Haksız Rekabetin Tespiti ve Önlenmesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2012/8436 E. 2014/470 K. ·
BozulduKesinlik belirsiz
★ Emsal
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
marka hakkına tecavüz↗ maddi ve manevi tazminat↗ ilan↗ eksik inceleme↗ haksız rekabet↗ kesin hüküm↗
Gerekçe
Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının iş yerinde kafeterya ve kokteyl salonu hizmetleri verdiği, her ne kadar davalı tarafça kafeterya değil restoran hizmeti verildiği savunulmuş ise de dosyadaki kanıtların bu savunmanın aksini gösterdiği, ayrıca davalının lisans sözleşmesi ile kullanma hakkını elde ettiği markaların kafeterya hizmeti sınıfında tescilli bulunmadığı, davalının söz konusu hizmetleri sunarken davacının markasını kullandığı, bu eylemin davacının tescilli markadan doğan haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin tespitine, kafeteryacılık ve kokteyl salonu hizmetleri faaliyetlerini davacı adına kayıtlı markayı kullanarak yapmasının durdurulmasına, tecavüz oluşturan her türlü tanıtım gereçlerinin kaldırılmasına, hükmün ilanına, 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, haksız rekabetin ve marka hakkına tecavüzün tespiti, meni ile maddi, manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı “kafeteryalar, kahvehaneler, kantinler, kokteyl salonu hizmetleri” sınıfında tescilli “B.” markasının maliki olup davalı ise lisans sözleşmesi ile dava dışı kişiye ait bulunan ve “Restoranlar, self-servis restoranlar” sınıfında tescilli “B.+Şekil” markalarının kullanım hakkına sahiptir. Mahkemece, davalının restoran hizmeti sunmadığı, kafeteryacılık hizmeti verdiği, bu şekilde davacının marka hakkına tecavüzde bulunduğu kabul edilmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Zira, tescilli bir markanın, tescilli olduğu biçimde ve sınıfta kullanılması, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığından öncelikle davalının, lisans sözleşmesi yapmak suretiyle kullanma hakkını elde ettiği markaları, tescil edildiği biçimde ve sınıfta kullanıp kullanmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, davalının “B.+şekil” markası altında restoran hizmeti vermesi, marka tescilinden doğan hakkı olup söz konusu marka hükümsüz kılınmadıkça bu hakka dayalı kullanımı marka hakkına tecavüz ya da haksız rekabet oluşturmaz. O halde, dava konusu uyuşmazlık davalının kafeteryacılık hizmeti mi yoksa restoran hizmeti mi verdiği noktasında toplanmaktadır. Anılan uyuşmazlığın çözümü ise teknik bilgi ve uzmanlık gerektirmektedir. Ancak, bu konuda hükme esas alınan bilirkişi raporu açıklanan hususta teknik bilgiye sahip olması mümkün bulunmayan marka vekili ve mali müşavir bilirkişiler tarafından düzenlenmiştir. Bu itibarla, mahkemece, içinde restoran ve kafeterya sektöründe uzman bilirkişinin de bulunduğu bir heyetten rapor alınmak suretiyle davalının uyuşmazlığa konu faaliyetinin niteliğinin kesin biçimde tespit edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Benzer Kararlar
Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.
-
Haksız Rekabetin Tespiti ve Tazminat
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2012/8421 E. 2014/439 K.
Ortak:marka hakkına tecavüz · maddi ve manevi tazminat · ilan · eksik inceleme · haksız rekabet · kesin hüküm
İncelediğiniz kararda… davacının markasını kullandığı, bu eylemin davacının tescilli markadan doğan haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacının «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» oluşturan eylemlerinin tespitine, kafeteryacılık ve kokteyl salonu hizmetleri faaliyetlerini davacı adına kayıtlı markayı kullanarak yapmasının durdurulmasına, tecavüz oluşturan her türlü tanıtım gereçlerinin kaldırılmasına, hükmün «ilanına», 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
2- Dava, «haksız rekabetin» ve «marka hakkına tecavüzün» tespiti, meni ile «maddi, manevi tazminat» istemlerine ilişkindir.
Zira, tescilli bir markanın, tescilli olduğu biçimde ve sınıfta kullanılması, «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» oluşturmadığından öncelikle davalının, lisans sözleşmesi yapmak suretiyle kullanma hakkını elde ettiği markaları, tescil edildiği biçimde ve sınıfta kullanıp kullanmadığının belirlenmesi gerekmektedir.
Benzer bu kararda… sözleşmeyi düzenlediği tarihte kafeterya hizmetlerinin silinebileceğini bilebilecek, ön görebilecek durumda olduğu, lisans sözleşmesinin düzenlediği tarihte davanın «derdest» olduğu, 11/03/2010 tarihli hükmün, yanların temyiz etmemesi üzerine 24/02/2011’de kesinleştiği, davalı şirketin kafeteryacılık kokteyl salonu hizmetleri alanındaki faaliyetlerinin marka ve lisanstan doğan hakların kapsamında olmadığı, davalı şirketin baskın biçimde kafeteryacılık yapmak suretiyle davacının «marka hakkına tecavüz» ettiğinin kanıtlandığı, olayın mahiyetine, boyutlarına, tecavüzlü kullanımın arz ettiği özelliklere göre, yanların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak, davacı marka sahibinin marka ihlali nedeniyle manevi tazminat istemek durumunda olduğu, davalı şirketin marka lisansına dayalı faaliyet gösterdiği, iyi niyetli olduğu savunmalarına da itibar etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin davacının marka hakkına tecavüz ve «haksız rekabet» oluşturan eylemlerinin tespitine; kafeteryacılık, kokteyl salonu hizmetleri faaliyetlerini davacı adına kayıtlı markayı kullanarak yapmasının durdurulmasına, önlenmesine, tecavüz oluşturan her türlü tanıtım gereçlerinin, menü, tabela, markayı «taşıyan» broşür vs. gereçlerin kaldırılmasına, markanın sökülmesine, sökülemiyorsa imhasına, hükmün «ilanına», 6.087,84 TL «maddi tazminatın» dava tarihinden itibaren işleyen değişen oranlı «ticari faizi» ile birlikte ve 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek «yasal faizi» ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
2- Dava, «haksız rekabetin» ve «marka hakkına tecavüzün» tespiti, meni ile «maddi, manevi tazminat» istemlerine ilişkindir.
Zira, tescilli bir markanın, tescilli olduğu biçimde ve sınıfta kullanılması, «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» oluşturmadığından öncelikle davalının, lisans sözleşmesi yapmak suretiyle kullanma hakkını elde ettiği markaları, tescil edildiği biçimde ve sınıfta kullanıp kullanmadığının belirlenmesi gerekmektedir.
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:ticari faiz · derdestlik · taşıyan · maddi tazminat · yasal faiz
Benzer bu kararda… sözleşmeyi düzenlediği tarihte kafeterya hizmetlerinin silinebileceğini bilebilecek, ön görebilecek durumda olduğu, lisans sözleşmesinin düzenlediği tarihte davanın «derdest» olduğu, 11/03/2010 tarihli hükmün, yanların temyiz etmemesi üzerine 24/02/2011’de kesinleştiği, davalı şirketin kafeteryacılık kokteyl salonu hizmetleri alanındaki faaliyetlerinin marka ve lisanstan doğan hakların kapsamında olmadığı, davalı şirketin baskın biçimde kafeteryacılık yapmak suretiyle davacının «marka hakkına tecavüz» ettiğinin kanıtlandığı, olayın mahiyetine, boyutlarına, tecavüzlü kullanımın arz ettiği özelliklere göre, yanların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak, davacı marka sahibinin marka ihlali nedeniyle manevi tazminat istemek durumunda olduğu, davalı şirketin marka lisansına dayalı faaliyet gösterdiği, iyi niyetli olduğu savunmalarına da itibar etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin davacının marka hakkına tecavüz ve «haksız rekabet» oluşturan eylemlerinin tespitine; kafeteryacılık, kokteyl salonu hizmetleri faaliyetlerini davacı adına kayıtlı markayı kullanarak yapmasının durdurulmasına, önlenmesine, tecavüz oluşturan her türlü tanıtım gereçlerinin, menü, tabela, markayı «taşıyan» broşür vs. gereçlerin kaldırılmasına, markanın sökülmesine, sökülemiyorsa imhasına, hükmün «ilanına», 6.087,84 TL «maddi tazminatın» dava tarihinden itibaren işleyen değişen oranlı «ticari faizi» ile birlikte ve 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek «yasal faizi» ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
-
Ticari Marka Tescilinin Hükümsüzlüğü
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2015/11548 E. 2016/9222 K.
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:idari işlem · iyiniyet kuralı · iyiniyet · yenileme · uyuşmazlık konusu · husumet
Benzer bu karardaŞti. görünmesi nedeniyle markanın bir kısmının .....'na devrinin «husumet» yönünden bir etkisinin olmayacağı, davalının kullanma olarak iddia ettiği markanın devrinin, lisans verilmesinin ve turizm imarlı arsanın varlığının markanın esaslı kullanımını göstermeyeceği, markasal kullanımda birincil amacın markanın tüketici nezdinde algılanabilir şekilde ekonomik kullanılması olduğu, bir markanın tescilinin belirlenmesinin veya devredilmesinin kullanma hali sayılmayacağı, markanın «yenileme» işleminin bir «idari işlem» olduğu ve markasal kullanım niteliğini taşımadığı, davalıya ait .... no’lu "..............." markasının 42. sınıfta yer alan "geçici konaklama hizmetlerinde" 556 s …
4721 sayılı TMK'nın .... maddesi uyarınca, herkes haklarını kullanmakta ve borçlarını ifada «iyiniyet kurallarına» riayetle mükellef olup, bir hakkın sırf başkasını ızrar eden kötüye kullanımını kanun himaye etmez.
… re, 2001/06739 nolu "..............." markasının ..., 27, 35, 38, 40, 41, 42, 43, 44 ve 45. sınıflarda .../04/2001 tarihinde tescil edildiği ve 04/04/2011 tarihinde «yenilenerek» "geçici konaklama hizmetleri" yönünden davalı adına tescilli olduğu, markanın 05/09/2013 tarihinde kısmi olarak "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, kafeterya …
Ancak, dava tarihi olan .../06/2013 tarihinden önce, 28/05/2013 tarihinde taraflar arasında inhisari olmayan marka lisans sözleşmesi yapıldığı ve anılan sözleşme ile davalı tarafından, dava konusu markanın, hükümsüzlüğü talep edilen hizmet sınıfında süresiz kullanım hakkının davacıya verildiği anlaşılmakta olup, bu husus taraflar arasında «uyuşmazlık konusu» da değildir.
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2021/5241 E. 2023/77 K.
Sonuç: İncelediğiniz kararda Bozma ↔ benzerinde Kısmen bozma🔶 iki emsal
Farklı:uyuşmazlık konusu · kaldırma ve yeniden hüküm · iltibas
Benzer bu karardaGerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka ile davacının itiraza mesnet markası arasında «uyuşmazlık konusu» 43. sınıfta yer alan “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.(Restoran hizmetleri, self-servis restoran hizmetleri, lokanta hizmetleri, kafeterya hizmetleri, cafe hizmetleri, kantin hizmetleri kokteyl salonu hizmetleri ikram hizmetleri (catering hizmetleri, pastane hizmetleri...), Hayvan bakım evleri hizmetleri" hizmetleri yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca «iltibas» tehlikesi bulunduğu, "Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri,)" hizmetleri bakımından iltibas ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle belirtilen hizmetler bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün «kaldırılmasına, yeniden» esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
… .) geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri,) hayvan bakım evleri hizmetleri” bakımından, davacının tescilli “ŞAHİNBEY” ibareli markası arasında «iltibas» ihtimalinin bulunduğu, başvurunun kötü niyetli olduğuna ilişkin bir ispatın olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların marka işaretlerinin, bütün olarak bıraktığı intiba dikkate alındığında, görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olmayıp «iltibas» riskinin bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzer olmadığını, «iltibas» tehlikesinin bulunmadığını, taraf markalarında "şahin" ibaresinin ortak olarak yer almasının markaların benzer olduğu anlamına gelmeyeceğini, davacının markalarını …
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2012/8436 E. , 2014/470 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ 03/04/2012
NUMARASI 2010/145-2012/40
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2010/145-2012/40 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/01/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av.D. U. ile davalı vekili Av.Y. Ö. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “kafetaryalar, kahvehaneler, kantinler, kokteyl salonu hizmetleri” sınıfında 1997 yılından beri tescilli “B.” markasının sahibi olduğunu, davalının bu markaya tecavüz oluşturacak biçimde “B. M. B.” unvanı altında kafetarya faaliyetinde bulunduğunu, bu eylemin aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının eylemlerinin haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, bu eylemlerin menine, bu eylemlerde kullanılan araç ve gereçlerin imhasına, hükmün ilanına, 10.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin lisans sözleşmesi ile hak sahibi olduğu “B.” markaları altında faaliyet gösterdiğini, bu faaliyetin kafetaryacılık olarak nitelendirilemeyeceğini, restoran hizmeti sunulduğunu, kaldı ki müvekkilinin hak sahibi olduğu markanın kafetaryacılık sınıfında da tescilli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının iş yerinde kafeterya ve kokteyl salonu hizmetleri verdiği, her ne kadar davalı tarafça kafeterya değil restoran hizmeti verildiği savunulmuş ise de dosyadaki kanıtların bu savunmanın aksini gösterdiği, ayrıca davalının lisans sözleşmesi ile kullanma hakkını elde ettiği markaların kafeterya hizmeti sınıfında tescilli bulunmadığı, davalının söz konusu hizmetleri sunarken davacının markasını kullandığı, bu eylemin davacının tescilli markadan doğan haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin tespitine, kafeteryacılık ve kokteyl salonu hizmetleri faaliyetlerini davacı adına kayıtlı markayı kullanarak yapmasının durdurulmasına, tecavüz oluşturan her türlü tanıtım gereçlerinin kaldırılmasına, hükmün ilanına, 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, haksız rekabetin ve marka hakkına tecavüzün tespiti, meni ile maddi, manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı “kafeteryalar, kahvehaneler, kantinler, kokteyl salonu hizmetleri” sınıfında tescilli “B.” markasının maliki olup davalı ise lisans sözleşmesi ile dava dışı kişiye ait bulunan ve “Restoranlar, self-servis restoranlar” sınıfında tescilli “B.+Şekil” markalarının kullanım hakkına sahiptir. Mahkemece, davalının restoran hizmeti sunmadığı, kafeteryacılık hizmeti verdiği, bu şekilde davacının marka hakkına tecavüzde bulunduğu kabul edilmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.
Zira, tescilli bir markanın, tescilli olduğu biçimde ve sınıfta kullanılması, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığından öncelikle davalının, lisans sözleşmesi yapmak suretiyle kullanma hakkını elde ettiği markaları, tescil edildiği biçimde ve sınıfta kullanıp kullanmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, davalının “B.+şekil” markası altında restoran hizmeti vermesi, marka tescilinden doğan hakkı olup söz konusu marka hükümsüz kılınmadıkça bu hakka dayalı kullanımı marka hakkına tecavüz ya da haksız rekabet oluşturmaz. O halde, dava konusu uyuşmazlık davalının kafeteryacılık hizmeti mi yoksa restoran hizmeti mi verdiği noktasında toplanmaktadır. Anılan uyuşmazlığın çözümü ise teknik bilgi ve uzmanlık gerektirmektedir.
Ancak, bu konuda hükme esas alınan bilirkişi raporu açıklanan hususta teknik bilgiye sahip olması mümkün bulunmayan marka vekili ve mali müşavir bilirkişiler tarafından düzenlenmiştir. Bu itibarla, mahkemece, içinde restoran ve kafeterya sektöründe uzman bilirkişinin de bulunduğu bir heyetten rapor alınmak suretiyle davalının uyuşmazlığa konu faaliyetinin niteliğinin kesin biçimde tespit edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ
Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 10/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/101895400 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz