Rücuen alacak

11. Hukuk Dairesi         2022/6580 E.  ,  2023/1936 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM

Kısmen kabul

Taraflar arasındaki rücuen davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Nakliyat Emtia Sigorta poliçesi ile sigortaladığı dava dışı Ford Otomotiv San. A.Ş.’ye ait araç parçası emtiasının Budapeşte’den İstanbul’a taşınmasının davalı ...Ş. tarafından üstlenilip fiilen davalı ... Nakliyat Ticaret ve San. İth. İhr. Ltd. Şti. tarafından gerçekleştirildiğini, meydana gelen kaza sonrası bir kısım emtianın hasarlı, bir kısmının ise eksik olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin sigortalıya 89.021,42 TL ödediğini ileri sürerek bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; taşımanın müvekkillerinin yurt dışı grup firması olan Romkayatur SRL’ye ait araçla yapıldığı esnada kazanın dava dışı firmaya ait aracın sürücüsünün %100 kusuru ile meydana geldiğini, Romkayatur SRL’nin sürücüsünün bir kusurunun bulunmadığını, Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesinin (CMR Konvansiyonu) 17 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hasarın taşıyıcının kaçınamayacağı ve sonuçlarına engel olamayacağı olaylardan kaynaklanması halinde taşıyıcının sorumluluktan kurtulacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meydana gelen kazada davalı taşıyıcıların sürücüsünün kusursuz olduğu, kusurun tamamen karşı araç sürücüsünde bulunduğu, CMR Konvansiyonu’nun 17 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı taşıyıcıların kaza sebebiyle hasarlanan emtiadan dolayı sorumluluğunun bulunmadığı, ancak kazadan sonra davalı taşıyıcıların kaybolan emtiaya ilişkin gerekli güvenlik önlemlerini alma ve nezaret görevi kazadan sonra da devam ettiğinden kaybolan emtia yönünden sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 14.817,81 TL hesaplanan tazminatın 22.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlardaki avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 21.06.2022 tarih, 2021/6072 E. ve 2022/5130 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili, davanın bir haksız fiil sorumluluğundan değil sözleşmesel sorumluluktan kaynaklandığını, davalılara eksiksiz verilen emtianın sigortalıya eksik ve hasarlı teslim edildiğini, eksiklik ve hasarın taşıma esnasında meydana geldiğini, tek başına bu hususun davalıların sorumluluğunu doğurduğunu, kazaya karıştığı belirtilen diğer araç sürücüsünün katılımıyla düzenlenen bir tutanağın bulunmadığını, halefiyet ilkesi gereği müvekkilinin ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizi isteyebileceğini ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuen alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2.CMR Konvansiyonu’nun 17 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.