Endüstriyel Tasarım Hakkına Tecavüz

11. Hukuk Dairesi         2018/4844 E.  ,  2020/2427 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/04/2016 gün ve 2015/626 - 2016/182 sayılı kararı bozan Daire'nin 04/06/2018 gün ve 2016/12889 - 2018/4238 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, yolcu koltuğu endüstriyel tasarımlarını 2009/6301 sayı ile adına tescil ettirdiğini, ayrıca 2010/05039 sayı ile tescil başvurusu yaptığını, davalının ise 2010 yılı Aralık ayından itibaren müvekkiline ait koltukları "Smartline 3070" adıyla taklit ederek üretmeye başladığını, müvekkilinin müşterisi Temsa Global A.Ş'nin siparişleri davalı şirkete verdiğini, böylece müvekkilinin zarara ve kazanç yoksunluğuna maruz kaldığını ileri sürerek müvekkilinin endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespitini, men'ini, yoksun kalınan kazanca ilişkin şimdilik 10.000 TL'nin tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 24.630,20 TL'ye çıkarmış ve alacağa avans faizi uygulanmasını istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yolcu koltuğunun uzun yıllardır müvekkili tarafından üretildiğini, davacının tescilini sağladığı tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığını, 2010/05039 sayılı tasarımın henüz başvuru aşamasında bulunduğunu, başvuruya itiraz edildiğini, 2009/6301 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü için ise dava açıldığını, ıslah dilekçesinde ileri sürülen talebin ve dava dilekçesi ile istenmeyip sonradan istenen faiz talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin HUMK 440 maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5219 sayılı Kanun ile değişik 440/III-1 nci maddesi uyarınca 01.01.2018 tarihinden itibaren karar düzeltme sınırı 15.910,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Yerel Mahkemece, davanın kabulüne, davalının, davacı adına müseccel Endüstriyel Tasarıma Tecavüzün Tesbiti ile Durdurulmasına, 24.630,18 TL maddi tazminatın 10.000 TL'nin dava tarihinden, 14.630,18 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine yerel mahkeme kararı sair temyiz itirazları reddedilerek ıslahla arttırılan kısmın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekilince ıslahla arttırılan bölüm yönünden bozma ilamının düzeltilmesi isteminde bulunulmuş ise de karar düzeltme istemine konu miktar yukarıda anılan kanun hükmün uyarınca karar düzeltme parasal sınırının altında kaldığından davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine,

05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.