Marka hükümsüzlüğü

11. Hukuk Dairesi         2009/13983 E.  ,  2011/7102 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2009 tarih ve 2007/162 - 2009/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Y Yunusoğlu" ibareli marka başvurusunun davalıya ait 2000/20519 sayılı "Yunus" ibareli marka nedeniyle kısmen reddedildiğini, oysa davalının bu markayı yalnız market işletmesinde kullandığını, tescil kapsamındaki 37/01, 02, 43/01, sınıf ve alt gruplardaki mallar yönünden fiilen 5 yıldır kullanmadığını ileri sürerek, markanın 37/01, 02 ve 43/01 sınıf ve alt gruplar yönünden hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait markanın market işletmeciliği yanında 37. sınıftaki inşaat hizmetleri ve 43. sınıftaki yiyecek içecek sağlaması hizmetleri için "Yunus İnşaat" ve "Yunus Restaurant" adı altında uzun süredir kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının "YUNUS" ibareli markasının 35, 37 ve 43/01 sınıflardaki hizmet ve emtialar için 12.09.2001 tarihinde tescil edildiği, dava tarihi itibarıyla tescilden itibaren kullanma zorunluluğu için öngörülen alt sınır olan 5 yıllık sürenin dolduğu, davalı markasının 43/01. "Yiyecek ve içecek sağlanması" hizmetinde ciddi biçimde kullanıldığını, inşaat hizmeti yönünden sunulan belgelerin 37/01 “inşaat hizmetleri” faaliyetinde bulunduğuna işaret etmekle beraber, çekişme konusu "YUNUS" ibaresinin markasal kullanımını içermediği ve bu hususu kanıtlamaya yeterli olmadığı, 37/02 "inşaat araç gereç ve iş makinelerinin kiralanması hizmetlerinde" markanın kullanıldığı yönünde bir delil sunulmadığı, bir kısım inşaat makinelerinin satın alımına dair defter kayıtlarının, bu makinelerin "YUNUS" markası altında kiralanması hizmetlerinde kullanıldığını kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 42/1-c ve 14 maddeleri uyarınca kullanılmaması nedeniyle 37/01 ve 02.

Sınıf ve alt gruplara dahil hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davalının 37/01. sınıf mal ve hizmetlerde tescilli markasını kullanmadığından bahisle 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi uyarınca hükümsüzlük kararı verilmiş ise de, davalı tarafça dosyaya sunulan deliller arasındaki 2006-2007 yılına ait Yunus Marketler Zinciri broşürlerinin arkasında davalının Okyanus Plaza adlı site ve alışveriş merkezinin yapım işini gerçekleştirmek üzere ilan verdiği, yine bu siteye ait davetiye bastırdığı, söz konusu broşür ve belgelerde Okyanus Plaza’nın davalı şirkete ait Yunus İnşaat projesi olduğunun belirtildiği, bu broşürlerde yer alan alışveriş merkezinin üzerinde de “Yunus” ibaresinin inşaat hizmetinin tanıtıcı işareti olarak özellikle belirtildiği, Okyanus Plaza’nın yapımı için internet sitesi oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu markanın tescilli olduğu 37/01. sınıfın “inşaat hizmetleri” olduğu dikkate alındığında bu hizmetin ifası sırasında oluşturulan tanıtım amaçlı broşür ve resimlerde markanın kullanılması yeterli olup, ayrıca markanın ticaret markalarında olduğu gibi inşa edilen gayrimenkul üzerinde kullanılması zorunluluğunun bulunmayacağı tabiidir. Bu durumda açıklanan yollarla davalının tescilli markasının 37/01. sınıf mal ve hizmetlerde kullandığının değerlendirilmesi gerekirken aksine görüş bildiren bilirkişi raporuna bu yönde itibar edilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.