Kurum kararının iptali | YİDK kararının iptali

11. Hukuk Dairesi         2022/6206 E.  ,  2024/2537 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI 2020/1127 Esas, 2022/511 Karar

HÜKÜM

Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI 2019/244 E., 2020/102 K.

Taraflar arasındaki davalı Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/103778 sayılı Ayvalık Toast ibaresinin 43 üncü sınıfta adına tescili için marka tescil başvurusu yaptığını, başvurularının davalı Kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından 2019-M-3087 sayılı karar ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca, 43 üncü sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" hizmetleri yönünden kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin 1999 yılından itibaren AYVALIKTOST isimli restorantı işlettiğini, bu alanda yaptığı reklam harcamaları ve verdiği hizmetle Antalya’nın tanınmış fastfood restoranlarından biri haline geldiğini, 2015/47135 tescil numarası ile AYVALIKTOST esas unsurlu markasını tescil ettirdiğini, müvekkilinin aynı zamanda ayvalık tost, ayvalık tostçum, tostum ayvalık, ...

ayvalık tost, ayvalık tost plus, ayvalık tostçum plus, ayvalık tost 1999 ibareli markaları da adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin marka taklitlerinden kurtulmak için bu kez de ayvalık toast markasını tescil ettirmek istediğini, ayvalık tost çeşidindeki tostu markalaştıranın, Akdeniz ve Ege bölgesinde bir marka haline getirenin müvekkili olduğunu, 1999 yılında kurulan müvekkilinin markasının ayırtedicilik kazandığını, müvekkilinin şubesinin bulunduğu yerlerde insanların bir tost çeşidi değil, gidilecek bir fastfood restorantının aklına geldiğini ileri sürerek davalı Kurumun YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruya konu ayvalık toast ibaresinin Balıkesir ili Ayvalık ilçesine özgü bir tost çeşidi olarak ülke genelinde bilinirliğe sahip olduğu, anılan ibarenin kısmi redde konu "yiyecek ve içecek hizmetleri" bakımından temel İngilizce bilgisine sahip tüketiciler tarafından kolayca anlaşılacağı, dolayısıyla söz konusu ibarenin ilgili tüketiciler tarafından belirli bir ticari kaynağa ait bir işaret olarak algılanmakla birlikte, markanın asli işlevi olan belirli bir işletmeye ait mal ve hizmetleri, diğer işletmelere ait benzer mal ve hizmetlerden ayırt etmeyi sağlama işlevini yerine getirememekte olduğu, dosyada bulunan faturalar incelendiğinde davacının Ayvalık Büfe, ...

(Ayvalık Büfe), ... Ayvalık Tost biçiminde kullanımların olduğu, Ayvalık Toast ibareli bir kullanımın bulunmaması karşısında 6769 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında tescil şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Ayvalık Tost ibaresinin zaten müvekkilinin adına tescilli bulunduğunu, Ayvalık Toast ibareli dava konusu başvuru ile müvekkilin amacının seri marka oluşturmak değil, yalnızca hali hazırda tabela markası olan Ayvalık Tost markasını, İngilizce versiyonlarından ve kötü niyetli taklitlerden korumak olduğunu, kullanım sonucu ayırt edicilik kazanma konusunda müvekkilinin markasını 21 yıldır aktif bir şekilde aynı isim ve aynı şekil ile varlığını sürdürdüğünün göz önünde bulundurulmadığını ileri sürerek yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu, herkesin kullanımına açık bir ibarenin kimsenin tekeline verilemeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2015 tarih, 2014/12414 E,. 2015/7228 K. sayılı kararının da aynı yönde olduğu, davacının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında dosyaya sunduğu faturalar incelendiğinde, davacının Ayvalık Toast ibareli bir kullanımın bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.