İtirazın iptali | İcra inkâr tazminatı

11. Hukuk Dairesi         2020/5390 E.  ,  2022/2636 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.03.2020 tarih ve 2014/938 E. - 2020/239 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 29.03.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibin dayanağı olan cari hesap ekstresindeki 01/01/2009-04/03/2009 tarihleri arasındaki toplam 8.106,58 TL'lik faturaların kapalı fatura olduğunu, 1.680,21 TL'lik faturanın müvekkilinin kayıtlarında bulunmadığını, takibe konu 14/03/2009-25/12/2009 tarihleri arasındaki fatura borçlarının da davalının aynı zamanda çalışanı olan kardeşi Enes Sayın tarafından nakit ve de çek karşılığı ödendiğini, müvekkilinin borçlu değil aksine alacaklı olduğunu belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalının Kapatılan Ümraniye 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5423 (yeni İstanbul Anadolu 19. İcra Müdürlüğü )yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 51.548,73 TL asıl alacak ve işleyecek faiz yönünden takip tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yıllık %16 ve değişen oranlarda işleyecek avans faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmedilen asıl alacağın %40 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Dava, cari hesaptan kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 19.11.2013 tarih ve 2013/13119 Esas - 18454 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup, bozma ilamında Akbank A.Ş’den gelen 19/01/2011 havale tarihli yazıda gösterilen 3 adet çek nedeniyle davacıya ödeme yapıldığı kabul edilip alacaktan mahsup yapılarak karar verilmiş ise de sunulan çek örneklerinde davacının ismine rastlanılmadığı belirtilerek, bu ödemelerin kime yapıldığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi, gerekirse imza incelemesi yapılması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak uyuşmazlık konusu çekler üzerinde imza incelemesi yapılmış olmasına rağmen, çek ödemelerinin kime yapıldığı konusunda bir inceleme yapılmamış, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu itibarla, ilgili bankaya müzekkere yazılarak uyuşmazlık konusu çeklerin kim tarafından bankaya ibraz edildiği ve ödemelerin kime yapıldığının sorulması ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.