Haksız Rekabetin Tespiti ve Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2010/15767 E.  ,  2012/5647 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 tarih ve 2008/97-2010/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin altın ve mücevher ziynet eşyaları konusunda yıllardır faaliyet gösterdiğini, bu faaliyetlerde kullanmak üzere EKOL ibareli marka tescilinin sahibi olduğunu, davalının müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, kendi tasarımı olan ve markasını taşıyan ürünlerin tanıtımı için müvekkilinin 2005 yılında bastırıp dağıttığı kataloğun 60 sayfasının davalı tarafından aynen kullanılarak bir katalog bastırılıp piyasaya dağıtıldığını, müvekkilinin bu durumu öğrenir öğrenmez davalıya ihtarname gönderdiğini ileri sürerek, davalının eylemi nedeniyle oluşan eser haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesini, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahı mahkemesi olan Bursa Mahkemeleri olduğunu, zamanaşımı süresinin geçtiğini, müvekkilinin SULTAN ibareli markanın sahibi olduğunu, kendi tasarımlarının tanıtımı için katalog hazırlattığını, müvekkilinin dava konusu kataloğunun davacının katoloğundan önce basılıp 2004 yılında dağıtıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu kataloğun eser niteliğinde olduğu, bilirkişi raporuna göre 60 sayfanın masraf yapılmadan izinsiz olarak davalı tarafından kullanıldığı, bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zararın davacının talebinden yüksek olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının eser haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine, davacının kataloglarının alınması ile oluşturulan davalıya ait dava konusu 2005 yılında bastırılıp dağıtılan 6 numaralı kataloğun yayınlanmasının önlenmesine, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait kataloğun, davalı tarafından kopyalanarak kullanılması nedeniyle, tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile tazminat istemlerine ilişkindir. Davacı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 4. maddesi kapsamında, güzel sanat eseri sayılan ve mali haklarının kendisinde bulunduğunu ileri sürdüğü eserin, izinsiz çoğaltıldığından bahisle, maddi ve manevi tazminat istemli işbu davayı açmıştır. Eserin mali haklarına sahip olan kişi, mali hakların ihlali halinde, 5846 S.Y.'nin 68 ve 70. maddesine dayanarak tercih yapma ve tazminat talep etme hakkına sahiptir. Davacının bu seçimine göre de, tazminat hesaplama şekli farklı olacaktır. Gerek dava dilekçesi, gerekse de dosya içerisindeki belgelere göre, davacının mali haklar talebini, hangi maddeye dayandırdığı açıklattırılmış değildir.

Bu itibarla mahkemece, davacıdan mali haklara ilişkin tazminatı hangi maddeye dayanarak istediği sorulup, buna göre mali haklar konusunda tazminata karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir

3-Öte yandan, yukarıda açıklandığı üzere 5846 sayılı Yasa gereği dava, eser sahipliği hukuki nedenine dayalı olarak açılmış olup, bu halde de manevi hakların hiçbir şekilde tüzel kişiye geçmeyeceği, eser sahibi nezdinde kalacağı nazara alınmadan, ne şekilde davacının manevi haklarının zedelendiği karar yerinde tartışılmadan, soyut gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ

Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.