Rücuan tazminat

11. Hukuk Dairesi         2008/12994 E.  ,  2010/4122 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2008 tarih ve 2007/348 - 2008/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete yangın sigorta poliçesi ile sigortalı, mülkiyeti Türkiye Kızılay Derneği'ne ait yerin alt katında bulunan ve yine aynı derneğin mülkiyetinde bulunan davalı ... tarafından kiralanan, diğer davalı ... tarafından işletilen yerin 29.07.2006 tarihinde yangın sonucu hasara uğradığını, yangından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, TTK'nun 1301. maddesi gereğince sigortalıya ödenen 30.041,82 YTL'den, davalı ...'ın işyeri sigortasıı tarafından ödenen 10.687,00 YTL'nın mahsubu ile bakiye 19.354,00 YTL'nın ödeme tarihi olan 15.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı sigortacının ödediği hasar miktarını TTK'nun 1301. maddesi gereğince zarar sorumlusu davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 19.354,00 YTL'nın 15.02.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, yangın sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir,ancak olaya ilişkin Anamur Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/417 esas sayılı dosyasının getirtilip incelenerek, olayda davalıların kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranları tespit edilip zarardan sorumlu olup olmayacakları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmaya gerektirmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.