğini, ayrıca tasfiye memurunun davacı alacağından haberdar olmasına rağmen alacak karşılığını «depo» etmeden tasfiye işlemini gerçekleştirdiğini, davalı tasfiye memurunun bilerek davacıyı zarara uğrattığını, tasfiye sonucunda «defterler» ve tasfiyeye ilişkin olanlar da «dahil» belgelerin saklanması gerektiği halde gereken bilgi ve belgelerin dosyaya sunulmadığından açılan davada haklılıklarının ortaya konulduğunu, davalı tasfiye memurunun davacıya ödemesi gereken alacağının belirlenmesini sağlamamakla üstlendiği görevi kötüye kullandığını, şirkete ait tesis, makine ve cihazları KDV dahil 56.640,00 TL'ye satıp, bunun da şirketin «şahsi sorumlusu» olan ortakların vergi borçlarını ödemede kullandığını, kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla sabit olan işçi alacaklarının, yine kesinleşmiş icra takipleri uyarınca öncelikle ödenmesinin yasanın amir hükmü olduğunu, «tasfiye memurunun sorumluluğu» yönünden davacının davalının «tasfiye memuru» olduğu dönemde başvurusunun bulunmadığı ifadesiyle ulaşılmak istenen sonucu hiçbir hukuk düzeninin tanımadığını, aksinin kabulünün davacının hakkının gasp anlamına geleceğini, tasfiye memurunun şirketin alacağının tespiti ve bu alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmak olduğu halde bu yönde herhangi bir girişimde bulunmadığını, tasfiye memuru tarafından sermaye «payı» miktarlarının ortaklar tarafından ödenip ödenmediği hususunda bir inceleme veya işlem yapılmadığını, ortakların sermaye «koyma» borcunu yerine getirmemesi halinde şahsi sorumluluklarına gidilebileceğini ve şirkete aktif katkı sağlanabileceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın …
İcra Müdürlüğü'nün 2013/5496 Esas sayılı dosyaları ile takip başlatıldığını, borçlu şirketin 22.05.2012 tarihinde tasfiyeye girdiğini ve davalının «tasfiye memuru» olarak atandığını, 30.05.2016 tarihli genel kurulda da şirketin tasfiye kapanışının yapılarak sicil «kaydının» silindiğinin öğrenildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 541 vd. maddeleri ile 553 üncü maddesine göre davalı tasfiye memurunun icra takibine konu alacaklardan sorumlu olduğunu ileri sürerek davalı tasfiye memurunun «haksız eylem» ve işlemleri nedeniyle müvekkilini uğrattığı zararlardan fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep et …
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:tasfiye memurunun sorumluluğu · el koyma · haksız eylem · sözleşmeden doğan dava · depo kararı · ilan
Benzer bu karardaİstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «tasfiye» memurunun «iflas» halindeki şirket hakkında iflas bildirimi yapmayıp tasfiye işlemini gerçekleştirdiğini, ayrıca tasfiye memurunun davacı alacağından haberdar olmasına rağmen alacak karşılığını «depo» etmeden tasfiye işlemini gerçekleştirdiğini, davalı tasfiye memurunun bilerek davacıyı zarara uğrattığını, tasfiye sonucunda «defterler» ve tasfiyeye ilişkin olanlar da «dahil» belgelerin saklanması gerektiği halde gereken bilgi ve belgelerin dosyaya sunulmadığından açılan davada haklılıklarının ortaya konulduğunu, davalı tasfiye memurunun davacıya ödemesi gereken alacağının belirlenmesini sağlamamakla üstlendiği görevi kötüye kullandığını, şirkete ait tesis, makine ve cihazları KDV dahil 56.640,00 TL'ye satıp, bunun da şirketin «şahsi sorumlusu» olan ortakların vergi borçlarını ödemede kullandığını, kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla sabit olan işçi alacaklarının, yine kesinleşmiş icra takipleri uyarınca öncelikle ödenmesinin yasanın amir hükmü olduğunu, «tasfiye memurunun sorumluluğu» yönünden davacının davalının «tasfiye memuru» olduğu dönemde başvurusunun bulunmadığı ifadesiyle ulaşılmak istenen sonucu hiçbir hukuk düzeninin tanımadığını, aksinin kabulünün davacının hakkının gasp anlamına geleceğini, tasfiye memurunun şirketin alacağının tespiti ve bu alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmak olduğu halde bu yönde herhangi bir girişimde bulunmadığını, tasfiye memuru tarafından sermaye «payı» miktarlarının ortaklar tarafından ödenip ödenmediği hususunda bir inceleme veya işlem yapılmadığını, ortakların sermaye «koyma» borcunu yerine getirmemesi halinde şahsi sorumluluklarına gidilebileceğini ve şirkete aktif katkı sağlanabileceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın …
CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6102 sayılı Kanun'un 560 ıncı maddesine göre davanın «zamanaşımı» nedeniyle reddi gerektiğini, «tasfiye» «ilanının» 25.05.2012 tarihinde yapıldığını, davanın ise 22.05.2018 tarihinde açıldığını, davaya kabul anlamına gelmemek üzere müvekkilinin sorumluluğuna gidilebilmesi için, müvekkilinin kanundan ve «esas sözleşmeden doğan» yükümlülüklerini «kusuru» ile ihlal etmiş bulunması gerektiğini, somut durumda müvekkilinin yükümlülüklerini ihlal eden hiçbir davranışının olmadığını, davacının alacağına ulaşmasını engell …
İcra Müdürlüğü'nün 2013/5496 Esas sayılı dosyaları ile takip başlatıldığını, borçlu şirketin 22.05.2012 tarihinde tasfiyeye girdiğini ve davalının «tasfiye memuru» olarak atandığını, 30.05.2016 tarihli genel kurulda da şirketin tasfiye kapanışının yapılarak sicil «kaydının» silindiğinin öğrenildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 541 vd. maddeleri ile 553 üncü maddesine göre davalı tasfiye memurunun icra takibine konu alacaklardan sorumlu olduğunu ileri sürerek davalı tasfiye memurunun «haksız eylem» ve işlemleri nedeniyle müvekkilini uğrattığı zararlardan fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep et …
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2022/5786 E. , 2024/1215 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi
SAYISI 2020/1485 Esas,2022/549 Karar
...
DAVA TARİHİ
HÜKÜM
Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI 2018/382 E., 2020/550 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş akdinin haksız feshi nedeniyle "Karadere Hazır Beton Asfalt Taşımacılık San. Tic. A.Ş" den olan işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açmış oldukları davanın yargılamasının Ankara 3. İş Mahkemesi'nin 2007/994 E. ve 2008/526 K. sayılı dosyası ile sürdürüldüğünü, 06.11.2008 tarihinde hüküm altına alındığını ve temyiz edilmeksizin kesinleştiğini ve alacakların tahsili için borçlu şirket adına başlatılan icra takibinin ise Ankara 26. İcra Müdürlüğü’nün 2013/3809 sayılı dosyası ile yürütüldüğünü, borçlu şirketin 22.5.2012 tarihinde tasfiyeye girdiğini ve tasfiye memurluğuna ...'un atandığını ve son olarak 30.5.2016 tarihli genel kurulda da şirketin tasfiye kapanışı yapılarak sicil kaydının silindiğini, terkin halindeki borçlu şirketin tasfiye memuru ...'un müvekkilinin Ankara 26.
İcra Müdürlüğü'nün 2013/3809 sayılı dosyası ile takibe konu edilen alacaklarından 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 541,542,543,544 ve 553 üncü maddeleri kapsamında sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin tasfiyenin kapanışı tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde;davanın zamanaşımı sebebi ile reddi gerektiğini, borçlu şirketin usulüne uygun olarak tasfiye sürecine girdiğini, ilanların yapıldığını, başvuru olmaması sebebi ile 04/08/2016 tarihinde tasfiye edildiğini, ticaret sicile tescil edildiğini, davacının yaptığı icra takibinin takipsiz bırakıldığını, 5 yıl sonra yenilendiğini, akabinde 2015 yılında henüz şirket kapanmamışken yeniden takipsiz bırakıldığını, davalının alacaktan haberdar olmadığını, şirketin mali durumuna göre borcu ödeyecek mali durumunun bulunmadığını, şirketin zararda olduğunu, davacının alacağının imtiyazlı alacak olmadığını, şirketin vergi ve SGK borçlarının fazla olduğunu, müvekkilinin kusurlu bir davranışı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya davacısı tarafından dava dışı Karadere Hazır Beton A.Ş aleyhine Ankara 3. İş Mahkemesinin 2007/994 Esas sayılı dosyasında hizmet akdinin haksız feshi sebebi ile işçi alacaklarına ilişkin dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 06.11.2008 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği, 20.907,33 TL toplam işçi alacağının tahsili için Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2008/13050 Esas sayılı dosyasında 19.11.2008 tarihinde icra takibi yapıldığı, icra dosyasındaki takibin kesinleştiği, dosyanın takipsiz bırakılması sebebi ile işlemden kaldırıldığı, alacaklı vekilinin talebi üzerine yenilenerek 2013/3809 numarasını aldığı, takip sırasında şirketin tasfiye edildiğinin öğrenildiği, ticaret sicil kayıtlarına göre şirketin 22.05.2012 tarihinde tasfiyeye girdiği, 30.05.2016 tarihli genel kurul kararı ile tasfiye kapanışının yapıldığı, ticaret sicile kararın tescil edildiği, bilirkişi raporunda şirket kayıtlarına göre 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında şirketin zarar ettiği, sermayesinin tamamını kaybederek özkaynaklarının negatif olduğu, tasfiye döneminde 468.816,68 TL vergi borcunun bulunduğunun anlaşıldığı,2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına göre;
işçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflâs nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları birinci sırada yer alan alacaklar arasında sayıldığı, somut olayda davacının işçi alacağının 2007 yılına dayandığı, şirket tasfiyesinin 2016 yılında tamamlandığı, buna göre 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan birinci sıradaki alacaklar arasında yer almadığının görüldüğü, buna göre, davacının alacağının birinci sırada olmaması, şirketin tasfiye öncesindeki mal varlığına göre iflasına karar verilse dahi ödenemeyeceği, şirketin tasfiye sonrası 468.816,68 TL vergi borcunun bulunması sebebi ile davalı tasfiye memurunun davacının alacağına kavuşamamasında sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; işçilik alacaklarının öncelikli alacak olduğunu, tasfiye memuru tarafından ticari defterlerde müvekkilinin işçilik alacağı kayıtlı olmasına rağmen vergi ödemelerine öncelik tanımasının doğru olmadığını, şirketin tasfiye döneminde hep borca batık olduğunu istense dahi davacının alacaklarının ödenmeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, tasfiye memurunun şirket borçları, şirket varlığından fazla olduğu takdirde durumu derhal şirketin merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesine bildirmesi gerektiğini, mahkemece ise iflasın açılmasına karar verileceğini, davalı tasfiye memuruna ise görevini kötüye kullanarak şahsi sorumluluklarının da olduğu vergi borçlarının ödenmesinde şirkete ait mal varlığının kullanıldığını, şirketin mal varlığından öncelikle işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini, davalının koşulları oluşmasına rağmen iflas başvurusunda bulunmamasının başlı başına kusur olduğunu, davalının sorumluluğunu gerektirdiğini, iflas başvurusunun yapılması ve kararın alınması halinde davalının yok saydığı muvazaalı işler nedeniyle dava açılmasının sağlanabileceğini, işverenin iflası halinde işçi alacaklarının masa mallarının satışı sonucu elde edilen para için ilk sırada bulunduğunu, müvekkilinin alacaklarının süreye bakılmaksızın imtiyazlı kabul edilmesi gerektiğini, şirketin alacağını tespiti ile bu alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmanın tasfiye memurunun görevleri arasında yer aldığını, şirkete ait taşınmazın ilk satış işlemindeki bedelin muvazaalı olduğunu, şirketin zarara uğratıldığını, işlemlerin aynı kişiye ait şirketler arasında gerçekleştirildiğini, davalının muvazaalıda olsa satış bedelini şirket uhdesine geçirildiğine ilişkin delil sunmadığını, bedelin şirket aktifine mi yoksa ortakların uhdesine mi aktarıldığına ilişkin açıklık bulunmadığını, şirket ortaklarının şirketin borçlarından dolayı şirkete vermeyi taahhüt ettikleri sermaye payı nispetinde sorumlu olduklarını, tasfiye memuru tarafından sermaye paylarının ortaklar tarafından şirkete ödenip ödenmediği, ödenmiş ise sermaye payının ne için kullanıldığına ilişkin bir inceleme yapılmadığını, ortakların bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde şahsi sorumluluklarına gidilebileceğini, bu durumun bilirkişi raporunda irdelenmediğini, tasfiye memurunun tasfiye halinde bulunan şirketin tüm mal ve haklarının korunması için basiretli bir iş adamı gibi gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğunu, müvekkilinin ilama bağlanıp kesin hüküm haline dönüşmüş alacaklarından doğan zararının tazmininden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, dava dışı anonim şirketin tasfiye memuru olan davalının şirketin tasfiyesi sırasında esas sözleşmeden ve kanundan doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal edip etmediği, kusuruyla ihlal etmiş olması halinde davacı alacaklıyı zarara uğratıp uğratmadığı, varsa zararın davalı tasfiye memurundan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 541, 542, 543, 544, 553 üncü maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1046968700 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz