Marka hükümsüzlüğü | Kararın kaldırılması

… geniş duyurular yapıldığını, açılışa birçok bürokratın katıldığını, Komaş mağazasının giyim, gıda, kozmetik, oyuncak, yiyecek ve içecek olmak üzere geniş bir alanda «son» satışını yaptığı 06.09.2015 tarihine kadar kesintisiz hizmet verdiğini, Antalya'da ikamet eden vatandaşlarca da çok iyi bilindiğini, davalının müvekkiline ait Komaş isimli mağazada 01.08.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin mağazasının kapanmasından sonra davalının hemen yan binada "Komaş Döner" adı ile dönercilik yapmaya başladığını, davalının müvekkilinin yıllar içerisinde yoğun çaba ile piyasada sevilir, bilinir hale getirdiği markasını birebir içerir nitelikte tescil ettirdiğini, müvekkiline ait Komaş markasının renkleri olan ... ve kırmızı renklerde flama ve brandalar yaptırdığını, davalının müvekkilinin markasının köklü isim ve güvenilirliğini kullanarak haksız kazanç sağladığını, müvekkilinin markasından ve markasının ününden haberdar olmamasının düşünülemeyeceğini, bu sebeple davalının kötü niyetli olduğunu, markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini, bir markanın tescili için bir teşebbüsün mal veya hizmetlerinin bir başka teşebbüsün mal ve hizmetlerinde ayırt etmeyi sağlamış olması hususunun zorunlu olduğunu, anılan hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ve ayırt edilemeyecek kadar benzer markalarının tescil edilemeyeceğini, bu nedenle markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini, müvekkiline ait Komaş markasının birçok sınıfta tescilli olduğunu, Türkiye çapında ve yurtdışında birçok sektörde yoğun ve aktif kullanıldığını, müvekkilinin Komaş ibareli markasının «iltibas» nedeniyle ve davalının markayı tescil ettirmeden önce müvekkili tarafından kullanılıyor olmasından dolayı karıştırılacağını ve markanın kanunun 6/3 maddesine göre hükümsüzlüğünün gerektiğini, müvekkilinin telafisi güç zararlara uğramasının engellenmesi amacıyla ve yargılama sürecinde dava konusu markanın üçüncü şahıslara devrinin önlenebilmesi adına «ihtiyati tedbir» kararı verilmesi gerektiğini, yapılacak yargılama sonucunda ilgili markanın hükümsüzlüğüne ve resmi marka sicilinden terkinine, «yargılama giderleri» ve «vekalet ücretinin» davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

… kasının tescilli olduğu diğer sınıflarda da başvuruda bulunabilecek olduğunu, ancak bulunmadığını, kendisinin davacı tarafın mağazasında çalışmasının işletmeye isim «koyma» hakkına engel olamayacağını, sattığı ürünün isimle değil ustalıkla tanındığını, piyasada döner ustası olarak bilindiğini, yapılan işlerin tamamen farklı olduğunu, davacının Antalya'da herhangi bir işletmesinin olmadığını, «ihtiyati tedbir» kararı verilmemesi gerektiğini, davanın reddine, «yargılama gideri» ve «vekalet ücretinin» de davacı tarafa yükletilmesini istemiştir.

USTA" markası ile «iltibas» oluşturacak şekilde "DÖNERCİ ... ..." markasını tescilsiz bir şekilde kullandığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» teşkil ettiğini, davalının bu kullanımları neticesinde davacının maddi ve manevi zarar gördüğünü, ayrıca itibar «kaybına» uğradığını, bu sebeplerle davalının "DÖNERCİ ... ..." ibaresini marka olarak kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz ettiği ve haksız rekabet oluşturduğunun …

İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; «kesin» hüküm itirazlarının hukuka aykırı bir şekilde reddedildiğini, ‘zayıf marka’ hususunun, daha önce yapılan yargılama sürecinde oldukça kapsamlı bir şekilde incelendiğini ve davacının markasının nitelik itibarıyla «ayırt ediciliği» düşük unsurlardan oluşması «sebebi» ile ancak çok sınırlı bir korumadan yararlanabilecek olduğunun karar metninde ifade edildiğini, yerel mahkeme nezdinde davacının markasının hangi sebepler ile zayıf marka statüsüne girdiği ve hangi gerekçeler ile tam bir korumadan yararlanmasının mümkün olmadığına ilişkin açıklama yapmış olmalarına rağmen bu hususların hiçbir şekilde değerlendirme konusu yapılmadığını, müvekkilin dava konusu markayı kullanımının ‘«haksız rekabet»’ çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, yerel mahkemenin bu yönden de ... olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Dila Restoranın "Dönerci ... ..." markası bakımından sunmuş oldukları hizmetin zaten 43. sınıf faaliyet alanına girmediğini, işletmelerin sunmuş oldukları hizmetin, Mali Gıda’nın iştigal ettiği restorancılık faaliyeti kapsamında sağladığı ürünlerin satışından ibaret olup, bu faaliyetlerin de markanın tescil sınıfı ile uyumlu olmak üzere 30. ve 35. sınıflar dahilinde değerlendirildiğini, dolayısıyla davacı ile aynı tescil sınıfında bulunmayan söz konusu işletmelerin faaliyetlerinin haksız rekabet teşkil etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, Dila Restoranın ‘’Dönerci ... ...’’ markası bakımından sunmuş oldukları hizmetin zaten 43. sınıf faaliyet alanına girmediğini, işletmelerin sunmuş oldukları hizmetin, Mali Gıda’nın iştigal ettiği restorancılık faaliyeti kapsamında sağladığı ürünlerin satışından ibaret olup, bu faaliyetlerin de markanın tescil sınıfı ile uyumlu olmak üzere 30. ve 35. sınıflar dahilinde değerlendirildiğini, dolayısıyla davacı ile aynı tescil sınıfında bulunmayan söz konusu işletmelerin faaliyetlerinin haksız rekabet teşkil etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, Dila Restoranın "Dönerci ... ..." markası bakımından sunmuş oldukları hizmetin zaten 43. sınıf faaliyet alanına girmediğini, işletmelerin sunmuş oldukları hizmetin, Mali Gıda’nın iştigal ettiği restorancılık faaliyeti kapsamında sağladığı ürünlerin satışından ibaret olup, bu faaliyetlerin de markanın tescil sınıfı ile uyumlu olmak üzere 30. ve 35. sınıflar dahilinde değerlendirildiğini, dolayısıyla davacı ile aynı tescil sınıfında bulunmayan söz konusu işletmelerin faaliyetlerinin haksız rekabet teşkil etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkil aleyhinde haksız rekabet ve markaya tecavüz yönünden ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerek usul ve yasaya gerek ise «hakkaniyete» aykırı olduğunu, belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddi ile «yargılama gideri» ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,«kesin» hüküm itirazında bulunulan davanın davalısının aynı olmadığı, dava konusunun marka hükümsüzlüğü ile ... adının markaya ve «ticaret unvanına tecavüz» teşkil etmesi sebebiyle ... adının kullanılmasının önlenmesine ilişkin olduğu, bu davada ise, davalının Dönerci ... ... ibaresini marka olarak kullanmasının davacının «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» teşkil ... etmediğinin tespitinin ve önlenmesinin talep edildiği, yani dava konusunun ve davalı tarafın farklı olduğu anlaşılmakla kesin hüküm itirazının reddine isabetli olarak karar verildiği, markaların hitap ettiği «ortalama tüketici» kitlesinin dikkat seviyesi düşünüldüğünde tüketiciler nezdinde iki işletmenin birbirine karıştırılma yada birbiri ile ilişkilendirilme ihtimalinin bulunduğu tespit …

USTA" markası ile «iltibas» oluşturacak şekilde "DÖNERCİ ... ..." markasını tescilsiz bir şekilde kullandığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» teşkil ettiğini, davalının bu kullanımları neticesinde davacının maddi ve manevi zarar gördüğünü, ayrıca itibar «kaybına» uğradığını, bu sebeplerle davalının "DÖNERCİ ... ..." ibaresini marka olarak kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz ettiği ve haksız rekabet oluşturduğunun …

Şti. adına 2011/14758 sayı ile tescilli olduğunu, davalının bu markayı adı geçen şirket ile imzaladığı marka kullanım sözleşmesine binaen kullandığını, «husumetin» davalıya değil, marka sahibine yöneltilmesi gerektiğini, davacının bu davayı ikame etmeden önce marka sahibi şirket aleyhine dava açtığını, bu davanın da «derdestlik» sebebiyle reddi gerektiğini, hukuken var olan bir hakkın fiilen kullanımının haksız kullanım teşkil etmeyeceğini ve «marka hakkına tecavüzden» söz edilemeyeceğini, davalının "DÖNERCİ ... ..." markasını kullanımının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 12 n …

… kelimesinin (zanaatini gereği gibi öğrenmiş, işinin ehli kimse) ve ... (eğitim görmüş, sözü geçen, görgülü kimse) anlamında kullanıldığının, markaların hitap ettiği «ortalama tüketici» kitlesinin dikkat seviyesi düşünüldüğünde tüketiciler nezdinde iki işletmenin birbirine karıştırılma yada birbiri ile ilişkilendirilme ihtimalinin bulunduğunun tespit edildiği, davalının "DÖNERCİ ... ..." ibaresini yiyecek ve içecek sağlanması hizmetinde kullandığı anlaşılmakla bu kullanımın davacının tescilli markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince davalının «basiretli tacir» olarak, «dürüstlük kuralına» uygun olarak, ticari faaliyette bulunurken, başkasının faaliyetleri, işleri ve iş ürünleri ile karıştırılmaması için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğundan ancak dürüstlük kuralına aykırı davranıldığından, davalının eyleminin «haksız rekabet» oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

… geniş duyurular yapıldığını, açılışa birçok bürokratın katıldığını, Komaş mağazasının giyim, gıda, kozmetik, oyuncak, yiyecek ve içecek olmak üzere geniş bir alanda «son» satışını yaptığı 06.09.2015 tarihine kadar kesintisiz hizmet verdiğini, Antalya'da ikamet eden vatandaşlarca da çok iyi bilindiğini, davalının müvekkiline ait Komaş isimli mağazada 01.08.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin mağazasının kapanmasından sonra davalının hemen yan binada "Komaş Döner" adı ile dönercilik yapmaya başladığını, davalının müvekkilinin yıllar içerisinde yoğun çaba ile piyasada sevilir, bilinir hale getirdiği markasını birebir içerir nitelikte tescil ettirdiğini, müvekkiline ait Komaş markasının renkleri olan ... ve kırmızı renklerde flama ve brandalar yaptırdığını, davalının müvekkilinin markasının köklü isim ve güvenilirliğini kullanarak haksız kazanç sağladığını, müvekkilinin markasından ve markasının ününden haberdar olmamasının düşünülemeyeceğini, bu sebeple davalının kötü niyetli olduğunu, markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini, bir markanın tescili için bir teşebbüsün mal veya hizmetlerinin bir başka teşebbüsün mal ve hizmetlerinde ayırt etmeyi sağlamış olması hususunun zorunlu olduğunu, anılan hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ve ayırt edilemeyecek kadar benzer markalarının tescil edilemeyeceğini, bu nedenle markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini, müvekkiline ait Komaş markasının birçok sınıfta tescilli olduğunu, Türkiye çapında ve yurtdışında birçok sektörde yoğun ve aktif kullanıldığını, müvekkilinin Komaş ibareli markasının «iltibas» nedeniyle ve davalının markayı tescil ettirmeden önce müvekkili tarafından kullanılıyor olmasından dolayı karıştırılacağını ve markanın kanunun 6/3 maddesine göre hükümsüzlüğünün gerektiğini, müvekkilinin telafisi güç zararlara uğramasının engellenmesi amacıyla ve yargılama sürecinde dava konusu markanın üçüncü şahıslara devrinin önlenebilmesi adına «ihtiyati tedbir» kararı verilmesi gerektiğini, yapılacak yargılama sonucunda ilgili markanın hükümsüzlüğüne ve resmi marka sicilinden terkinine, «yargılama giderleri» ve «vekalet ücretinin» davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

… kasının tescilli olduğu diğer sınıflarda da başvuruda bulunabilecek olduğunu, ancak bulunmadığını, kendisinin davacı tarafın mağazasında çalışmasının işletmeye isim «koyma» hakkına engel olamayacağını, sattığı ürünün isimle değil ustalıkla tanındığını, piyasada döner ustası olarak bilindiğini, yapılan işlerin tamamen farklı olduğunu, davacının Antalya'da herhangi bir işletmesinin olmadığını, «ihtiyati tedbir» kararı verilmemesi gerektiğini, davanın reddine, «yargılama gideri» ve «vekalet ücretinin» de davacı tarafa yükletilmesini istemiştir.

… TENT) nezdinde 2004/38092, 2010/04654, 2011/20933, 2012/91501, 2012/91631 ve 2016/07054 numaraları ile tescilli olduğunu, "DÖNERCİ ALİ USTA" ibaresinin müvekkilinin «ticaret unvanı» olarak 03.08.2005 tarihinden bu yana tescilli bulunduğunu, davalının kötü niyetle hareket ederek davacı markası ile «iltibas» oluşturacak şekilde "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" markasını tescilsiz şekilde kullandığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» teşkil ettiğini, davalının bu kullanımları neticesinde müvekkilinin maddi ve manevi zarar gördüğünü, itibar «kaybına» uğradığını ileri sürerek davalının "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" ibaresini marka olarak kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespi …

… i, huzurdaki dosyada ise, davalının "Dönerci Ali Efendi" ibaresi ile ilgili olarak; işletme adının davacının tescilli markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz ve «haksız rekabet» teşkil ettiği, davacının markalarının «ortalama tüketici» kitlesine hitap ettiği, ortalama tüketici kitlesinin dikkat seviyesi düşünüldüğünde tüketiciler nezdinde iki işletmenin birbirine karıştırılma ya da birbirleri ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğu kanaatine varıldığını, aynı markanın farklı kombinasyonlarda kullanma hakkını yalnızca markanın tescilli sahibine bahşedip, marka sahibi ile akdedilmiş hukuka uygun lisans kullanım anlaşması çerçevesinde bu markayı kullanmakta olan müvekkiline karşı farklı bir tutum benimsenmiş olmasının çelişkili olduğunu, marka lisans sözleşmelerinde Mali Gıda’nın şubesi olarak faaliyet gösteren işletmeler ile bilhassa 30 ve 35 inci sınıf faaliyet alanına «dahil» olacak biçimde satış odaklı sözleşmesel ilişki kurulduğunu, restorancılık faaliyetinin «münhasır» olarak Mali Gıda üzerinde bırakıldığını, bu nedenle Mali Gıda’ya ait 2011/14758 sayılı ‘’Dönerci Ali Efendi’’ markasının 43 üncü sınıfta tescili bulunmaması nedeniyle adı geçen işletmelerin marka lisans sözleşmesine dayalı kullanım hakkına dayanamayacağı yönündeki iddianın hukuki dayanağı olmadığını, davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği sonucuna varılmış ise de daha önce görülen 2016/108 E. sayılı dosyaya sunulan raporda "Dönercilik ile uğraşanların ‘dönerci’ ibaresini kullanmalarının engellenemeyeceği, ‘’Dönerci Ali Usta’’ ve ‘’Dönerci Ali Efendi’’ markalarındaki asli ve ayırt edici unsurun, ‘dönerci’ değil de ‘Ali Usta’ ve ‘Ali Efendi’ ibareleri oluşu, davalının döner restorancılığı faaliyetinde kullanabileceği 43 üncü sınıfta tescilli ‘Ali Efendi’ markasının bulunması nedeniyle davalının ilgili markayı kullanım şeklinin haksız rekabet teşkil etmediğinin belirtildiğini, davalının "Dönerci Ali Efendi’’ markası bakımından sunmuş oldukları hizmetin Mali Gıda’nın iştigal ettiği restorancılık faaliyeti kapsamında sağladığı ürünlerin satışından ibaret oluduğunu, bu faaliyetler de markanın tescil sınıfı ile uyumlu olmak üzere 30 ve 35 inci sınıflar dahilinde değerlendirildiğini, 43 üncü sınıf faaliyet alanına girmediğini, davacı ile aynı tescil sınıfında bulunmayan söz konusu işletmelerin faaliyetlerinin haksız rekabet teşkil etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı tarafından "Ali Efendi Döner" ve "Ali Efendi" markalarının iptali için açılan hukuk davasının aleyhine sonuçlandığını, Kartal Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2010/450 E. ve 2011/357 E. sayılı ceza davalarının da beraat hükmü ile sonuçlandığından, davalı açısından ceza hukuku anlamında suç teşkil eden, borçlar hukuku anlamında «haksız fiil» ya da «kusur» teşkil eden bir eylemin mevcut olmadığının sabit olduğundan, haksız rekabetin varlığına gerekçe olarak gösterilecek bir kusurun varlığından bahsedilemeyeceğini, müvekkiline isnat edilebilecek herhangi bir kusurun mevcut olmadığını, dava dışı Mali Gıda ve sözleşme ile lisans kullanım hakkını devretmiş olduğu şirketlerin kullanımında olan "ALİ EFENDİ DÖNER" ve "ALİ EFENDİ" ve "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" tescilli markalarının davacının markası olan "DAU DÖNERCİ ALİ USTA" ve "DÖNERCİ ALİ USTA" markaları ile görünüm ve kişiler üzerinde bıraktığı etki bakımından hiçbir benzerlik taşımadığını, müvekkil aleyhinde haksız rekabet ve markaya tecavüz yönünden ayrı ayrı «vekalet ücretine» hükmedilmesinin usul ve yasaya «hakkaniyete» aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

… 58 tescil numaralı markaya ilişkin olduğu, 556 sayılı KHK’nın 9 uncu maddesi uyarınca, markayı tescilli olduğu sınıfta ve tescilli olduğu şekli ile kullanma yetkisi «münhasıran» marka hakkı sahibine ait olduğu, bu hakkı marka hakkı sahibinden devir alan 3 üncü kişi devir aldığı hak ile sınırlı olarak kullanabileceği, 43 üncü sınıfta 2008/24125 tescil numarası ile "ALİ EFENDİ" markasının Mali Gıda adına tescilli olması sebebiyle marka sahibi olarak, markasının çeşitli versiyonlarını kullanması yasadan kaynaklandığı, davacı marka sahibi olmadığı için sadece lisans sözleşmesine dayanabileceği, 11.12.2014 tarihli marka kullanım hakkı sözleşmesinde "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" markasının kullanım hakkının verildiği, açıkça 43 üncü sınıfta 2008/24125 tescil numarası ile Mali Gıda adına tescilli "ALİ EFENDİ" markasının kullanım hakkı verilmediği, davalı vekilinin de 43 üncü sınıfta kullanım hakkının dava dışı Mali Gıda üzerinde bırakıldığını «ikrar» ettiği dosya kapsamı ile sabit olduğu, lisans sözleşmesinde tanınmayan bir hakkın davalı tarafça kullanılması mümkün olmadığından, davalının kullanma hakkını devraldığı marka 2011/14758 sayılı ve yalnızca 30 ve 35 inci sınıflarda tescilli olup “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri”ni içeren 43 üncü sınıfı kapsamadığından, davalının markayı 43 üncü sınıfta kullanma ve markanın farklı versiyonlarını kullanma hakkı bulunmadığı, davacı tarafın her biri ayrı bir dava konusu olabilecek taleplerini tek bir dava içinde talep etmiş olmasıdava yığılması niteliğinde olup, kabul edilen isteklerin her biri için davacı yararına ayrı ayrı «vekalet ücreti takdir» edilmesi gerektitiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

… 58 tescil numaralı markaya ilişkin olduğu, 556 sayılı KHK’nın 9 uncu maddesi uyarınca, markayı tescilli olduğu sınıfta ve tescilli olduğu şekli ile kullanma yetkisi «münhasıran» marka hakkı sahibine ait olduğu, bu hakkı marka hakkı sahibinden devir alan 3 üncü kişi devir aldığı hak ile sınırlı olarak kullanabileceği, 43 üncü sınıfta 2008/24125 tescil numarası ile "ALİ EFENDİ" markasının Mali Gıda adına tescilli olması sebebiyle marka sahibi olarak, markasının çeşitli versiyonlarını kullanması yasadan kaynaklandığı, davacı marka sahibi olmadığı için sadece lisans sözleşmesine dayanabileceği, 11.12.2014 tarihli marka kullanım hakkı sözleşmesinde "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" markasının kullanım hakkının verildiği, açıkça 43 üncü sınıfta 2008/24125 tescil numarası ile Mali Gıda adına tescilli "ALİ EFENDİ" markasının kullanım hakkı verilmediği, davalı vekilinin de 43 üncü sınıfta kullanım hakkının dava dışı Mali Gıda üzerinde bırakıldığını «ikrar» ettiği dosya kapsamı ile sabit olduğu, lisans sözleşmesinde tanınmayan bir hakkın davalı tarafça kullanılması mümkün olmadığından, davalının kullanma hakkını devraldığı marka 2011/14758 sayılı ve yalnızca 30 ve 35 inci sınıflarda tescilli olup “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri”ni içeren 43 üncü sınıfı kapsamadığından, davalının markayı 43 üncü sınıfta kullanma ve markanın farklı versiyonlarını kullanma hakkı bulunmadığı, davacı tarafın her biri ayrı bir dava konusu olabilecek taleplerini tek bir dava içinde talep etmiş olmasıdava yığılması niteliğinde olup, kabul edilen isteklerin her biri için davacı yararına ayrı ayrı «vekalet ücreti takdir» edilmesi gerektitiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

… avüz teşkil ettiği tespit edildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesinin birinci fıkrasının dördüncü bendi gereğince davalının «basiretli tacir» olarak, «dürüstlük kuralına» uygun olarak, ticari faaliyette bulunurken, başkasının faaliyetleri, işleri ve iş ürünleri ile karıştırılmaması için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğundan, ancak dürüstlük kuralına aykırı davranıldığından, davalının eyleminin «haksız rekabet» oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının kullanımının «marka hakkına tecavüz» ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, markaya tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, hüküm özetinin «ilanına» karar verilmiştir.

… i, huzurdaki dosyada ise, davalının "Dönerci Ali Efendi" ibaresi ile ilgili olarak; işletme adının davacının tescilli markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz ve «haksız rekabet» teşkil ettiği, davacının markalarının «ortalama tüketici» kitlesine hitap ettiği, ortalama tüketici kitlesinin dikkat seviyesi düşünüldüğünde tüketiciler nezdinde iki işletmenin birbirine karıştırılma ya da birbirleri ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğu kanaatine varıldığını, aynı markanın farklı kombinasyonlarda kullanma hakkını yalnızca markanın tescilli sahibine bahşedip, marka sahibi ile akdedilmiş hukuka uygun lisans kullanım anlaşması çerçevesinde bu markayı kullanmakta olan müvekkiline karşı farklı bir tutum benimsenmiş olmasının çelişkili olduğunu, marka lisans sözleşmelerinde Mali Gıda’nın şubesi olarak faaliyet gösteren işletmeler ile bilhassa 30 ve 35 inci sınıf faaliyet alanına «dahil» olacak biçimde satış odaklı sözleşmesel ilişki kurulduğunu, restorancılık faaliyetinin «münhasır» olarak Mali Gıda üzerinde bırakıldığını, bu nedenle Mali Gıda’ya ait 2011/14758 sayılı ‘’Dönerci Ali Efendi’’ markasının 43 üncü sınıfta tescili bulunmaması nedeniyle adı geçen işletmelerin marka lisans sözleşmesine dayalı kullanım hakkına dayanamayacağı yönündeki iddianın hukuki dayanağı olmadığını, davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği sonucuna varılmış ise de daha önce görülen 2016/108 E. sayılı dosyaya sunulan raporda "Dönercilik ile uğraşanların ‘dönerci’ ibaresini kullanmalarının engellenemeyeceği, ‘’Dönerci Ali Usta’’ ve ‘’Dönerci Ali Efendi’’ markalarındaki asli ve ayırt edici unsurun, ‘dönerci’ değil de ‘Ali Usta’ ve ‘Ali Efendi’ ibareleri oluşu, davalının döner restorancılığı faaliyetinde kullanabileceği 43 üncü sınıfta tescilli ‘Ali Efendi’ markasının bulunması nedeniyle davalının ilgili markayı kullanım şeklinin haksız rekabet teşkil etmediğinin belirtildiğini, davalının "Dönerci Ali Efendi’’ markası bakımından sunmuş oldukları hizmetin Mali Gıda’nın iştigal ettiği restorancılık faaliyeti kapsamında sağladığı ürünlerin satışından ibaret oluduğunu, bu faaliyetler de markanın tescil sınıfı ile uyumlu olmak üzere 30 ve 35 inci sınıflar dahilinde değerlendirildiğini, 43 üncü sınıf faaliyet alanına girmediğini, davacı ile aynı tescil sınıfında bulunmayan söz konusu işletmelerin faaliyetlerinin haksız rekabet teşkil etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı tarafından "Ali Efendi Döner" ve "Ali Efendi" markalarının iptali için açılan hukuk davasının aleyhine sonuçlandığını, Kartal Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2010/450 E. ve 2011/357 E. sayılı ceza davalarının da beraat hükmü ile sonuçlandığından, davalı açısından ceza hukuku anlamında suç teşkil eden, borçlar hukuku anlamında «haksız fiil» ya da «kusur» teşkil eden bir eylemin mevcut olmadığının sabit olduğundan, haksız rekabetin varlığına gerekçe olarak gösterilecek bir kusurun varlığından bahsedilemeyeceğini, müvekkiline isnat edilebilecek herhangi bir kusurun mevcut olmadığını, dava dışı Mali Gıda ve sözleşme ile lisans kullanım hakkını devretmiş olduğu şirketlerin kullanımında olan "ALİ EFENDİ DÖNER" ve "ALİ EFENDİ" ve "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" tescilli markalarının davacının markası olan "DAU DÖNERCİ ALİ USTA" ve "DÖNERCİ ALİ USTA" markaları ile görünüm ve kişiler üzerinde bıraktığı etki bakımından hiçbir benzerlik taşımadığını, müvekkil aleyhinde haksız rekabet ve markaya tecavüz yönünden ayrı ayrı «vekalet ücretine» hükmedilmesinin usul ve yasaya «hakkaniyete» aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

… TENT) nezdinde 2004/38092, 2010/04654, 2011/20933, 2012/91501, 2012/91631 ve 2016/07054 numaraları ile tescilli olduğunu, "DÖNERCİ ALİ USTA" ibaresinin müvekkilinin «ticaret unvanı» olarak 03.08.2005 tarihinden bu yana tescilli bulunduğunu, davalının kötü niyetle hareket ederek davacı markası ile «iltibas» oluşturacak şekilde "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" markasını tescilsiz şekilde kullandığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin «marka hakkına tecavüz» ve «haksız rekabet» teşkil ettiğini, davalının bu kullanımları neticesinde müvekkilinin maddi ve manevi zarar gördüğünü, itibar «kaybına» uğradığını ileri sürerek davalının "DÖNERCİ ALİ EFENDİ" ibaresini marka olarak kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespi …