Yeniden tescil

Bu itibarla, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu aleyhine «yargılama gideri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken, kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi de doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2-Dava, davalı şirket «tüzel kişiliğinin» ihyasına ilişkin olup, bu tür davalarda, davalılardan «ticaret sicil» memurluğu «yasal hasım» konumunda bulunduğu için davanın açılmasına sebebiyet vermemiştir.

Zira, istem üzerine «ihyaya» ilişkin karar alıp, şirketi tekrar sicile tescil gibi bir görevi ve yükümlülüğü bulunmamaktadır.

2- Ancak, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken, kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı Ticaret Sicil Memurluğu bu davada «yasal hasım» olduğundan «yargılama giderleri» ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz.

Kararı, «tasfiye memuru» A..

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hizmet tespiti için şirket aleyhine dava açtığı, öncesinde «şirketin tasfiyesine» karar verilerek «ticaret sicilinden terkin» edildiği, davanın davayı açmada «hukuki yararının» bulunduğu gerekçesiyle şirketin davacının açtığı davayla sınırlı olmak üzere ihyasına karar verilmiştir.

Bu doğrultuda, «vekalet ücreti» ve «yargılama giderlerinin» davalı «tasfiye» memurundan tahsiline karar vermek gerekirken, «infazda tereddüt» yaratacak ve anılan kalemlerin hangi davalıdan tahsili gerektiği anlaşılamayacak biçimde “davalıdan tahsiline / davalıdan alınarak davacıya verilmesine” biçiminde karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu aleyhine «yargılama gideri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken, kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi de doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Zira, istem üzerine «ihyaya» ilişkin karar alıp, şirketi tekrar sicile tescil gibi bir görevi ve yükümlülüğü bulunmamaktadır.

2- Ancak; dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya «olumsuz» karar verilmeksizin kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak sadece, şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; «ticaret sicilinden terkin» edilen şirket aleyhine terkin tarihinden önce davacı tarafından başlatılan icra takibinin bulunduğu ve takibe konu alacakla ilgili borcun ödenmediği böylece «ihya» şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle...'nin ihyasına karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; «ticaret sicilinden terkin» edilen şirket aleyhine terkin tarihinden önce davacı tarafından başlatılan icra takibinin bulunduğu ve takibe konu alacakla ilgili borcun ödenmediği böylece «ihya» şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle...'nin ihyasına karar verilmiştir.

2- Ancak; dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya «olumsuz» karar verilmeksizin kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak sadece, şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu aleyhine «yargılama gideri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken, kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi de doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Zira, istem üzerine «ihyaya» ilişkin karar alıp, şirketi tekrar sicile tescil gibi bir görevi ve yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Ancak dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerinin yapması için «son» «tasfiye memuru» yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya «olumsuz» karar verilmeksizin kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak sadece, şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmişt …

2-Dava, davalı «limited şirketin ihyası» istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Dava, davalı «limited şirketin ihyası» istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerinin yapması için «son» «tasfiye memuru» yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya «olumsuz» karar verilmeksizin kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak sadece, şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmişt …

2-Dava, davalı şirket «tüzel kişiliğinin» ihyasına ilişkin olup, bu tür davalarda, davalılardan «ticaret sicil» memurluğu «yasal hasım» konumunda bulunduğu için davanın açılmasına sebebiyet vermemiştir.

Bu itibarla, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu aleyhine «yargılama gideri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken, kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi de doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Dava, TTK'nın 36. maddesine dayalı bir dava da olmadığından, sicil aleyhine «harç», «yargılama giderleri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmemesi gerekir.

Bu nedenle «ticaret sicil» memurluğu aleyhine «harç», «yargılama giderleri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde aksine hüküm tesisi doğru olmadığı gibi mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne ve dava dışı şirketin ihyasına karar verilmesine rağmen ihyasına karar verilen şirketin ek tasfiyesi için 6102 sayılı TTK.nun 547. maddesi hükmü gereğince «tasfiye memuru» yada memurları atanıp tescil ve «ilan» ettirilmemesi de keza doğru görülmemiştir.

2-Asıl ve birleşen dava, dava dışı şirket «tüzel kişiliğinin ihyası» istemine ilişkin olup, bu tür davalarda, davalılardan «ticaret sicil müdürlüğü» «yasal hasım» konumundadır.

2-Asıl ve birleşen dava, dava dışı şirket «tüzel kişiliğinin ihyası» istemine ilişkin olup, bu tür davalarda, davalılardan «ticaret sicil müdürlüğü» «yasal hasım» konumundadır.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacıların İş Mahkemesi’nde açtıkları dava devam ederken «şirketin tasfiyesine» ve terkinine karar verildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu aleyhine «yargılama gideri» ve «vekalet ücretine» hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken, kanunun «emredici» hükümlerine aykırı olarak, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi de doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2-Dava, davalı şirket «tüzel kişiliğinin» ihyasına ilişkin olup, bu tür davalarda, davalılardan «ticaret sicil» memurluğu «yasal hasım» konumunda bulunduğu için davanın açılmasına sebebiyet vermemiştir.

Zira, istem üzerine «ihyaya» ilişkin karar alıp, şirketi tekrar sicile tescil gibi bir görevi ve yükümlülüğü bulunmamaktadır.

2-Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2'nci maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya «olumsuz» karar verilmeksizin, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, «tüzel kişiliğin» ticaret sicilinden silinmesi işleminin kurucu değil açıklayıcı nitelik taşıdığı, TTK.nun 285 ve 541. maddeleri uyarınca «tasfiye memurlarının» alacaklıların haklarını korumak zorunda olduğu, şirketin İstanbul 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/47 E.sayılı dosyasındaki mevcut dava sebebiyle sona ermediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin ihyasına karar verilmiştir.

1-Dava, «limited şirketin ihyası» istemine ilişkin olup, davalı Ticaret Sicil Memurluğu bu davada «yasal hasım» olduğundan «yargılama giderleri» ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz.

1-Dava, «limited şirketin ihyası» istemine ilişkin olup, davalı Ticaret Sicil Memurluğu bu davada «yasal hasım» olduğundan «yargılama giderleri» ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz.

2-Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2'nci maddesi gereğince mahkemece, «ihya» («yeniden tescil») isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek «tasfiye» işlemlerini yapması için «son» «tasfiye memuru» yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve «ilanına» karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya «olumsuz» karar verilmeksizin, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.