İpoteğin Fekki

11. Hukuk Dairesi         2021/5540 E.  ,  2021/5431 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.05.2021 tarih ve 2018/140-2018/559 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, genel kredi sözleşmesinin teminatı olan ipoteğin fekki istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerine 29.01.2021 tarihinde tebliğ edildiği, alacağı temlik alan Mega Varlık Yönetim A.Ş.’ne 24.03.2021 tarihinde tebliğ edilerek temyiz süresi sonunda 08.04.2021 tarihinde kesinleştiği gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş, işbu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK’nın “karar ve tebliği” başlıklı 359/4. maddesi uyarınca temyizi kabil olan kararların bölge adliye mahkemesi tarafından resen tebliğe çıkarılacağı belirtilmiş olup,karar ilamının ilk derece mahkemesince tebliğe çıkarılması uygun olmayıp,eleştiri konusu yapılmıştır.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hükümde yukarıda eleştiri konusu yapılan husus dışında başkaca bir yanlışlık bulunmamasına göre göre davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 20.05.2021 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, mahkemenin 20.05.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.09.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Temyiz istemine konu olan karar, Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair vermiş olduğu karara yönelik olarak İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair ek karardır.

HMK'nın 366. maddesinin atfıyla uygulanması gereken 346/1 maddesi gereğince istinaf mahkemesinin esastan ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulduğunda kanuni süre geçtiği takdirde temyiz dilekçesinin reddine Bölge Adliye Mahkemesi karar verecektir. İlk Derece Mahkemesi'nin bu konuda hiçbir yetki ve görevi bulunmamaktadır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesi'nin verdiği karar karar bozulmalı ve Dairemizce, 01.06.1990 tarihli İBK kararı gereğince temyiz isteminin reddine karar vermelidir.

Bu nedenlerle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.