Alacak

11. Hukuk Dairesi         2010/3834 E.  ,  2010/11064 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 tarih ve 2003/288-2008/445 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1996/565 esas sayılı dosyasında, 1996 yılı Ocak-Temmuz dönemi 7 aylık döneme ilişkin olarak 3093 Sayılı Kanun gereğince alınması gerekli TRT fonunun tahsili amacıyla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 120.000 YTL talep ettiklerini, mahkemece alınan bilirkişi raporunda asıl alacak 395.041,51 YTL, yasal faiz 76.206,57 YTL olmak üzere 471.248,09 YTL olarak hesaplandığını, ilk kararda 120.000 YTL’nın 29.08.1996 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verildiğini, temyiz üzerine kararın, reeskont faizine hükmedilmesi gerektiği ve 3093 Sayılı Kanunu’nun 5/c maddesi gereğince her aya ilişkin davacı alacağına takip eden aydan itibaren faiz yürütülmesi gerekçesiyle bozulduğunu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda, 7 aylık TRT payının 486.311,10 YTL asıl alacak olarak hesaplandığını, mahkemece bozmaya uyularak, 120.000 YTL’nın reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verildiğini, Adana 4.

İcra Müdürlüğü’nün 1998/10280 takip sayılı dosyasında, yukarıdaki dava dosyasında bozma öncesi bilirkişi raporunda asıl alacak olarak belirlenen 395.041,51 YTL’dan hüküm altına alınan 120.000 YTL’nın mahsubu ile bakiye 286.694,66 YTL asıl alacak ve mahkeme hükmü gereğince işlemiş yasal faiz 258.830,26 YTL olmak üzere toplam 544.830,26 YTL alacağın tahsilinin istendiğini, itiraz üzerine Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1998/2322 esas sayılı itirazın iptali davası açıldığını, itirazın iptaline, 544.830,26 YTL üzerinden takibin devamına, asıl alacak 286.694,66 YTL üzerinden takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verildiğini, yukarıdaki bozma ilamı gereğince reeskont faizi üzerinden alacaklarının 628.587,59 YTL olduğunu, takibe konu alacak 544.830,26 YTL arasındaki farkın 83.757,33 YTL olduğunu, birinci taleplerinin bu miktara ilişkin bulunduğunu, diğer ikinci taleplerinin ise, yukarıdaki Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1996/565 esas sayılı dosyasında bozma sonrası asıl alacaklarının 486.311,10 YTL olarak hesaplandığını, 120.000 YTL’nın hüküm altın alındığını, Adana 4.

İcra 1998/10279 sayılı takip dosyasında 120.000 YTL, aynı icra müdürlüğünün 1998/10280 takip sayılı dosyasında 286.694,66 YTL olmak üzere toplam 406.694,66 YTL asıl alacaklarını tahsil ettiklerini, davacı kuruluşun bilirkişi tarafından tespit olunan miktarla, icra dairesi vasıtasıyla tahsil olunan miktar farkı ile bilirkişilerce tespiti yapılmayan 1996 Ağustos-Aralık dönemine ait elektrik payı alacaklarının da olduğunu, 1996 yılı bilançosuna göre tahsil edilen miktarlar düşüldükten sonra

Alacaklarının 159.628,15 YTL olarak hesaplandığını ileri sürerek, 83.757,33 YTL alacaklarına 14.10.1998 tarihinden, tahsil tarihine kadar, 159.628,15 YTL alacaklarına 01.02.1997 tarihinden, tahsil tarihine kadar reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TRT fonu alacağının anayasaya aykırı olduğunu, taraflarca imzalana protokolde gecikme durumunda yasal faiz talep edilebileceğinin belirtildiğini, hesaplamanın nihai tüketiciye satılan net aktif enerji geliri üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, BK. 113. madde gereğince asıl alacak ödeme veya sair nedenle sakıt olduğu takdirde kefalet, rehin ve sair feri haklar dahi sakıt olur denildiği, icra takiplerinde asıl alacak talep edilirken faiz yönünden ihtirazı kayıt konulmadığı, Adana Asliye Ticaret Mahkemesi 1998/2322 esas sayılı itirazın iptali dosyasında, yasal faiz uygulanmasına karar verildiği, davacının reeskont faizi ile yasal faiz arasındaki farkı olan 83.757,33 YTL talep edemeyeceği, davacının diğer talebi yönünden, icra takipleri sonucu 406.694,66 YTL’nın davacı tarafından tahsil edildiği, 1996 Temmuz-Aralık dönemine ait 556.427,27 YTL alacağının bulunduğu, 31.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faizinin yasal faizi kapsadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 159.628,10 YTL’nın 01.12.1997 tarihinden itibaren değişen oranda yasal faiziyle davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı tarafından bilirkişi ücreti, talimat gidiş dönüş ve tebligat masrafı adı altında ödenen 568 YTL’nın, davacı tarafından karşılandığından bahisle, tekrarla davalıdan tahsili yoluna gidilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.