Alacak

11. Hukuk Dairesi         2019/701 E.  ,  2020/3023 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21/06/2016 gün ve 2015/15 - 2016/527 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/10/2018 gün ve 2018/3880 - 2018/6622 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 01.01.2006 başlangıç tarihli ve 12 ay süreli personel taşıma sözleşmesi imzalandığını, sözleşme ile taşıma ücretinin 1 (bir) günlük 250 TL + KDV olarak belirlendiğini, ancak bu sözleşmeye rağmen Nisan - Ekim 2006 tarihleri arasında doğmuş 7 aylık taşıma ücreti olan 61,950 TL'nin davalı şirket tarafından ödenmediğini ileri sürerek dava konusu alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan taşıma sözleşmesi uyarınca davacı yana düşen edim yükümlülüklerinin ihlal edildiği ve bu hususun 2 defadan çok tekrarlandığı, bu durumun sözleşmeyi ihbarsız fesih hakkı doğurduğu, dolayısıyla sözleşmenin davalı yanca haklı sebeple ve sözleşmede düzenlenen hükümlere dayalı olarak 31.03.2006 tarihinde feshedildiği, davacı yanın talep ettiği Nisan - Ekim döneminde yani fesihten sonra taşıma hizmeti verdiğine dair dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafıdan temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve her ne kadar mahkemenin taraflar arasındaki sözleşmeyi davalının yöntemine uygun şekilde feshettiği yönündeki kabulü, uyulan bozma ilamı ve HMK’nın 200. maddesi gözetildiğinde uygun delillerle ispatlanamadığından benimsenemez ise de, davacının Nisan-Ekim 2006 tarih aralığına ilişkin hizmeti davalıya vermediğinin davalı yanca usulüne uygun delillerle ispatlanmış olduğu gözetilerek bu döneme ilişkin davalıdan bir ücret alacağının bulunmaması ve bu nedenle de mahkemenin feshin varlığına ilişkin kabulünün hükmün sonucuna etkisinin olmamasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/06/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacaklı istemine ilişkindir.

Taraflar arasında taşıma sözleşmesinin varlığı ve davalının bu sözleşmenin usulüne uygun feshini kanıtlayamaması ve dava konusu taşımanın gerçekleşmesi karşısında davalı taşımayı başkasına yaptırdığını kanıtlama yükümlülüğünde olup, bu yükümlülüğü tanık dinleterek yerine getirme olanağı olmadığından, kararın bozulması görüşündeyim. Bu nedenle çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddi görüşüne katılmıyorum.