Yabancı mahkeme kararının tenfizi

3- Kabule göre de, yabancı mahkeme kararının «tenfizine» karar verilmiş olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeksizin davanın kısmen kabulü ile davalı taraf yararına «vekalet ücretine» hükmedilmiş olması ve Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenilen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8 O 356/04 sayılı kararının ve mahkeme «masraflarına» ilişkin kararın «tenfizine», fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kabule göre de, Dairemizce «tenfiz» davaları nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «tenfizi» istenen Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararında, kararın bir suretinin davalıya 27.08.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın kesinleşme tarihinin 25.11.2009 olduğu yazılı ise de dosyaya «ibraz» edilen yabancı mahkeme kararının tercümesinden kararın davalıya hangi usulle tebliğ edildiği anlaşılamadığı gibi dosya içinde davalıya karar tebliğinin nasıl yapıldığına ilişkin de herhangi bir belge mevcut değildir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yabancı bir mahkeme kararının tenfiz edilmesi için öncelikle kararın usulünce kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu kararın tebliğine ilişkin belgeler dosyaya getirtilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, yabancı mahkeme kararının «tenfizine» karar verilmiş olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeksizin davanın kısmen kabulü ile davalı taraf yararına «vekalet ücretine» hükmedilmiş olması ve Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenilen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8 O 356/04 sayılı kararının ve mahkeme «masraflarına» ilişkin kararın «tenfizine», fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kabule göre de, Dairemizce «tenfiz» davaları nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «tenfizi» istenen Stuttgart Asliye Mahkemesi’nin kararında, kararın bir suretinin davalıya 09.05.2006 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın kesinleşme tarihinin 10.08.2007 olduğu yazılı ise de dosyaya «ibraz» edilen yabancı mahkeme kararının tercümesinden kararın davalıya hangi usulle tebliğ edildiği anlaşılamadığı gibi dosya içinde davalıya karar tebliğinin nasıl yapıldığına ilişkin de herhangi bir belge mevcut değildir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yabancı bir mahkeme kararının tenfiz edilmesi için öncelikle kararın usulünce kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “davaya konu yabancı mahkeme kararının Türk «kamu düzenine aykırılık» oluşturmayacağı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu kararın tebliğine ilişkin belgeler dosyaya getirtilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, yabancı mahkeme kararının «tenfizine» karar verilmiş olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeksizin davanın kısmen kabulü ile davalı taraf yararına «vekalet ücretine» hükmedilmiş olması ve Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenilen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8 O 356/04 sayılı kararının ve mahkeme «masraflarına» ilişkin kararın «tenfizine», fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kabule göre de, Dairemizce «tenfiz» davaları nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «tenfizi» istenen Duisburg Asliye Mahkemesi’nin kararında, kararın bir suretinin davalıya 03.04.2007 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın kesinleşme tarihinin 02.08.2007 olduğu yazılı ise de dosyaya «ibraz» edilen yabancı mahkeme kararının tercümesinden kararın davalıya hangi usulle tebliğ edildiği anlaşılamadığı gibi dosya içinde davalıya karar tebliğinin nasıl yapıldığına ilişkin de herhangi bir belge mevcut değildir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yabancı bir mahkeme kararının tenfiz edilmesi için öncelikle kararın usulünce kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “davaya konu yabancı mahkeme kararının Türk «kamu düzenine aykırılık» oluşturmayacağı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu kararın tebliğine ilişkin belgeler dosyaya getirtilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, yabancı mahkeme kararının «tenfizine» karar verilmiş olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeksizin davanın kısmen kabulü ile davalı taraf yararına «vekalet ücretine» hükmedilmiş olması ve Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenilen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8 O 356/04 sayılı kararının ve mahkeme «masraflarına» ilişkin kararın «tenfizine», fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kabule göre de, Dairemizce «tenfiz» davaları nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «tenfizi» istenen Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararında, kararın bir suretinin davalıya 04.05.2007 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın kesinleşme tarihinin 23.11.2007 olduğu yazılı ise de dosyaya «ibraz» edilen yabancı mahkeme kararının tercümesinden kararın davalıya hangi usulle tebliğ edildiği anlaşılamadığı gibi dosya içinde davalıya karar tebliğinin nasıl yapıldığına ilişkin de herhangi bir belge mevcut değildir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının «tenfizi» istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yabancı bir mahkeme kararının tenfiz edilmesi için öncelikle kararın usulünce kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “davaya konu yabancı mahkeme kararının Türk «kamu düzenine aykırılık» oluşturmayacağı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu kararın tebliğine ilişkin belgeler dosyaya getirtilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, yabancı mahkeme kararının «tenfizine» karar verilmiş olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeksizin davanın kısmen kabulü ile davalı taraf yararına «vekalet ücretine» hükmedilmiş olması ve Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, «tenfizi» istenilen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 8 O 356/04 sayılı kararının ve mahkeme «masraflarına» ilişkin kararın «tenfizine», fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kabule göre de, Dairemizce «tenfiz» davaları nitelikleri itibariyle «eda davası» değil, «tespit davası» mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve «maktu vekalet ücretine» hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, «tenfizi» istenen Nürnberg Sulh Mahkemesi’nin kararında, kararın bir suretinin davalıya 16.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın kesinleşme tarihinin 22.01.2008 olduğu yazılı ise de dosyaya «ibraz» edilen yabancı mahkeme kararının tercümesinden kararın davalıya hangi usulle tebliğ edildiği anlaşılamadığı gibi dosya içinde davalıya karar tebliğinin nasıl yapıldığına ilişkin de herhangi bir belge mevcut değildir.

3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, davacı tarafça yabancı mahkeme ilamının «tenfizi» talep edilmiş ve mahkemecede anılan kararın tenfizine karar verildiği halde davacı tarafın fazlaya ilişkin her hangi bir istemi olmamasına rağmen davalı yararına «vekalet ücretine» hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu kararın tebliğine ilişkin belgeler dosyaya getirtilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, «eksik incelemeye» dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.