Menfi tespit

11. Hukuk Dairesi         2022/6457 E.  ,  2022/8828 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 04.07.2013 gün ve 2012/759 E.-2013/597 K. sayılı hükmün (kapatılan) Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nce 02.12.2015 gün ve 2015/3802 E.- 2015/16018 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle, HGK'nın 2022/(19)11-831 Esas 2022/1174 Karar sayı ve 27.09.2022 tarihli kararı ile direnme kararı yerinde görülerek taraflar yönünden işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 4.000.-TL limitli kredi kartının dava dışı ...’e kullanması için verildiğini, limitin 4.000.-TL olduğunu, buna güvenerek kartın verildiğini, kartın ekstre borcunun 44.517,81 TL geldiğini, icra takibine maruz kalmamak amacıyla bankaya 19.700.-TL ödediğini, kart borcunun 4.000.-TL'lik kısmına katlanmak zorunda olduğu için bankaya ödediği paradan limit üstü olan 15.700.-TL'lik kısmının haksız alındığını ileri sürerek fazla yapılan ödemenin iadesi ve ödenmemiş olan bakiye 28.000.-TL'den dolayı borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kredi kartını kullanmasına izin verdiği ...’in bankayla ve kredi kartı sözleşmesiyle bir ilgisinin bulunmadığını, davacının kartı başkasına teslim etmesi ve adı geçen tarafından kartın kullanımı sonucu doğan borçtan sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına direnilerek davacının, kendi kullanımına sunulan kartı 3. şahsın kullanımına sunması, davalı Bankanın da limit üzerinde harcamaya izin vermesi nedeniyle 4.000,00 liralık limit üzerinde oluşan zarardan 1/2 oranında müterafiken borçlu olacakları, davacının 40.517,81 TL’nin 1/2’si olan 24.258,91 TL tutardan 19.700,00 TL ödendiğinden bakiye 4.558,91 TL asıl alacak, 1.927,20 TL işlemiş faiz, 96,36 TL faizin %5 BSMV’si olmak üzere toplam 6.582,47 TL sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının 6.582,47 TL’den sorumlu bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişikin talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca tüm dosya kapsamına göre, direnme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin kusur oranı ve miktara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

1-Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının, borçlu olduğu meblağın tespitine karar verilmiştir. Menfi tespit davası, gerçekte var olmayan bir borç ya da geçersiz bir hukuki ilişki nedeniyle hakkında icra takibi yapılan veya yapılması muhtemel olan kişi/borçlu tarafından aslında borçlu olmadığının ispatı için açılan davadır. Borçlu, borcu henüz ödemeden, takipten önce veya takipten sonra borçlu bulunmadığının tespiti için bu davayı açabilecektir. Bu nedenle mahkemece, davacının borçlu olmadığı kısım tespit edilerek hüküm kurulması gerekirken, borçlu olduğu kısım tespit edilerek olumlu hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.