Sigorta

11. Hukuk Dairesi         2013/3782 E.  ,  2013/22046 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.11.2012 tarih ve 2013/312-2012/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin aracılık yaptığı dava dışı Allianz Sigorta A.Ş. nezdinde Kasa Hırsızlık Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan müvekkiline ait işyerindeki kasanın 15.04.2011 tarihinde bilinmeyen kişilerce açılarak içerisinde bulunan 9.000.00 TL nakit para, 2.500.00 €, bir adet beşi bir yerde, altı adet reşat altını ve iki adet gram altının alındığını, sigorta poliçesinin en az on yıldır devam ettiğini ancak, dava dışı sigorta şirketince 2007 yılında kasanın bulunduğu işyerlerindeki tüm kapı ve pencerelerin önlerinde demir parmaklık ve kepenk olması şartı getirildiği halde, bu hususun davalı şirketçe müvekkiline bildirilmemesi nedeniyle müvekkilince bu eksiklik tamamlanmadığından sigorta şirketince müvekkilinin zararının giderilmediğini, bu konuda davalı şirketinin kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik teminat altına alınan sigorta değeri olan 20.000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davacı tarafın sigorta acentesi olarak, dava dışı sigorta şirketince getirilen zorunluluğu davacıya bildirmeyi unuttuklarını, poliçe ile davacı sigortalıya TL dışında teminat verilmediğini, davanın 9.000.00 TL'lik kısmını kabul ettiklerini, bakiye zararın resmi belge ile ispatlanması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafça 2002 yılından bu yana düzenli olarak davalı şirket aracılığıyla dava dışı sigorta şirketi nezdinde kasa hırsızlık sigorta poliçesinin düzenlendiği, 2007 yılında anılan sigorta şirketince rizikonun gerçekleşmesi halinde teminat bedelinin ödenmesi için sigortalı işyerinin tamamında demir parmaklık ve kepenk bulunması zorunluluğunun getirildiği, ancak davalı şirketçe bu hususun davacı tarafa zamanında bildirilmediği, bu nedenle davalı şirketin davacının zararından sorumlu olduğu, hırsızlığa konu kasa mevcudiyetinin sigorta poliçesinde yazılı bedelden fazla olduğu, davacı tarafça sigorta bedeli kadar talepte bulunulduğu, davalı tarafça 9.000.00 TL'lik bölüm yönünden davanın kabul edildiği, kalan 11.000.00 TL’lik kısım yönünden ise iddianın ispat edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 20.000.00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, sigorta poliçesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafça kasa içerisinde 9.000.00 TL nakit para olduğu iddia edilmiş, davalı temsilcisince de bu miktar üzerinden dava kabul edilmiş ancak, bilirkişi raporunda belirlenen kasa mevcudundan hareketle mahkemece, bakiye 11.000.00 TL için de kabul kararı verilmiştir. Oysa davacı tarafça kasa içinde 2.500.00 € kasaya emanet olarak bırakılan para ile bir kısım ziynet eşyalarının da bulunduğu ve bunların da çalındığından bahisle tamamının tazmini talep edilmiştir. Ancak mahkemece, davacı tarafın nakit 9.000.00 TL para dışındaki taleplerinin değeri, sigorta genel şartlarına göre belirlenmediği gibi, iddia edilen dava konusu zararın sigorta poliçesi teminatı kapsamında olup olmadığı ile davalı şirketin bunlardan sorumlu bulunup bulunmadığı da tartışılmamış, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.