Alacak

11. Hukuk Dairesi         2016/4469 E.  ,  2017/3246 K.

"İçtihat Metni"

Taraflar arasında görülen davada verilen 02/10/2015 tarih ve 2015/945-2015/1403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu ticari krediler nedeniyle kendisinden haksız olarak komisyon, dosya masrafı, erken kapama ücreti adı altında kesintiler yapıldığını, yapılan kesintilerin haksız olduğunu ve emsal banka uygulamalarıyla uyuşmadığını ileri sürerek şimdilik 1.000 TL’nin ticari avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankaca tahsil edilen kredi masraf ve komisyonlarının bankacılık faaliyetinin sürdürülebilmesi için yasal ve aynı zamanda zorunlu olduğunu, alınan komisyon ve masrafların müşteri ile müzakere edildiğini, şikayete konu talebin iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, genel işlem koşulları çerçevesinde davacıdan komisyon tahsilatı yapıldığının sabit olduğu, genel işlem koşullarının davacı tarafça yeterince incelenip değerlendirildiğini davalı bankanın ispat edemediği, davacıya davalı banka tarafından 27/12/2011 tarihinde kullandırılan 500.000,00 TL meblağlı sabit faizli ticari kredi kapsamında 3.650,00 TL masraf ve komisyon ücreti, 23/02/2012 tarihinde kullandırılan 30.000,00 TL meblağlı sabit faizli ticari kredi kapsamında 945,00 TL dosya masrafı, 14/08/2012 tarihinde kullandırılan 10.000,00 TL meblağlı sabit faizli ticari kredi kapsamında 630,00 TL dosya masrafı ve 27/10/2014 tarihinde kullandırılan 71.000,00 TL meblağlı sabit faizli ticari kredi kapsamında ise 100,00 TL kredi tahsis ücreti bedellerinden oluşan toplam 5.325,00 TL alındığı, bu hususun sunulan belgelerden açıkça anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.325,00 TL'nin, 1.000,00 TL'lik kısmı yönünden dava tarihinden, bakiye kısım yönünden ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

./..

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı Banka tarafından tahsil edilen masrafların istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmelerde masrafların alınacağına ilişkin hükümlerin genel işlem koşulu mahiyetinde bulunduğu ve bu nedenle hükümsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında tanzim edilen dört adet sözleşmenin hiçbiri dosya içinde bulunmamaktadır.

Davacının beyanına göre, sözleşmeler 27.12.2011, 23.02.2012, 14.08.2012 ve 27.10.2014 tarihlerinde akdedilmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda ilk iki sözleşmenin akdedildiği tarihte 6098 sayılı yürürlükte olmadığından, bu yasa hükümlerine dayalı olarak sözleşme hükümlerinin yazılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca, 6098 sayılı Kanun döneminde yapılan diğer iki sözleşme dosya içinde bulunmadığından bu sözleşmenin hükümleri, taraflarca ne suretle imzalandığı ve sözleşmenin genel işlem koşulu taşıyıp taşımadığı sözleşmeler incelenmeden anlaşılamayacaktır. Bu durumda, mahkemece öncelikle tüm sözleşmelerin tasdikli birer suretleri getirtilerek inceleme yapılması, 6098 sayılı Kanun öncesi dönemde hazırlanan sözleşmeler için genel işlem koşulu iddia edilemeyeceğinin gözetilmesi, sözleşmede bu masrafların ne miktarda olacağına dair hüküm bulunması halinde sözleşmenin davacıyı bağlayacağının kabul edilmesi, bulunmaması halinde ise aynı kredilere diğer bankaların tahsil ettiği masraflar gözetilerek değerlendirme yapılması ve 6098 sayılı TBK döneminde yapılan sözleşmelerde sözleşmelerin aslı getirtilerek TBK 24 vd.

maddeleri gereğince inceleme yapılması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.