Tazminat | İtirazın iptali | İcra inkar tazminatı

Dava, davalıya «teslim» edildiği iddia edilen emtianın, yangına dayalı olarak antrepoda «hasar» görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece meydana gelen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, «hasara» sebep olan yangının DHMİ denetiminde olan sundurmadan kaynaklandığı, davalının deposuna sirayet etiği, davalının kusurunun bulunmadığı, davalı antrepo işleticisinin ardiye sözleşmesi gereğince «taşıyana» karşı muhafaza borcu altında bulunduğu, davacıya karşı sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında, davacıya ait emtianın Kuveyt/İstanbul arası havayolu ile geldikten sonra, davalının işlettiği Atatürk Hava Limanında bulunan antrepoya bırakıldığı ve emtia burada iken çıkan yangın nedeniyle emtianın yanarak «zayi» olduğu hususlarında ihtilaf yoktur.

Dava, davalıya «teslim» edilen emtianın, antrepoda çıkan yangın nedeniyle «zayi» olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

… tarafların iddia ve savunmaları ile alınan bilirkişi raporlarına karşı tarafların yaptıkları itirazları değerlendiren, buna göre davalının hukuki durumu ile oluşan «hasar» nedeniyle sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise miktarının ne olduğunu belirleyen rapor alınmak suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında, davacıya ait emtianın Slovenya'ya gönderilmek üzere, davalının işlettiği Atatürk Hava Limanı'nda bulunan antrepoya bırakıldığı ve emtianın burada bulunduğu sırada çıkan yangın nedeniyle yanarak «zayi» olduğu hususlarında ihtilaf yoktur.

… uluğun kamu organı sıfatı ile devlet adına kullanan DHMİ'ne ait bulunduğu, yangının ilk olarak çıktığı sundurma kısmı ile davalı tarafından kiralanan yerin DHMİ'nin «münhasır» sorumluluğu ve denetimi altında olduğu, antrepo kiracısı olan davalının kiracıdan beklenen özeni göstermediğinin kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine kar …

Mahkemece, yangının ilk olarak çıktığı sundurma kısmı ile davalı tarafından kiralanan yerin DHMİ'nin «münhasır» sorumluluğu ve denetimi altında olduğu, antrepo kiracısı olan davalının kiracıdan beklenen özeni göstermediğinin kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç ve verilen karar «eksik incelemeye» dayalı olarak verilmiştir.

Zira, mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen heyette, «hava taşıması» konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişi bulunmadığı gibi, dosya içinde mevcut, davalı tarafından davacı adına düzenlenmiş 24.05.2006 tarihli ardiye faturası da bilirkişi heyetince yeterince değerlendirilmemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, «taşıyıcı» havayolu şirketlerine antrepo hizmeti verdiğini, taşıyıcının «ifa yardımcısı» olduğunu savunmuş, 13.03.2008 tarihli müzekkere cevabında ise Olympic Airlines S.A. şirketinin taşımakta olduğu emtialarla ilgili anılan şirketle aralarında yazılı depolama sözleşmesi bulunmadığını beyan etmiştir.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen kurulda, hava taşıma konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişi olmadığı gibi, davalının neden «taşıyıcının» «ifa yardımcısı» olarak değerlendirildiği de açık olarak ortaya konulmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, «hasara» sebep olan yangının DHMİ denetiminde olan sundurmadan kaynaklandığı, davalının deposuna sirayet etiği, davalının kusurunun bulunmadığı, davalı antrepo işleticisinin ardiye sözleşmesi gereğince «taşıyana» karşı muhafaza borcu altında bulunduğu, davacıya karşı sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili savunmasında, müvekkilinin «taşıyıcı» hava yollarına İstanbul Hava Limanında yer hizmetleri verdiğini ve «taşıyanın» yer hizmetlerini ve antrepoculuk işlerini yapan «ifa yardımcısı» konumunda olduğunu, sorumluluğun hava taşıyıcısına ait olduğunu, davacı ile müvekkili arasında bir sözleşmenin bulunmadığını savunmuş ve mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç ve verilen karar «eksik incelemeye» dayalıdır.

1- Dava, davalıya «teslim» edildiği iddia edilen emtianın antrepoda çıkan yangın nedeniyle «zayi» olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, Amerika Birleşik Devletlerinden Türkiye Gümrük Bölgesine taşınarak davacı adına ithal edilen emtianın, davalının işlettiği Atatürk Hava Limanı’nda bulunan antrepoya bırakıldığı ve antrepoda çıkan yangında yanarak «zayi» olduğu hususlarında ihtilaf yoktur.

… davalı şirketin sigortadan müvekkiline ait malların yanması nedeniyle tazminat aldığı iddiasına ilişkin olarak da, bu hususta sigorta şirketine yazılan müzekkereye «olumsuz» olarak verilen cevap dikkate alındığında bu iddiaya da itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, «taşıyıcı» havayolu şirketlerine antrepo hizmeti verdiğini, taşıyıcının «ifa yardımcısı» olduğunu savunmuş, 13.03.2008 tarihli müzekkere cevabında ise Olympic Airlines S.A. şirketinin taşımakta olduğu emtialarla ilgili anılan şirketle aralarında yazılı depolama sözleşmesi bulunmadığını beyan etmiştir.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen kurulda, hava taşıma konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişi olmadığı gibi, davalının neden «taşıyıcının» «ifa yardımcısı» olarak değerlendirildiği de açık olarak ortaya konulmamıştır.

Dava, davalıya «teslim» edildiği iddia edilen emtianın, yangına dayalı olarak antrepoda «hasar» görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece meydana gelen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili savunmasında, müvekkilinin «hava taşımayı» yapan Singapore Airlines Cargo Pte Ltd. ile yapılan sözleşme gereği bu şirkete yer hizmetlerini verdiğini, hava taşıma firmasının «ifa yardımcısı» olduğunu, sorumluluğun hava «taşıyıcısına» ait olduğunu, davacı ile müvekkili arasında bir sözleşmenin bulunmadığını savunmuş ve mahkemece, dava konusu malların davalı şirkete ait antrepoya girişinin yapıldığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 96. maddesindeki gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten sorumlu olduğu, davalının davacıya antrepo hizmeti verdiği, taşıma hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve verilen karar «eksik incelemeye» dayalıdır.

… ia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait olup Dubai'ye gönderilecek olan malların davalıya ait Antrepoda çıkan yangın nedeniyle «zayi» olduğu, antreponun DHMİ ile davalı şirket arasında imzalanan 01.04.2004 tarihli Antrepo Depo Sözleşmesi ile kiralandığı, «taşıyıcı» şirket ile antrepo hizmeti veren davacı şirket arasında da sözleşme imzalandığı, dava konusu malların davalı şirkete ait antrepoya girişinin yapıldığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 96. maddesindeki gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten sorumlu olduğu, davalı ile taşıma şirketi arasında imzalanan sözleşmenin 4/k maddesinde hizmeti verenin «hırsızlık» (1.500.000 USD), hizmet veren tarafından verilen «hasarlar» (500.000 USD), yangın, deprem, sel, «mücbir sebep» (1.500.000 USD) sigorta değerleri «garanti» edilerek ve garantisi her bir «konşimentoda» yazan kargo değerini ve «navlun bedellerini» kapsayacağının belirtildiği, davalının davacıya antrepo hizmeti verdiği, taşıma hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı, taraflar arasındaki hukuki ilişki ned …

Zira, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunu hazırlayan heyette hava taşıma konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişi olmadığı gibi, davalının neden «taşıyıcı» olarak değerlendirilmediği, davalı tarafın hava taşıma firmasının «ifa yardımcısı» olduğu yönündeki savunmasına niçin itibar edilmediği, somut uyuşmazlığa Varşova Konvansiyonu hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususları açık olarak ortaya konulmamıştır.

… ia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait olup Dubai'ye gönderilecek olan malların davalıya ait Antrepoda çıkan yangın nedeniyle «zayi» olduğu, antreponun DHMİ ile davalı şirket arasında imzalanan 01.04.2004 tarihli Antrepo Depo Sözleşmesi ile kiralandığı, «taşıyıcı» şirket ile antrepo hizmeti veren davacı şirket arasında da sözleşme imzalandığı, dava konusu malların davalı şirkete ait antrepoya girişinin yapıldığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 96. maddesindeki gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten sorumlu olduğu, davalı ile taşıma şirketi arasında imzalanan sözleşmenin 4/k maddesinde hizmeti verenin «hırsızlık» (1.500.000 USD), hizmet veren tarafından verilen «hasarlar» (500.000 USD), yangın, deprem, sel, «mücbir sebep» (1.500.000 USD) sigorta değerleri «garanti» edilerek ve garantisi her bir «konşimentoda» yazan kargo değerini ve «navlun bedellerini» kapsayacağının belirtildiği, davalının davacıya antrepo hizmeti verdiği, taşıma hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı, taraflar arasındaki hukuki ilişki ned …

Davalı vekili savunmasında, müvekkilinin «hava taşımayı» yapan Singapore Airlines Cargo Pte Ltd. ile yapılan sözleşme gereği bu şirkete yer hizmetlerini verdiğini, hava taşıma firmasının «ifa yardımcısı» olduğunu, sorumluluğun hava «taşıyıcısına» ait olduğunu, davacı ile müvekkili arasında bir sözleşmenin bulunmadığını savunmuş ve mahkemece, dava konusu malların davalı şirkete ait antrepoya girişinin yapıldığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 96. maddesindeki gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten sorumlu olduğu, davalının davacıya antrepo hizmeti verdiği, taşıma hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve verilen karar «eksik incelemeye» dayalıdır.

Ayrıca, dosya içinde mevcut davalı tarafından düzenlenmiş «konişmento» numarasını içeren 24.05.2006 tarihli ardiye girişi belgesi de bilirkişi heyeti tarafından yeterince değerlendirilmemiştir.

Dava, davalıya «teslim» edildiği iddia edilen emtianın, yangına dayalı olarak antrepoda «hasar» görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece meydana gelen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında, davacıya ait emtianın Kuveyt/İstanbul arası havayolu ile geldikten sonra, davalının işlettiği Atatürk Hava Limanında bulunan antrepoya bırakıldığı ve emtia burada iken çıkan yangın nedeniyle emtianın yanarak «zayi» olduğu hususlarında ihtilaf yoktur.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, «taşıyıcı» havayolu şirketlerine antrepo hizmeti verdiğini, taşıyıcının «ifa yardımcısı» olduğunu savunmuş, 13.03.2008 tarihli müzekkere cevabında ise Olympic Airlines S.A. şirketinin taşımakta olduğu emtialarla ilgili anılan şirketle aralarında yazılı depolama sözleşmesi bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait emtianın havayolu ile yurtdışına gönderilmek üzere davalıya «teslim» edildiği ve davalının «ara» «taşıyıcı» durumunda bulunduğu, emtianın davalı elinde iken yanarak «zayi» olması nedeniyle uyuşmazlığa Varşova Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, buna göre davalının meydana gelen zarardan «sınırlı sorumlu» olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 19.603,77 TL’nin dava tarihinden itibaren «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1- Dava, davalıya «teslim» edildiği iddia edilen emtianın ambarda çıkan yangın nedeniyle «zayi» olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili savunmasında, müvekkilinin «hava taşımayı» yapan Jat Havayolları şirketi ile yapılan sözleşme gereği bu şirkete yer hizmetlerini verdiğini, sorumluluğun hava «taşıyıcısına» ait olduğunu, davacı ile müvekkili arasında bir sözleşmenin bulunmadığını savunmuş ve mahkemece, bu savunma esas alınmak suretiyle, davalının taşıyıcı yardımcısı olduğu kabul edilerek Varşova Konvansiyonu hükümleri gereğince davalının «sınırlı sorumluğuna» karar verilmiş, ise de, varılan sonuç ve verilen karar «eksik incelemeye» dayalıdır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait emtianın havayolu ile yurtdışına gönderilmek üzere davalıya «teslim» edildiği ve davalının «ara» «taşıyıcı» durumunda bulunduğu, emtianın davalı elinde iken yanarak «zayi» olması nedeniyle uyuşmazlığa Varşova Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, buna göre davalının meydana gelen zarardan «sınırlı sorumlu» olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 19.603,77 TL’nin dava tarihinden itibaren «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili savunmasında, müvekkilinin «hava taşımayı» yapan Jat Havayolları şirketi ile yapılan sözleşme gereği bu şirkete yer hizmetlerini verdiğini, sorumluluğun hava «taşıyıcısına» ait olduğunu, davacı ile müvekkili arasında bir sözleşmenin bulunmadığını savunmuş ve mahkemece, bu savunma esas alınmak suretiyle, davalının taşıyıcı yardımcısı olduğu kabul edilerek Varşova Konvansiyonu hükümleri gereğince davalının «sınırlı sorumluğuna» karar verilmiş, ise de, varılan sonuç ve verilen karar «eksik incelemeye» dayalıdır.

Dava, davalıya «teslim» edildiği iddia edilen emtianın, yangına dayalı olarak antrepoda «hasar» görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece meydana gelen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Ayrıca, ardiye sahibinin Borçlar Kanunu’nun 474. maddesi gereğince kendisine muhafaza edilmek üzere «teslim» edilen emtiayı özenle koruma borcu bulunmaktadır.

Dava, davacıya ait gümrük deposuna bırakılan malın «teslim» alınmaması nedeniyle oluşan «ardiye ücretinin» tahsili istemine ilişkin olup, davacı taraf emtianın 04.11.1999- 14.06.2007 arası antrepoda muhafaza edildiğini ileri sürerek ardiye ücretinin ödenmesini talep etmiş, davalı alıcı ise malları gümrüğe «terk» ettiklerini savunmuş, mahkemece Gümrük Müdürlüğü’ne tasfiyenin bildirilmediği, 46/2. maddesi uyarınca antrepo ücretinin 20 günle sınırlı olduğu gerekçesiyle, 1.000 …

Bu itibarla mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davaya konu emtianın 04.11.1999- 14.06.2007 tarihleri arasında, davacının geçerli antrepo tarifesi uyarınca talep edebileceği «ardiye ücreti» belirlenip, varsa davacının «müterafik kusuru» oranında indirim yapılarak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Dava, davacıya ait gümrük deposuna bırakılan malın «teslim» alınmaması nedeniyle oluşan «ardiye ücretinin» tahsili istemine ilişkin olup, davacı taraf emtianın 04.11.1999- 14.06.2007 arası antrepoda muhafaza edildiğini ileri sürerek ardiye ücretinin ödenmesini talep etmiş, davalı alıcı ise malları gümrüğe «terk» ettiklerini savunmuş, mahkemece Gümrük Müdürlüğü’ne tasfiyenin bildirilmediği, 46/2. maddesi uyarınca antrepo ücretinin 20 günle sınırlı olduğu gerekçesiyle, 1.000 …

Ancak, davacı antrepocunun da 04.11.1999- 14.06.2007 tarihleri arasında uzun süre sessiz kalarak, Borçlar Kanunu’nun 98/2 maddesi delaletiyle 44. maddesi uyarınca zararın artmasına sebebiyet verip vermediği, yani olayda müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa «kusur» indirimi yapılarak davacının talep edebileceği antrepo ücreti belirlenmelidir.