Alacak

11. Hukuk Dairesi         2010/7304 E.  ,  2011/17397 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/11/2008 tarih ve 2006/502-2008/611 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı taşıyan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı emtia sahibi Or-Boy Tekstil ve Boyama San. ve Tic. Ltd. Şti. adına tescil edilmiş gümrük beyannamesi kapsamında getirilen 4 adet boyama makinasının 22.06.1998 ile 20.05.2003 tarihleri arasındaki antrepo ücreti alacağının 115.670 EURO olup ödenmediğini, davalı emtia sahibinin gümrük beyannamesinde mal sahibi gözükmesi nedeniyle, diğer davalının ise taşıyıcı olup ürünleri kendine ait araçlar ile müvekkil şirketin antrepo gümrük sahasına teslim etmesi nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkilinin antrepo ücret alacağının tespiti ile, 115.670 EURO'dan şimdilik 3.500 EURO'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasaya göre işleyecek en yüksek reestont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taşıyıcı şirketi vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacı ile müvekkili arasında yazılı bir ardiye sözleşmesi bulunmadığını, gümrük mevzuatına göre ithal edilen malların 6 ay içinde alınmaması halinde millileştirilip satılması gerektiğini, ardiye ücretinin 3 ayda bir alınması gerekirken 5 yıllık talep edilmesinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağman davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, eşyanın sahibi tarafından kabul edildiğine ilişkin delil bulunmadığı, eşyanın kabul edilmemesi nedeniyle davalının göndericiden talimat istediğini de ispatlayamadığı, eşyayı antrepoya teslim eden davalının sorumluluktan kurtulmuş olmadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, davacı alacağının 115.667 EURO olduğunun tespiti ile 3.500 EURO'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek yasal faiziyle davalı taşıyıcıdan tahsiline, diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı taşıyıcı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava ardiye ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Aleyhine hüküm kurulan Tan Transport Nak. Tic. Ltd. Şti savunmasında taşıdığı yükü Halkalı Gümrük Müdürlüğü' ne ulaştırdığını, taşıma ücretinin yükün sahibi diğer davalı tarafından Es Bank Merter Şubesinin 450.000.000 TL' lık ve Toprak Bank Merter Şubesinin 827.500.000 TL'lık çeklerinin kendisine verilmesi suretiyle ödendiğini, bu ödeme nedeniyle de 25.06.1998 tarihli tahsilat makbuzu düzenlendiğini, bu şekilde taşımanın tamamlandığını beyan etmiş, 09/11/2007 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da ödemelerle ilgili olarak düzenlenen iki adet faturanın davalı taşıma şirketinin defter kayıtlarında yer aldığı belirtilmiştir. Ne varki bilirkişi heyeti faturaların davalı emtia sahibi Or-Boy Tekstil ve Boyama San.

ve Tic. Ltd. Şti'ne teslim edildiğine dair bilgi bulunmadığı gerekçesiyle faturalara itibar etmemiştir. Bu durumda ait olduğu bankadan numaraları bildirilen çeklerin akibetlerinin araştırılarak navlun bedelinin ödenip ödenmediği hususunun kesin olarak saptanıp davalı taşıyıcı firmanın hukuki durumunun TTK'nun 790 ve 792 maddeleri kapsamına göre takdiri gerekirken, eksik araştırmaya dayalı hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itizlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.