Marka Hükümsüzlüğü

… sas unsurun "Karlıdağ" ibaresi olduğu, 556 sayılı KHK'nın 9. maddesinde belirtilen markalar arasında ilişkilendirme ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, bu durumun «marka hakkına tecavüz» teşkil etmeyeceği sebebiyle asıl davanın reddine; karşı dava yönünden, davalı adına tescilli 2009/72120 tescil nolu "ÇUBUK" markasının kullanıldığı 29. sınıfta kayıtlı süt ve süt ürünü olmadığı, «ortalama tüketici» kitlesi açısından karakteristik özellik ve tanımlayıcı niteliğinin bulunmadığı, bu durumda, markanın kaşar peynirler, beyaz peynirler ve kaymak emtiası yönünden ci …

Bu durumda, davalı markasında yer alan 29. sınıf "süt ve süt ürünleri" dışında kalan ürünler bakımından da anılan ibarenin tasviri işaret olup olmadığı hususunda ek görüş alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı olarak markanın kapsadığı tüm mallar bakımından hükümsüz kılınması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Buna göre, «dava konusu» markanın tescil edildiği emtia dikkate alınmak suretiyle 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında cins, çeşit, vasıf vb. karakteristik özellik belirten işaretlerden olup olmadığı hususunda içinde bir gıda mühendisinin bulunduğu uzman bilirkişi heyetinden görüş alınması gerekirken, «eksik inceleme» ile yazılı şekilde dava konusu markanın kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, «dava konusu» markanın kapsadığı yukarıdaki paragrafta bahsi geçen emtia bakımından davalı/karşı davacı eyleminin tecavüz oluşturup oluşturmadığının alınacak hüküm tesisine elverişli ve denetime uygun bir bilirkişi raporu sonucu değerlendirilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı olarak tesis edilen kısmi hükümsüzlük kararı sonucu asıl davanın konusu olan «marka hakkına tecavüz» isteminin de reddi doğru görülmediğinden, kararın yukarıda açıklanan gerekçe itibariyle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, karşı dava yönünden "Ç." ibaresinin bir şekli ifade etmesi ve «ayırt ediciliğinin» düşük olması sebebiyle peynir vb. emtia için tek başına marka olarak tescil edilemeyeceği, 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesi anlamında tasviri bir işaret olduğu ve bu kapsamda markanın kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, yine, "ç.", yapısal olarak jenerik/bilindik bir «form» olup, tasarım yönünden «dava konusu» üründe teknik anlamda ayırt ediciliği bulunmadığı, tasarım tescil belgesinin de hükümsüz kılınması gerektiği, davalının ''ç.'' ibaresini kendisine ait "Karlıdağ" t …

Öte yandan, «dava konusu» markanın kapsadığı yukarıdaki paragrafta bahsi geçen emtia bakımından davalı/karşı davacı eyleminin tecavüz oluşturup oluşturmadığının alınacak hüküm tesisine elverişli ve denetime uygun bir bilirkişi raporu sonucu değerlendirilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı olarak tesis edilen kısmi hükümsüzlük kararı sonucu asıl davanın konusu olan «marka hakkına tecavüz» isteminin de reddi doğru görülmediğinden, kararın yukarıda açıklanan gerekçe itibariyle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve «dava konusu» tasarımın yenilik unsuruna sahip olmadığı anlaşıldığından mahkemece hükümsüz kılınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece «dava konusu» 2009/72120 sayılı ''Ç.'' ibareli markanın beyaz peynirler, kaşar peynirleri ve kaymak emtiası yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

2) Ancak, mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, “GOURMET TÜRK MALI” ibareli davalı markasının kaşar peyniri açısından hükümsüzlüğüne ve marka sicilinde kaşar peyniri emtiası ile sınırlı olmak üzere markanın iptaline, diğer isteklerin reddine karar verilmiş, davacı tarafından yapılan 1.157,00 TL «yargılama giderinin» tamamının davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesi yönünde hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK'un 417. maddesi “Kanunen musarrah olan hallerden maadasında masarifi muhakemenin aleyhinde hüküm verilen taraftan «istifa» olunmasına karar verilir.

Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme her birini «masrafla» ilzam veya bu masrafı aralarında takdir ettiği surette taksim eder.

Hakim huzurunda tetkik olunan davalara ait masarifi muhakeme iki taraf beyninde mukaveleye göre ve böyle bir mukavele yoksa ahkamı sabıkaya tevfikan hükmolunur.” hükmünü haiz olup, davanın kısmen kabulü halinde «yargılama giderleri» taraflar arasında taksim edilmelidir.