Menfi Tespit

11. Hukuk Dairesi         2020/4067 E.  ,  2021/3598 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.11.2019 tarih ve 2019/462-2019/1025 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine icra takibi başlattığını, ancak takibe dayanak olarak gösterilen genel kredi sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olmadığını ileri sürerek davacının sözleşme nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip dayanağı kredi sözleşmesini davacının müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını savunarak davanın reddine ve %40 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 17.07.2017 tarihli kararla davacının icra takibine konu genel kredi sözleşmesinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, davacının ve davalının tazminat taleplerinin reddine dair karar verildiği, kararın takibin haksız ve kötü niyetli olması dikkate alınarak davacı lehine İİK'nın 72/5. maddesi uyarınca kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma ilamı dikkate alındığında davacının menfi tespit davası ile davalının tazminat istemi hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, davacının feri nitelikteki tazminat isteminin kabulü ile 27.328,75 TL'nin % 20'si oranında hesaplanan 5.465,75 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.400,12 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.