Marka hükümsüzlüğü

11. Hukuk Dairesi         2022/3158 E.  ,  2023/6966 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI 2019/2658 Esas, 2022/594 Karar

HÜKÜM

Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI 2018/226 E., 2019/226 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sektöre 1990 yılında "... Çiğ Köfte" adı ile girdiğini, markayı piyasada bilinir hale getirdiğini, müvekkilinin "..." esas ibareli markalarını 2006 yılından bu yana nizasız ve fasılasız olarak yaygın bir şekilde kullandığını, müvekkilinin markanın gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek, davalı yan adına tescilli 2016/35904 sayılı “kç yeni ... çiğ köfte ... usta” ibareli marka ile müvekkile ait 2009/36016 sayılı “... çiğ köfte bilal usta+şekil” ibareli markasının, 43 emtia sınıfı bakımından benzer olduğunun tespitini, davalı adına tescilli markanın 43. emtia sınıfı bakımından hükümsüzlüğünü ve sicilden terkini ile verilecek hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı adına tescilli "... Çiğ Köfte" markasının bulunmadığını, aksine davacının marka başvurularının reddedildiğini, davacının kendisinin olmayan bir markayı değiştirerek üzerinde hak iddia ettiğini, bunun davacının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2016/35904 tescil nolu marka ile davacının 2009/36016 tescil nolu markasının tescilleri kapsamında 43. sınıfın bulunduğu, davacı markasının davalıya ait markadan daha eski tarihli olduğu, davalı markasının, davacı markası karşısında, markalar düzeyinde en azından işletme (markaların sahipleri) düzeyinde 43. sınıfta hizmetin alıcıları nezdinde bir karıştırılmaya mahal verebileceği, davalının tescilinin kötü niyetli olduğunu ispata yeter delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2016/35904 tescil numaralı markanın sadece tescilli olduğu 43. emtia sınıfı yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, ilgili bültende ilan edileceğinden davacının ayrıca gazete ilanı yapılması yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markalar arasında iltibas bulunmadığını, markalar arasında görsel karşılaştırma yapılmadığını, markalardaki logo ve yazıların da farklı formatta olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2009/36016 marka numaralı “... çiğ köfte bilal usta+şekil” ibareli markasının, 43. sınıfta 06.07.2009 tarihinde adına tescil ettirdiği, davalıya ait "kç yeni ... çiğköfte ... Usta + şekil" ibareli markanın 43. sınıfta 19.04.2016 tarihinde davalı adına marka tescilinin yapıldığı, davacının markasının davalı markasından daha önce eski tarihli olduğu ve davalı markasına nazaran daha küçük punto ile yazılsa dahi "..." kelimesini içerdiği, davalı markasındaki "Yeni ..." ibaresinin davacı markasının yeni bir versiyonu - seri markası olarak algılanabileceği, çiğ köfte ibarelerinin altında kullanılan çizgiler ve usta isimlerinin yazım stillerinin benzerliği de dikkate alındığında, davalı markasının davacı markası ile 43.

sınıfta hizmetin alıcıları nezdinde bir karıştırmaya mahal verebileceği toplanan deliller ve aldırılan denetime elverişli bilirkişi raporuyla anlaşıldığından, davanın kabulüne dair ilk derece mahkemesi kararı yerinde olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar etmiş, ayrıca davalının kendi adına ve 43 üncü emtiada kayıtlı ''... çiğköfte'' markasının bulunmadığını, Mahkemeye sunulan 2018/14423 numaralı “... çiğköfte” ibareli markanın 29 ncu sınıfta olduğunu, dava açıldıktan sonra acilen 43. sınıfta “... çiğköfte” markasının tescili için 23.10.2019 tarihinde başvuru yaptığını, müvekkili tarafından bu başvuruya itiraz edilmesi üzerine 17.06.2021 tarihinde 2021/089304 başvuru numaralı “... çiğköfte türkiye’ nin ilk çiğköfte markası” için başvuruda bulunduğunu, müvekkili tarafından yine itiraz edildiğini ve sürecin devam ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü ve hükmün ilanı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.