Maddi ve Manevi Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2012/13875 E.  ,  2013/12059 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...

3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/03/2012 tarih ve 2007/522-2012/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, marangoz olan müvekkilinin 08.07.2007 tarihinde davalıya ait trene binmek istediği esnada henüz tüm yolcular binmeden ve kapılar kapanmadan hareket etmesi üzerine tren kapısının kendiliğinden ve hızla kapandığını, müvekkilinin sağ el orta parmağının koptuğunu, malul kaldığını, kazada davalının kusurlu olduğunu, talep ettikleri tazminatın müvekkiline izafe edilebilecek muhtemel kusur oranının düşülmesi ile yapıldığını ileri sürerek fazlaya dair hakların saklı tutulmasıyla maddi işgöremezlik karşılığı olarak 2.000,00 TL tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 07.02.2012 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 12.531,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kayıtlarında anlatılan olaya ilişkin bir bulguya rastlanılmadığını, ancak dava dilekçesindeki anlatımdan da anlaşılacağı üzere davacının hareket halindeki trene binmeye çalıştığını, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıdaki yaralanmanın davalıya ait tren kapısının aniden kapanması sonucu meydana geldiği, kusur yönünden verilen bilirkişi raporunda davacının hareket halindeki trenin açık olan kapısından binmek istemiş ise %50 kusurlu olacağına ilişkin görüşün davacının trenin içine binmiş olması nedeni olaya uygun bulunduğu, bilirkişi tarafından hesaplanan toplam tazminatın % 50 kusura göre ikiye bölündüğü, hak edilebilecek tazminatın 11.952,87 TL olarak bulunduğu, bulunan bu rakamdan SGK ödemesinin mahsup edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren, 9.108,84 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin trene Dilovası İstasyonunda binmek istediği sırada, tüm yolcuların binme işlemleri tamamlanmadan ve kapılar kapanmadan, trenin aniden hareket etmesi sonucu kapının hızla kapandığını, bu esnada müvekkilinin parmağının koptuğunu iddia etmiş ve tazminat talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinde ileri sürülen bu vakıalar bilirkişi tarafından değerlendirilerek iki ihtimalli bir sonuca ulaşılmış ve mahkemece ilk ihtimal kabul edilerek hükme esas alınmıştır. Ancak, davacı vekili, rapora karşı itirazlarını bildirdiği 07.02.2012 havale tarihli dilekçesinde bu kez, müvekkilinin hareket halindeki trene binmediğini, trenin içine binmiş durumda iken trenin hareket etmesi üzerine menteşeli kapının kendiliğinden kapanması üzerine yaralanmanın meydana geldiğini iddia etmiştir.

Alınan bilirkişi raporunda davacı vekilinin bu yöndeki iddiaları hakkında bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda davacı vekilinin rapora itiraz dilekçesinde ileri sürülen iddiaların değerlendirildiği bir ek rapor alınıp ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bu aşamada taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.