Rücuen Alacak

… dliye Mahkemesinin bozma öncesindeki gerekçesinde de belirttiği üzere İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca müvekkili kurumdan talepte bulunamayacağını, davacının «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca da talep hakkının bulunmadığını, ödeme tarihi 25.05.2009 olup davanın ise 19.12.2016 tarihinde açıldığını , İDHS’nin 7.3 ile 7.4 maddeleri kapsamında sorumluluğun müvekkiline ait olduğu belirtilmiş ise de maddenin yalnızca 3 üncü kişilerin sorumluluğunu düzenlediğini, dayanak davanın İHDS öncesine ait aboneliğe dayalı ihtilaf olduğunu, bu nedenle «abonelik sözleşmesinden» kaynaklanan ihtilaflara ilişkin davalarda 3 üncü kişinin zararı olduğundan söz edilemeyeceğinin, zira müvekkilinin sözleşmeleri devam eden aboneleriyle, işçileriyle, araç ve gereçleriyle, hak ve borçlarıyla birlikte «dağıtım» faaliyeti devam eden şirkete devrettiğini, Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri göz ardı edilmek suretiyle «eksik incelemeyle» sadece İDHS hükümleri esas alınarak karar verdiğini, İDHS'nin 18.6 maddesi, İhale Şartnamesinin 22 nci maddesi ile Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 ve 9.4 maddeleri uyarınca davacının müvekkilinden herhangi bir talepte bulunamayacağını ve alacağın «yasal faiz» olarak hükmedilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiyedeki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 31.07.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01/03/2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 04/10/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

TEDAŞ tarafından 20 adet «dağıtım» şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

… hkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.735,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca «harç» alınmasına mahal olmadığına, 26/11/2019 tarihinde «kesin» olarak oyçokluğuyla karar verildi.

… dliye Mahkemesinin bozma öncesindeki gerekçesinde de belirttiği üzere İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca müvekkili kurumdan talepte bulunamayacağını, davacının «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca da talep hakkının bulunmadığını, ödeme tarihi 25.05.2009 olup davanın ise 19.12.2016 tarihinde açıldığını , İDHS’nin 7.3 ile 7.4 maddeleri kapsamında sorumluluğun müvekkiline ait olduğu belirtilmiş ise de maddenin yalnızca 3 üncü kişilerin sorumluluğunu düzenlediğini, dayanak davanın İHDS öncesine ait aboneliğe dayalı ihtilaf olduğunu, bu nedenle «abonelik sözleşmesinden» kaynaklanan ihtilaflara ilişkin davalarda 3 üncü kişinin zararı olduğundan söz edilemeyeceğinin, zira müvekkilinin sözleşmeleri devam eden aboneleriyle, işçileriyle, araç ve gereçleriyle, hak ve borçlarıyla birlikte «dağıtım» faaliyeti devam eden şirkete devrettiğini, Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri göz ardı edilmek suretiyle «eksik incelemeyle» sadece İDHS hükümleri esas alınarak karar verdiğini, İDHS'nin 18.6 maddesi, İhale Şartnamesinin 22 nci maddesi ile Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 ve 9.4 maddeleri uyarınca davacının müvekkilinden herhangi bir talepte bulunamayacağını ve alacağın «yasal faiz» olarak hükmedilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiyedeki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 31.07.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

TEDAŞ tarafından 20 adet «dağıtım» şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.960,86 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde «kesin» olarak oyçokluğuyla karar verildi.

… dliye Mahkemesinin bozma öncesindeki gerekçesinde de belirttiği üzere İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca müvekkili kurumdan talepte bulunamayacağını, davacının «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca da talep hakkının bulunmadığını, ödeme tarihi 25.05.2009 olup davanın ise 19.12.2016 tarihinde açıldığını , İDHS’nin 7.3 ile 7.4 maddeleri kapsamında sorumluluğun müvekkiline ait olduğu belirtilmiş ise de maddenin yalnızca 3 üncü kişilerin sorumluluğunu düzenlediğini, dayanak davanın İHDS öncesine ait aboneliğe dayalı ihtilaf olduğunu, bu nedenle «abonelik sözleşmesinden» kaynaklanan ihtilaflara ilişkin davalarda 3 üncü kişinin zararı olduğundan söz edilemeyeceğinin, zira müvekkilinin sözleşmeleri devam eden aboneleriyle, işçileriyle, araç ve gereçleriyle, hak ve borçlarıyla birlikte «dağıtım» faaliyeti devam eden şirkete devrettiğini, Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri göz ardı edilmek suretiyle «eksik incelemeyle» sadece İDHS hükümleri esas alınarak karar verdiğini, İDHS'nin 18.6 maddesi, İhale Şartnamesinin 22 nci maddesi ile Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 ve 9.4 maddeleri uyarınca davacının müvekkilinden herhangi bir talepte bulunamayacağını ve alacağın «yasal faiz» olarak hükmedilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiyedeki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 31.07.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

TEDAŞ tarafından 20 adet «dağıtım» şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

… dliye Mahkemesinin bozma öncesindeki gerekçesinde de belirttiği üzere İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca müvekkili kurumdan talepte bulunamayacağını, davacının «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca da talep hakkının bulunmadığını, ödeme tarihi 25.05.2009 olup davanın ise 19.12.2016 tarihinde açıldığını , İDHS’nin 7.3 ile 7.4 maddeleri kapsamında sorumluluğun müvekkiline ait olduğu belirtilmiş ise de maddenin yalnızca 3 üncü kişilerin sorumluluğunu düzenlediğini, dayanak davanın İHDS öncesine ait aboneliğe dayalı ihtilaf olduğunu, bu nedenle «abonelik sözleşmesinden» kaynaklanan ihtilaflara ilişkin davalarda 3 üncü kişinin zararı olduğundan söz edilemeyeceğinin, zira müvekkilinin sözleşmeleri devam eden aboneleriyle, işçileriyle, araç ve gereçleriyle, hak ve borçlarıyla birlikte «dağıtım» faaliyeti devam eden şirkete devrettiğini, Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri göz ardı edilmek suretiyle «eksik incelemeyle» sadece İDHS hükümleri esas alınarak karar verdiğini, İDHS'nin 18.6 maddesi, İhale Şartnamesinin 22 nci maddesi ile Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 ve 9.4 maddeleri uyarınca davacının müvekkilinden herhangi bir talepte bulunamayacağını ve alacağın «yasal faiz» olarak hükmedilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiyedeki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 31.07.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… 2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, fazladan talep edilen bir miktar «işlemiş faizin» ve «rücuya» konu davada davacı lehine hükmedilen «vekalet ücretinin» düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 164.760,70 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

… 2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, fazladan talep edilen bir miktar «işlemiş faizin» ve «rücuya» konu davada davacı lehine hükmedilen «vekalet ücretinin» düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 164.760,70 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

… temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8.440,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde «kesin» olarak oyçokluğuyla karar verildi.

… dliye Mahkemesinin bozma öncesindeki gerekçesinde de belirttiği üzere İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca müvekkili kurumdan talepte bulunamayacağını, davacının «sebepsiz zenginleşme» hükümleri uyarınca da talep hakkının bulunmadığını, ödeme tarihi 25.05.2009 olup davanın ise 19.12.2016 tarihinde açıldığını , İDHS’nin 7.3 ile 7.4 maddeleri kapsamında sorumluluğun müvekkiline ait olduğu belirtilmiş ise de maddenin yalnızca 3 üncü kişilerin sorumluluğunu düzenlediğini, dayanak davanın İHDS öncesine ait aboneliğe dayalı ihtilaf olduğunu, bu nedenle «abonelik sözleşmesinden» kaynaklanan ihtilaflara ilişkin davalarda 3 üncü kişinin zararı olduğundan söz edilemeyeceğinin, zira müvekkilinin sözleşmeleri devam eden aboneleriyle, işçileriyle, araç ve gereçleriyle, hak ve borçlarıyla birlikte «dağıtım» faaliyeti devam eden şirkete devrettiğini, Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri göz ardı edilmek suretiyle «eksik incelemeyle» sadece İDHS hükümleri esas alınarak karar verdiğini, İDHS'nin 18.6 maddesi, İhale Şartnamesinin 22 nci maddesi ile Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 ve 9.4 maddeleri uyarınca davacının müvekkilinden herhangi bir talepte bulunamayacağını ve alacağın «yasal faiz» olarak hükmedilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiyedeki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 31.07.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

TEDAŞ tarafından 20 adet «dağıtım» şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İHDS'nin imzalanmasından önceki dönemde meydana gelen olay nedeniyle davacı tarafından ödenen tazminat ve icra «masraflarından» İHDS’nin 7/4-6 maddeleri gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.321,02 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca «harç» alınmasına mahal olmadığına, 11/09/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.