Tazminat
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2012/16906 E. 2013/14684 K. ·
BozulduKesinlik belirsiz
★ Emsal
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
montreal protokolü↗ özel çekme hakkı (sdr)↗ taşıyıcının sınırlı sorumluluğu↗ varşova konvansiyonu↗ hava taşıması↗ sdr↗ sınırlı sorumluluk↗ taşıyıcının sorumluluğu↗ gerçek zarar↗ taşıma sözleşmesi↗ kâr kaybı↗ protokol↗ taşıyıcı↗ haksız fiil↗ taşıyan↗ maddi tazminat↗ avans faizi↗
Gerekçe
Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).
Mahkemece, uçak bilet ücretlerinin davacı şirket tarafından ödendiği,...'in davacı şirkete ait fuarda kullanılacak eşyaları taşıdığı, kaybolan bagaj her ne kadar... adına kayıtlı ve taşınan kişide... ise de, taşıma sözleşmesinin direk tarafı olmayan davacı şirketin eşyaların kaybından dolayı zarara uğrayan olması nedeniyle, davalı şirketin haksız fiil hükümlerine göre, bu zararı karşılamakla yükümlü olduğu, taşıma sözleşmesini içeren bilet üzerinde, taşıyıcının bagaj kaybından dolayı sorumluluğunu 20 Kilogram ve kg başına 20 USD ile sınırladığı, ancak uluslararası hava taşımalarına ilişkin Varşova Sözleşmesi'nin uygulanması gerektiği, 15.02.1993 gün ve 93/4166 karar sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Varşova Konvansiyonu'nun ve buna ilişkin Guatemale City Protokolu, 3 sayılı Montreal Ek Protokolü ve 4 sayılı Montreal Protokolü'nün onaylandığı, böylece milletlerarası bir sözleşmenin ve buna bağlı protokollerin Türkiye'de uygulanabilirliğinin kabul edildiği, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünden bagaj taşıması sırasında taşıyıcının sorumluluğunun 1.000 özel çekme hakkı SDR ile sınırlandırıldığı, 4 sayılı Montreal Ek Protokolünde ise 22. maddede ki yük taşınmasında sorumluluğun 17 SDR ile sınırlandırıldığı, ancak madde XXIV ile Guatemala City Protokolü veya 3 sayılı Montreal Ek Protokolünde tesis olunan hükümlerin 4 sayılı protokol ile tesis olunan hükümlerden üstün olacağının kabul edildiği, bu nedenle de olayımızda, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünün uygulanması gerektiği, bagajın kaybolduğunun sabit olduğu, bagaj kaybından dolayı taşıyan davalı şirketin sorumlu olduğu, davalı taşıyan şirketin veya elemanlarının kastı veya ağır kusurundan bahsedilemeyeceği, davacının taşınan bagajın daha fazla değerde olduğuna dair taşıyıcıya bir bildiriminin bulunmadığı, davacının gerçek zararının daha fazla olduğu ancak, sınırlayıcı hükümler nedeniyle ve Montreal Protokolü göz önüne alınarak taşıyıcının sınırlı sorumluluğundan dolayı hüküm tarihindeki 1.000 SDR karşılığının davalıdan tahsilinin gerektiği, davacının bagaj kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ve bu kaybın kendisinde büyük bir elem ve ızdıraba sebep olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kubulü ile 1.000 SDR karşılığı 2.862,20 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bu miktara 17/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizinin uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.
2- Ancak mahkemece ülkemiz tarafından onaylanmayan 3 sayılı Montreal Ek Protokolü (Guatemala City Protokolü) uyarınca tazminat hesabı yapılması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Benzer Kararlar
Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2010/5282 E. 2011/15663 K.
Ortak:hava taşıması · sınırlı sorumluluk · taşıyıcının sorumluluğu · gerçek zarar · kâr kaybı · protokol · taşıyıcı · maddi tazminat
İncelediğiniz kararda… irket tarafından ödendiği,...'in davacı şirkete ait fuarda kullanılacak eşyaları taşıdığı, kaybolan bagaj her ne kadar... adına kayıtlı ve taşınan kişide... ise de, «taşıma sözleşmesinin» direk tarafı olmayan davacı şirketin eşyaların kaybından dolayı zarara uğrayan olması nedeniyle, davalı şirketin «haksız fiil» hükümlerine göre, bu zararı karşılamakla yükümlü olduğu, taşıma sözleşmesini içeren bilet üzerinde, «taşıyıcının» bagaj kaybından dolayı sorumluluğunu 20 Kilogram ve kg başına 20 USD ile sınırladığı, ancak uluslararası «hava taşımalarına» ilişkin Varşova Sözleşmesi'nin uygulanması gerektiği, 15.02.1993 gün ve 93/4166 karar sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Varşova Konvansiyonu'nun ve buna ilişkin Guatemale City Protokolu, 3 sayılı Montreal Ek Protokolü ve 4 sayılı Montreal Protokolü'nün onaylandığı, böylece milletlerarası bir sözleşmenin ve buna bağlı «protokollerin» Türkiye'de uygulanabilirliğinin kabul edildiği, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünden bagaj taşıması sırasında «taşıyıcının sorumluluğunun» 1.000 özel çekme hakkı SDR ile sınırlandırıldığı, 4 sayılı Montreal Ek Protokolünde ise 22. maddede ki yük taşınmasında sorumluluğun 17 SDR ile sınırlandırıldığı, ancak madde XXIV ile Guatemala City Protokolü veya 3 sayılı Montreal Ek Protokolünde tesis olunan hükümlerin 4 sayılı protokol ile tesis olunan hükümlerden üstün olacağının kabul edildiği, bu nedenle de olayımızda, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünün uygulanması gerektiği, bagajın kaybolduğunun sabit olduğu, bagaj kaybından dolayı «taşıyan» davalı şirketin sorumlu olduğu, davalı taşıyan şirketin veya elemanlarının kastı veya ağır kusurundan bahsedilemeyeceği, davacının taşınan bagajın daha fazla değerde olduğuna dair taşıyıcıya bir bildiriminin bulunmadığı, davacının «gerçek zararının» daha fazla olduğu ancak, sınırlayıcı hükümler nedeniyle ve Montreal Protokolü göz önüne alınarak «taşıyıcının sınırlı sorumluluğundan» dolayı hüküm tarihindeki 1.000 SDR karşılığının davalıdan tahsilinin gerektiği, davacının bagaj kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ve bu «kaybın» kendisinde büyük bir elem ve ızdıraba sebep olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine, «maddi tazminat» talebinin kubulü ile 1.000 SDR karşılığı 2.862,20 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bu miktara 17/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizinin» uygulanmasına karar verilmiştir.
Benzer bu karardaVarşova Konvansiyonu' nun 4 sayılı Montreal Protokolü ile değişik 24/2 nci maddesine göre bagajın kaybolması yada «hasara» uğraması halinde «hava taşıyıcısının sorumluluğu sınırlı sorumluluk» olup, bu durumda yolcunun «bagaj kaybı» nedeniyle «gerçek zararının» belirlenmesi ve belirlenen tutarın üst sınır ile karşılaştırılması suretiyle bu sınırın altında ise zararın tamamına, bunun üstünde ise üst sınıra kadar tazminata hükmetmek gerekir.
Somut olayda «bagajın kaybı» nedeniyle oluşan «gerçek zarar» saptaması yapılmadan doğrudan doğruya sorumluluğun üst sınırına hükmedilmesi, ayrıca bu üst sınırın belirlenmesinde de karar tarihindeki SDR kuru üzerinden hesaplama yapılması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazılarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, hava yolu taşımacılığında Varşova Konvansiyonu hükümlerinin ve Protokollerinin uygulanması gerektiği, buna göre maddi zarara getirilen sınırlama gereğince 26 kg olarak tespit edilmiş yolcu biletine göre 1.032,55 TL «maddi tazminat» ve 5.000,00 TL manevi tazminatın 08/03/2007 tarihinden işleyecek «yasal faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:hava taşıyıcısının sorumluluğu · bagaj kaybı · sorumluluk sınırlaması · yasal faiz · hasar
Benzer bu karardaVarşova Konvansiyonu' nun 4 sayılı Montreal Protokolü ile değişik 24/2 nci maddesine göre bagajın kaybolması yada «hasara» uğraması halinde «hava taşıyıcısının sorumluluğu sınırlı sorumluluk» olup, bu durumda yolcunun «bagaj kaybı» nedeniyle «gerçek zararının» belirlenmesi ve belirlenen tutarın üst sınır ile karşılaştırılması suretiyle bu sınırın altında ise zararın tamamına, bunun üstünde ise üst sınıra kadar tazminata hükmetmek gerekir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, hava yolu taşımacılığında Varşova Konvansiyonu hükümlerinin ve Protokollerinin uygulanması gerektiği, buna göre maddi zarara getirilen sınırlama gereğince 26 kg olarak tespit edilmiş yolcu biletine göre 1.032,55 TL «maddi tazminat» ve 5.000,00 TL manevi tazminatın 08/03/2007 tarihinden işleyecek «yasal faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Somut olayda «bagajın kaybı» nedeniyle oluşan «gerçek zarar» saptaması yapılmadan doğrudan doğruya sorumluluğun üst sınırına hükmedilmesi, ayrıca bu üst sınırın belirlenmesinde de karar tarihindeki SDR kuru üzerinden hesaplama yapılması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazılarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2010/4280 E. 2011/15506 K.
Ortak:hava taşıması · taşıyıcının sorumluluğu · gerçek zarar · kâr kaybı · protokol · taşıyıcı
İncelediğiniz kararda… irket tarafından ödendiği,...'in davacı şirkete ait fuarda kullanılacak eşyaları taşıdığı, kaybolan bagaj her ne kadar... adına kayıtlı ve taşınan kişide... ise de, «taşıma sözleşmesinin» direk tarafı olmayan davacı şirketin eşyaların kaybından dolayı zarara uğrayan olması nedeniyle, davalı şirketin «haksız fiil» hükümlerine göre, bu zararı karşılamakla yükümlü olduğu, taşıma sözleşmesini içeren bilet üzerinde, «taşıyıcının» bagaj kaybından dolayı sorumluluğunu 20 Kilogram ve kg başına 20 USD ile sınırladığı, ancak uluslararası «hava taşımalarına» ilişkin Varşova Sözleşmesi'nin uygulanması gerektiği, 15.02.1993 gün ve 93/4166 karar sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Varşova Konvansiyonu'nun ve buna ilişkin Guatemale City Protokolu, 3 sayılı Montreal Ek Protokolü ve 4 sayılı Montreal Protokolü'nün onaylandığı, böylece milletlerarası bir sözleşmenin ve buna bağlı «protokollerin» Türkiye'de uygulanabilirliğinin kabul edildiği, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünden bagaj taşıması sırasında «taşıyıcının sorumluluğunun» 1.000 özel çekme hakkı SDR ile sınırlandırıldığı, 4 sayılı Montreal Ek Protokolünde ise 22. maddede ki yük taşınmasında sorumluluğun 17 SDR ile sınırlandırıldığı, ancak madde XXIV ile Guatemala City Protokolü veya 3 sayılı Montreal Ek Protokolünde tesis olunan hükümlerin 4 sayılı protokol ile tesis olunan hükümlerden üstün olacağının kabul edildiği, bu nedenle de olayımızda, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünün uygulanması gerektiği, bagajın kaybolduğunun sabit olduğu, bagaj kaybından dolayı «taşıyan» davalı şirketin sorumlu olduğu, davalı taşıyan şirketin veya elemanlarının kastı veya ağır kusurundan bahsedilemeyeceği, davacının taşınan bagajın daha fazla değerde olduğuna dair taşıyıcıya bir bildiriminin bulunmadığı, davacının «gerçek zararının» daha fazla olduğu ancak, sınırlayıcı hükümler nedeniyle ve Montreal Protokolü göz önüne alınarak «taşıyıcının sınırlı sorumluluğundan» dolayı hüküm tarihindeki 1.000 SDR karşılığının davalıdan tahsilinin gerektiği, davacının bagaj kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ve bu «kaybın» kendisinde büyük bir elem ve ızdıraba sebep olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine, «maddi tazminat» talebinin kubulü ile 1.000 SDR karşılığı 2.862,20 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bu miktara 17/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizinin» uygulanmasına karar verilmiştir.
Benzer bu karardaMahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamında da belirtildiği üzere uyuşmazlık, ABD’den İstanbul’a bagaj taşımasından kaynaklanmakta olup, olaya uygulaması gereken Varşova Konvansiyonu’nun 19. maddesi hükmüne göre «taşıyıcı», «hava taşımasındaki» yolcu, bagaj veya eşyanın gecikmesinden doğan zarardan sorumludur.
Gecikme halinde «taşıyıcının sorumlu» olduğu miktarın nasıl belirleneceği ise, Varşova-Lahey Protokolünün 4 Sayılı Montreal Protokolü ile değişik 22. maddesinde düzenlenmiştir.
Bu madde uyarınca «taşıyıcıya» verilirken varış yerindeki menfaatine ilişkin özel bir bildirimde bulunulmadıkça ve gerekiyorsa ek bir meblağ ödemedikçe «taşıyıcının sorumluluğu» kilogram başına 17 özel çekme hakkı ile sınırlıdır.
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:sorumluluk sınırı · geç teslim · teslim
Benzer bu karardaDava, hava yolu ile yapılan taşıma sırasında bagajın «geç teslimi» ve içerisinden eşya «kaybı» nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.
Oysa mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda «sorumluluk sınırının» tespiti için özel çekme hakkı (SDR) üzerinden değil, altın fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması doğru olmamıştır.
Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde davalının «sorumluluk sınırının» belirlenerek sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2016/13233 E. 2018/173 K.
Ortak:hava taşıması · sınırlı sorumluluk · taşıyıcının sorumluluğu · gerçek zarar · taşıma sözleşmesi · kâr kaybı · taşıyıcı · Tazminat
İncelediğiniz kararda… irket tarafından ödendiği,...'in davacı şirkete ait fuarda kullanılacak eşyaları taşıdığı, kaybolan bagaj her ne kadar... adına kayıtlı ve taşınan kişide... ise de, «taşıma sözleşmesinin» direk tarafı olmayan davacı şirketin eşyaların kaybından dolayı zarara uğrayan olması nedeniyle, davalı şirketin «haksız fiil» hükümlerine göre, bu zararı karşılamakla yükümlü olduğu, taşıma sözleşmesini içeren bilet üzerinde, «taşıyıcının» bagaj kaybından dolayı sorumluluğunu 20 Kilogram ve kg başına 20 USD ile sınırladığı, ancak uluslararası «hava taşımalarına» ilişkin Varşova Sözleşmesi'nin uygulanması gerektiği, 15.02.1993 gün ve 93/4166 karar sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Varşova Konvansiyonu'nun ve buna ilişkin Guatemale City Protokolu, 3 sayılı Montreal Ek Protokolü ve 4 sayılı Montreal Protokolü'nün onaylandığı, böylece milletlerarası bir sözleşmenin ve buna bağlı «protokollerin» Türkiye'de uygulanabilirliğinin kabul edildiği, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünden bagaj taşıması sırasında «taşıyıcının sorumluluğunun» 1.000 özel çekme hakkı SDR ile sınırlandırıldığı, 4 sayılı Montreal Ek Protokolünde ise 22. maddede ki yük taşınmasında sorumluluğun 17 SDR ile sınırlandırıldığı, ancak madde XXIV ile Guatemala City Protokolü veya 3 sayılı Montreal Ek Protokolünde tesis olunan hükümlerin 4 sayılı protokol ile tesis olunan hükümlerden üstün olacağının kabul edildiği, bu nedenle de olayımızda, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünün uygulanması gerektiği, bagajın kaybolduğunun sabit olduğu, bagaj kaybından dolayı «taşıyan» davalı şirketin sorumlu olduğu, davalı taşıyan şirketin veya elemanlarının kastı veya ağır kusurundan bahsedilemeyeceği, davacının taşınan bagajın daha fazla değerde olduğuna dair taşıyıcıya bir bildiriminin bulunmadığı, davacının «gerçek zararının» daha fazla olduğu ancak, sınırlayıcı hükümler nedeniyle ve Montreal Protokolü göz önüne alınarak «taşıyıcının sınırlı sorumluluğundan» dolayı hüküm tarihindeki 1.000 SDR karşılığının davalıdan tahsilinin gerektiği, davacının bagaj kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ve bu «kaybın» kendisinde büyük bir elem ve ızdıraba sebep olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine, «maddi tazminat» talebinin kubulü ile 1.000 SDR karşılığı 2.862,20 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bu miktara 17/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizinin» uygulanmasına karar verilmiştir.
Benzer bu kararda… öre, davacıya ait bavulların kaybından davalıların birlikte sorumlu olduğu, davacının kaybolan bavullarındaki eşyaların değerine ilişkin belge sunamadığı, davacının «gerçek zararının» tespitinin de mümkün olmadığı, «bagaj kaybı» nedeniyle «taşıyıcının sorumluluğunun» üst sınırının 1131 SDR olduğu davanın kısmen kabulüne, 4.063,00 TL alacağın davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Somut olaya uygulanması gerekli Varşova Konvansiyonu'nun 26.3.20011 tarihinde yürürlüğe giren ve 1999 tarihli Montreal Sözleşmesi'yle değişik 22. maddesine göre bagajın kaybolması ya da «hasar» hasara uğraması halinde «hava taşıyıcısının sorumluluğu sınırlı sorumluluktur».
Bu durumda, yolcunun «bagaj kaybı» nedeniyle «gerçek zararının» belirlenmesi ve belirlenen tutarın üst sınır ile karşılaştırılması suretiyle üst sınırın altında ise zararın tamamına, bunun üstünde ise üst sınır kadar tazminata hükmedilmesi gerekmektedir.
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:hava taşıyıcısının sorumluluğu · bagaj kaybı · ifa yardımcısı · sorumluluk sınırlaması · ifa · hasar
Benzer bu karardaSomut olaya uygulanması gerekli Varşova Konvansiyonu'nun 26.3.20011 tarihinde yürürlüğe giren ve 1999 tarihli Montreal Sözleşmesi'yle değişik 22. maddesine göre bagajın kaybolması ya da «hasar» hasara uğraması halinde «hava taşıyıcısının sorumluluğu sınırlı sorumluluktur».
3-Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, anılan davalı «taşıma sözleşmesinin» tarafı olmadığını ve yer hizmetlerini sunan «ifa yardımcısı» olduğunu savunmuş, mahkemece, sorumlu olduğuna karar verilmiştir.
… öre, davacıya ait bavulların kaybından davalıların birlikte sorumlu olduğu, davacının kaybolan bavullarındaki eşyaların değerine ilişkin belge sunamadığı, davacının «gerçek zararının» tespitinin de mümkün olmadığı, «bagaj kaybı» nedeniyle «taşıyıcının sorumluluğunun» üst sınırının 1131 SDR olduğu davanın kısmen kabulüne, 4.063,00 TL alacağın davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Davaya konu «bagaj kaybı», 26.03.2011 tarihinden sonra gerçekleşmiştir.
1 benzer karar daha
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2021/5238 E. 2022/7225 K.
Ortak:taşıyıcının sorumluluğu · gerçek zarar · kâr kaybı · taşıyıcı · maddi tazminat
İncelediğiniz kararda… irket tarafından ödendiği,...'in davacı şirkete ait fuarda kullanılacak eşyaları taşıdığı, kaybolan bagaj her ne kadar... adına kayıtlı ve taşınan kişide... ise de, «taşıma sözleşmesinin» direk tarafı olmayan davacı şirketin eşyaların kaybından dolayı zarara uğrayan olması nedeniyle, davalı şirketin «haksız fiil» hükümlerine göre, bu zararı karşılamakla yükümlü olduğu, taşıma sözleşmesini içeren bilet üzerinde, «taşıyıcının» bagaj kaybından dolayı sorumluluğunu 20 Kilogram ve kg başına 20 USD ile sınırladığı, ancak uluslararası «hava taşımalarına» ilişkin Varşova Sözleşmesi'nin uygulanması gerektiği, 15.02.1993 gün ve 93/4166 karar sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Varşova Konvansiyonu'nun ve buna ilişkin Guatemale City Protokolu, 3 sayılı Montreal Ek Protokolü ve 4 sayılı Montreal Protokolü'nün onaylandığı, böylece milletlerarası bir sözleşmenin ve buna bağlı «protokollerin» Türkiye'de uygulanabilirliğinin kabul edildiği, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünden bagaj taşıması sırasında «taşıyıcının sorumluluğunun» 1.000 özel çekme hakkı SDR ile sınırlandırıldığı, 4 sayılı Montreal Ek Protokolünde ise 22. maddede ki yük taşınmasında sorumluluğun 17 SDR ile sınırlandırıldığı, ancak madde XXIV ile Guatemala City Protokolü veya 3 sayılı Montreal Ek Protokolünde tesis olunan hükümlerin 4 sayılı protokol ile tesis olunan hükümlerden üstün olacağının kabul edildiği, bu nedenle de olayımızda, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünün uygulanması gerektiği, bagajın kaybolduğunun sabit olduğu, bagaj kaybından dolayı «taşıyan» davalı şirketin sorumlu olduğu, davalı taşıyan şirketin veya elemanlarının kastı veya ağır kusurundan bahsedilemeyeceği, davacının taşınan bagajın daha fazla değerde olduğuna dair taşıyıcıya bir bildiriminin bulunmadığı, davacının «gerçek zararının» daha fazla olduğu ancak, sınırlayıcı hükümler nedeniyle ve Montreal Protokolü göz önüne alınarak «taşıyıcının sınırlı sorumluluğundan» dolayı hüküm tarihindeki 1.000 SDR karşılığının davalıdan tahsilinin gerektiği, davacının bagaj kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ve bu «kaybın» kendisinde büyük bir elem ve ızdıraba sebep olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine, «maddi tazminat» talebinin kubulü ile 1.000 SDR karşılığı 2.862,20 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bu miktara 17/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizinin» uygulanmasına karar verilmiştir.
Benzer bu karardaMahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Montreal Sözleşmesinin 17/2. maddesinde «taşıyıcının» bagajın kaybından doğan sorumluluğunun hükme bağlandığını, Sözleşmenin 22/2 maddesine göre özel bir beyan bulunmadığı taktirde her yolcu için «taşıyıcının sorumluluğunun» 1131 Özel Çekme Hakkı ile sınırlandırıldığını, Sözleşmenin 23/3 maddesine göre sorumluluğun karar tarihindeki SDR kuru ile çarpımı sonucu bulunacak rakamla sınırlı olacağının belirtildiği, davacının hüküm tarihindeki 1131 Özel Çekme Hakkı 12.127,26 TL olduğu dikkate alınarak taleple bağlı kalınarak «maddi tazminata» ilişkin isteminin ve davacının davaya konu olay nedeni ile şahsi haklarının saldırıya uğradığı ve zedelendiği, dolayısıyla BK'nın 58. maddesinde belirtilen şartlar …
… nin karar tarihindeki TL karşılığına hüküm kurulması gerekirken Bozma İlamı ile çelişecek şekilde dava tarihindeki SDR kurunun dikkate alınması doğru olmadığı gibi, «gerçek zararın» üst sınırı olan 1131 SDR üzerinden tazminat hesabı yapılması da doğru olmamış kararın bu sebeplerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
2-Dairemizin önceki Bozma İlamı ile ifade edildiği üzere her «bagaj kaybı» manevi tazminatı gerektirmeyip kaybolan eşyanın niteliği ve kullanım amacı dikkate alınarak 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesi uyarınca manevi tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının olay bazlı olarak tartışılarak karar verilmesi gerekirken genel ifadelerle manevi tazminata karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:bagaj kaybı
Benzer bu kararda2-Dairemizin önceki Bozma İlamı ile ifade edildiği üzere her «bagaj kaybı» manevi tazminatı gerektirmeyip kaybolan eşyanın niteliği ve kullanım amacı dikkate alınarak 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesi uyarınca manevi tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının olay bazlı olarak tartışılarak karar verilmesi gerekirken genel ifadelerle manevi tazminata karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2012/16906 E. , 2013/14684 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 24. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.10.2011 tarih ve 2011/10-2011/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülenay Erşan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin 13/15 Mayıs 2007 tarihlerinde Dubai'de düzenlenen fuara katılmak için 11.05.2007 tarihli ve 23:05 de uçacak olan THY uçağından şirketinde görevli personel olan... adına uçak bileti alındığını ve fuara katılmak için kullanılması gereken tanıtıcı ilan, reklam, pano gibi stand görselleri ile stand kurulum ekipmanlarının bagaj olarak THY ye teslim edildiği halde, bagajın kaybolduğunu ve davacı şirketin fuara gerektiği gibi katılarak hedef kitleye ulaşamadığını, itibar kaybına uğradıklarını ileri sürerek, 1.000 TL hedef kitleye ulaşamamaktan kaynaklanan maddi zarar, 1.000 TL unvanlı görselin kaybından kaynaklı oluşan manevi zarar, 1.138,00 TL ödenen paneller bedeli, 5.280 TL fuar organizatörüne ödenen bedel, 1.910,30 TL gidiş dönüş bilet ücreti olmak üzere toplam 9.328,34 TL maddi zarar ile 1.000 TL manevi zararın, davalıya ihtarname tebliğ tarihi olan 12.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafın taşıma akdinin tarafı olmadığını, yolcunun... olduğunu, beyan edilen eşyaların bagaj içinde taşınmaya müsait eşyalar olmadığını ve özel bir değer beyanında bulunulmadığını, Türk Ticaret Kanunu'nun 786/2. maddesi gereğince, kendilerine teslim edilen eşyaların, teslim sırasında beyan edilmeyen değerlerinden sorumlu olamayacaklarını, bagaj dağıtım işinin dış müdahaleye açık bir işlem olduğunu, kendilerinin burada kusuru olmadığını, Varşova Konvansiyonunun 22.a maddesi gereğince sorumluluklarını kg başına 17 SDR ile sınırlı olduğunu, ayrıca yeknesak kurallar kabul edilmese bile bilet üzerinde yazılı bagaj sorumluluğuna ilişkin sınırlandırma ile her kilo için 20 ABD Doları sorumluluklarının bulunduğunu, davacının gerçek zararının daha az olması halinde bu gerçek zararının daha fazla olması halinde ise sınır olarak 400 USD'nin kabul edilmesi gerektiğini, buna uygun olarak davacı tarafa 523,68 TL'lik ödeme yapılmasının teklif edildiğini, ancak kabul edilmediğini, davacının manevi tazminat talebinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, uçak bilet ücretlerinin davacı şirket tarafından ödendiği,...'in davacı şirkete ait fuarda kullanılacak eşyaları taşıdığı, kaybolan bagaj her ne kadar... adına kayıtlı ve taşınan kişide... ise de, taşıma sözleşmesinin direk tarafı olmayan davacı şirketin eşyaların kaybından dolayı zarara uğrayan olması nedeniyle, davalı şirketin haksız fiil hükümlerine göre, bu zararı karşılamakla yükümlü olduğu, taşıma sözleşmesini içeren bilet üzerinde, taşıyıcının bagaj kaybından dolayı sorumluluğunu 20 Kilogram ve kg başına 20 USD ile sınırladığı, ancak uluslararası hava taşımalarına ilişkin Varşova Sözleşmesi'nin uygulanması gerektiği, 15.02.1993 gün ve 93/4166 karar sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Varşova Konvansiyonu'nun ve buna ilişkin Guatemale City Protokolu, 3 sayılı Montreal Ek Protokolü ve 4 sayılı Montreal Protokolü'nün onaylandığı, böylece milletlerarası bir sözleşmenin ve buna bağlı protokollerin Türkiye'de uygulanabilirliğinin kabul edildiği, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünden bagaj taşıması sırasında taşıyıcının sorumluluğunun 1.000 özel çekme hakkı SDR ile sınırlandırıldığı, 4 sayılı Montreal Ek Protokolünde ise 22.
maddede ki yük taşınmasında sorumluluğun 17 SDR ile sınırlandırıldığı, ancak madde XXIV ile Guatemala City Protokolü veya 3 sayılı Montreal Ek Protokolünde tesis olunan hükümlerin 4 sayılı protokol ile tesis olunan hükümlerden üstün olacağının kabul edildiği, bu nedenle de olayımızda, 3 sayılı Montreal Ek Protokolünün uygulanması gerektiği, bagajın kaybolduğunun sabit olduğu, bagaj kaybından dolayı taşıyan davalı şirketin sorumlu olduğu, davalı taşıyan şirketin veya elemanlarının kastı veya ağır kusurundan bahsedilemeyeceği, davacının taşınan bagajın daha fazla değerde olduğuna dair taşıyıcıya bir bildiriminin bulunmadığı, davacının gerçek zararının daha fazla olduğu ancak, sınırlayıcı hükümler nedeniyle ve Montreal Protokolü göz önüne alınarak taşıyıcının sınırlı sorumluluğundan dolayı hüküm tarihindeki 1.000 SDR karşılığının davalıdan tahsilinin gerektiği, davacının bagaj kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ve bu kaybın kendisinde büyük bir elem ve ızdıraba sebep olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kubulü ile 1.000 SDR karşılığı 2.862,20 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bu miktara 17/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizinin uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.
2- Ancak mahkemece ülkemiz tarafından onaylanmayan 3 sayılı Montreal Ek Protokolü (Guatemala City Protokolü) uyarınca tazminat hesabı yapılması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ
Yukarıda (1) numarada gösterilen nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 153,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1043489900 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz