Teminat mektubunun nakde çevrilmesi

11. Hukuk Dairesi         2009/2214 E.  ,  2010/8264 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2005 tarih ve 1998/1029-2005/696 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Afyon Şeker Fabrikası'ndan satın aldığı şekerlerin taşınması konusunda davalıyla sözleşme imzalandığını, sözleşme uyarınca emtianın fabrikadan teslim alındıktan sonra 24 saat içerisinde teslim edilmesi gerekirken davalının 1994 yılından itibaren bir kısım emtiayı geç teslim ettiğini, bir bölümünü üçüncü kişilere satarak hiç teslim etmediğini ve taşıma ücretinde de fazladan tahsilatlar yaptığını, bu şekilde müvekkilinin zarara uğratan davalının sözleşme uyarınca zararı tazminle sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam zarar miktarı olan 78.141,73 TL’nin davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davadaki taleplerin zamanaşımına uğradığını ve iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının taşıma hizmeti esnasında emniyeti suiistimal suçunu işlediğinin kesinleşen mahkeme kararıyla sabit olduğu, emtianın geç teslimi nedeniyle 11.728,09 TL davacının zarara uğradığı, teslim edilmeyen emtiaların sözleşme uyarınca %25 oranında cezalı değerinin ise 34.756,25 TL olduğu ve 264,61 TL fazla taşıma ücreti tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 46.748,96 TL’nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise; TTK 788. maddesinin ziya ve hasar durumlarıyla ilgili bulunmasına, geç teslimde bildirim yapılmamasının dava hakkını düşürmeyecek olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, emtia taşıma sözleşmesine aykırılık nedeniyle tazminat ve istirdat istemlerine ilişkindir.

Davaya konu emtianın taşınması sırasında 24 saatlik teslim süresine uyulmamasının zarara yol açtığı davacı tarafça ileri sürümüştür. Mahkemece de hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise geç teslim nedeniyle davacının 11.728.09 TL faiz kaybına uğradığı belirtilmiş, ancak bu tazminat hesabının neye göre yapıldığı, zararın ne suretle oluştuğu açıklanmamıştır. Bu nedenle, davacının geç teslim nedeniyle zarara uğradığına ilişkin talebi TTK 780 maddesi kapsamında tartışılamadan ve denetime imkan verecek şekilde tazminat miktarının hesap yöntemi ve dayanağı belirtilmeden yazılı şekilde gerekçesiz soyut bir şekilde bu talebin kabulü yerinde olmamıştır.

Ayrıca, bilirkişi raporuna itibar edildiği mahkemece belirtildiği gibi davacı tarafça da bilirkişi raporunun doğru olduğu açıkça beyan edilmiş olasına rağmen, bilirkişi raporundaki tespitin aksine mahkemece, 5.000,00 TL tutarındaki teminat mektubunun nakde çevrilmesi suretiyle davacı tarafından tahsil edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmayan ödeme ile birlikte emtianın teslim edildiği fabrika tarafından davacı adına davalıdan mahsup edildiği belirtilen 2.060,00 TL’nin hükmedilen tazminat miktarından mahsup edilmemesi de yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.