Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2009/13224 E.  ,  2011/14421 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskil Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2009 tarih ve 2007/28 - 2009/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.10.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalılar ... ve ... vekili ... gelip, davalı ... Ltd.Şti. avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Turizme ait otobüsle Uşak’tan Kayseri’ye gitmekte iken otobüsün...’a ait araca çarpması sonucu çalışma gücünün % 36 oranında kayba uğradığını, bu kayba ilişkin olarak açılan, ıslah edilen 30.722,54 TL ve birleşen (ek) dava nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 62.951,01 TL olmak üzere toplam 93.673,55 TL yönünden hüküm kurulduğunu, ancak 07.08.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre talep edebilecek miktarın 145.648,24 TL olduğunu ileri sürerek, bakiye 51.974,69 TL’nın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davacının ilk bilirkişi raporuna itiraz etmediğini ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin aracın işleteni olmadığını, davacının ilk bilirkişi raporuna itiraz etmediğini ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığını, talep edilen faizi kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 50.458,87 TL sürekli-kısmi işgörememezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince; hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi uyarınca müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekeceği kuşkusuz olup, mahkemece, kısmi ödeme nedeniyle verilen kısmi ret kararının davalılar için de ortak bir ret nedenine dayalı olarak verilmiş bulunmasına göre davalılar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı üç vekalet ücretine karar verilmiş olması doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7.

maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile (HÜKÜM) fıkrasının dört numaralı bendi tümü ile hükümden çıkarılarak yerine “4-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden 575,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine”ibaresinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.315,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.