Alacak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2020/3671 E. 2021/1915 K.

Ortak:öğrenme tarihi · ayıplı mal · ayıp ihbarı · ayıp · ihbar · tacir · eksik inceleme · teslim

İncelediğiniz kararda

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket ile davacı arasında imzalanan «satım sözleşmesi» gereğince ürünlerin zamanında ve eksiksiz olarak davacıya «teslim» edildiğini, müvekkil şirketin «sözleşmeden doğan» tüm yükümlülüklerini yerine getirmiş olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği hukuki dayanaktan yoksun bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davacı tarafa teslim edilen ve arazide kullanılan ürünlerin ne şartlarda stoklandığı ve hangi şartlarda uygulama yapıldığı konusunda herhangi bir açıklayıcı bilgi olmadığını, arazi şartlarında uzun süre kullanıldıktan sonra tespitin yapılmasının hiç bir zaman doğru sonuç vermeyeceğini, doğru sonuç alabilmek için ürünlerin laboratuar şartlarında ve belli koşullarda şartlandırılmış ürünler üzerinden yapılması gerektiğini ürünlerin standartlarına aykırı bir ölçüm yapıldığını savunarak davanın reddini istemiş, daha sonra cevap dilekçesini «ıslah» ederek süresinde «ayıp ihbarı» yapılmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

… kçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, davalı şirketin göndermiş olduğu malların sözleşmede kararlaştırılmış mallar olmadığı sabit olup edimini gereği gibi «ifa» edemediğini, taraflar arasında yapılan anlaşma ve siparişi verilmiş olan boruların nerde kullanılacağının davalı satıcı tarafından bilindiğini, bu sebeple satıcının «ayıp ihbarının» süresinde olmadığını ileri sürülmesinin «dürüstlük kuralına aykırılık» teşkil edeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesinden tespit talep ettiği, tespit dosyasında raporun 31.05.2016 tarihinde Mahkemeye «ibraz» edildiği ve raporun tespit talep eden dosya davacısına 08.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafın en kötü ihtimal borulardaki ayıpları 08.06.2016 tarihinde öğrendiği, alınan raporlarda ayıbın zamanla kullanım sonucu ortaya çıkabilecek «ayıp» olduğu, basit bir muayene ile anlaşılabilecek nitelikte bir ayıp olmadığının tespitinin yapıldığı, hal böyle olunca 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan iki ve sekiz günlük sürenin somut olayda uygulama yeri bulmayacağı, fakat aynı fıkranın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasına yaptığı atıf uyarınca olağan gözden geçirmeyle ortaya çıkarılmayacak bir ayıp olması durumunda, böyle bir ayıbın bulunduğunun anlaşılması halinde hemen satıcıya bildirilmesi gerektiği, dosya kapsamından davacının davalıya bu durumu bildirir ayıp ihbarında bulunmadığının anlaşıldığı, en geç ayıbı «öğrenme tarihinin» tespit dosyasındaki bilirkişi raporunun kendilerine «tebliğ tarihi» olan 08.06.2016 tarihi olarak kabul edileceği, davacı tarafça ayıp ihbarında bulunulmadığı gibi raporun tebliğinden yaklaşık altı buçuk ay sonra 26.12.2016 tarihin …

Benzer bu kararda

Diğer durumlarda, Türk Borçlar Kanununun 223'üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanır" hükmünün yer aldığı, «tacir» olan davacı tarafca «ayıp ihbarı» yasal süresinde yapılmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece TTK’nın 23-1/c maddesi gereğince «ayıp ihbarının» süresinde yapılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, bu konuda yeterli inceleme yapılmamıştır.

Noterliği’nin 05271 yevmiye nolu «ihtarnamesinin» 10.06.2014 tarihinde düzenlendiği, dava konusu malın 24.06.2013 tarihinde faturalandırıldığı, TTK’nın 23-1/c maddesinde, "Malın ayıplı olduğu «teslim» sırasında açıkça belli ise alıcı iki gün içinde durumu satıcıya «ihbar» etmelidir.

Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

Farklı:gizli ayıp · ipoteğin kaldırılması · ihtarname

Yazılı delil ile ispat

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2020/7892 E. 2022/4561 K.

Ortak:ayıp · ihbar · teslim

İncelediğiniz kararda

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket ile davacı arasında imzalanan «satım sözleşmesi» gereğince ürünlerin zamanında ve eksiksiz olarak davacıya «teslim» edildiğini, müvekkil şirketin «sözleşmeden doğan» tüm yükümlülüklerini yerine getirmiş olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği hukuki dayanaktan yoksun bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davacı tarafa teslim edilen ve arazide kullanılan ürünlerin ne şartlarda stoklandığı ve hangi şartlarda uygulama yapıldığı konusunda herhangi bir açıklayıcı bilgi olmadığını, arazi şartlarında uzun süre kullanıldıktan sonra tespitin yapılmasının hiç bir zaman doğru sonuç vermeyeceğini, doğru sonuç alabilmek için ürünlerin laboratuar şartlarında ve belli koşullarda şartlandırılmış ürünler üzerinden yapılması gerektiğini ürünlerin standartlarına aykırı bir ölçüm yapıldığını savunarak davanın reddini istemiş, daha sonra cevap dilekçesini «ıslah» ederek süresinde «ayıp ihbarı» yapılmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

… kçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, davalı şirketin göndermiş olduğu malların sözleşmede kararlaştırılmış mallar olmadığı sabit olup edimini gereği gibi «ifa» edemediğini, taraflar arasında yapılan anlaşma ve siparişi verilmiş olan boruların nerde kullanılacağının davalı satıcı tarafından bilindiğini, bu sebeple satıcının «ayıp ihbarının» süresinde olmadığını ileri sürülmesinin «dürüstlük kuralına aykırılık» teşkil edeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin satıcı davalı şirket ile «satış sözleşmesi» imzaladığını ve sözleşme uyarınca satıcıdan ürünleri toplam 272.500,80 TL karşılığında satın aldığını, satın alınan bu ürünlerin "Haydarpaşa Liman İşletme Müdürlüğü, Harem Üsküdar İstanbul" adresinde bulunan işletmede kullanıldığını, boru ve manşonların daha sonradan hatalı ve ayıplı olduğunun ortaya çıktığını, müvekkilinin sipariş ettiği tüm bu ürünlerin müvekkiline «geç teslim» edildiği gibi ayıplı şekilde teslimat yapıldığını, müvekkilinin kendisine gönderilen ürünlerin ayıplı olduğunu ürünleri kullandıktan sonra fark ettiğini, İstanbul …

Benzer bu kararda

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporuna göre, icra takibine konu edilen 2 adet çekin «ticari defterlerinde kayıtlı» olduğu ve davalı tarafça ödenmediği, her ne kadar davalı taraf malların ayıplı olduğunu iddia etmiş ise de, davacının gönderdiği malları kabul ettiği, ancak TTK 23/c maddesi gereğince süresinde «ayıp» ihbarında bulunmadığı, ayıp iddiasının tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davalının ayıp iddiasını TTK 18/3 maddesine göre «yazılı delil» ile ispat etmesi gerektiği, ancak «ihbara» dair yazılı delil sunmadığı ve malları ayıbı ile kabul ettiği, bu nedenle davacının icra takibine konu alacağa ilişkin mal «teslimini» ispat ettiği, bedelin ödenmediği, davacının icra takibinin haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

… na göre ve özellikle Davalı,Takibe konu olan diğer 25.11.2013 keşide tarihli 35.400.- TL'lik çekin malın ayıplı olması nedeniyle ödenmediğini savunmuş ise de ürünün «son» kabul merci olan Tülomsaş tarafından ayıbın kendisine bildirildiğinde bunun davacıya «ihbar» edildiği usulüne uygun delille ispatlanamadığından,ayıba dayalı savunması ile ödenmeyen 35.400.- TL’lik çeke dayalı davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir 2- Taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında kesilen faturalar ve bu «fatura» bedeli tutarı kadar «çek» verildiği, verilen ve takibe konu çeklerden 06.11.2013 keşide tarihli 56.400 TL'lik çekin iki kez aynı bedelli farklı tarihli çek ile değiştirildiği ve bu durumun davacının kabulünde olduğu ve «yenilenen» çekin bankadan gelen cevabi yazı ile ödendiği sabittir.

Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

Farklı:yazılı delil · ticari defter kayıtları · yenileme · ticari defter · fatura · çek · e-defter · i̇i̇k 72/son

Benzer bu kararda

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporuna göre, icra takibine konu edilen 2 adet çekin «ticari defterlerinde kayıtlı» olduğu ve davalı tarafça ödenmediği, her ne kadar davalı taraf malların ayıplı olduğunu iddia etmiş ise de, davacının gönderdiği malları kabul ettiği, ancak TTK 23/c maddesi gereğince süresinde «ayıp» ihbarında bulunmadığı, ayıp iddiasının tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davalının ayıp iddiasını TTK 18/3 maddesine göre «yazılı delil» ile ispat etmesi gerektiği, ancak «ihbara» dair yazılı delil sunmadığı ve malları ayıbı ile kabul ettiği, bu nedenle davacının icra takibine konu alacağa ilişkin mal «teslimini» ispat ettiği, bedelin ödenmediği, davacının icra takibinin haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

… na göre ve özellikle Davalı,Takibe konu olan diğer 25.11.2013 keşide tarihli 35.400.- TL'lik çekin malın ayıplı olması nedeniyle ödenmediğini savunmuş ise de ürünün «son» kabul merci olan Tülomsaş tarafından ayıbın kendisine bildirildiğinde bunun davacıya «ihbar» edildiği usulüne uygun delille ispatlanamadığından,ayıba dayalı savunması ile ödenmeyen 35.400.- TL’lik çeke dayalı davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir 2- Taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında kesilen faturalar ve bu «fatura» bedeli tutarı kadar «çek» verildiği, verilen ve takibe konu çeklerden 06.11.2013 keşide tarihli 56.400 TL'lik çekin iki kez aynı bedelli farklı tarihli çek ile değiştirildiği ve bu durumun davacının kabulünde olduğu ve «yenilenen» çekin bankadan gelen cevabi yazı ile ödendiği sabittir.

Bu durumda takip ve dava konusu olan 06.11.2013 keşide tarihli 56.400.- TL'lik çekin «yenilenme» amacıyla verilen 341121 «çek» nolu 56.400.- TL'lik çek ile 17.02.2014 tarihinde ödendiğinden davalının bu çek yönünden borçlu olmadığı anlaşılmakla davanın bu çek yönünden reddine karar verilmesi gerekirken davanın tam kabulüne dair karar doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Alacak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2022/4135 E. 2024/534 K.

Ortak:ayıplı mal · ayıp ihbarı · ayıp · sulh hukuk mahkemesi · ihbar · sulh · tacir · teslim · Alacak

İncelediğiniz kararda

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket ile davacı arasında imzalanan «satım sözleşmesi» gereğince ürünlerin zamanında ve eksiksiz olarak davacıya «teslim» edildiğini, müvekkil şirketin «sözleşmeden doğan» tüm yükümlülüklerini yerine getirmiş olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği hukuki dayanaktan yoksun bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davacı tarafa teslim edilen ve arazide kullanılan ürünlerin ne şartlarda stoklandığı ve hangi şartlarda uygulama yapıldığı konusunda herhangi bir açıklayıcı bilgi olmadığını, arazi şartlarında uzun süre kullanıldıktan sonra tespitin yapılmasının hiç bir zaman doğru sonuç vermeyeceğini, doğru sonuç alabilmek için ürünlerin laboratuar şartlarında ve belli koşullarda şartlandırılmış ürünler üzerinden yapılması gerektiğini ürünlerin standartlarına aykırı bir ölçüm yapıldığını savunarak davanın reddini istemiş, daha sonra cevap dilekçesini «ıslah» ederek süresinde «ayıp ihbarı» yapılmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

… kçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, davalı şirketin göndermiş olduğu malların sözleşmede kararlaştırılmış mallar olmadığı sabit olup edimini gereği gibi «ifa» edemediğini, taraflar arasında yapılan anlaşma ve siparişi verilmiş olan boruların nerde kullanılacağının davalı satıcı tarafından bilindiğini, bu sebeple satıcının «ayıp ihbarının» süresinde olmadığını ileri sürülmesinin «dürüstlük kuralına aykırılık» teşkil edeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin satıcı davalı şirket ile «satış sözleşmesi» imzaladığını ve sözleşme uyarınca satıcıdan ürünleri toplam 272.500,80 TL karşılığında satın aldığını, satın alınan bu ürünlerin "Haydarpaşa Liman İşletme Müdürlüğü, Harem Üsküdar İstanbul" adresinde bulunan işletmede kullanıldığını, boru ve manşonların daha sonradan hatalı ve ayıplı olduğunun ortaya çıktığını, müvekkilinin sipariş ettiği tüm bu ürünlerin müvekkiline «geç teslim» edildiği gibi ayıplı şekilde teslimat yapıldığını, müvekkilinin kendisine gönderilen ürünlerin ayıplı olduğunu ürünleri kullandıktan sonra fark ettiğini, İstanbul …

Benzer bu kararda

Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile «tacirler» arasında satışa konu malın ayıplı çıkması halinde, alıcının yasal haklarını kullanabilmesi için 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki süreler içerisinde «ayıp» ihbarında bulunmasının zorunlu olduğu, bu sürelerin, satılan malın ayıplı olduğu «teslim» sırasında açıkça belli olması durumunda iki gün, açıkça belli olmaması durumunda da sekiz gün olduğu, ancak «ayıp ihbarının» bu süre içinde satıcıya ulaşmasının şart olmadığı, bu süre içinde satıcıya ulaşmasa bile alıcının haklarını koruyacağı, 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde gizli ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin uygulanacağı belirtildiği, 6098 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde bildirimin derhal yapılması aksi halde alıcı malı ayıp ile beraber kabul edilmiş sayılacağı, alıcının ihbar külfetini yerine getirmiş ise zaman aşımı süresi içinde 6098 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinde kendisine tanınan hakları dava yoluyla talep edebileceği, davacının kendisine teslim edilen malların ayıplı olduğuna dair davalıya bildirimde bulunduğunu iddia ettiği, davacının davalıya anılan sürelerde ihbarda bulunduğunu yazılı bir delil ile kanıtlayamadığı, 6098 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre de satıcının alıcıyı iğfal etmiş olduğu söz konusu olmadığı gibi, bu hususun da ispat edilmediği, satın alınan malın 01.06.2015 tarihinde teslim edildiği, teslime konu malın incelemesinin ise 24.06.2016'da yapıldığı, raporun davacıya 13.07.2016 tarihinde, ayıp ihbarının ise davacının beyanına göre 27.07.2017'de ve davanın ise 20.10.2017 tarihinde açıldığı, 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesine göre, alıcı malı teslim aldıktan sonra 8 gün içinde incelemek veya incelettirmek ile ve bu inceleme sonucu malın ayıplı çıkması halinde durumu satıcıya «bildirmekle yükümlü» olduğu, 8 günlük muayene ve «ihbar yükümlülüğüne» uymayan alıcının malı o hali ile kabul etmiş sayılacağı, ayıplar için kanunun kendisine tanıdığı hakları kaybedeceği, süresinde ayıp ihbarında bulunmayan davacının 6098 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin birinci fıkrasından da yararlanamayacağı, yargılama sırasında alınan sektör bilirkişinin de yer aldığı raporda ayıbın açık ya da gizli olup olmadığı tespit edilmediği gibi ayıba dair yapılan açıklamalardan basit bir muayene ile ayıbın tespit edilebileceği, kaldı ki «gizli ayıp» bulunduğu varsayılsa bile ayıbın sonradan ortaya çıktığı tarihte derhal bildirimde bulunma yükümlülüğü bulunduğu halde aylarca «ihtar» çekilmeyerek bu yükümlülüğe de uyulmadığından davalının sözleşmeye aykırı davrandığının kanıtlanamadığı, ancak mahkemenin gerekçesi yönünden hata edildiği gerekçes …

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zaman aşımına uğradığını, «teslimden» sonra «ayıp» ihbarında bulunmadığını, «husumet» yönünden davanın reddi gerektiğini, davalının tedarikçi satıcı konumunda olduğu, üretici olmadığını, üreticiye dava açılması gerektiğini, malların zamanında eksiksiz teslim edildiğini, davacının kontrolleri yaparak teslim aldığını, «sulh hukuk» mahkemesince yapılan tespitte de ayıbının kullanıcı hatasından kaynaklandığının belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile «delil tespitinin», davalıya tebliğ edildiği, davacının ayıptan haberdar olduğu tarihten itibaren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesine göre «ayıp ihbarının» süresinde olmadığı, davacının talebinin dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Sonuç: 🔶 iki emsal

Farklı:bildirim yükümlülüğü · gizli ayıp · ihbar yükümlülüğü · delil tespiti · bedel iadesi · kaldırma ve yeniden hüküm · ihtar · fatura

Benzer bu kararda

Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile «tacirler» arasında satışa konu malın ayıplı çıkması halinde, alıcının yasal haklarını kullanabilmesi için 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki süreler içerisinde «ayıp» ihbarında bulunmasının zorunlu olduğu, bu sürelerin, satılan malın ayıplı olduğu «teslim» sırasında açıkça belli olması durumunda iki gün, açıkça belli olmaması durumunda da sekiz gün olduğu, ancak «ayıp ihbarının» bu süre içinde satıcıya ulaşmasının şart olmadığı, bu süre içinde satıcıya ulaşmasa bile alıcının haklarını koruyacağı, 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde gizli ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin uygulanacağı belirtildiği, 6098 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde bildirimin derhal yapılması aksi halde alıcı malı ayıp ile beraber kabul edilmiş sayılacağı, alıcının ihbar külfetini yerine getirmiş ise zaman aşımı süresi içinde 6098 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinde kendisine tanınan hakları dava yoluyla talep edebileceği, davacının kendisine teslim edilen malların ayıplı olduğuna dair davalıya bildirimde bulunduğunu iddia ettiği, davacının davalıya anılan sürelerde ihbarda bulunduğunu yazılı bir delil ile kanıtlayamadığı, 6098 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre de satıcının alıcıyı iğfal etmiş olduğu söz konusu olmadığı gibi, bu hususun da ispat edilmediği, satın alınan malın 01.06.2015 tarihinde teslim edildiği, teslime konu malın incelemesinin ise 24.06.2016'da yapıldığı, raporun davacıya 13.07.2016 tarihinde, ayıp ihbarının ise davacının beyanına göre 27.07.2017'de ve davanın ise 20.10.2017 tarihinde açıldığı, 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesine göre, alıcı malı teslim aldıktan sonra 8 gün içinde incelemek veya incelettirmek ile ve bu inceleme sonucu malın ayıplı çıkması halinde durumu satıcıya «bildirmekle yükümlü» olduğu, 8 günlük muayene ve «ihbar yükümlülüğüne» uymayan alıcının malı o hali ile kabul etmiş sayılacağı, ayıplar için kanunun kendisine tanıdığı hakları kaybedeceği, süresinde ayıp ihbarında bulunmayan davacının 6098 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin birinci fıkrasından da yararlanamayacağı, yargılama sırasında alınan sektör bilirkişinin de yer aldığı raporda ayıbın açık ya da gizli olup olmadığı tespit edilmediği gibi ayıba dair yapılan açıklamalardan basit bir muayene ile ayıbın tespit edilebileceği, kaldı ki «gizli ayıp» bulunduğu varsayılsa bile ayıbın sonradan ortaya çıktığı tarihte derhal bildirimde bulunma yükümlülüğü bulunduğu halde aylarca «ihtar» çekilmeyerek bu yükümlülüğe de uyulmadığından davalının sözleşmeye aykırı davrandığının kanıtlanamadığı, ancak mahkemenin gerekçesi yönünden hata edildiği gerekçes …

İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekli bildirim ve «ihbarın» sözlü olarak yapıldığını, süresinde «ayıp ihbarının» yapıldığını, ürünlerin ayıplı olduğu husunun mahkeme kararı ile tespit edildiğini, ürünlerin ayıplı olduğunun kullanıma başlanmasından bir süre geçtikten sonra anlaşıldığını, «fatura» «bedellerinin iadesi» istenilmesine rağmen davalının bu talebi yerine getirmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü «kaldırılarak yeniden» esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile «delil tespitinin», davalıya tebliğ edildiği, davacının ayıptan haberdar olduğu tarihten itibaren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesine göre «ayıp ihbarının» süresinde olmadığı, davacının talebinin dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerekçe

Benzer Kararlar

Karar metni

DAVA TARİHİ

HÜKÜM

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR