İhtiyati haciz kararının kaldırılması

1-HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı Kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, «ihtiyati haciz» kararının «görevsiz» mahkeme tarafından verildiğini, ihtiyati haciz kararının İİK'nın «257» vd. maddelerinde aranan şartlara uygun olmadığını, paranın vekaletname ile çekilmiş olup alınma biçiminin meşru ve yasal olduğunu, alacak iddiasının somut bir alacak belgesine dayanmaması dikkate alınarak borç miktarının tamamı kadar «teminat» takdir edilmesi gerektiğini belirterek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 29/04/2013 tarihinde, «ihtiyati haciz» talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Talep, «ihtiyati haciz» istemine ilişkin olup, HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca ihtiyati haciz istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; «ihtiyati haciz» taleplerinin basit yargılama usulüne tabi olduğu, asliye hukuk mahkemesinin «görevli» olduğu yönünde açık bir düzenleme bulunmadığı, bu durumda basit yargılama usulüne tabi olan işler yönünden genel görevli mahkeme olan «sulh hukuk» mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle talebin HMK'nın 114/1-C maddesindeki «görevsizlik» nedeniyle «usulden reddine» karar verilmiştir.

Kararı, «ihtiyati haciz» talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; «ihtiyati haciz» taleplerinin basit yargılama usulüne tabi olduğu, asliye hukuk mahkemesinin «görevli» olduğu yönünde açık bir düzenleme bulunmadığı, bu durumda basit yargılama usulüne tabi olan işler yönünden genel görevli mahkeme olan «sulh hukuk» mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle talebin HMK'nın 114/1-C maddesindeki «görevsizlik» nedeniyle «usulden reddine» karar verilmiştir.

Bu durumda, açık yasa hükümlerine karşın, yerel mahkemece istemin «görevsizlik» nedeniyle dava «şartı yokluğundan» ötürü reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

1-HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı Kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, «ihtiyati haciz» kararının «görevsiz» mahkeme tarafından verildiğini, ihtiyati haciz kararının İİK'nın «257» vd. maddelerinde aranan şartlara uygun olmadığını, paranın vekaletname ile çekilmiş olup alınma biçiminin meşru ve yasal olduğunu, alacak iddiasının somut bir alacak belgesine dayanmaması dikkate alınarak borç miktarının tamamı kadar «teminat» takdir edilmesi gerektiğini belirterek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 29/04/2013 tarihinde, «ihtiyati haciz» talebinin kabulüne karar verilmiştir.

HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, «ihtiyati haciz» talebi yönünden Asliye Hukuk Mahkemesinin «görevli» olduğu yönünde HMK’nın 316/1-c maddesi kapsamında açık bir düzenleme bulunmadığı, bu durumda basit yargılama usulüne tabi olan işler yönünden genel görevli mahkeme …

Kararı, «ihtiyati haciz» isteyen alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Bu durumda, açık yasa hükümlerine karşın, yerel mahkemece istemin «görevsizlik» nedeniyle dava «şartı yokluğundan» ötürü reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

1-HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı Kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 4. ve 316. maddeleri uyarınca mahkemenin «görevli» olduğu, «ihtiyati haciz» kararının %15 «teminatla» verilmiş ve bu teminatın yatırılmış olması nedeniyle teminata yönelik itirazın yerinde olmadığı, alacağın bulunmadığına ilişkin itirazın ise işin esası ile ilgili olup bu durumun ayrı bir yargılamayı gerektirmesi nedeniyle yerinde olmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Öte yandan, «ihtiyati haciz» istemi, mahiyeti gereği, 6100 sayılı HMK’nın 2. maddesinde belirtildiği üzere gerek istemde bulunanın ve gerekse de aleyhine istemde bulunulanın mal varlığı haklarına ilişkin bir “iş” niteliğinde olup aksine bir düzenleme söz konusu olmadığı için bu işler bakımından asıl «görevli» mahkeme asliye hukuk ve/veya işin mahiyetine göre asliye ticaret mahkemesidir.

1- HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı Kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

Öte yandan, «ihtiyati haciz» istemi, mahiyeti gereği, 6100 sayılı HMK’nın 2. maddesinde belirtildiği üzere gerek istemde bulunanın ve gerekse de aleyhine istemde bulunulanın mal varlığı haklarına ilişkin bir “iş” niteliğinde olup aksine bir düzenleme söz konusu olmadığı için bu işler bakımından asıl «görevli» mahkeme asliye hukuk ve/veya işin mahiyetine göre asliye ticaret mahkemesidir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, «ihtiyati haciz» istenen bankaya ait 771.420,80 TL borcun davalı tarafından gayrimenkul ipoteği verilerek rehinle temin edilmiş olduğu, ihtiyati haciz talep eden bankanın öncelikle «rehnin paraya çevrilmesi» yolu ile takip yapması gerektiği, olağan takip usullerini uygulaması gerektiği, «ipotekle» temin edilmiş olan alacakla ilgili «mal kaçırma» iddiasında bulunamayacağı, ihtiyati haciz istenemeyeceği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, «ihtiyati haciz» istenen bankaya ait 771.420,80 TL borcun davalı tarafından gayrimenkul ipoteği verilerek rehinle temin edilmiş olduğu, ihtiyati haciz talep eden bankanın öncelikle «rehnin paraya çevrilmesi» yolu ile takip yapması gerektiği, olağan takip usullerini uygulaması gerektiği, «ipotekle» temin edilmiş olan alacakla ilgili «mal kaçırma» iddiasında bulunamayacağı, ihtiyati haciz istenemeyeceği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

1-HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı Kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, «ihtiyati haciz» kararının «görevsiz» mahkeme tarafından verildiğini, ihtiyati haciz kararının İİK'nın «257» vd. maddelerinde aranan şartlara uygun olmadığını, paranın vekaletname ile çekilmiş olup alınma biçiminin meşru ve yasal olduğunu, alacak iddiasının somut bir alacak belgesine dayanmaması dikkate alınarak borç miktarının tamamı kadar «teminat» takdir edilmesi gerektiğini belirterek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 4. ve 316. maddeleri uyarınca mahkemenin «görevli» olduğu, «ihtiyati haciz» kararının %15 «teminatla» verilmiş ve bu teminatın yatırılmış olması nedeniyle teminata yönelik itirazın yerinde olmadığı, alacağın bulunmadığına ilişkin itirazın ise işin esası ile ilgili olup bu durumun ayrı bir yargılamayı gerektirmesi nedeniyle yerinde olmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

… yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği, mahkemelerin görevlerinin 1-4 maddeler arasında düzenlenmiş olduğu, 4. madde «sulh hukuk» mahkemesinin «görev alanına» giden dava ve işler sayılırken 4-1-Ç maddesinde bu kanun ve diğer kanunların sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hakimini «görevlendirdiği» davaları şeklinde bir ifadenin yer aldığı, «basit yargılama usulü» 6100 sayılı HMK'nın 316-322 maddeleri arasında düzenlenmiş olduğu, 316/1-A maddesinde sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren tüm dava ve işlerin basit yargılama usulüne göre görüleceği, yine 316/1-C maddesinde «ihtiyati haciz» taleplerinin basit yargılama usulüne göre görüleceği belirtildiği gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin HMK'nın 114/1-C maddesindeki «görevsizlik» nedeni ile «usulden reddine» karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davanın esasına girmek gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçe ile «ihtiyati haciz» talebinin «görevsizlik» nedeniyle «usulden reddine» karar verilmesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

Kararı, «ihtiyati haciz» isteyen vekili temyiz etmiştir.

… yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği, mahkemelerin görevlerinin 1-4 maddeler arasında düzenlenmiş olduğu, 4. madde «sulh hukuk» mahkemesinin «görev alanına» giden dava ve işler sayılırken 4-1-Ç maddesinde bu kanun ve diğer kanunların sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hakimini «görevlendirdiği» davaları şeklinde bir ifadenin yer aldığı, «basit yargılama usulü» 6100 sayılı HMK'nın 316-322 maddeleri arasında düzenlenmiş olduğu, 316/1-A maddesinde sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren tüm dava ve işlerin basit yargılama usulüne göre görüleceği, yine 316/1-C maddesinde «ihtiyati haciz» taleplerinin basit yargılama usulüne göre görüleceği belirtildiği gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin HMK'nın 114/1-C maddesindeki «görevsizlik» nedeni ile «usulden reddine» karar verilmiştir.

Talep, bankacılık işleminden doğan «ihtiyati haciz» istemine ilişkin olup, 6102 sayılı Yasa'nın 4. maddesi uyarınca bankacılık işleminden kaynaklanan davalar, tarafların sıfatına bakılmaksızın «mutlak ticari» dava sayılacağından bu tür davalarda bakma görevi ticaret mahkemelerine aittir.

Bu itibarla, mahkemece davanın esasına girmek gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçe ile «ihtiyati haciz» talebinin «görevsizlik» nedeniyle «usulden reddine» karar verilmesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

1-HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı Kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, «ihtiyati haciz» kararının «görevsiz» mahkeme tarafından verildiğini, ihtiyati haciz kararının İİK'nın «257» vd. maddelerinde aranan şartlara uygun olmadığını, paranın vekaletname ile çekilmiş olup alınma biçiminin meşru ve yasal olduğunu, alacak iddiasının somut bir alacak belgesine dayanmaması dikkate alınarak borç miktarının tamamı kadar «teminat» takdir edilmesi gerektiğini belirterek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 29/04/2013 tarihinde, «ihtiyati haciz» talebinin kabulüne karar verilmiştir.

HMK’nın 316/1-c maddesi uyarınca «ihtiyati haciz» istemlerinin incelenmesi basit yargılama usulüne tabi ise de, aynı kanun maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, «basit yargılama usulü» sadece ve «münhasıran» «sulh hukuk» mahkemesinde değil asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemelerinin «görev alanına» giren pek çok dava ve iş bakımından da uygulanan bir yargılama usulü niteliğindedir.

Sayılı emsal ilamı da dikkate alınarak dava «şartı yokluğu» gerekçesiyle «ihtiyati haciz» dilekçesinin «görevsizlikle» «usulden reddine» karar verilmiştir.

Öte yandan, «ihtiyati haciz» istemi, mahiyeti gereği, 6100 sayılı HMK’nın 2. maddesinde belirtildiği üzere gerek istemde bulunanın ve gerekse de aleyhine istemde bulunulanın mal varlığı haklarına ilişkin bir “iş” niteliğinde olup aksine bir düzenleme söz konusu olmadığı için bu işler bakımından asal «görevli» mahkeme asliye hukuk ve/veya işin mahiyetine göre asliye ticaret mahkemesidir.

Sayılı emsal ilamı da dikkate alınarak dava «şartı yokluğu» gerekçesiyle «ihtiyati haciz» dilekçesinin «görevsizlikle» «usulden reddine» karar verilmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; HMK 114/1-c, HMK 316-322, HMK 316/1-A-C maddeleri uyarınca ve İİK «258»/1 maddesi uyarınca ihtiyati haczin basit yargılama usulüne tabi olduğu, basit yargılama usulünde Sulh Hukuk Mahkemesi «görevli» olduğu, bu konudaki Yargıtay 4.

Bu durumda, açık yasa hükümlerine karşın, yerel mahkemece istemin «görevsizlik» nedeniyle dava «şartı yokluğundan» ötürü reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.