Markanın hükümsüzlüğü | Marka hükümsüzlüğü

11. Hukuk Dairesi         2016/9362 E.  ,  2018/1930 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...

3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2016 tarih ve 2014/318-2016/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili olduğu şirketin kurulduğu günden beri gümrük işleri ile uğraştığını, şirketin hem ticaret unvanı hem de marka olarak '... Gümrük Müşavirliği' sözcüklerini kullandığını, davalı tarafından 'ee ... 1988 şekil' markası için 36. sınıfta yer alan sigorta hizmetleri, finansal ve parasal hizmetler için tesciline karar verildiğini, davalı adına tescilli markanın 36. sınıfın alt hizmetleri arasında yer alan "gümrük müşavirliği hizmetleri" yönünden uzun süredir kullanılmadığını ileri sürerek 556 sayılı KHK md. 14 ve 42/c gereğince kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; marka sahibinin tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde markasını kullanma zorunluluğu bulunduğu, bu zorunluluğa uymamanın yaptırımının hükümsüzlük olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kullanmama nedenine dayalı markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi gereğince markanın kullanmayan emtialar bakımından iptaline karar verilmiştir. Ancak, 24.07.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 09.04.2014 tarih 2013/147 esas ve 2014/75 karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nin 42/1-c maddesinin iptaline; karar tarihinden sonra 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14.12.2016 tarihli 2016/148 esas ve 2016/189 karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nin 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu durumda, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.