Öğrenme tarihi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2016/10047 E. 2018/3141 K.

Ortak:zamanaşımı · zamanaşımı 2 yıllık

İncelediğiniz kararda

… li düzenlenen müfettiş raporunun genel müdürlüğe arz tarihinin 04.10.2000 olup, davanın ise, 02/08/2002 tarihinde açıldığı ve 6762 sayılı TTK'nın 309. m. belirtilen «öğrenme tarihi» ile ilgili 2 yıllık «zamanaşımı» süresinin dolmadığı, zararı doğuran fiilin vukuu tarihi açısından «zamanaşımı başlangıcının» kredilerin kat edildiği 02.10.1997 tarihi olarak kabulünün gerektiği, söz konusu tarih ile dava tarihi arasında 6762 sayılı TTK’nın 309. m.

5 yıllık sürenin de dolmadığı ve davanın «zamanaşımına» uğramadığı, sorumluluk davasına konu banka zararının sadece «hesap kat» ihtarında belirtilen miktar kadar olmayıp, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle oluşan faiz ve diğer «masrafları» da kapsadığının kabulü gerektiği ve bu kabul doğrultusunda davacı tarafça «kredi sözleşmesindeki» «temerrüt faizinin» talep edilebileceği, banka zararının 03.10.1997 tarihi itibariyle 177.753,15 TL olup, davalıların bu zararın tümünden sorumlu olduğu, söz konusu zarar miktarı yönünden 03.10.1997 tarihinden sonra muhtelif tahsilatlar yapıldığı, yapılan bu tahsilatların belirlenen zarar tutarından düşülmesi gerektiği, söz konusu «mahsup» işleminin kararın «infazı» sırasında yapılabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 177.753,15 TL'nin 03.10.1997 tarihinden itibaren işletilecek % 134 temerrüt faizi ile davalılarda …

2- Dava, 6762 sayılı Yasa'nın 336. maddesinde düzenlenen «şirket yöneticilerinin sorumluğuna» ilişkin olup, mahkemece dava konusu olay ile ilgili düzenlenen müfettiş raporunun genel müdürlüğe arz tarihinin 04.10.2000, zararı doğuran fiilin vuku tarihinin ise, kredilerin kat edildiği 02.10.1997 tarihi olup, davanın açıldığı tarih itibariyle 2 ve 5 yıllık «zamanaşımı» süresinin dolmadığından bahisle işin esası incenelerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Benzer bu kararda

1-Dava, şirket yöneticisinin şirkete verdiği iddia olunan «dolaylı zararın» tazmini istemiyle açılan sorumluluk ve «alacak davası» olup mahkemece davalının «zamanaşımı» itirazı hukuk zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de; ...' nın 309. maddesinin «son» fıkrası uyarınca, mesul olan kimselere karşı tazminat istemek hakkı davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde zararı …

Somut olayda zararın vukuu tarihinden itibaren beş yıl ve mesul olan kimsenin öğrenildiği tarihten itibaren iki yıl geçmiş ise de davalının eylemi, 5237 sayılı TCK' nın «257». maddesine göre hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma suçu olduğundan aynı Yasa'nın 66. maddesine göre dava «zamanaşımı» 8 yıldır.

Dolayısıyla suç tarihinden itibaren «ceza zamanaşımı» süresi dolmamış olup mahkemenin hukuk zamanaşımının dolmadığı gerekçesi doğru değil ise de yukarıda açıklanan gerekçeyle zamanaşımının reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

Farklı:dolaylı zarar · ceza zamanaşımı · i̇i̇k 257 · gerçek zarar · alacak davası · i̇i̇k 72/son

Şirket yöneticisinin sorumluluğu

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2024/6771 E. 2025/2183 K.

Ortak:şirket yöneticisinin sorumluluğu · yönetici sorumluluğu · haksız fiil sorumluluğu · mirasçılık · infaz · olumsuz oy · def'i · temerrüt faizi · zamanaşımı 2 yıllık

İncelediğiniz kararda

5 yıllık sürenin de dolmadığı ve davanın «zamanaşımına» uğramadığı, sorumluluk davasına konu banka zararının sadece «hesap kat» ihtarında belirtilen miktar kadar olmayıp, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle oluşan faiz ve diğer «masrafları» da kapsadığının kabulü gerektiği ve bu kabul doğrultusunda davacı tarafça «kredi sözleşmesindeki» «temerrüt faizinin» talep edilebileceği, banka zararının 03.10.1997 tarihi itibariyle 177.753,15 TL olup, davalıların bu zararın tümünden sorumlu olduğu, söz konusu zarar miktarı yönünden 03.10.1997 tarihinden sonra muhtelif tahsilatlar yapıldığı, yapılan bu tahsilatların belirlenen zarar tutarından düşülmesi gerektiği, söz konusu «mahsup» işleminin kararın «infazı» sırasında yapılabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 177.753,15 TL'nin 03.10.1997 tarihinden itibaren işletilecek % 134 temerrüt faizi ile davalılarda …

2- Dava, 6762 sayılı Yasa'nın 336. maddesinde düzenlenen «şirket yöneticilerinin sorumluğuna» ilişkin olup, mahkemece dava konusu olay ile ilgili düzenlenen müfettiş raporunun genel müdürlüğe arz tarihinin 04.10.2000, zararı doğuran fiilin vuku tarihinin ise, kredilerin kat edildiği 02.10.1997 tarihi olup, davanın açıldığı tarih itibariyle 2 ve 5 yıllık «zamanaşımı» süresinin dolmadığından bahisle işin esası incenelerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

… zerine, o tarihte yürürlükte olan HUMK’un 195. maddesi uyarınca davaya cevap verme süresi olan 10 günlük süreden sonra 20.11.2002 tarihinde cevap lahiyası vermiş ve «zamanaşımı def»’inde bulunmuş, cevap dilekçesinin 03.01.2003 tarihinde kendisine tebliği üzerine davacı vekilinin, 08.01.2003 «havale» tarihli dilekçe ile cevap dilekçesinin süresinde verilmediğini ileri sürerek açıkça karşı çıkmış olmasına, bu nedenle mahkemece zamanaşımı def’inin esastan reddi doğru değil ise de, değişik bu gerekçe ile reddi doğru olduğundan dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına göre davacının tüm davalı ... «mirasçısı» ...’ın aşağıdaki (4) ve (5) numaralı bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Benzer bu kararda

III.MAHKEME KARARI Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı TTK) 336. maddesinde düzenlenen «şirket yöneticilerinin sorumluğuna» ilişkin olduğu, dava konusu zararlandırıcı eylemin meydana geldiği ve zararın doğduğu tarih itibariyle yürürlükte olan ve somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nın 309. maddesi uyarınca 2 yıllık «zamanaşımı» süresinin başlangıcının şirketin dava açmaya yetkili organının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği, 5 yıllık sürenin başlangıcının da zararı doğuran fiilin vuku bulduğu tarih olduğu, zararlandırıcı eyleminin dava dışı şirketlere «olumsuz» istihbarat raporlarına rağmen ve yeterli «teminat» alınmaksızın kredi kullandırılmasının onaylanmasına ilişkin 19.9.1996 tarihinde kararın alınmasıyla gerçekleştiği, bu durumda, zararı doğuran fiilin vuku bulduğu tarihin 19.9.1996 tarihi olup, dava tarihi olan 06.08.2002 tarihi gözetildiğinde yasada öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın zamanaşımına uğradığı, davalılardan ..., ... «mirasçıları» ..., ..., ..., ... ve davalı ...'ün usulüne uygun olarak zaman aşımı defini yasal süresi içerisinde ileri sürdükleri, söz konusu davalılar yönünden davanın zaman aşımı sebebiyle reddinin gerektiği, davalı ...'ın miras bırakanı ...'ın davanın devamı sırasında öldüğü, davalı ...'ın cevap dilekçesinin süresinde verilmediğini, söz konusu davalı yönünden zaman aşımı «def»’inin reddinin gerektiği, sorumluluk davasına konu banka zararının «asıl alacak» miktarının 177.753,15 TL tutarında olduğu davalı ...'ın bu zararın tamamından sorumlu olduğu, davalının miras bırakanının haksız eylemleri ile bankayı zarara uğrattığı, davalıların davacı bankanın genel müdür ve «yönetim kurulu» üyesi oldukları, taraflar arasında konuya ilişkin olarak kararlaştırılan bir akdi «temerrüt faiz» oranının bulunmadığı, işin davacı açısından da ticari iş olduğu gözetilerek «haksız fiil sorumluluğuna» ilişkin ilkeler çerçevesinde davalıların «avans faizi» ile sorumlu tutulması gerektiği, davadan önce yapılan toplam 137.425,45 TL tahsilat yönünden davacının dava açmakta haksız olduğu, bu miktar yönünden davanın reddinin gerektiği, davanın devamı esnasında ise toplam 67.855,38 TL tahsilat yapıldığı, bu kısım yönünden de davanın konusuz kaldığı, söz konusu miktarın da asıl alacaktan mahsubu sonucu alacağın tamamının tahsil edilmiş olduğu, davalı ... yönünden davanın konusunun kalmadığı ancak ödemelerin bir kısmı dava tarihinden sonra yapıldığından davalı ...'ın «yargılama gideri» ve vekâlet ücretinden kısmen sorumlu tutulmasının gerektiği, davalılar ..., ..., ... mirasçısı ... ve ... miras şirketi yönünden 24.05.2018 tarihli kararın bozma ilamı kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davalılar ..., ..., ... mirasçısı ... ve ... miras şirketi yönünden yeniden karar «verilmesine yer olmadığına», davanın davalılar ..., ..., ... ve ... mirasçıları ..., ..., ... yönünden zamanaşımı sebebiyle reddine, davanın davalı ... yönünden konusunun kalmadığı anlaşıldığ …

Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, 6762 sayılı Kanun'un 336. maddesinde düzenlenen «şirket yöneticilerinin sorumluğuna» ilişkindir.

… kemenin 2016/1171 E., 2018/ 495 K. sayılı, 24.05.2018 tarihli kararında davanın kısmen kabulü ile, 177.753,15 TL'nin 03.10.1997 tarihinden itibaren işletilecek %134 «temerrüt faizi» ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 14.10.1997 tarihinde yapılan 634,69 TL, 03.03.1998 tarihinde yapılan 36.655,55 TL, 30.03.2001 tarihinde yapılan 100.022,89 TL, 05.09.2001 tarihinde yapılan 112,32 TL, 27.12.2005 tarihinde yapılan 6.450,00 TL, 20.02.2006 tarihinde yapılan 48.434,04 TL, 03.06.2008 tarihinde yapılan 9.672,97 TL, 22.10.2009 tarihinde yapılan 3.298,37 TL'lik ödemelerin «infaz» sırasında nazara alınmasına karar verilmiş, karar davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Sonuç: 🔶 iki emsal

Farklı:bozma sonrası karar · yargılama gideri · asıl alacak · karar verilmesine yer olmadığına

Benzer bu kararda

III.MAHKEME KARARI Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı TTK) 336. maddesinde düzenlenen «şirket yöneticilerinin sorumluğuna» ilişkin olduğu, dava konusu zararlandırıcı eylemin meydana geldiği ve zararın doğduğu tarih itibariyle yürürlükte olan ve somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nın 309. maddesi uyarınca 2 yıllık «zamanaşımı» süresinin başlangıcının şirketin dava açmaya yetkili organının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği, 5 yıllık sürenin başlangıcının da zararı doğuran fiilin vuku bulduğu tarih olduğu, zararlandırıcı eyleminin dava dışı şirketlere «olumsuz» istihbarat raporlarına rağmen ve yeterli «teminat» alınmaksızın kredi kullandırılmasının onaylanmasına ilişkin 19.9.1996 tarihinde kararın alınmasıyla gerçekleştiği, bu durumda, zararı doğuran fiilin vuku bulduğu tarihin 19.9.1996 tarihi olup, dava tarihi olan 06.08.2002 tarihi gözetildiğinde yasada öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın zamanaşımına uğradığı, davalılardan ..., ... «mirasçıları» ..., ..., ..., ... ve davalı ...'ün usulüne uygun olarak zaman aşımı defini yasal süresi içerisinde ileri sürdükleri, söz konusu davalılar yönünden davanın zaman aşımı sebebiyle reddinin gerektiği, davalı ...'ın miras bırakanı ...'ın davanın devamı sırasında öldüğü, davalı ...'ın cevap dilekçesinin süresinde verilmediğini, söz konusu davalı yönünden zaman aşımı «def»’inin reddinin gerektiği, sorumluluk davasına konu banka zararının «asıl alacak» miktarının 177.753,15 TL tutarında olduğu davalı ...'ın bu zararın tamamından sorumlu olduğu, davalının miras bırakanının haksız eylemleri ile bankayı zarara uğrattığı, davalıların davacı bankanın genel müdür ve «yönetim kurulu» üyesi oldukları, taraflar arasında konuya ilişkin olarak kararlaştırılan bir akdi «temerrüt faiz» oranının bulunmadığı, işin davacı açısından da ticari iş olduğu gözetilerek «haksız fiil sorumluluğuna» ilişkin ilkeler çerçevesinde davalıların «avans faizi» ile sorumlu tutulması gerektiği, davadan önce yapılan toplam 137.425,45 TL tahsilat yönünden davacının dava açmakta haksız olduğu, bu miktar yönünden davanın reddinin gerektiği, davanın devamı esnasında ise toplam 67.855,38 TL tahsilat yapıldığı, bu kısım yönünden de davanın konusuz kaldığı, söz konusu miktarın da asıl alacaktan mahsubu sonucu alacağın tamamının tahsil edilmiş olduğu, davalı ... yönünden davanın konusunun kalmadığı ancak ödemelerin bir kısmı dava tarihinden sonra yapıldığından davalı ...'ın «yargılama gideri» ve vekâlet ücretinden kısmen sorumlu tutulmasının gerektiği, davalılar ..., ..., ... mirasçısı ... ve ... miras şirketi yönünden 24.05.2018 tarihli kararın bozma ilamı kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davalılar ..., ..., ... mirasçısı ... ve ... miras şirketi yönünden yeniden karar «verilmesine yer olmadığına», davanın davalılar ..., ..., ... ve ... mirasçıları ..., ..., ... yönünden zamanaşımı sebebiyle reddine, davanın davalı ... yönünden konusunun kalmadığı anlaşıldığ …

Mahkemece «bozma sonrası» yapılan yargılama sonucunda 2022/363 E., 2023/738 K. sayılı ve 05.10.2023 tarihli kararda sorumluluk davasına konu banka zararının «asıl alacak» miktarının 177.753,15 TL tutarında olduğu, davalı ...'ın bu zararın tamamından sorumluluğunun bulunduğu, kararlaştırılan bir akdi «temerrüt faiz» oranının bulunmadığı, işin davacı açısından da ticari iş olduğu gözetilerek «haksız fiil sorumluluğuna» ilişkin ilkeler çerçevesinde davalıların «avans faizi» ile sorumlu tutulması gerektiği, davacı tarafça davadan önce yapılan toplam 137.425,45 TL tahsilat yönünden davacının dava açmakta haksız olduğu ve bu miktar yönünden davanın reddinin gerektiği, davanın devamı esnasında ise toplam 67.855,38 TL tahsilat yapıldığı bu kısım yönünden de davanın konusuz kaldığı, söz konusu miktarın da asıl alacaktan mahsubu sonucu alacağın tamamının tahsil edilmiş olduğu ve davalı ... yönünden davanın konusunun kalmadığına karar verilmiş, diğer davalıların bir kısmı bakımından bozma gereğince davanın «zamanaşımından» reddine, diğer bir kısmı bakımından bozma ilamının kapsamı dışında kaldığından kesinleşmekle yeniden karar «verilmesine yer olmadığına» karar verilmiştir.

Ttk 309/4

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2009/3915 E. 2011/2496 K.

Ortak:zamanaşımı def'i · def'i · yönetim kurulu kararı · zamanaşımı · zamanaşımı 2 yıllık

İncelediğiniz kararda

… zerine, o tarihte yürürlükte olan HUMK’un 195. maddesi uyarınca davaya cevap verme süresi olan 10 günlük süreden sonra 20.11.2002 tarihinde cevap lahiyası vermiş ve «zamanaşımı def»’inde bulunmuş, cevap dilekçesinin 03.01.2003 tarihinde kendisine tebliği üzerine davacı vekilinin, 08.01.2003 «havale» tarihli dilekçe ile cevap dilekçesinin süresinde verilmediğini ileri sürerek açıkça karşı çıkmış olmasına, bu nedenle mahkemece zamanaşımı def’inin esastan reddi doğru değil ise de, değişik bu gerekçe ile reddi doğru olduğundan dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına göre davacının tüm davalı ... «mirasçısı» ...’ın aşağıdaki (4) ve (5) numaralı bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

… li düzenlenen müfettiş raporunun genel müdürlüğe arz tarihinin 04.10.2000 olup, davanın ise, 02/08/2002 tarihinde açıldığı ve 6762 sayılı TTK'nın 309. m. belirtilen «öğrenme tarihi» ile ilgili 2 yıllık «zamanaşımı» süresinin dolmadığı, zararı doğuran fiilin vukuu tarihi açısından «zamanaşımı başlangıcının» kredilerin kat edildiği 02.10.1997 tarihi olarak kabulünün gerektiği, söz konusu tarih ile dava tarihi arasında 6762 sayılı TTK’nın 309. m.

5 yıllık sürenin de dolmadığı ve davanın «zamanaşımına» uğramadığı, sorumluluk davasına konu banka zararının sadece «hesap kat» ihtarında belirtilen miktar kadar olmayıp, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle oluşan faiz ve diğer «masrafları» da kapsadığının kabulü gerektiği ve bu kabul doğrultusunda davacı tarafça «kredi sözleşmesindeki» «temerrüt faizinin» talep edilebileceği, banka zararının 03.10.1997 tarihi itibariyle 177.753,15 TL olup, davalıların bu zararın tümünden sorumlu olduğu, söz konusu zarar miktarı yönünden 03.10.1997 tarihinden sonra muhtelif tahsilatlar yapıldığı, yapılan bu tahsilatların belirlenen zarar tutarından düşülmesi gerektiği, söz konusu «mahsup» işleminin kararın «infazı» sırasında yapılabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 177.753,15 TL'nin 03.10.1997 tarihinden itibaren işletilecek % 134 temerrüt faizi ile davalılarda …

Benzer bu kararda

Oysa, TTK' nun 1460 ncı maddesi gereğince dava basit muhakeme usulüne tabi olup, davalılar ilk celseden evvel «zamanaşımı def»'i nde bulunduklarından davalıların zamanaşımı def'i süresinde olup, mahkemece, zamanaşımı def'i 3.4.2008 tarihli oturumda gerekçesiz bir şekilde reddedilmiş ise de …

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalıların «yönetim kurulu» başkanı ve üyesi oldukları İsbaş A.Ş ile dava dışı şirketlerle imzalanan «sözleşmeleri fesh» etmek suretiyle İsbaş A.Ş. nin tazminat ödemesine neden olduklarının mahkeme kararları ile ve icra dosyaları ile belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

1- Dava, dava dışı Isbaş A.Ş.nin hakim ortağı olan davacının eski «yönetim kurulu» başkan ve üyesi olan davalılardan TTK.nun 309 ncu maddesine dayalı dolayısıyla görmüş olduğu zararının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

Farklı:ceza zamanaşımı · sözleşmenin feshi · fesih

Usul tespitleri

Gerekçe

Benzer Kararlar

Karar metni

SONUÇ