Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2010/8237 E.  ,  2011/8673 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2009 tarih ve 2001/237-2009/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1997-1998 mali yılında yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan davalıların şirkete zarar verdiklerinin denetçi raporlarıyla sabit olduğunu, 12.05.2000 tarihinde yapılan şirket genel kurulunda davalı yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmediğini, davalıların şirketi basiretli bir iş adamı gibi yönetmediklerini, yapılan ihalelerde emanet sözleşmelerinde belirtilen hususlara uyulmaksızın işlerin yapıldığını, ihale kapsamı dışında ilave işler için önceden yönetim kurulu kararı alınmadığını, firma teklifleri toplanmadığı ve sözleşme yapılmadığını, mali boyutun önceden hesaplanmadığını, bu nedenle müteahhit firma Sigma Ltd. Şti’nin ve Tek.İn Ltd. Şti’nin artış öngören hakedişler düzenlemeleri sonucu zarara sebebiyet verdiklerini, ayrıca ödemelerin avans şeklinde yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 41.384.514.951 TL’nin ticari reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın genel kurul kararı sonucu denetçiler tarafından açılması gerektiğini, iddiaların gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıların eski yönetim kurulu üyesi oldukları ve şirkete ait otelde tamir, bakım ve yenileme işleri için Sigma Ltd. Şti. ve Tek.İn.Tes Ltd. Şti.'ye ihaleler yolu ile iş verdikleri, davalıların yapılan ihalelerin kapsamı dışında ilave işler yapılmasına karar verdikleri, yönetim kurulu kararı olmadan teklif alıp sözleşme yaptıkları, bu ilave işlerle ilgili olarak işleri yapan firmalarca davacı şirkete karşı dava açıldığı ve fazladan ödemeler yapıldığı, TTK 336. maddesine göre şirket yönetim kurulu üyelerinin şirket adına kasten veya ihmal sonucu yapmış oldukları işlerden sorumlu tutulmaları gerektiği, davalıların yaptıkları işlerin otelin bakım ve tamirat işleri olduğu anlaşılmış olup, sadece başka firmalardan teklif almadan işler yaptıklarından ve şirketin yukarıda belirtildiği gibi Tek.İn.Tes Ltd.

ve Sigma Ltd.'ye karşı ödeme yapmak zorunda kaldığı, yönetim kurulu üyelerinin başka firmalardan teklif aldıkları takdirde bu firmalar dışındaki firmaların daha az veya daha fazla miktar teklif edip etmeyeceklerinin bilinmediği, dolayısıyla bu firmaların açmış oldukları alacak davaları ve dosya kapsamları incelendiğinde şirketin zarara uğradığının açık olmadığı, yönetim kurulu üyelerinin tek eksikliği söz konusu dönemde

otelin bakım ve tamir işi için başka firmalardan teklif almamaktan ibaret olduğu, ancak başka firmalardan teklif alındığında Sigma Ltd. ve Tek.İn Ltd.'den alınan tekliflerden daha müspet teklif olup olmayacağının belirlenemediği, bu nedenle davalıların davacı şirketi açıkça zarara uğrattıkları yahut zarara uğratma kastı içinde olduklarının söylenemeyeceği, işin gereği olarak otelin tamir, bakım ve yenileme işinin ivedi yapılması gerektiği, ayrıca işin verilmesinden sonra bir takım yeni işlerin özellikle otellerde tamir, bakım ve yenileme işlerinde her zaman ortaya çıkabileceği, bu gibi durumlarda genel kurul kararı olmadan ivedi olarak yönetim kurulu üyelerinin zaman darlığı sebebiyle şirketin üstün menfaatlerini gözetmek suretiyle karar alarak firmalara işler verebilecekleri, davalıların kötüniyetli olduklarına dair delil bulunmadığı, ayrıca davacı şirketin ihale alan şirketlere yaptığı ödemelerin yapılan işlerin rayiç değerine dayandığı ve rakam ve miktar olarak şirketin zarara uğramamış olduğu, bu itibarla da davalı yönetim kurulu üyelerinin sorumlu olabilecekleri bir zararın bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğundan kaynaklanan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

TTK.'nın 341. maddesi uyarınca yöneticiler hakkında sorumluluk davası açılabilmesi için şirket genel kurulunun bu konuda karar alması ve davanın da denetçiler tarafından açılması yahut denetçilerin açılan davaya muvafakatlarının sağlanması gerekir. Bu dava şartı olup, öncelikle bu hususlar irdelenmelidir. Davanın açılmasından sonra anonim şirket genel kurulu tarafından eski yönetim kurulu üyelerine karşı sorumluluk davası açılması kararı alındığı, dolayısıyla bu eksikliğin tamamlandığı anlaşılmışsa da, davanın denetçiler tarafından açılmadığı belirlenmiştir. Her ne kadar şirket yönetim kurulu tarafından eski yönetim kurulu üyeleri davalılar aleyhine sorumluluk davası açılması ve bu konuda Av.

...'a yetki verilmesine karar verilmişse de, bu davanın TTK. 341. maddesi gereği dava tarihi itibariyle denetçi olanlar tarafından verilen vekaletnameyle açılması zorunludur. Davanın 10.01.1991 tarihli vekaletname ile açıldığı, vekaletname verenlerin davanın açıldığı 28.05.2001 tarihinde denetçi olmadıkları belirlenmiştir. Bu durum usuli bir noksanlık olup, yargılama sırasında giderilmesi mümkün bulunduğundan mahkemece, HUMK'un 39 ve 40. maddeleri gereğince davacı vekiline, denetçilerden alacağı vekaletnameyi ibraz etmek üzere süre verilerek, ibrazı halinde işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmaksızın davanın görülüp sonuçlandırılması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.