Peşin satış teşvik primi bedelinin istenememesi ve birleşen davada derdestlik

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, 27.295,98 TL tutarında «sabit yatırım bedeline» ilişkin isteğe ilişkin, davacı vekilinin dava ettiği yatırımları açıklamadığı, istasyondaki demirbaşların ve kurumsal malzemelerin 01.12.2010 tarihinde davacıya iade edildiği, bu kaleme ilişkin istek yerinde olmadığından red edilmiş olmasının isabetli olduğu, somut olayda, ekli «protokol» g özel şartlarında davacı şirketin davalıya 270.000,00 USD finansal destek sağlamayı vaat ettiği ve «fatura» karşılığı ödediği, ancak sözleşme süresi 5 yıl olmakla, verilen bedelin intifa süresinin tamamını kapsar şekilde verildiğini ispatlayacak bir delil bulunmadığı, davacının bu bedeli kendi kayıtlarında bu şekilde (5 yıllık sözleşme süresi ile) muhasebeleştirdiği ve kayıtlara işlediği anlaşıldığından davacının bu konudaki talebinin reddi ile ilgili mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bilirkişi raporlarında bu husus belirlenmesine karşın yapılan hesaplamalarda gerek çıplak gerekse güncellenmiş değerlere bu tutarın «dahil» edilerek hesaplama yapıldığı, davacı tarafın diğer isteğinin ise KDV hariç ödenen 569.715,08 TL bedelin kullanılmamış süreye isabet eden güncellenmiş bedeline ilişkin olduğu, davacı ödenen yatırım bedeli dışında güncellenmiş bedeli de talep etmekte ise de anılan ödeme, «intifa hakkının» «terkin» edildiği tarihe kadar davacı şirketin kullanımında kabul edilerek bu süre için ayrıca semere isteminin mümkün görülmediği, her ne kadar terkinden itibaren semere istenebileceği düşünülse de iyi niyetli «sebepsiz zenginleştiği» kabul edilmesi gereken malik davalının elinde kalan paranın iadesi ile sorumlu tutulması gerektiği, davacı tarafından taşınmaz üzerine inşası gerçekleştirilen akaryakıt istasyonunda kendi ürünlerini satacağı inancı ile davalının gerçekleştirdiği ödemelerine finansal destek amacı ile 569.715,08 TL+270.000,00 USD ödemede bulunduğu, her iki ödemeden kullanılmayan süreye isabet eden geri kalan miktarın 17.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre çıplak bedelin her iki kalemde 611.278,00 TL olarak hesaplandığı, bu tutardan USD ödemeye ilişkin olan 239.216,00 TL düşüldüğünde kalan bakiyenin 372.062,00 TL olarak hesaplandığı, ancak davacı vekilinin 29.04.2014 tarihli dilekçesi ekinde bulunan hesaplama tablosunda (595.833,08-233.145,33= 362.687,75 TL) olduğunun hesaplandığı, «taleple bağlılık ilkesi» gereği davacı vekilinin dilekçesinde talep ettiği bedeli gösteren hesaplama tablosunun esas alınması gerektiği, birleşen davanın, alacak davasına konu edilen alacakların tahsilini teminen «ipotekli» takibe vaki itirazın iptaline ilişkin olduğu, davacı tarafından açılan asıl davanın «alacak davası» olup açılış tarihinin 06.04.2012 olduğu, «ipoteğin paraya çevrilmesi» yolu ile yapılan takip tarihinin de 06.04.2012 olduğu, birleşen ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip için açılan itirazın iptali davasının açılış tarihinin ise 10.04.2013 olduğu, itirazın iptali davasının alacak davası ile birleştirildiği, itirazın iptali davasının konusu olan 500.000,00 TL alacak, itirazın iptali davasından önce açılan alacak davası içinde talep edilmiş olduğundan itirazın iptali davasında «derdestlik» durumunun oluşturulduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davada davanın kısmen kabulüne, 362.687,75 TL yatırım bedelinin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda «avans faizi» işletilerek davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine, fazla istemin tümüyle reddine, birleşen davanın derdestlik dava «şartı yokluğu» nedeniyle reddine karar verilmiştir.

… .2007 tarihinde İntifa Hakkı Tesisi Vaadi ve Yatırım Hakkında Protokol (Protokol'') imzaladıklarını, müvekkili lehine tapuya 31.10.2008 tescil tarihli 15 yıl süreli «intifa hakkı» tesis edilerek kullanım hakkının 31.10.2023 tarihine kadar müvekkiline geçtiğini, bunun karşılığında davalıya 1.500.000,00 USD + KDV ödemede bulunduğunu, ancak akaryakıt istasyonunun tapuya tescil tarihinden 305 gün sonra yani 01.09.2009 tarihinde faaliyete başladığını, 12.03.2009 Rekabet Kurumu mevzuatı çerçevesinde akaryakıt bayilikleri ile ilgili 5 yıllık «muafiyet» getirildiği, bu nedenle davalı ile aralarındaki sözleşmenin süresinden önce 31.10.2013 tarihinde sona erdiğini, davalının «fesih» «ihtarnamesi» göndererek «terkin» için vekaletname göndermesini istediğini, buna karşılık sona eren intifa hakkı ve ilgili sözleşmeler nedeniyle talep ve dava hakları saklı kalmak üzere terkin vekaletnamesini davalıya gönderdiğini ve intifa hakkının tapudan terkin edildiğini, dava konusu alacağın sözleşmelerden kaynaklana alacak olduğunu bu nedenle 10 yıllık «zamanaşımına» tabi olduğunu belirterek 31.10.2013-31.10.2023 tarihleri arasında kullanılmayan döneme ait ve istasyonun 305 gün geç faaliyete geçilmesi nedeniyle bu dönem için davalıya ödenen tutarın «kıstelyevm usulü» ile hesap edilen tutar için şimdilik 1.961.346,44 TL'nin denkleştirici adalet prensibi uyarınca sözleşmenin sona erdiği tarihe kadar olan dönem için uyarlanarak güncellenmiş bedelinin sözleşmelerin sona erdiği 31.10.2013 tarihinden itibaren «ticari faizi» ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinde «zamanaşımının» dolduğunu zira davacının «bayilik sözleşmelerinin» 5 yıl ile sınırlandırıldığına dair Rekabet Kurumu kararının davacı tarafından 12.03.2209 yılında öğrendiğini, davacının davasını «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine dayandırdığını, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, geri verme davalarında zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğunu, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinin tarihinin 11.06.2009 olduğunu, bu sözleşmenin 1 yıllık olduğunu ve her yılın sonunda uzatılabileceğini, 5 yıl sonra sözleşmenin her halükarda sona sona ereceğinin kararlaştırıldığını, hem «rekabet kurulu» kararına hem bayilik sözleşmesine rağmen 15 yıllık «intifa hakkına» güvenerek ödemiş olduğunu iddia ettiği bedelin bir kısmının konusuz kaldığı ve sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini, kurum kararlarına aykırı olarak 15 yıl yapılmasının fiilen bayilik sözleşmesini uzatmayacağını, bayilik «hizmet bedelinin» 5 yıllık ödenmiş olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğini, davacının hiçbir «ihtirazı kayıt» koymadan intifayı kaldırmak için vekaletname vermesinin sözleşmenin bittiğine dair inancını ortaya koyduğunu, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, sadece elinde kalanları vermekle yükümlü olduğunu, ayrıca davacının ödediği miktar üzerinden KDV ve gelir vergisine ilişkin kazanımlarını da düşmesi gerektiğini, aksi halde müvekkilinin almadığı bedelleri de düşmek zorunda kalacağını, intifa bedelinin «fatura» karşılığı ödendiğini, faturayı «defterlerine» işleyip vergiden düştüğünü bu nedenle davacının gerçekten yaptığı ödemenin esas alınmasını ve bu bedel 5 yılın kullanılmayan kısmı ile değerlendirilmesi gerektiğin …

… intifa bedeli için karşı taraftan talep edebileceği alacağının 1.810.474,00 TL olduğu, istasyonun faaliyete geç başladığı dönem yönünden (305 günlük süre) sözleşme «fesih» tarihine kadar ödenen bedelin iadesine ilişkin davacı taraf talebinin bulunmadığı gibi bu hususta karşı tarafa herhangi bir «ihtarname» de gönderilmediği bu sebeple bu yöndeki davacı taraf isteminin yerinde olmadığı, kaldı ki, mevzuat gereği Enerji Piyasası Düzenleme ve Denetleme Kurumu (EPDK) izni olmadan akaryakıt bayiliğinin açılamayacağı ve satış yapılamayacağı, «intifa hakkının» tesis edildiği tarihten sonra faaliyete başlanan süre içinde istasyonun faaliyete geçirilmesi amacıyla gerekli izinlerin alındığının iddia ve ispatlanamadığı, davanın da yasada öngörülen 10 yıllık «zamanaşımı» süresi içinde açıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 1.810.474,00 TL'nin dava tarihi olan 02.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

… .2007 tarihinde İntifa Hakkı Tesisi Vaadi ve Yatırım Hakkında Protokol (Protokol'') imzaladıklarını, müvekkili lehine tapuya 31.10.2008 tescil tarihli 15 yıl süreli «intifa hakkı» tesis edilerek kullanım hakkının 31.10.2023 tarihine kadar müvekkiline geçtiğini, bunun karşılığında davalıya 1.500.000,00 USD + KDV ödemede bulunduğunu, ancak akaryakıt istasyonunun tapuya tescil tarihinden 305 gün sonra yani 01.09.2009 tarihinde faaliyete başladığını, 12.03.2009 Rekabet Kurumu mevzuatı çerçevesinde akaryakıt bayilikleri ile ilgili 5 yıllık «muafiyet» getirildiği, bu nedenle davalı ile aralarındaki sözleşmenin süresinden önce 31.10.2013 tarihinde sona erdiğini, davalının «fesih» «ihtarnamesi» göndererek «terkin» için vekaletname göndermesini istediğini, buna karşılık sona eren intifa hakkı ve ilgili sözleşmeler nedeniyle talep ve dava hakları saklı kalmak üzere terkin vekaletnamesini davalıya gönderdiğini ve intifa hakkının tapudan terkin edildiğini, dava konusu alacağın sözleşmelerden kaynaklana alacak olduğunu bu nedenle 10 yıllık «zamanaşımına» tabi olduğunu belirterek 31.10.2013-31.10.2023 tarihleri arasında kullanılmayan döneme ait ve istasyonun 305 gün geç faaliyete geçilmesi nedeniyle bu dönem için davalıya ödenen tutarın «kıstelyevm usulü» ile hesap edilen tutar için şimdilik 1.961.346,44 TL'nin denkleştirici adalet prensibi uyarınca sözleşmenin sona erdiği tarihe kadar olan dönem için uyarlanarak güncellenmiş bedelinin sözleşmelerin sona erdiği 31.10.2013 tarihinden itibaren «ticari faizi» ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinde «zamanaşımının» dolduğunu zira davacının «bayilik sözleşmelerinin» 5 yıl ile sınırlandırıldığına dair Rekabet Kurumu kararının davacı tarafından 12.03.2209 yılında öğrendiğini, davacının davasını «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine dayandırdığını, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, geri verme davalarında zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğunu, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinin tarihinin 11.06.2009 olduğunu, bu sözleşmenin 1 yıllık olduğunu ve her yılın sonunda uzatılabileceğini, 5 yıl sonra sözleşmenin her halükarda sona sona ereceğinin kararlaştırıldığını, hem «rekabet kurulu» kararına hem bayilik sözleşmesine rağmen 15 yıllık «intifa hakkına» güvenerek ödemiş olduğunu iddia ettiği bedelin bir kısmının konusuz kaldığı ve sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini, kurum kararlarına aykırı olarak 15 yıl yapılmasının fiilen bayilik sözleşmesini uzatmayacağını, bayilik «hizmet bedelinin» 5 yıllık ödenmiş olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğini, davacının hiçbir «ihtirazı kayıt» koymadan intifayı kaldırmak için vekaletname vermesinin sözleşmenin bittiğine dair inancını ortaya koyduğunu, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, sadece elinde kalanları vermekle yükümlü olduğunu, ayrıca davacının ödediği miktar üzerinden KDV ve gelir vergisine ilişkin kazanımlarını da düşmesi gerektiğini, aksi halde müvekkilinin almadığı bedelleri de düşmek zorunda kalacağını, intifa bedelinin «fatura» karşılığı ödendiğini, faturayı «defterlerine» işleyip vergiden düştüğünü bu nedenle davacının gerçekten yaptığı ödemenin esas alınmasını ve bu bedel 5 yılın kullanılmayan kısmı ile değerlendirilmesi gerektiğin …

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının talebini «sebepsiz zenginleşme» hükümlerine dayandırdığını, davacının talebinin aşılarak talebin genel alacak olarak değerlendirilerek 10 yıllık «zamanaşımının» uygulanamayacağını, her ne kadar Küçükçekmece Tapu Sicil Müdürlüğünün tescil istem belgesinde çıplak mülkiyetin 732.000,00 TL bedelle «feragat» edildiği belirtilse de bu bedelin gerçeği yansıtmadığını, müvekkil şirketin yetkilisi ve tek sahibi olan ...'a verilen vekaletnamede ivazsız olarak «intifa hakkının» tapudan fek ve «terki» ettirme konusunun açıkça yetkili kılındığını, «ticari avans faizi» işletilmesi haksız olduğunu, davacının iddia ettiği gibi istasyonun 305 gün sonra faaliyet geçmediği, talebi haksız olup gün sayısının yanlış olduğunu, bu durum biran için kabul edilse dahi davacının sözleşmeyi feshetme hakkı bulunduğunu, «fesih» hakkını kullanmadığını, «güven ilişkisi» «çerçevesinde sözleşmenin» devam ettiğini, herhangi bir «ihtar» göndermediğini belirterek talebin haksız olduğunu belirterek aleyhe kısımların bozulmasını istemiştir.

İcra Dairesinin 2021/383 E. sayılı İlamlı İcra takibi başlatılması ile tebellüğ edildiğini, davalının yerel mahkemenin vermiş olduğu kararı 27.01.2021 tarihinde istinaf etmesi nedeniyle de istinaf talebinin süresinde olmadığını, bu nedenle, davalının «istinaf dilekçesinin reddine» karar verilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, 27.295,98 TL tutarında «sabit yatırım bedeline» ilişkin isteğe ilişkin, davacı vekilinin dava ettiği yatırımları açıklamadığı, istasyondaki demirbaşların ve kurumsal malzemelerin 01.12.2010 tarihinde davacıya iade edildiği, bu kaleme ilişkin istek yerinde olmadığından red edilmiş olmasının isabetli olduğu, somut olayda, ekli «protokol» g özel şartlarında davacı şirketin davalıya 270.000,00 USD finansal destek sağlamayı vaat ettiği ve «fatura» karşılığı ödediği, ancak sözleşme süresi 5 yıl olmakla, verilen bedelin intifa süresinin tamamını kapsar şekilde verildiğini ispatlayacak bir delil bulunmadığı, davacının bu bedeli kendi kayıtlarında bu şekilde (5 yıllık sözleşme süresi ile) muhasebeleştirdiği ve kayıtlara işlediği anlaşıldığından davacının bu konudaki talebinin reddi ile ilgili mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bilirkişi raporlarında bu husus belirlenmesine karşın yapılan hesaplamalarda gerek çıplak gerekse güncellenmiş değerlere bu tutarın «dahil» edilerek hesaplama yapıldığı, davacı tarafın diğer isteğinin ise KDV hariç ödenen 569.715,08 TL bedelin kullanılmamış süreye isabet eden güncellenmiş bedeline ilişkin olduğu, davacı ödenen yatırım bedeli dışında güncellenmiş bedeli de talep etmekte ise de anılan ödeme, «intifa hakkının» «terkin» edildiği tarihe kadar davacı şirketin kullanımında kabul edilerek bu süre için ayrıca semere isteminin mümkün görülmediği, her ne kadar terkinden itibaren semere istenebileceği düşünülse de iyi niyetli «sebepsiz zenginleştiği» kabul edilmesi gereken malik davalının elinde kalan paranın iadesi ile sorumlu tutulması gerektiği, davacı tarafından taşınmaz üzerine inşası gerçekleştirilen akaryakıt istasyonunda kendi ürünlerini satacağı inancı ile davalının gerçekleştirdiği ödemelerine finansal destek amacı ile 569.715,08 TL+270.000,00 USD ödemede bulunduğu, her iki ödemeden kullanılmayan süreye isabet eden geri kalan miktarın 17.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre çıplak bedelin her iki kalemde 611.278,00 TL olarak hesaplandığı, bu tutardan USD ödemeye ilişkin olan 239.216,00 TL düşüldüğünde kalan bakiyenin 372.062,00 TL olarak hesaplandığı, ancak davacı vekilinin 29.04.2014 tarihli dilekçesi ekinde bulunan hesaplama tablosunda (595.833,08-233.145,33= 362.687,75 TL) olduğunun hesaplandığı, «taleple bağlılık ilkesi» gereği davacı vekilinin dilekçesinde talep ettiği bedeli gösteren hesaplama tablosunun esas alınması gerektiği, birleşen davanın, alacak davasına konu edilen alacakların tahsilini teminen «ipotekli» takibe vaki itirazın iptaline ilişkin olduğu, davacı tarafından açılan asıl davanın «alacak davası» olup açılış tarihinin 06.04.2012 olduğu, «ipoteğin paraya çevrilmesi» yolu ile yapılan takip tarihinin de 06.04.2012 olduğu, birleşen ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip için açılan itirazın iptali davasının açılış tarihinin ise 10.04.2013 olduğu, itirazın iptali davasının alacak davası ile birleştirildiği, itirazın iptali davasının konusu olan 500.000,00 TL alacak, itirazın iptali davasından önce açılan alacak davası içinde talep edilmiş olduğundan itirazın iptali davasında «derdestlik» durumunun oluşturulduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davada davanın kısmen kabulüne, 362.687,75 TL yatırım bedelinin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda «avans faizi» işletilerek davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine, fazla istemin tümüyle reddine, birleşen davanın derdestlik dava «şartı yokluğu» nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 07.11.2006 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli «intifa hakkına» ilişkin sözleşmenin, «bayilik sözleşmesinin» 21.06.2006 tarihinde yapılmasından ve 5 yıl süreli olmasından dolayı 21.06.2011 tarihine kadar geçerli olduğu, davacı tarafça yapıldığı bildirilen kalıcı teknik yatırımların işletme sözleşmesinin bir gereği olarak sözleşmenin süresine bakılmaksızın yapılması gereken yatırımlar olduğu, 21.06.2011 tarihinde sona eren üzerinde intifa hakkı tesis edilen petrol istasyonuna davacı tarafça yapıldığı bildirilen kalıcı teknik yatırımların bedelinin «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca davalılardan tahsili isteminin yerinde olmadığı, tapu «kaydına» göre davacı lehine 07.11.2006 tarihinde tesis edilen intifa hakkının 20.02.2014 tarihinde «terkin» edildiği, bu haliyle dava tarihi itibarıyla intifa hakkının henüz terkin edilmediği, intifa terkin edilmedikçe davacı yanın iddiaya konu talepleri yönünden henüz d …

… ı ile taraflar arasındaki sözleşmede 5 yıllık süre ile kararlaştırıldığından 5 yıllık sürenin dolduğu, sözleşmenin 21.06.2011 tarihinden önce feshedilmediği, kanopi «masrafının» 15 yıl intifa süresi için yapıldığına ilişkin bir delil bulunmadığı ve sözleşmede kararlaştırılan 5 yıllık süren dolduğuna göre kanopi kaplama ışıklandırma bedelinin talep edilemeyeceği, 06.11.2006 tarihli 200.000,00 TL ve ilave KDV bedelli faturanın ise gayrimaddi haklar bedeli açıklamasıyla düzenlendiği, davacının 13.04.2012 tarihli yazılı beyanında bu «fatura» kapsamında yapılan ödemenin intifa bedeli ödemesi olduğunun açıklandığı, «intifa hakkı» tesisine ilişkin 07.11.2006 tarihli 4118 yevmiye nolu resmi senette ise intifa hakkı bedelinin 27.750,00 TL olduğu, bu bedelin istasyondaki tesislerin donanımının tamamının (tankların, pompaların, jeneratörün, dış cephe dizaynının, kanopinin vs.) inşa ve iktisap bedellerinin davacı tarafından karşılanması ve ayrıca kalan miktarın ödenmesiyle karşılandığının belirtildiği, her ne kadar davacı tarafından faturadaki bedelin intifa bedeli olduğu ileri sürülmüş ise de davacının iddiasına dayanak faturanın "gayrimaddi haklar" açıklamasıyla düzenlendiği, faturadaki bedelin intifa bedeli olduğuna dair bir delil bulunmadığı, bu durumda intifa süresiyle açıkça ilişkilendirilemeyen nakdi yardımın sözleşme ile ilişkili bulunduğunun kabulü gerektiği, davacının alacağına dayanak olan iki faturanın da intifa bedeli ile ilgili olmadığı ayrıca yatırım bedellerine ilişkin talep bakımından intifanın «terkin» edilmesine gerek bulunmadığı (emsal Yargıtay 19.

Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki 15 yıl süreli «intifa hakkı» Rekabet Kurulunun 12.03.2009 tarihli genelgesi ile 5 yıl süre ile sınırladığından kalan süreye ilişkin önceden yapılan ödemelerin iadesi istemine ilişkindir.

İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin yatırım bedellerinin iadesine ilişkin talebin ret gerekçesinin Yargıtayın uzun süre önce «terk» etmiş olduğu içtihatlara dayanılarak tesis edildiğini, yatırım «bedellerinin iadesi» için intifanın terkin edilmesine gerek olmadığından kararın bu yönden de hatalı olduğunu, yatırım bedeli iadesi talebi yönünden güncel içtihatların, dava konusu istasyonda keşfen yapılacak inceleme ile yapılan yatırımların taşınmaza kattığı değer tespit edilmek suretiyle iadeye konu bedelin belirlenmesi yönünde olduğunu, müvekkili tarafından işletmecilik ilişkisinin devam edeceğine güvenilerek ve intifa süresi olan 15 yıl için 17.07.2006 ve 06.11.2006 tarihli faturalarla istasyona toplam 233.000,00 TL + KDV yatırım yapıldığının dosya kapsamında sabit olduğunu, dolayısıyla iadeye konu bedelin bu tutarlar üzerinden belirlenmesi gerektiğini, intifa süresi boyunca yapıldığı tartışmasız olan «sabit yatırımların» tümü bakımından denkleştirici adalet ilkesine göre ve kullanılmayan süreye tekabül eden güncel bedelin hesaplanarak hüküm tesis edilmesi gerektiğini, taleplerinin intifanın davadan önce terkin edilmesine bağlı olduğu kabul edilse bile bu durumda «erken açılan» davanın «usulden reddine» karar verilmesi ve aynı doğrultuda davalı lehine «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerektiğini, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini iste …

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 07.11.2006 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli «intifa hakkına» ilişkin sözleşmenin, «bayilik sözleşmesinin» 21.06.2006 tarihinde yapılmasından ve 5 yıl süreli olmasından dolayı 21.06.2011 tarihine kadar geçerli olduğu, davacı tarafça yapıldığı bildirilen kalıcı teknik yatırımların işletme sözleşmesinin bir gereği olarak sözleşmenin süresine bakılmaksızın yapılması gereken yatırımlar olduğu, 21.06.2011 tarihinde sona eren üzerinde intifa hakkı tesis edilen petrol istasyonuna davacı tarafça yapıldığı bildirilen kalıcı teknik yatırımların bedelinin «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca davalılardan tahsili isteminin yerinde olmadığı, tapu «kaydına» göre davacı lehine 07.11.2006 tarihinde tesis edilen intifa hakkının 20.02.2014 tarihinde «terkin» edildiği, bu haliyle dava tarihi itibarıyla intifa hakkının henüz terkin edilmediği, intifa terkin edilmedikçe davacı yanın iddiaya konu talepleri yönünden henüz d …

… ı ile taraflar arasındaki sözleşmede 5 yıllık süre ile kararlaştırıldığından 5 yıllık sürenin dolduğu, sözleşmenin 21.06.2011 tarihinden önce feshedilmediği, kanopi «masrafının» 15 yıl intifa süresi için yapıldığına ilişkin bir delil bulunmadığı ve sözleşmede kararlaştırılan 5 yıllık süren dolduğuna göre kanopi kaplama ışıklandırma bedelinin talep edilemeyeceği, 06.11.2006 tarihli 200.000,00 TL ve ilave KDV bedelli faturanın ise gayrimaddi haklar bedeli açıklamasıyla düzenlendiği, davacının 13.04.2012 tarihli yazılı beyanında bu «fatura» kapsamında yapılan ödemenin intifa bedeli ödemesi olduğunun açıklandığı, «intifa hakkı» tesisine ilişkin 07.11.2006 tarihli 4118 yevmiye nolu resmi senette ise intifa hakkı bedelinin 27.750,00 TL olduğu, bu bedelin istasyondaki tesislerin donanımının tamamının (tankların, pompaların, jeneratörün, dış cephe dizaynının, kanopinin vs.) inşa ve iktisap bedellerinin davacı tarafından karşılanması ve ayrıca kalan miktarın ödenmesiyle karşılandığının belirtildiği, her ne kadar davacı tarafından faturadaki bedelin intifa bedeli olduğu ileri sürülmüş ise de davacının iddiasına dayanak faturanın "gayrimaddi haklar" açıklamasıyla düzenlendiği, faturadaki bedelin intifa bedeli olduğuna dair bir delil bulunmadığı, bu durumda intifa süresiyle açıkça ilişkilendirilemeyen nakdi yardımın sözleşme ile ilişkili bulunduğunun kabulü gerektiği, davacının alacağına dayanak olan iki faturanın da intifa bedeli ile ilgili olmadığı ayrıca yatırım bedellerine ilişkin talep bakımından intifanın «terkin» edilmesine gerek bulunmadığı (emsal Yargıtay 19.