Telif Hakkı Tecavüzünden Kaynaklanan Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2013/7924 E.  ,  2013/21928 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.06.2012 tarih ve 2010/164-2012/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin telif hakları sahibi olduğu ''Aşk mahkumu'' isimli filmin davalı şirkete ait CİNE5 kanalında iki kez izinsiz yayınladığını ileri sürerek şimdilik FSEK m. 68 kapsamında 6.000 TL tazminat, elde edilen reklam gelirleri karşılığı şimdilik 100,00 TL alacak ile müvekkilinin eserin gösterimine ilişkin sözleşme imzaladığı dava dışı şirkete karşı ödemek zorunda kalacağı cezai şart sebebiyle şimdilik 100,00 TL alacağın davalıdan tahsiline, tecavüzün önlenmesine ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak sahipliğinin şüpheli olduğunu, müvekkilinin filmi yayınlama hakkını Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Ltd. Şti.'den devir alındığını, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, "Aşka Mahkum" isimli filmin 1973 yılı yapımı olup, filmin yapımcısının ve eser sahibinin Berker İnanoğlu olduğu, Berker İnanoğlu'nun ölümü ile mirasçıları tarafından 15.01.2008 tarihli sözleşme ile eserin davacı şirkete devredildiği, filmin eser işletme belgesinde eser sahibi olarak AKS Televizyon... A.Ş'nin yazılı bulunduğu, Berker İnanoğlu tarafından mali hakların 1973 yılında Acar Film'e ve 2001 yılında da Acar Film tarafından adına eser işletme belgesi düzenlenen Aks Televizyon... A.Ş'ye devredildiğinin anlaşıldığı, başlangıçta 20 yıl olan filmin koruma süresinin 21.02.2001 tarih 4630/16 sayılı Yasa ile FSEK m.27'de yapılan değişiklik kapsamında 70 yıla çıkarıldığı, FSEK m.

51/2 kapsamında koruma süresinin uzatılmasından eser sahibinin yararlanacağının kabul edildiği, eser üzerindeki haklar yapımcı Berker İnanoğlu'nun mirasçıları lehine geri geldiğinden Aks Televizyon...A.Ş.'nin devir aldığı hakların davacıya karşı ileri sürülemeyeceği, eserin davalıya ait TV kanalında 04/09/2010 ve 05/09/2010 tarihlerde iki kez yayınlandığının iddia ve cevap dilekçesi içeriği ile anlaşıldığı, söz konusu kullanım nedeniyle FSEK m.

68. kapsamında tazminat talep edilebileceği, davacı tarafça cezai şartın dayanağı kanıtlanamadığı gibi, FSEK m. 68 kapsamında tazminata hükmedildiğinden reklam gelirleri üzerinden tazminat talebinin de yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.000,00 TL tazminatın 3.000,00 TL'lik kısmının 04/09/2010 tarihinden kalan kısmının 05/09/2010 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, filmin bundan sonraki kullanımlarının önlenmesine, hükmün ilanına, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece taleple bağlı kalınarak telif tazminatına hükmedilmiş olmasına ve bilirkişi raporunda belirlenen fazlaya ilişkin kısmın ileride ek dava açılması halinde değerlendirilecek olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 319,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.12.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

5846 sayılı FSEK'nın 66/4 ve 68'inci maddesi gereğince mahkemece ödenecek bedel üç kata kadar kusurun derecesi, ihlalin ağırlığı gözönüne alınarak belirlenmesi gerektiğinden bu konuda hiçbir değerlendirme yapılmaksızın üç kat tazminata hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu yönden bozulması gerektiği görüşündeyim.