Haksız Rekabetin Tespiti

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 186.maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava açmakta «hukuki menfaati» bulunduğu, bir markanın kullanıldığından söz edilebilmesi için 556 Sayılı KHK'nın 14/1. maddesi uyarınca, hükümsüzlüğün talep edildiği tarihten geriye doğru ... ay öncesinden başlamak üzere «son» 5 yıl içerisinde ciddi surette kullanılması gerektiği, markayı kullanmayı «ispat yükünün» davalı marka sahibine ait olduğu, davalı tarafın markanın kullanımına ilişkin olarak değişik müşterilere pazarlanmış olan 2007 yılına ait "... kutulu çikolata" tanımlı ve toplamda 4 adet ....500,00 TL bedelli «fatura» sunduğu, toplamda ....500 kutu çikolata satışının, davalının sadece bu emtia yönünden markayı ciddi surette kullandığına ve kullanma amacıyla tescil ettirdiğine işaret ettiği, malın isminin "... kutulu çikolata" olarak tanımlanmış olmasının, bu mallarda "..." markasının kullanıldığını anlamaya yeterli olduğu, bunun dışındaki mallar yönünden markanın kullanıldığına ilişkin davalı yanca hiçbir delil «ibraz» edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 2003/12791 sayılı markasının “çikolata emtiası dışında kalan diğer mallar yönünden” hükümsüzlüğüne, kararın kesinleşmesi halinde «terkini» için ...’ye müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı yasanın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ayrıca anılan husus «kamu düzenine» ilişkin olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; mahkemece tefhim edilen kısa kararın 2 nolu bendinde "Davalı...A.Ş. ile fer'i müdahil ve «borcu üstlenen» ... aleyhine açılan davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, 11.000,33 TL alacağın davalı...A.Ş. adına borcunu üstlenen ... ile diğer davalılardan 11/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili" şeklinde hüküm kurulmuş iken, gerekçeli kararın 2 nolu bendinin "Davacı tarafından, davalı...A.Ş. ile Fer'i Müdahi …

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı...A.Ş. ile «borcu üstlenen» ... aleyhinde açılan davanın kısmen kabulü ile 11.000,33 TL'nin 11.11.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle davalı...A.Ş. ile borcu üstlenen ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve «borcu üstlenen» ... vekili temyiz etmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre de davalı...A.Ş vekilinin ve «borcu üstlenen» ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 186.maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava açmakta «hukuki menfaati» bulunduğu, bir markanın kullanıldığından söz edilebilmesi için 556 Sayılı KHK'nın 14/1. maddesi uyarınca, hükümsüzlüğün talep edildiği tarihten geriye doğru ... ay öncesinden başlamak üzere «son» 5 yıl içerisinde ciddi surette kullanılması gerektiği, markayı kullanmayı «ispat yükünün» davalı marka sahibine ait olduğu, davalı tarafın markanın kullanımına ilişkin olarak değişik müşterilere pazarlanmış olan 2007 yılına ait "... kutulu çikolata" tanımlı ve toplamda 4 adet ....500,00 TL bedelli «fatura» sunduğu, toplamda ....500 kutu çikolata satışının, davalının sadece bu emtia yönünden markayı ciddi surette kullandığına ve kullanma amacıyla tescil ettirdiğine işaret ettiği, malın isminin "... kutulu çikolata" olarak tanımlanmış olmasının, bu mallarda "..." markasının kullanıldığını anlamaya yeterli olduğu, bunun dışındaki mallar yönünden markanın kullanıldığına ilişkin davalı yanca hiçbir delil «ibraz» edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 2003/12791 sayılı markasının “çikolata emtiası dışında kalan diğer mallar yönünden” hükümsüzlüğüne, kararın kesinleşmesi halinde «terkini» için ...’ye müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK'nun 376. maddesi (HMK'nun 186.maddesi) uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 388. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 381/«son» fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda ise mahkemece, kısa kararda, hükmedilen manevi tazminatlara faiz uygulanmasına karar verilmediği halde, gerekçeli kararda hükmedilen manevi tazminatlara olay tarihinden itibaren «yasal faiz» uygulanmasına karar verilmiştir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 186.maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava açmakta «hukuki menfaati» bulunduğu, bir markanın kullanıldığından söz edilebilmesi için 556 Sayılı KHK'nın 14/1. maddesi uyarınca, hükümsüzlüğün talep edildiği tarihten geriye doğru ... ay öncesinden başlamak üzere «son» 5 yıl içerisinde ciddi surette kullanılması gerektiği, markayı kullanmayı «ispat yükünün» davalı marka sahibine ait olduğu, davalı tarafın markanın kullanımına ilişkin olarak değişik müşterilere pazarlanmış olan 2007 yılına ait "... kutulu çikolata" tanımlı ve toplamda 4 adet ....500,00 TL bedelli «fatura» sunduğu, toplamda ....500 kutu çikolata satışının, davalının sadece bu emtia yönünden markayı ciddi surette kullandığına ve kullanma amacıyla tescil ettirdiğine işaret ettiği, malın isminin "... kutulu çikolata" olarak tanımlanmış olmasının, bu mallarda "..." markasının kullanıldığını anlamaya yeterli olduğu, bunun dışındaki mallar yönünden markanın kullanıldığına ilişkin davalı yanca hiçbir delil «ibraz» edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 2003/12791 sayılı markasının “çikolata emtiası dışında kalan diğer mallar yönünden” hükümsüzlüğüne, kararın kesinleşmesi halinde «terkini» için ...’ye müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK'nun 376. maddesi (HMK'nun 186.maddesi) uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 388. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının esas «taşıyıcı» olması nedeniyle «husumet itirazının» yerinde olmadığı, «son» iki bilirkişi raporundaki «kusur» oranları dikkate alınarak, davalının «hasarın» %50'sinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, 8.675,84 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 381/«son» fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının esas «taşıyıcı» olması nedeniyle «husumet itirazının» yerinde olmadığı, «son» iki bilirkişi raporundaki «kusur» oranları dikkate alınarak, davalının «hasarın» %50'sinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, 8.675,84 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda ise, mahkemece, kısa kararda, "Davacının davasının kısmen kabulü ile , %50 «kusur oranına» göre davacının sigortalısına ödediği 8.675,84 TL'nin ödeme tarihi olan 06.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine" dendiği, gerekçeli karar da ise " Davacının davasının kısmen kabulü ile 8.675,84 TL'lik taleple bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren «ticari faizi» ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine" ifadelerinin kullanıldığı görülmüştür.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 186.maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava açmakta «hukuki menfaati» bulunduğu, bir markanın kullanıldığından söz edilebilmesi için 556 Sayılı KHK'nın 14/1. maddesi uyarınca, hükümsüzlüğün talep edildiği tarihten geriye doğru ... ay öncesinden başlamak üzere «son» 5 yıl içerisinde ciddi surette kullanılması gerektiği, markayı kullanmayı «ispat yükünün» davalı marka sahibine ait olduğu, davalı tarafın markanın kullanımına ilişkin olarak değişik müşterilere pazarlanmış olan 2007 yılına ait "... kutulu çikolata" tanımlı ve toplamda 4 adet ....500,00 TL bedelli «fatura» sunduğu, toplamda ....500 kutu çikolata satışının, davalının sadece bu emtia yönünden markayı ciddi surette kullandığına ve kullanma amacıyla tescil ettirdiğine işaret ettiği, malın isminin "... kutulu çikolata" olarak tanımlanmış olmasının, bu mallarda "..." markasının kullanıldığını anlamaya yeterli olduğu, bunun dışındaki mallar yönünden markanın kullanıldığına ilişkin davalı yanca hiçbir delil «ibraz» edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 2003/12791 sayılı markasının “çikolata emtiası dışında kalan diğer mallar yönünden” hükümsüzlüğüne, kararın kesinleşmesi halinde «terkini» için ...’ye müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 186.maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» incelendikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, şirket borcu nedeni ile şirket yöneticisi aleyhinde takip yapıldığı, ancak şirket borcundan dolayı davacı aleyhine takip yapmanın mümkün olmadığı, davacının «kötüniyet tazminatına» ilişkin talebi ile ilgili olarak davalının açık bir «kötü niyetinin» ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, «kötü niyet tazminatı» talebinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı taraf, dava dilekçesinde davalının yaptığı icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitinin yanısıra «kötüniyet tazminatının» da tahsilini talep etmiş olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda "davanın kabulüne" karar verilmek suretiyle kötüniyet tazminatının da kabulünü kapsayacak şekilde hüküm kurulmuştur.

Ancak gerekçeli kararın 4 nolu bendinde talep edilen «kötü niyet tazminatının» reddine karar verilmiştir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 186.maddesi uyarınca, tarafların tüm «delilleri toplanıp» inceledikten ve «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava açmakta «hukuki menfaati» bulunduğu, bir markanın kullanıldığından söz edilebilmesi için 556 Sayılı KHK'nın 14/1. maddesi uyarınca, hükümsüzlüğün talep edildiği tarihten geriye doğru ... ay öncesinden başlamak üzere «son» 5 yıl içerisinde ciddi surette kullanılması gerektiği, markayı kullanmayı «ispat yükünün» davalı marka sahibine ait olduğu, davalı tarafın markanın kullanımına ilişkin olarak değişik müşterilere pazarlanmış olan 2007 yılına ait "... kutulu çikolata" tanımlı ve toplamda 4 adet ....500,00 TL bedelli «fatura» sunduğu, toplamda ....500 kutu çikolata satışının, davalının sadece bu emtia yönünden markayı ciddi surette kullandığına ve kullanma amacıyla tescil ettirdiğine işaret ettiği, malın isminin "... kutulu çikolata" olarak tanımlanmış olmasının, bu mallarda "..." markasının kullanıldığını anlamaya yeterli olduğu, bunun dışındaki mallar yönünden markanın kullanıldığına ilişkin davalı yanca hiçbir delil «ibraz» edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 2003/12791 sayılı markasının “çikolata emtiası dışında kalan diğer mallar yönünden” hükümsüzlüğüne, kararın kesinleşmesi halinde «terkini» için ...’ye müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Ayrıca anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

1-Tarafların tüm «delilleri toplanıp», inceledikten ve HUMK’nun 376 ncı maddesi göre, «son» sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada yasanın 381/«son» fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ayrıca, anılan husus «kamu düzeni» ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, asıl davada davalı ... aleyhine açılan davanın «pasif husumet ehliyetinin» olmadığından reddine, diğer davalılar aleyhine açılan asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, kısa kararın bu «bölümü» ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.