6102TTK Türk Ticaret Kanunu

Alacak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2011/2871 E. 2011/6272 K. ·

BozulduKesinlik belirsiz

★ Emsal

Mahkemenin nitelemesi:

Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
ihtirazi kayıt rehin reeskont faizi kefalet yargılama gideri asıl alacak yasal faiz

Atıf yapılan mevzuat: BK — BK 113 · HUMK — HUMK 440

Gerekçe

Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).

Mahkemece, BK'nun 113. madde gereğince asıl alacak ödeme veya sair nedenle sakıt olduğu takdirde kefalet, rehin ve sair feri haklar dahi sakıt olur denildiği, icra takiplerinde asıl alacak talep edilirken faiz yönünden ihtirazı kayıt konulmadığı, Adana Asliye Ticaret Mahkemesi 1998/2322 esas sayılı itirazın iptali dosyasında, yasal faiz uygulanmasına karar verildiği, davacının reeskont faizi ile yasal faiz arasındaki farkı olan 83.757,33 YTL talep edemeyeceği, davacının diğer talebi yönünden, icra takipleri sonucu 406.694,66 YTL’nın davacı tarafından tahsil edildiği, 1996 Temmuz-Aralık dönemine ait 556.427,27 YTL alacağının bulunduğu, 31.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faizinin yasal faizi kapsadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 159.628,10 YTL’nın 01.12.1997 tarihinden itibaren değişen oranda yasal faiziyle davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine dair tesis ettiği karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine yargılama giderinin tahsiline dair yanlışlık yüzünden davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Benzer Kararlar

Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.

  • Alacak 🔁 aynen tekrar

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2010/3834 E. 2010/11064 K.

    Ortak: · Alacak

    Sonuç: 🔶 iki emsal

    Farklı:

  • İtirazın iptali | İcra inkar tazminatı

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2014/4375 E. 2014/8293 K.

    Sonuç: 🔶 iki emsal

    Farklı:

Karar metni

Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster

11. Hukuk Dairesi         2011/2871 E.  ,  2011/6272 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 gün ve 2003/288 - 2008/445 sayılı kararı bozan Daire’nin 01.11.2010 gün ve 2010/3834 - 2010/11064 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1996/565 esas sayılı dosyasında, 1996 yılı Ocak-Temmuz dönemi 7 aylık döneme ilişkin olarak 3093 Sayılı Kanun gereğince alınması gerekli TRT fonunun tahsili amacıyla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 120.000 YTL talep ettiklerini, mahkemece alınan bilirkişi raporunda asıl alacak 395.041,51 YTL, yasal faiz 76.206,57 YTL olmak üzere 471.248,09 YTL olarak hesaplandığını, ilk kararda 120.000 YTL’nın 29.08.1996 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verildiğini, temyiz üzerine kararın, reeskont faizine hükmedilmesi gerektiği ve 3093 Sayılı Kanunu’nun 5/c maddesi gereğince her aya ilişkin davacı alacağına takip eden aydan itibaren faiz yürütülmesi gerekçesiyle bozulduğunu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda, 7 aylık TRT payının 486.311,10 YTL asıl alacak olarak hesaplandığını, mahkemece bozmaya uyularak, 120.000 YTL’nın reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verildiğini, Adana 4.

İcra Müdürlüğü’nün 1998/10280 takip sayılı dosyasında, yukarıdaki dava dosyasında bozma öncesi bilirkişi raporunda asıl alacak olarak belirlenen 395.041,51 YTL’dan hüküm altına alınan 120.000 YTL’nın mahsubu ile bakiye 286.694,66 YTL asıl alacak ve mahkeme hükmü gereğince işlemiş yasal faiz 258.830,26 YTL olmak üzere toplam 544.830,26 YTL alacağın tahsilinin istendiğini, itiraz üzerine Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1998/2322 esas sayılı itirazın iptali davası açıldığını, itirazın iptaline, 544.830,26 YTL üzerinden takibin devamına, asıl alacak 286.694,66 YTL üzerinden takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verildiğini, yukarıdaki bozma ilamı gereğince reeskont faizi üzerinden alacaklarının 628.587,59 YTL olduğunu, takibe konu alacak miktarı olan 544.830,26 YTL arasındaki farkın 83.757,33 YTL olduğunu, birinci taleplerinin bu miktara ilişkin bulunduğunu, diğer ikinci taleplerinin ise, yukarıdaki Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1996/565 esas sayılı dosyasında bozma sonrası asıl alacaklarının 486.311,10 YTL olarak hesaplandığını, 120.000 YTL’nın hüküm altın alındığını, Adana 4.

İcra 1998/10279 sayılı takip dosyasında 120.000 YTL, aynı icra müdürlüğünün 1998/10280 takip sayılı dosyasında 286.694,66 YTL olmak üzere toplam 406.694,66 YTL asıl alacaklarını tahsil ettiklerini, davacı kuruluşun bilirkişi tarafından tespit olunan miktarla, icra dairesi vasıtasıyla tahsil olunan miktar farkı ile bilirkişilerce tespiti yapılmayan 1996 Ağustos-Aralık dönemine ait elektrik payı alacaklarının da olduğunu, 1996 yılı bilançosuna göre tahsil edilen miktarlar düşüldükten sonra, alacaklarının 159.628,15 YTL olarak hesaplandığını ileri sürerek, 83.757,33 YTL alacaklarına 14.10.1998 tarihinden tahsil tarihine kadar, 159.628,15 YTL alacaklarına 01.02.1997 tarihinden tahsil tarihine kadar, reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, BK'nun 113. madde gereğince asıl alacak ödeme veya sair nedenle sakıt olduğu takdirde kefalet, rehin ve sair feri haklar dahi sakıt olur denildiği, icra takiplerinde asıl alacak talep edilirken faiz yönünden ihtirazı kayıt konulmadığı, Adana Asliye Ticaret Mahkemesi 1998/2322 esas sayılı itirazın iptali dosyasında, yasal faiz uygulanmasına karar verildiği, davacının reeskont faizi ile yasal faiz arasındaki farkı olan 83.757,33 YTL talep edemeyeceği, davacının diğer talebi yönünden, icra takipleri sonucu 406.694,66 YTL’nın davacı tarafından tahsil edildiği, 1996 Temmuz-Aralık dönemine ait 556.427,27 YTL alacağının bulunduğu, 31.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faizinin yasal faizi kapsadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 159.628,10 YTL’nın 01.12.1997 tarihinden itibaren değişen oranda yasal faiziyle davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine dair tesis ettiği karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine yargılama giderinin tahsiline dair yanlışlık yüzünden davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1027506200 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz

Bu sitedeki içerik bilgilendirme amaçlıdır; hukuki görüş veya tavsiye değildir. Resmî metin için mevzuat.gov.tr esastır.